جميع فصول : الفصل -الفصل 20

บทที่ 5 ฟื้นฟูร่างกายแบบเร่งด่วน (1)เมื่อออกกำลังกายเสร็จจนเหงื่อท่วม ไป๋ซูเฉียวก็เรียกหน้าต่างร้านค้าขึ้นมา"เอาล่ะในเมื่อสามารถเลือกกินได้โดยไม่ต้องเสียแต้ม… งั้นฉันจะไม่เกรงใจแล้วนะ มื้อเช้าสำคัญที่สุด อืม… ฉันขอโจ๊กหมูสับใส่ไข่เยี่ยวม้า กับน้ำเต้าหู้ร้อน ๆ แก้วใหญ่ก็แล้วกัน!"วิ้ง!ชามโจ๊กส่งกลิ่นหอมฉุยปรากฏขึ้นในมือ พร้อมปาท่องโก๋ตัวใหญ่กรอบนอกนุ่มใน ไป๋ซูเฉียวนั่งลงบนแคร่หน้าบ้าน จงใจโซ้ยโจ๊กเสียงดัง และปัดมือหวัด ๆ ให้กลิ่นโจ๊กหอม ๆ ลอยไปเตะจมูกเพื่อนบ้าน กลิ่นหอมของน้ำมันงาและเนื้อหมูหมักชั้นดีลอยฟุ้งไปทั่วบริเวณที่อบอวลไปด้วยกลิ่นฟืนราคาถูก"หอมจัง..." เด็กน้อยข้างบ้านกลืนน้ำลาย ร้องงอแงจะกินบ้าง จนแม่ต้องรีบตบก้นลากเข้าบ้าน"ต๊ายตาย..." ป้าหวันลั่วเบะปากคว่ำ มองชามโจ๊กในมือไป๋ซูเฉียวด้วยสายตาอิจฉาริษยา "นังหนูไป๋นั่นไปเอาเงินมาจากไหน? เมื่อวานซืนยังเห็นกินน้ำข้าวต้มอยู่เลย วันนี้กินโจ๊กเนื้อหมูเน้น ๆ แถมยังมีน้ำเต้าหู้เข้มข้นขนาดนั้น""ฉันได้ยินมาว่า..." สะใภ้หยางลดเสียงต่ำลงทำท่าทำทางลับ ๆ ล่อ ๆ ม

บทที่ 6 ขัดจังหวะ (1)ไป๋ซูเฉียวปรับสีหน้าจากความหงุดหงิดเป็นรอยยิ้มพราวเสน่ห์เคลือบยาพิษ ร่างระหงในชุดวอร์มรัดรูปเกรด A ที่เพิ่งได้มาใหม่ ซึ่งเน้นสัดส่วนโค้งเว้าชัดเจนเดินนวยนาดเข้าไปหาเป้าหมายอย่างมีจริตจะก้าน ไป๋ซูเฉียวยืนพิงประตูรั้วหน้าบ้านด้วยท่าทางสุดเย้ายวน พร้อมกับส่งเสียงขัดจังหวะสองหนุ่มสาวที่ดูเหมือนกำลังจะพลอดรักกัน"อุ๊ย...นึกว่าใครที่แท้ก็คู่รักบันลือโลกนี่เอง" น้ำเสียงของเธอหวานหยดย้อย แต่แฝงไปด้วยความประชดประชันระดับสิบเหรินเจี๋ยชะงักฝีเท้าทันที เขาเงยหน้าขึ้นมองตามเสียงและวินาทีนั้นเขาก็ต้องตกตะลึง ภาพจำของไป๋ซูเฉียวในหัวของเขา หล่อนคือผู้หญิงโทรม ๆ ที่วัน ๆ เอาแต่ก้มหน้าก้มตาปักผ้าหรือไม่ก็แต่งหน้าหนาเตอะวิ่งไล่ตามเขาอย่างคนบ้า แต่ทว่าผู้หญิงตรงหน้าเขานี้ ชั่วข้ามคืนกลับมีผิวพรรณเปล่งปลั่ง นวลแก้มขึ้นสีแดงระเรื่อจาง ๆ ซึ่งเป็นผลพวงจากการออกกำลังกายอย่างหนัก ชุดวอร์มสีดำรัดรูปขับเน้นเอวคอดกิ่วและสะโพกกลมกลึงที่ร่างกายนี้ซุกซ่อนไว้ หยาดเหงื่อที่เกาะพราวตามลำคอระหงเมื่อต้องแสงจันทร์ทำให

