บททั้งหมดของ Ang Inosenteng Maid ni Lord Master: บทที่ 211 - บทที่ 220

Kinabukasan ay nagising ako nang alas-sais ng umaga dahil sa pagbukas ng pintuan ng banyo sa loob ng aming kuwarto. Paglingon ko sa gawing iyon ay narinig ko ang tunog ng umaagos na tubig mula sa shower. Naliligo na ata siya.At dahil alam kong may katagalan ang pagliligo niya, kinuha ko na iyon na pagkakataon para magimbestiga na naman.Mabilis ngunit maingat akong bumangon mula sa kama. Naglakad ako patungo sa kaniyang malaking walk-in closet sa sulok ng silid. Dito nakatabi ang kaniyang mga mamahaling suit, mga sapatos, at mga personal na gamit. Lagi itong sarado pero nagkataon na bukas ito. Siguro dahil tulog pa ako at nakalimutan niyang isarado ito.Pagkapasok ko sa closet ay agad kong hinanap ang hinubad niyang damit. Kaso kinapa ko na lahat ng bulsa ng kaniyang pantalon pero wala akong napala.Ang kulay-itim niyang dresser ang sunod kong nilapitan. Naroon ang mamahaling wristwatch niya na suot niya kagabi, ang kaniyang leather wallet, at ang kaniyang mga susi ng kotse kasama an

Huminto ako sa tapat ng metallic keypad box na nakakabit sa pader sa gilid ng electronic gate. Sumulyap muna ako sa paligid upang siguraduhing walang nakatutok na camera sa mismong anggulo na kinalalagyan ko. Dahil nasa ilalim ako ng malaking posteng may gumagapang na bougainvillea, medyo tago ang pwesto kong ito mula sa pangunahing CCTV ng bakod.Dahan-dahan kong inilabas ang maliit na kulay-pilak na keycard mula sa aking pajamas. Nanginginig ang mga daliri ko habang tinititigan ang nakasulat na mga numero: 8824."Sorry ka na lang, Ymilio, pero kailangan ko nang umalis dito," mahina kong bulong habang may mapanlarong ngisi sa labi ko.Inilapit ko ang keycard sa digital scanner ng gate. Nagvibrate muna ito na ikinagulat ko hanggang sa tumunog ito ng isang maikling ‘beep’. Sunod nun ay umiilaw ang berdeng ilaw sa screen. Mabibilis ang galaw ng aking mga daliri habang pinipindot ko ang apat na numero sa keypad.8... 8... 2... 4...Napindo ko na!Puno ng pag-asa ang aking dibdib habang h

Binalot ng nakakabinging katahimikan ang buong kusina habang yakap-yakap niya pa rin ako. Ang tanging malalalim niyang paghinga ang naririnig, habang ako ay hindi agad nakagalaw dahil sa biglaan niyang pagyakap sa akin. "Lord master?" simula ko, ako na kumalas sa yakap upang nagtataka ko siyang tingnan. "Bakit po kayo bumalik? May nakalimutan ka po ba para sa meeting mo?"Mariin siyang pumikit bago niya ako ilingan. Dahil hinihingal pa rin siya, kumuha na ako ng isang basong tubig saka ko sa kaniya ito pinainom.Sa totoo lang, ang inaasahan kong ibubungad niya sa akin ay sari-saring tanong. Nagulat talaga ako sa biglaan niyang pagyakap sa akin. Hindi lang iyon dahil bakas na bakas sa pagmumukha niya ang matinding pag-aalala. Pero pwede ring pag-aalala na baka nga umalis nga ako. "Nakatanggap ako ng security alert sa cellphone ko," mayamayang pahayag niya nang maikalma na niya ang sarili. Sabi ko na e! "May nagtangkang mag-input ng passcode sa gate natin kanina lang. At na-trigger di

Nang marinig ko ang ugong ng sasakyan ni Ymilio at nasiguro kong nakaalis na siya, doon pa lang ako nagsimulang kumilos. Gustuhin ko man kanina na i-confront siya pero tingin ko'y hindi iyon magandang gawin. Wala ako kahit ano ngayon kaya kung maisipan niyang hindi na ako pakawalan dito habang buhay, wala akong magagawa sa parteng iyon. Pagkababa ko sa sala ay dumeretso ako sa pangunahing pinto ng bahay. Inikot-ikot ko ang doorknob nun pero ayaw gumalaw. Naka-lock nga ito mula sa labas katulad ng sinabi niya kanina.Pumunta ako sa malaking sliding window na nakaharap sa balkonahe. At ang latch naman ang sinubukan ko, subalit kahit anong hila ko doon ay hindi man lang ito magalaw. May maliit na pulang ilaw sa itaas ng frame ng bintana, indikasyon na aktibo ang electronic lock na kontrolado mula sa cellphone ni Ymilio."Bwisit! Bwisit ka talaga, Ymilio!" pinaghalong inis at bigo kong sigaw na umalingawngaw sa buong bahay.Hindi ako sumuko. Inikot ko pa ang buong silid at naghanap ako n

Hindi ko alam kung paano ako nakatulog kagabi at paano ko nakayanang tumabi pa sa kaniya, pero kinabukasan ay nagising ako nang maaga. Hindi ako nagpanggap na tulog tulad ng mga nakaraang araw. Nakaupo na ako sa edge ng kama nang maglakad si Ymilio palabas ng banyo, bihis na bihis at inaayos ang kaniyang necktie.Tumingin siya sa akin, medyo natigilan pero agad din nakabawi. "Maaga kang nagising," wika niya sabay lapit sa akin para halikan sana ako, pero mabilis ko ng iniwas sa kaniya ang mukha ko. Wala siyang masyadong naging reaksyon doon. Medyo natigilan lang ulit pero hindi naman siya nagalit. Buntong-hininga lang ang kaniyang itinugon bago inayos ang kaniyang relo. "Pinaghanda na kita ng almusal sa baba. Inumin mo rin ang gamot mo.""Hindi ko na iinumin 'yan," diretsahan at malamig kong pahayag. "At hindi na rin ako kakain ng almusal mo."Doon na siya literal na napatigil. Tumigil siya sa pag-aayos ng kaniyang relo saka niya ako seryosong binalingan. "Alyzza, ang aga pa para sa