تسجيل الدخولKakarating lang ni Duke sa himpilan ng pulisya. Mahahaba at mabilis ang kanyang mga hakbang habang pumapasok sa gusali. Seryoso ang ekspresyon ng kanyang mukha.Simula nang matanggap niya ang balita mula kay Karina na kusang sumuko si Caizer, hindi na siya tinigilan ng iba't ibang posibilidad na tumatakbo sa kanyang isip.Matigas talaga ang ulo ni Caizer.Pero alam na alam ni Duke na hindi basta-basta umaamin sa pagkakamali ang bunso nilang kapatid, lalo na ang kusang sumuko nang ganoon na lamang.Sa isa sa mga interrogation room, nakita rin niya si Caizer na mag-isang nakaupo. Mas magulo ang itsura nito kumpara noong huli silang magkita. Magulo ang buhok nito, namumula ang mga mata, at wala sa sarili ang tingin habang nakatitig sa mesa sa harap niya.“Cai.”Dahan-dahang nag-angat ng ulo si Caizer nang marinig ang boses ng kanyang kuya. “Kuya Duke.”Malalim na bumuntong-hininga si Duke bago lumapit sa kanya. “What are you doing here?” mababa niyang tanong.Mapait na natawa si C
Mahigpit na nakakuyom ang dalawang kamay ni Karina sa ibabaw ng kanyang kandungan. Matindi ang panginginig ng buong katawan niya simula nang magsara ang pinto ng apartment ilang minuto na ang nakalipas.Tuluyan nang umalis si Caizer. Umalis ito para isuko ang sarili sa himpilan ng pulisya.Patuloy na umaagos ang mga luha sa kanyang pisngi at hindi na niya kayang pigilan ang mga iyon. Napakasikip ng kanyang dibdib, halos hindi na siya makahinga. Yumuko siya at matagal na tinitigan ang tiyan niyang unti-unti nang lumalaki. Wala sa sarili ang kanyang mga mata.“Patawarin mo si Mama…” paos niyang bulong.Nagsimula ang lahat dahil sa kanya. Dahil sa aksidenteng iyon. Dahil sa sarili niyang takot. At ngayon, si Caizer ang kailangang humarap sa lahat ng magiging kapalit ng ginawa nila.Posible ring wala ang lalaki sa tabi niya sa araw ng panganganak niya. Walang hahawak sa kamay niya sa delivery room. Wala si Caizer na karaniwang kalmado at laging handang protektahan siya.Dahil sa nais
Sabay na napalingon sina Jenesis at Rayan kay Riven.“What?” mabilis na tanong ni Jenesis.“Gumalaw po ang kamay ni Rheana, Mom,” sabi ni Riven habang pigil ang hininga. “I'm sure po. Totoo po.”Agad na lumapit si Jenesis sa tabi ng kama. At totoo nga, bahagyang gumagalaw ang maliliit na daliri ng kanyang anak sa loob ng kamay ni Riven.“Anak…?” Nanginginig agad ang boses ni Jenesis. Yumuko siya at marahang hinaplos ang maputlang pisngi ng kanyang anak. “Rheana… sweetheart? Naririnig mo ba si Mommy?”Dahan-dahang gumalaw ang mga talukap ng mata ng bata. Sapat na iyon para bumilis nang husto ang tibok ng puso ni Jenesis, halos hindi na siya makahinga sa sobrang kaba at excitement.“Kuya Riven! Pindutin mo ang emergency button para matawag ang doktor. Bilis!” utos ni Jenesis, halong pagkataranta at saya ang boses.Agad na tumayo si Riven at pinindot ang emergency button na nasa ulunan ng kama. Hindi nagtagal, narinig nila ang nagmamadaling mga yabag mula sa labas ng silid.Samant
“Caizer, huwag kang magbiro nang ganyan,” mabilis na sabi ni Karina habang unti-unti nang namumuo ang luha sa kanyang mga mata.“I'm serious.”“Nababaliw ka na ba?!” nanginginig ang boses ni Karina. “Kapag nakulong ka, paano naman ako? What about me and our baby?”Sandaling pumikit si Caizer. “At kung may mangyari kay Rheana… hindi rin ako magkakaroon ng kapayapaan sa buhay ko, Karina.”Mariing kinagat ni Karina ang kanyang ibabang labi habang unti-unting tumutulo ang kanyang mga luha.“Sinabi mong hindi mo naman sinasadya ang lahat ng ito,” mahina niyang sabi. “You said you only wanted to stop Kuya Raoul from going after me.”“Alam ko.”“Kung ganoon, bakit ngayon gusto mong sumuko at isuko ang sarili mo? Bakit kailangan mong gawin iyon ngayon?”Dahan-dahang nag-angat ng ulo si Caizer. Namumula ang kanyang mga mata.“Kasi ngayon ko lang na-realize… muntik ko nang kunin sa kuya ko ang nag-iisa niyang anak na babae.”Sandali siyang huminto bago muling nagsalita. “Paano kung hin
