เมื่อแสงสุดท้ายของดวงตะวันถูกกลืนหายไปหลังเส้นขอบฟ้าของมหานครปักกิ่ง ท้องฟ้าเบื้องบนก็ถูกฉาบทาด้วยสีน้ำเงินเข้มแห่งยามราตรีที่เริ่มคืบคลานเข้ามาปกคลุม หลอดไฟทรงกลมบนยอดเสาสูงรอบอาณาบริเวณสโมสรฝึกซ้อมเทนนิสส่วนกลางค่อยๆ กะพริบติดขึ้นทีละดวง สาดส่องแสงสีเหลืองนวลลงมากระทบผืนดินสีแดงอิฐและทางเดินที่ปูด้วยแผ่นหินทราย บรรยากาศภายในสโมสรที่เคยพลุกพล่านและวุ่นวายไปด้วยผู้คนและเสียงซุบซิบนินทา บัดนี้เริ่มสงบเงียบและเบาบางลงอย่างเห็นได้ชัด บรรดาสมาชิกและผู้ฝึกสอนต่างพากันเก็บข้าวของแยกย้ายกันกลับบ้านเพื่อพักผ่อนหลังจากการใช้พลังงานมาตลอดทั้งวัน คอร์ตเทนนิสหมายเลขสิบสองอันเป็นสถานที่เกิดเหตุการณ์สะท้านอารมณ์ก็กลับคืนสู่ความเวิ้งว้าง ทิ้งไว้เพียงรอยเท้าและรอยไถลของรองเท้ากีฬาที่สลักลึกอยู่บนพื้นสนาม ซึ่งเป็นประจักษ์พยานถึงการฝึกซ้อมอันแสนดุเดือดที่เพิ่งจบสิ้นลงเมื่อหมดเวลาเรียนตามตารางที่ได้ตกลงกันไว้ หมิงหลินเชี่ยนจัดการเก็บอุปกรณ์การสอนของตนเองลงในกระเป๋าผ้าใบเก่าคร่ำคร่า รูดซิปปิดอย่างทะนุถนอม หญิงสาวสะพายกระเป๋าขึ้นพาดบ่า แผ่นหลังของเธอยังคงตั้งตระหง่านและยืดตรงประดุจขุนเขาที่ไม่เคยค
Mehr lesen