All Chapters of ใคร่รักเพลิงร้อนหลานเมีย: Chapter 101 - Chapter 110

---------------"พะ พี่เชิด~" เสียงหวานเอ่ยสั่นไหวเมื่อประตูห้องถูกปิดลงสนิทร่างเล็กในชุดเกาะอกถูกผลักลงที่หน้าประตูโดยมีผู้ควบคุมเกมคือใช้ร่างใหญ่ผิวเข้ม เขาขยับใบหน้าฟัดข้างแก้มลงมายังลำคอระหงสูดดมกลิ่นกายหญิงสาวราวกับสัตว์ป่าที่หิวโหย ฝ่ามือใหญ่ข้างหนึ่งรวบข้อมือเล็กกดลงเหนือหัวเธอ ส่วนอีกข้างประคองเอวบางเตรียมจะเคลื่อนตัวแทรกเข้ายังชายเสื้อเกาะอก "พี่อดทนไม่ไหวแจน บอกแล้วไงว่าพี่ไม่ใช่คนดี" คนพี่ผละปลายจมูกถอยห่างผิวกายสายตาที่ทอดมองมานั้นเปลี่ยนไปด้วยความหื่นกระหาย แต่ในขณะเดียวกันนั้นยังคงเห็นถึงความอ้างว้างเดียวดายลึกๆ ข้างใน แจนแจนไม่มีท่าทีที่จะกลัวกลับยกยิ้มให้ชายร่างใหญ่ราวกับเห็นอกเห็นใจ "ถ้าพี่เป็นคนไม่ดีแจนเองก็ยอมเป็นคนไม่ดีเหมือนกัน เพื่อที่เราจะได้อยู่ด้วยกันยังไงล่ะ ^^ " รอยยิ้มสดใสถูกริมฝีปากหนาประกบทับแนบสนิท จุมพิตอ่อนโยนยิ่งกว่าครั้งไหนๆ ฝ่ามือใหญ่ขยับเลื่อนเข้ายังชายเสื้อเกาะอกตัวน้อยเจอเข้ากับบรา เขาจัดการปลดเปลื้องและถอดมันออกห่างสิ่งตระการตา มันหลุดพ้นพบเข้ากับเต้าคู่งามดอกบัวตูมขนาดใหญ่เกินตัวหญิงสาว มันนุ่มจนเขาอยากจะเก็บมันไปบีบขยำมันก่อนนอนทุกคืน ในข

-----------------"กูรู้เรื่องมึงกับลูกสาวกูแล้ว" "......" คำพูดเพียงไม่กี่คำทำเอาเชิดถึงกับแน่นิ่ง ที่บอกว่ารู้ รู้มากน้อยแค่ไหนกัน "เลิกยุ่งกับลูกกูซะ กูมาเตือนมึงเป็นครั้งสุดท้าย ไม่งั้นกูจะส่งลูกกูไปเรียนเมืองนอก" "แล้วถ้าผมบอกว่าผมรักแจนล่ะครับ" เชิดลุกขึ้นประจันหน้าด้วยแววตาหนักแน่นต่อหน้ากำนันเชน "เหอะ สภาพแบบมึงน่ะหรอจะมารักลูกสาวกู กับจันจิมึงก็เคยทำเรื่องงามหน้าตั้งขนาดนั้น ถ้าวันนั้นลูกสาวกูไม่รีบหนีมึงมาไม่รู้จะเกิดเรื่องฉิบหายอะไรขึ้น" "นั่นมันก็เป็นเรื่องในอดีต ตอนนี้ผมเปลี่ยนไปแล้ว ผมได้ขอโทษจันจิจากใจจริงแม้ว่ามันจะย้อนกลับไปแก้ไขไม่ได้แต่ผมเลือกที่จะใช้ชีวิตในตอนนี้ให้ดีขึ้นดะ---" "คำแก้ตัวของมึงมันไม่ง่ายไปหน่อยเหรอวะไอ้เชิด" "แล้วกำนันต้องการให้ผมทำอย่างไง เพื่อให้ผมได้คบหากับแจนแจน" กำนันเชนกัดกรามแน่น เดินปรี่เข้าประชิดร่างใหญ่ของเชิด เอ่ยพูดเสียงเข้มขรึม"เลิกยุ่งกับลูกกูซะ ไสหัวออกไปให้ไกลมึงไม่มีอะไรเหมาะสมกับลูกกูสักอย่าง และกูจะไม่มีทางให้มึงย่ำยีความรู้สึกลูกสาวดูเป็นคนที่สอง" "พ่อเลิกยุ่งกับหนูซะที!!!" ร่างเล็กปรี่เข้าผลักพ่อถอยห่างจากชายหนุ่มร