Napakatahimik ng VIP room. Tanging mahinang tunog lang ng heart monitor ang maririnig, na patuloy na nagpapakita ng stable na tibok ng puso ni Rheana.Nakahiga pa rin sa kama ng ospital ang bata. Maputla ang maliit niyang mukha at may benda ang kanyang ulo. May benda rin ang isa niyang binti, na talagang nakakadurog ng puso sa tuwing makikita siya ng sinuman.Matagal nang nakaupo si Raoul sa silyang nasa tabi ng kama ng kanyang anak. Gusot na ang itim niyang polo dahil halos hindi siya nagpalit ng posisyon buong magdamag. Namumula ang kanyang mga mata. Hindi lang dahil sa kawalan ng tulog, kundi dahil sa matagal na niyang pinipigilan ang takot at pagsisisi sa sarili. Mahigpit na hawak ng malaki niyang kamay ang maliit na kamay ng kanyang anak, na para bang natatakot siyang mawala ito sa kanya.“Kumain muna tayo ng breakfast, Kuya,” mahinang sabi ni Jenesis habang pumapasok sa silid na may dalang tray ng pagkain.Sa likuran niya ay sumunod sina Riven at Rayan. Dahan-dahan ang mga ha
Hatinggabi na, pero hindi pa rin maipikit ni Raoul ang kanyang mga mata. Nakaupo pa rin siya sa tabi ng kama ng kanyang anak, tuwid ang tindig at magkahawak ang dalawang kamay sa harap ng kanyang mukha.Hindi niya inaalis ang tingin kay Rheana. Sa maliit na mukha nitong namumutla ngayon. Sa munting ulo na nababalutan ng puting benda. Pati ang maliit na kamay ng kanyang anak ay may nakakabit nang mga suwero. May benda rin ang mga binti nito, dahilan para maramdaman ni Raoul na para bang dinudurog ang kanyang dibdib.Napakatahimik ng VIP room. Tanging mahinang tunog lamang ng heart monitor ang maririnig sa gitna ng gabi.Dapat sana ay masayang-masaya ang gabing ito. Ito ang gabing ipinlano nilang magkaroon ng celebratory dinner para sa promotion ng tatlo nilang anak sa paaralan. Ang gabing tuwang-tuwang tatawa si Rheana kapag nakita nito ang regalong alpaca na pinaghirapan niyang hanapin.Pero sa halip, nauwi ang lahat sa isang bangungot.Dahan-dahang hinaplos ni Raoul ang likod ng
“Caizer…” mahina ang tawag ni Jenesis nang makapasok sila ng asawa niya sa kwarto matapos ang hapunan.Biglang humarap si Caizer, diretso ang tingin kay Jenesis, iyong tingin na malamig at matalim.Bahagyang umangat ang gilid ng labi ng lalaki, may halong panlalait. “Ang talino mo na ngayon ah. Al
“Ano ba ‘yan?!” matalim na sigaw ni Salome, sabay turo kay Jenesis na parang may nagawa itong malaking kasalanan, kahit na maingat naman nitong ginagawa ang paggupit ng kuko. “Hindi mo man lang maayos ang paggupit!”Biglang tumahimik ang buong sala. Tanging tibok ng puso ni Jenesis ang malakas sa l
“Caizer…” mahina ang boses ni Jenesis habang tumatayo mula sa pagkakaupo. Nanginginig ang kamay niya habang inaabot ang calling card. “Bakit kailangan pa nating pag-usapan ‘to ulit, Caizer?”Mas tumalim ang tingin ni Caizer. “Bakit?” malamig niyang sagot. “Akala mo ba nagbibiro lang ako kanina? Y
“Hindi mo kailangang sundin palagi ang sinasabi ng iba.”Dahan-dahang itinaas ni Jenesis ang ulo niya at tumingin sa mga mata ni Raoul. Bahagya siyang nagulat, dahil ngayon lang siya nakarinig ng salita mula rito na parang kakampi niya.Pero bago pa niya maintindihan ang ibig sabihin noon, lumapit







