บทที่ 24 ไม่มีทางเลือก (2)ถึงแม้ว่าหลินอีจะรู้สึกตะขิดตะขวงใจ แต่เธอก็ทำอะไรไม่ได้นอกจากก้มหน้าก้มตาโกยขี้วัวต่อไปด้วยความคับแค้นใจ ในขณะเดียวกันนี้ ที่ห้องทดลองลับซึ่งแต่เดิมเคยใช้เป็นห้องปฐมพยาบาลประจำโรงเรียน ไป๋ซูเฉียวกำลังยืนกอดอกมองผลงานของตัวเองด้วยความภาคภูมิใจความจริงก็คือ ไม่มีหุบเขาลึกและไม่มีฟาร์มสัตว์อะไรทั้งนั้น เมื่อคืนหลังจากที่ทุกคนหลับหมดแล้ว ไป๋ซูเฉียวได้ใช้แต้มสะสมจำนวนมหาศาล แลกเปลี่ยน ‘เซตเริ่มต้นปศุสัตว์วันสิ้นโลก’ มาจากระบบ [แจ้งเตือนการสั่งซื้อ : พ่อพันธุ์แม่พันธุ์หมูเกรด A+ (โตไว, เนื้อแน่น) 10 ตัว, วัวนมสายพันธุ์โฮลสไตน์ 4 ตัว, ไก่ไข่ 100 ตัว] [ราคารวม : 35,000 แต้ม] แม้จะเจ็บปวดที่เห็นแต้มลดฮวบไปต่อหน้าต่อตา แต่เพื่อความยั่งยืนของฐานทัพ การมีแหล่งโปรตีนสดใหม่เป็นเรื่องจำเป็น แต่ปัญหาต่อไปคืออาหารสัตว์"ระบบ สัตว์พวกนี้กินจุชะมัด ถ้าเอาเสบียงคนไปให้กิน พวกเราคงอดตายก่อน" ไป๋ซูเฉียวบ่นพึมพำ[โฮสต์ลืมของดีในกระ
اقرأ المزيد