----------------"นั่นพี่เชิดนี่ ไหนมึงว่ารถพัง?" "รถกูพังจริงๆ เลยให้พี่เชิดซ่อมให้คงจะเสร็จแล้วละมั้ง" "ถึงว่า ปกติพี่เชิดของมึงจะเอารถเขามารับนี่" "ก็อย่างว่าจะรถผัวรถเมียมันก็รถของกันและกันนั่นแหละ งั้นพวกมึงไปหาข้าวกินกันเลยกูไปก่อนล่ะ" พูดทิ้งระเบิดให้เพื่อนอิจฉาเรียบร้อยแล้วแจนแจนทิ้งเพื่อนวิ่งตรงไปหาคนของใจในทันที โดยการกระทำแบบนี้ปุยฝ้ายและขนุนต่างชินชากันไปเสียแล้ว"คิดว่าพี่มาช้าซะอีก" "มารอนานวหรอแล้คะ" "ยังค่ะเพิ่งมารอได้ไม่ถึงสิบนาทีเอง" "โหแฟนหนูน่ารักจัง" หญิงสาวกอดแขนแนบใบหน้าทำท่าทีออดอ้อนด้วยน้ำเสียงอ่อนหวาน เชิดยกยิ้มเอ็นดูก่อนจะเปิดประตูรถเพื่อพาเธอไปทานอาหารเที่ยง"เย็นนี้หนูจะให้พี่ไปส่งที่บ้าน หรือจะขับรถพี่กลับบ้านดี" "รถคันนี้ยังทำไม่เสร็จหรอคะ?" "ยังขับได้ไม่ดีเท่าไหร่ กำลังรออะไหล่เปลี่ยนอยู่น่ะ" "งั้นให้พี่ไปส่งดีกว่า เพราะแจนอยากอยู่กับพี่ให้นานกว่าเดิมอีกหน่อย" หญิงสาวเอียงหัวซบลงข้างไหล่แกร่ง ความสัมพันธ์ในช่วงเวลาที่ผ่านมาพัฒนาแปลเปลี่ยนเป็นความรัก จนท้ายที่สุดแจนแจนถูกขอเป็นแฟน เชิดชายหน้าโหดผู้ที่เคยถูกขนานนามว่าชายเถื่อน ขณะนี้เป็นเพียงแ

---------------"เอาช่วยกันคนละไม้คนละมือ ปีนี้มีเจ้าภาพบุญกฐินเป็นคนใหญ่คนโตมาจากเมืองกรุง พวกเราชาวบ้านเป็นเจ้าภาพต้องดูแลเขาให้ดีที่สุดเท่าที่จะทำได้" "วันนี้พ่อกำนันมาคุมงานเองกับมือ แสดงว่าต้องเป็นคนใหญ่คนโตมากแน่ๆ" "ได้ข่าวว่าเป็นดาราหรืออะไรนะ?" "ดาราที่ไหนกันเล่า เป็นนายตำรวจยศใหญ่ฉันไปถามพ่อกำนันมาแล้ว" "โห! ใหญ่โตยิ่งกว่าดาราอีกนะเนี่ย" เสียงชาวบ้านที่กำลังเร่งมือจัดแจงข้าวของเครื่องถวายในศาลาดังขึ้นต่างพูดถึงเจ้าภาพใหญ่ของงานเป็นเสียงเดียวกัน ทั้งยังแว่วข่าวมาว่าจะขนเงินมาทำบุญร่วมล้านบาท งานทุกอย่างจึงต้องจัดเตรียมไว้เป็นอย่างดี โดยมีกำนัน เชน มาคุมงานเองกับมือชาวบ้านในหมู่บ้านและละแวกใกล้เคียงต่างพากันเข้าวัดร่วมแรงร่วมใจเป็นหนึ่งเดียว "จะว่าไปปีนี้ที่วัดมีรำวงย้อนยุคด้วยนะ เอ็งมาหรือเปล่า" "ก็อยากมาแหละไม่รู้เมียกูจะให้มาหรือเปล่า" "ต้องมาให้ได้นะเว้ย ได้ข่าวว่าลูกสาวกำนันจะขึ้นไปเป็นสาวรำวงด้วย ได้คล้องพวงมาลัยเต้นใกล้ๆ คงจะเป็นบุญไม่น้อย" "ฮ่าๆ กูเองก็อยากมีวาสนากับเขาสักครั้งเหมือนกัน สวยไม่แพ้ดาราในหนังเลยนะนั่น"เหล่าชายฉกรรจ์ซึ่งจัดเตรียมสถานที่ด้านนอกศาลา

-----------------"ตรงนี้จะเป็นพื้นที่ของหมู่บ้านที่ติดกับเขาและลำธารค่ะ ลำธารนี้จะไหลลงมาจากภูเขาใหญ่ด้านหลัง ถ้าจะให้แนะนำจันจิว่าตรงนี้เหมาะแก่การตั้งโฮมสเตย์ด้วยทำเลและวิวทิวทัศน์ อีกอย่างลุงแกก็กำลังขายที่ดินพื้นที่อยู่ด้วย" "อื้ม นี่เป็นนายหน้าค้าที่ดินหรือเปล่า แนะนำได้คล่องเหมือนท่องสคริปต์มางั้นแหละ" "ปะ เปล่านะคะ! จันจิแค่ออกความเห็นของตัวเองเท่านั้นเอง" หญิงสาวรีบยกไม้ยกมือปฏิเสธส่ายหน้าเป็นพัลวัน หลังจากที่พาขับรถมอเตอร์ไซค์เที่ยวชมโดยรอบของหมู่บ้าน ท้ายที่สุดทั้งสองได้มาหยุดที่พื้นดินซึ่งกำลังประกาศขายทั้งทำเลที่อยู่ติดกับถนนคอนกรีตและวิวทิวทัศน์ที่สวยสง่าตระการตา ไม่มีข้อไหนที่ต้องปฏิเสธการซื้อที่ดินผืนนี้เลยสักนิด "แต่พี่ก็ปฏิเสธความคิดของจันจิไม่ได้จริงๆ นั่นแหละ ที่นี่เหมาะแก่การทำโฮมสเตย์ที่พักเอามากๆ ยังไงก็ขอบคุณที่พาพี่เที่ยวชมรอบหมู่บ้านมาตลอดทั้งบ่ายนะ ^^ " "อึก!" ฝ่ามือใหญ่ยกลูบหัวหญิงสาวด้วยความเอ็นดูและขอบคุณ เพราะว่าหญิงสาวกลับรู้สึกจั๊กจี้ที่หัวใจอย่างบอกไม่ถูก ทั้งยังรู้สึกร้อนวูบวาบที่ใบหน้าคล้ายกับเธอจะเป็นไข้หวัด แต่ที่แปลกและแตกต่างออกไปจากไข้หวั