Lahat ng Kabanata ng Ang Inosenteng Maid ni Lord Master: Kabanata 301 - Kabanata 310

Ang sumunod na minutos ay wala nang nagsalita sa amin. Tahimik na lang kaming nakatitig sa alon ng dagat. Awkward pero kinakaya naman. Inaalala ko rin ang kaninang naging asal ko sa kaniya kanina. Puro sigaw at inis ang naging ayos ko sa kaniya kanina. Nakakahiya. “Have you had lunch yet?” tanong niya na nagpabasag ng katahimikan sa pagitan namin. Nilingon ko siya saka kinibitan ng balikat. "Dalawang beses lang ang kain namin. Nasa rules 'yon. Breakfast and dinner lang," paliwanag ko. Tumango siya at tumayo. Nakatitig lang ako sa kaniya habang pinapagpag niya ang kaniyang pantalon. Tumayo na rin ako at ginaya siya. Tahimik kong inaalis ang dumikit na buhangin sa aking pantalon nang muli na naman siyang nagsalita. "Let's have lunch then?" anyaya niya saakin na ikinagulat ko. "Together?" dugtong niya na mas lalo kong ikinagulat. "O...kay..." Bago ko pa mabawi ang kalokohang pagpayag ko ay sumilay na ang ngiti sa kaniyang labi. Sa loob ng mahigit isang taon kong pagkakakilala sa

Lumipas ang ilang minuto bago niya naisipang paandarin ang kotse. Balisa siyang nagmamaneho na para bang iniisip pa rin ang pinagyabang niyang salita saakin. Pinagwalang bahala ko na lang ito at nagpatuloy ako sa pagtitig sa labas. Papunta kami ngayon sa mall. Pagkatapos ay diretso sa bahay nila kung saan may afterparty daw siyang hinanda. Pumayag na ako dahil sa taglay niyang kakulitan. Kinonsesya pa niya ako kanina para lang mapapayag sa kahibangang plano niya. Ni hindi daw siya nakatulog nang maayos magmula nang hindi niya ako nakikita sa school. Hindi ko kinagat ang kaniyang palusot, pero pumayag na lang ako para sa ikakatahimik ng lahi niya. He’s such a brat sometimes. Walang panama ang pagsusungit ko kung iyon ang paiiralin ko. He's good in convincing people. "Nandito na tayo," deklara niya na nagpabalik sa akin sa huwisyo. Saglit ko siyang dinaan ng tingin bago ko tuluyang kinalas ang seat belt. Muntik na akong matawa nang walang pinagbago ang kaniyang ekspresyon. Gano'n

Akala ko matatapos na ang lahat ng ito, ngunit muli na naman namuo ang takot sa aking katawan nang sapilitan niya akong isinandal sa pader ng pintuan. Sinubukan kong magpumiglas sa kaniya nang marahas niyang inilapit ang kaniyang mukha saakin. Wala akong nagawa kundi ipikit na lang ang aking mga mata at hayaan siya sa kawalang-hiyaang ginagawa niya. "You hurt me, Jinah, then you have to pay for it," he murmured before he continued to harass my whole body. Nagmistulang bula ang nangyari. Midnight just gave me an evil grin after molesting me. He whispered something in my ear before quickly vanishing.Nawala na parang bula sa aking isipan ang nangyari. Kalmado ang pustura ko nang buksan ko ang pintuang palabas. Nakasimangot na Midenna ang sumalubong saakin na kinunotan ko lang ng noo. "Ang tagal mo," reklamo niya pagkalapit ko sa kaniya. Kinibitan ko na lang siya ng balikat saka inunahan sa paglalakad. We went straight to the furniture section and bought his demanded chair. Talaga

Jinah Salazar's Point of ViewSaglit kong nalimutan ang mga binitawang salita ni Midenna nang nalihis ang usapan namin tungkol sa nakaraan niyang banat. Tudo irap lang ang ginagawa ko sa buong araw na pagsasama namin. Akala talaga niya'y kinilig ako sa 'Jinahlophile' niyang banat no'ng nasa hospital siya. Baliw. "It was uncool, Midenna. Jinahlophile my a$s," muling irap ko sa kaniya. Tumayo na ako at hindi na siya hinintay pang mangulit. Pilit niyang pinapaamin saakin kung kinilig ba ako. Bahala siya d'yan. "Jinah," tawag niya mula sa likuran ko. Hindi pa ako nakakalayo sa mesa namin ay nahabol na ako. Hindi na lang ako kumibo at nagpatuloy sa paglalakad. Sabay namin tinungo ang kanilang fishpond. Tudo tawa siya na hindi ko alam kung ano ba ang kaniyang tinatawanan. "Baliw," hindi ko na naiwasang bigkasin sa kaniya. Mukha na kasi siyang tanga na tawa nang tawa habang ako na kasama niya ay tahimik lang. "Kapag ba sinabi kong baliw nga ako sa 'yo, 'di ka pa rin kikiligin?" nangh

"Ang swerte mo, grabe!" eksaheradang tili ng katabi kong si Jessy. Inirapan ko na lang siya at 'di na kinibo. "Magsilapit na kayo sa partner niyo!" muling anunsyo ng instructor. Nilipat ko ang tingin ko sa katabi niyang si Midnight na ngayon ay sa akin na rin nakatingin. Napalunok ako nang ngisian niya ako. Oh, damn. Hindi ako lumapit sa kaniya, bagkus, siya ang hinintay kong lumapit saakin. Ikinalma ko ang sarili ko nang tumayo siya sa tabi ko, sa kaninang tinatayuan ni Jessy. "We need to win this," aniya habang ang kaniyang tingin ay nasa harap. "I guess so," sambit ko habang nakatingin na rin sa harap. Lahat ay naghanap na ng kaniya-kaniyang pagtataguan. Ang iba ay tinungo na ang gubat habang ang iba ay nasa paligid lang. Walang ibinigay na time limitation. Basta ang mahuling makita ng taya ang siyang panalo. "Come after me," seryosong atas sa akin ng kapareha ko. Hindi ako nagsalita at sumunod na lang sa kaniyang hakbang. Hindi na ako nagtaka nang sa gubat ang punta namin