บทที่ 7 ลูกสมุนสุดน่ารัก (1)ไป๋ซูเฉียวยืดอกเต็มความสูง หันไปมองเหรินเจี๋ยที่ยืนหน้าซีดเผือดด้วยสายตาของผู้ชนะ"เห็นหรือยังคะ?" เธอยกตะกร้าขนมขึ้นโชว์ "ผู้ชายที่เกรดดีจริง ๆ เขาไม่มาเดินโอ้อวดควงผู้หญิงไปทั่วหรอกค่ะ แต่เขาจะใส่ใจเรื่องปากท้องของผู้หญิงที่เขาแคร์ คุณกับเขาน่ะต่างกันลิบลับเลยเนอะ"พูดจบเธอก็หันหลังให้คู่รักตัวเอก แล้วจูงมือเด็กแฝดเข้ารั้วบ้านไปหน้าตาเฉย "ไปกันเถอะต้าเป่า เสี่ยวเป่า เดี๋ยวเรามาแบ่งขนมกินกัน แล้วน้าจะเอานมมอลต์อุ่น ๆ ให้ดื่มด้วย ดีไหม?""ดีฮะ! เย้ ๆ"ประตูรั้วไม้ปิดลงดัง ปัง! ใส่หน้าเหรินเจี๋ยและหลินอี ทิ้งให้คนทั้งคู่ยืนอึ้งรับลมร้อนและฝุ่นควันอยู่หน้าบ้าน พร้อมกับเสียงซุบซิบของชาวบ้านที่ดังฮือฮาขึ้นอีกครั้ง"เห็นไหม! เห็นไหม! พันเอกหลี่มาจีบซูเฉียวจริง ๆ ด้วย!""มิน่าล่ะ หล่อนถึงไม่สนพันตรีเหรินอีกแล้ว ก็นะ…พันเอกหลี่ทั้งหล่อทั้งยศสูงกว่าตั้งเยอะ! ใครบ้างจะไม่สนใจเขา"ไป๋ซูเฉียวที่แอบฟังอยู่หลังประตูรั้ว ฉีกยิ้มกว้างจนแก้มปริ

บทที่ 8 ก็แค่เสียดายของ (1)รถมอเตอร์ไซค์พ่วงเกวียนไม้คันเล็ก แล่นผ่านถนนลูกรังที่ทอดตัวยาวเข้าไปยังเขตที่พักอาศัยพิเศษของเหล่านายทหาร ซึ่งตั้งอยู่ห่างจากหมู่บ้านหงซิงออกมาเล็กน้อย พื้นที่บริเวณนี้เงียบสงบและมีการรักษาความปลอดภัยที่เข้มงวดผิดกับบ้านเรือนชาวบ้านทั่วไปราวคนละโลกบ้านพักของพันเอกหลี่ลู่เฟิงเป็นบ้านชั้นเดียวขนาดกลางสร้างด้วยอิฐเผาแข็งแรง มุงหลังคากระเบื้องสีเทาเข้ม แม้ภายนอกจะดูเรียบง่ายไม่ได้หรูหราฟู่ฟ่าเหมือนคฤหาสน์ในตัวเมือง แต่ในแถบมณฑลซีเป่ยที่กันดารแห่งนี้ การมีกำแพงรั้วสูงตระหง่านและพื้นที่กว้างขวางขนาดนี้ก็นับว่าร่ำรวยแบบ 'พอเพียง' และมีฐานะมั่งคั่งที่สุดในละแวกนี้แล้วเนื่องจากบิดามารดาของเขาอาศัยอยู่ที่มณฑลข้างเคียง ซึ่งต้องใช้เวลาเดินทางผ่านเส้นทางทุรกันดารกว่า 3 ชั่วโมง หลี่ลู่เฟิงจึงเลือกที่จะแยกตัวมาพักอาศัยอยู่ที่นี่เพียงลำพังกับลูกบุญธรรมอีกสองคน เพื่อความสะดวกในการบัญชาการและดูแลความเรียบร้อยของกองทัพ โดยมีพ่อบ้านเฉินชายชราผู้ซื่อสัตย์คอยดูแลเรื่องปากท้

บทที่ 9 ของดี (1)ณ บ้านหลังน้อยของไป๋ซูเฉียวในหมู่บ้านหงซิงในขณะที่สามพ่อลูกตระกูลหลี่กำลังอิ่มหนำสำราญกับอาหารสุดอร่อย ไป๋ซูเฉียวนอนหลับปุ๋ยอยู่บนเตียงไม้แข็ง ๆ ด้วยความเหนื่อยอ่อน ลมหายใจผ่อนเข้าผ่อนออกอย่างสม่ำเสมอ บ่งบอกว่าเธอกำลังนอนหลับฝันดี แต่ทว่าทันใดนั้นหน้าต่างระบบสีทองอร่ามก็ดันปรากฏขึ้นเหนือร่างของเธอ เสียงสังเคราะห์ของระบบปากแจ๋วดังขึ้นในห้วงนิทราของเธอ แต่เพราะความเหนื่อยล้าทางกาย จึงทำให้เธอหลับลึกเหมือนคนตาย ซึ่งไม่ว่าเจ้าระบบจะพูดอะไร หรือส่งเสียงแจ้งเตือนมาอีกเป็นร้อยเป็นพันครั้ง เธอก็ไม่ตื่น และไม่ขอรับรู้อะไรทั้งนั้น[ติ๊ง! แจ้งเตือนพิเศษจากผู้สร้าง] [เรียน โฮสต์ไป๋ซูเฉียว] [เนื่องจาก 'ผู้เขียนบท' (ผู้สร้าง) ได้เฝ้าดูการดำเนินเรื่องของคุณในวันนี้และรู้สึกประทับใจมาก ที่คุณสามารถเปลี่ยนบทบาทนางร้ายตัวประกอบให้น่ารักน่าเอ็นดูขึ้นมาได้ แถมยังตกหัวใจของตัวร้ายหลักจอมเย็นชาได้ด้วยหมูสามชั้นตุ๋น มันช่างเป็นการเปลี่ยนเส้นทา