جميع فصول : الفصل -الفصل 320

“Kuya Riven, Kuya Rayan, sa school ba maraming friends?” inosenteng tanong ni Rheana sa dalawa niyang kambal na kuya.“Yes,” maikling sagot ni Riven, gaya ng nakasanayan nito.“Marami talaga, baby,” sabat naman ni Rayan na halatang excited. “Tapos may playground din. May canteen where you can buy snacks.”Agad na kumislap ang mga mata ni Rheana. “May swing din, Kuya?”Mabilis na tumango si Rayan. “Meron. May slide din. Basta, ang dami.”“Wow...” Napakalaki ng ngiti ni Rheana. “I can’t wait to go to school.” Lumipat ang tingin niya kay Raoul na abala sa pagmamaneho, habang nakaupo naman si Jenesis sa front seat sa tabi nito. “Daddy, papasok na ba ako bukas?”Sumulyap si Raoul sa rearview mirror. “Not yet, sweetheart. Magpaparehistro muna tayo today. Usually, hindi naman agad-agad nakakapasok.”“Oh...” Bahagyang napasimangot si Rheana, pero agad siyang sinagot ni Riven. “But you can play in the playground with us.”Mabilis na napalingon si Rheana sa kuya niya. “Really, Kuya?”

“Hey!” Hinawakan at itinulak ni Salome si Jude gamit ang dalawang kamay niyang nakaposas. “Don’t you dare touch my son!” mariing sabi niya. Nanginginig ang boses niya sa galit na matagal niyang pinipigilan. Saglit na tiningnan ni Jude si Salome. Wala halos mabasang emosyon sa mukha nito.“I just want to talk to Duke. Is there a problem with that?” malamig nitong sagot. “You do know what our relationship is, don’t you?”“Tumahimik ka!” sigaw ni Salome. Bumilis ang paghinga niya. “I never acknowledged you as part of this family. Dahil sa ‘yo...”“Tama na, Ma,” mahinahong putol ni Duke, pero matatag ang boses. “There’s nothing wrong with what he’s doing. Ako mismo ang pumili ng landas na ito.” Pagkatapos ay ibinaling niya ang tingin kay Jude. Diretso ang mga mata niya at wala siyang bakas ng takot.“Hindi sa ayaw pumunta ng asawa ko. She’s taking care of our daughter para hindi niya malaman ang lahat ng ito. Besides, kahapon lang ako dinala rito.”Mahinang napasinghap si Jude at na

“Riven, Rayan,” mabilis na lumapit si Yngrid sa kambal. Pinilit niyang gawing malumanay ang boses niya, pero nanatiling matalim ang tingin niya. “Ilang beses ko na bang sinabi sa inyo? Hindi mabuting tao ang Mommy ninyo.” Makitid na tinitigan ni Riven si Yngrid. Nanigas ang maliit niyang panga.“If your Mommy wasn’t a bad person,” pagpapatuloy ni Yngrid, lalo pang pinipilit silang kumbinsihin, “...she wouldn’t have left you when you were still babies.”“Tita, mali ka,” mahinahong putol ni Rayan, pero matatag ang boses. “Hindi naman umalis si Mommy. Nag-aral siya sa ibang bansa.” Direktang tinitigan niya si Yngrid nang walang pag-aalinlangan. “Alam na namin mula pa noong bata kami kung bakit umalis si Mommy.”“At sa tingin mo, naniwala kami sa lahat ng sinabi mo tungkol kay Mommy nitong mga nakaraang taon?” malamig na dagdag ni Riven. “No, Tita.” Hindi na hinintay ni Riven ang sagot ni Yngrid. Diretso siyang naglakad lampas sa babae at lumapit kay Jenesis na nakatayo sa tabi nina R

“Okay na. Huwag mo na munang isipin,” sabi ni Raoul habang lumapit at umupo sa tabi ni Jenesis. Mababa at kalmado ang boses niya. “Hindi pa naman naiintindihan ng mga bata ang mga problema ng matatanda. At hindi ko rin naman pwedeng ipaliwanag sa kanila nang diretso na ganoon kalaking pagkakamali ang ginawa ng Lola at Tito nila.”Napalingon si Jenesis sa asawa. “Parang sobrang mahal nila ang Lola at Tito Duke nila. Simula noong baby pa sila, bumalik ka na ba agad sa mansion?”“Oo,” sagot ni Raoul habang dahan-dahang tumatango. “Noong mga panahong iyon, hindi ko kayang alagaan silang mag-isa. Pabalik-balik si Mama sa penthouse kahit matanda na siya.” Huminga nang malalim si Raoul bago nagpatuloy. “Eventually, nagdesisyon akong bumalik sa mansion. Si Mama ang nag-alaga sa kanila, kasama ang mga babysitter. Ako naman, I focused on healing myself.” Sandali siyang natahimik. “Dahil sa depression ko matapos kitang mawala.”Biglang napahigpit ang paghinga ni Jenesis. Yumuko siya, habang pi

Tahimik na nakaupo si Jenesis sa loob ng puting Alphard habang paulit-ulit na bumabalik sa isip niya ang mga sinabi ni Caizer kanina. Naiintindihan niya ang sitwasyon ni Caizer. Sobrang naiintindihan niya. Pero sa kabilang banda, gusto rin niyang makamit ng lolo niya ang hustisyang nararapat para sa kanya. At hindi rin niya kayang itanggi na siya mismo ay isang biktima.“Pero sabi ni Kuya Raoul, tama naman ang ginawa ko,” mahina niyang bulong sa sarili. “Or... baka may duda rin siya?” Napatingala si Jenesis at tumingin sa labas ng bintana. Nakatayo sa harapan niya ang malaking building ng Light, kung saan ginugol ng tatlo niyang anak ang kanilang unang araw sa school.“Baka puntahan ko na lang si Mama, kasama ang mga bata,” muli niyang bulong. “Para makita ko mismo kung gaano sila ka-close. Maybe I can think about it again.” Pumikit siya sandali bago muling dumilat. At doon niya nakita ang isang tanawin na parehong nagpainit at nagpabigat sa dibdib niya.Apat na maliliit na bata