Semua Bab Web of Lies: Drowning from my Brother-in-law's Touch: Bab 331 - Bab 340

“How is my wife, Doctor?” tanong ni Raoul sa doktor na ipinatawag niya sa penthouse para tingnan ang kalagayan ni Jenesis.Nakahiga si Jenesis sa kama, mahina ang katawan at balot ng makapal na kumot. Maputla pa rin ang mukha niya habang diretso ang tingin sa doktor na nakatayo sa tabi ng kama.“It’s nothing serious, Sir. She only has a fever,” mahinahong paliwanag ng doktor. “It’s most likely because of exhaustion and stress. She also seems to have too many things on her mind.”Dahan-dahang tumango si Raoul.“I would advise her to avoid thinking about things that aren’t necessary for now. Make sure she eats properly, gets enough sleep and rest, and she may do some light exercise once she’s feeling better. She should also avoid alcohol for the time being.”Napabuntong-hininga si Raoul. Kahit paano, nakaramdam siya ng kaunting ginhawa.“Thank you so much, Doctor.”“You’re welcome. I’ll take my leave now.”Pagkalabas ng doktor ng kuwarto, napalingon si Raoul kay Jenesis. “I’ll wa

“Kuya Raoul...”Napapitlag si Raoul sa tawag ng kanyang asawa. Reflex niyang inilapag ang cellphone sa ibabaw ng nightstand, bago pa man niya nagawang buksan ang recording na ipinadala ni Duke.“Anong kailangan mo, mahal?” malumanay niyang tanong habang marahang hinahaplos ang pisngi ni Jenesis. “Gusto mong pumunta sa bathroom, hmm?”“Nauuhaw ako,” mahina at halos pabulong na sagot ni Jenesis.“Okay.”Agad na inayos ni Raoul ang kanyang pagkakaupo. Kinuha niya ang baso ng tubig sa ibabaw ng nightstand at iniabot iyon sa asawa niyang bahagyang nakahiga.“Dahan-dahan lang.”Tinanggap iyon ni Jenesis at ilang lagok na uminom. Umabot siya sa halos kalahati ng baso bago niya ito ibinalik kay Raoul.“Salamat, Kuya.”“You’re welcome.”Maingat na hinila ni Raoul ang katawan ni Jenesis para maisandal ito sa kanyang dibdib.“How are you feeling now? A little better?”Dahan-dahang tumango si Jenesis. “Oo. Siguro umepekto na yung gamot.”“Thank God.”Muling naging tahimik ang kuwarto

“My lovely daughter is almost in sixth grade,” sabi ni Daniel nang tanghali nang araw na iyon habang nagmamaneho. Paminsan-minsan ay sinisilip niya ang anak na babae na nakaupo sa passenger seat. “After that, it’s junior high school already. I can’t believe it’s been five years since we’ve been together.”Ngumiti nang matamis si Gianna. “Thank you, Dad. Kasi nahanap mo agad ako.”Warm na ngumiti si Daniel.“I should be the one thanking you.”Ilang segundo silang parehong natahimik sa loob ng sasakyan bago muling nagsalita si Gianna.“Pero curious pa rin ako, Dad. Bakit ba naghiwalay kayo, Papa at si Mama?”Napapitlag si Daniel sa tanong.Unti-unting nawala ang ngiti sa kanyang mukha. Mas mahigpit niyang hinawakan ang manibela habang nakatuon pa rin ang mga mata sa kalsada.“That’s a long story, sweetheart,” maingat niyang sagot. “And it isn’t easy to explain. You’re still young.”Agad na humarap sa kanya si Gianna.“Who says? Minamaliit mo ba, Daddy, ang isang Grade 5 student

“Maganda ang mommy ko, di ba, Ate?” tanong ni Riven habang nakaupo nang nakapamaywang sa sofa, pinagmamasdan si Marga na abala sa pag-aayos ng mga kumot at unan sa kanyang kuwarto nang umagang iyon.Napalingon si Marga at ngumiti nang bahagya.“Oo naman, Sir. Sobrang ganda.”“Of course,” kumpiyansang sagot ni Riven. “That’s why Daddy loves Mommy so much. Sweet sila lagi araw-araw.”Sandali siyang tumigil bago nagpatuloy.“Hindi sila nahihiya kahit nandiyan kami ng mga kapatid ko. Kaya hindi madaling magkagusto si Daddy sa ibang babae.”Biglang natigil sa ere ang kamay ni Marga habang inaayos ang unan.“You can’t be too sure about that, Sir.”Agad na kumunot ang noo ni Riven. “Anong ibig mong sabihin?”Mahinang natawa si Marga, tila sinusubukang takpan ang tono niyang hindi niya napigilan kanina.“Wala, wala. Wag mo nang isipin iyon. Bata ka pa, Sir Riven. Hindi mo pa naiintindihan ang mga bagay tungkol sa adults.”Inayos niya ang kanyang damit at bahagyang umatras.“Itutulo

Tumigil ang mga daliri ni Raoul sa pagtapik sa ibabaw ng mesa. “Where did he go?”“Based on the immigration records, he left without any official company itinerary. He bought a one-way ticket, and his assistant went with him.”Bahagyang umangat ang gilid ng labi ni Raoul. Hindi iyon ngiti. Isa iyong malamig na ekspresyon na puno ng ibig sabihin.“So, he knows he’s running out of time.”Tumango si Argus.“And there’s one more thing, Sir. He left the country one day before you resumed the investigation.”Sumandal si Raoul sa kanyang upuan at ilang segundo siyang tumingin sa kawalan.“Then we’re chasing the right man.”Matalim niyang tiningnan si Argus.“Prepare every possible route. Here and overseas. This time, I don’t want him getting away.”“Understood, Sir,” mabilis na sagot ni Argus.***DING DONG!Napalingon si Gianna sa pintuan ng kanyang apartment nang tumunog ang doorbell. Sandali siyang sumilip sa direksyon ng kusina.Tahimik.Wala roon ang mga kasambahay na kara