เสิร์ฟรักพลิกชะตา ราชินีคอร์ตหญ้า ยุค 80 のすべてのチャプター: チャプター 311 - チャプター 320

ความเงียบงันที่น่าสะพรึงกลัวโรยตัวลงมาปกคลุมทั่วทุกตารางนิ้วของห้องสอบสวนพิเศษหมายเลขศูนย์สี่แห่งกองบัญชาการตำรวจนครบาลมหานครปักกิ่ง ทันทีที่ชื่อของอดีตคู่หมั้นหลุดออกมาจากปากผู้ต้องหา บรรยากาศในห้องสอบสวนก็ยะเยือกขึ้นฉับพลัน ประดุจมีมือที่มองไม่เห็นกระชากเอาความอบอุ่นและมวลอากาศทั้งหมดออกไปจนสิ้น นามของ "ฟางซินจวี๋" คุณหนูใหญ่แห่งตระกูลฟางผู้สูงศักดิ์ ดังกึกก้องและสะท้อนไปมาบดขยี้โสตประสาทของผู้ที่อยู่ในห้อง มันไม่ใช่เพียงแค่กลุ่มคำที่ประกอบขึ้นเป็นชื่อบุคคล ทว่ามันคือสัญลักษณ์ของความเน่าเฟะ ความริษยา และความโสมมที่ถูกซุกซ่อนอยู่ภายใต้เปลือกนอกอันงดงามของสังคมชั้นสูงในยุคทศวรรษที่เก้าสิบ กู้ฟ่านจงที่เพิ่งจะตะโกนชื่อนั้นออกมาด้วยความหวาดกลัวและหวังจะใช้เป็นโล่กำบังความผิดของตนเอง กำลังนั่งหอบหายใจรวยรินอยู่บนเก้าอี้ไม้เนื้อแข็ง ร่างกายที่ผอมโซและซูบซีดของเขาสั่นสะท้านอย่างควบคุมไม่ได้ เหงื่อกาฬแตกพลั่กไหลย้อยลงมาตามกรอบหน้าผสมกับคราบน้ำตาและสิ่งสกปรก เขามองตรงไปยังบุรุษผู้ทรงอิทธิพลที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้ามด้วยดวงตาที่เบิกกว้าง หวังเพียงว่าจะได้เห็นความประหลาดใจหรือความลังเลในแววตาของส

แสงตะวันยามเช้าตรู่ของมหานครปักกิ่งในยุคทศวรรษที่เก้าสิบ ค่อยๆ ทอแสงสีทองอ่อนจางทะลุผ่านม่านหมอกสีเทาที่ปกคลุมเมืองหลวง ทัศนียภาพของย่านการค้าใจกลางเมืองซึ่งเป็นศูนย์รวมความเจริญและแฟชั่นชั้นสูง เริ่มปรากฏเค้าโครงความหรูหราตระการตาให้เห็นทีละน้อย ลมหนาวปลายฤดูใบไม้ร่วงพัดกระโชกแรง หอบเอาใบอู๋ถงแห้งกรอบให้ปลิวว่อนไปตามฟุตบาทที่ปูด้วยอิฐบล็อกอย่างเป็นระเบียบ ท่ามกลางความเงียบสงบที่ยังคงหลงเหลืออยู่ก่อนที่ความวุ่นวายของวันใหม่จะเริ่มต้นขึ้น รถจี๊ปสีเข้มคันใหญ่ของกองบัญชาการตำรวจนครบาลยังคงจอดนิ่งสนิทอยู่ฝั่งตรงข้ามถนน เครื่องยนต์ครางกระหึ่มเบาๆ ประดุจเสียงลมหายใจของสัตว์ร้ายที่กำลังเฝ้ารอคอยเหยื่อ เหอผู่จั้ง มัจจุราชแห่งเมืองหลวง นั่งพิงกายอยู่หลังพวงมาลัยด้วยท่วงท่าที่สง่างามทว่าเปี่ยมไปด้วยความอันตราย นัยน์ตาคู่คมกริบสีดำขลับของเขาจดจ่ออยู่ที่บานประตูกระจกของร้านเสริมสวยชื่อดังฝั่งตรงข้ามอย่างไม่ลดละเวลาผ่านไปไม่นาน บานประตูกระจกของร้านเสริมสวยก็ถูกผลักออก ร่างของฟางซินจวี๋ก้าวเดินออกมาด้วยท่วงท่าเย่อหยิ่ง เสียงกระดิ่งลมที่แขวนอยู่เหนือประตูดังกรุ๊งกริ๊งเบาๆ เป็นสัญญาณต้อนรับกา

ความเหน็บหนาวของลมบรรพกาลในช่วงปลายฤดูใบไม้ร่วงแห่งมหานครปักกิ่ง พัดกระโชกผ่านย่านการค้าหวังฝูจิ่งอันหรูหรา นำพาเอาความเยือกเย็นที่บาดลึกทะลุชั้นผิวหนังเข้าไปถึงกระดูก ทว่าความหนาวเย็นจากสภาพอากาศเบื้องนอกนั้น กลับไม่อาจเทียบเคียงได้กับความเหน็บหนาวที่กำลังกัดกินขั้วหัวใจของฟางซินจวี๋ อดีตคุณหนูใหญ่แห่งตระกูลฟางผู้เคยหยิ่งยโสทะลุฟ้า บัดนี้กำลังยืนตัวสั่นสะท้านอยู่เบื้องหน้ารถจี๊ปสีเข้มและร่างสูงใหญ่ของเหอผู่จั้ง มัจจุราชแห่งเมืองหลวงผู้ซึ่งนำพาหมายจับและหลักฐานความผิดอันเน่าเฟะมาโยนใส่หน้าหล่อนอย่างไม่ปรานีปราศรัย กระดาษคำให้การของกู้ฟ่านจงที่หล่อนกำแน่นอยู่ในมือสั่นระริกจนเกิดเสียงดังกราวๆ ประดุจใบไม้แห้งที่รอวันร่วงหล่น ตัวอักษรสีดำที่ถูกพิมพ์อย่างเป็นระเบียบเรียบร้อยบนหน้ากระดาษเหล่านั้น เปรียบเสมือนคมมีดนับพันเล่มที่พุ่งเข้ากรีดชำแหละหน้ากากอันสวยหรูของหล่อนจนขาดสะบั้น ไม่มีชิ้นดีเหลือให้ปกปิดความชั่วร้ายที่ซ่อนอยู่ภายในอีกต่อไปทว่าสัญชาตญาณของการเอาตัวรอดและความหลงตัวเองที่ฝังรากลึกอยู่ในกมลสันดานของสตรีผู้สูงศักดิ์ กลับสั่งการให้หล่อนปฏิเสธความเป็นจริงตรงหน้า ฟางซินจวี๋พ

ความเหน็บหนาวของสายลมในยามเช้าตรู่ของมหานครปักกิ่งแห่งยุคทศวรรษที่เก้าสิบ พัดกระโชกผ่านถนนสายกว้างในย่านการค้าหวังฝูจิ่ง หอบเอาเศษใบไม้แห้งและฝุ่นผงให้หมุนวนอยู่กลางอากาศ ทว่าความหนาวเย็นจากธรรมชาติเบื้องนอกนั้น กลับไม่อาจเทียบเคียงได้กับความเยือกเย็นที่กำลังกัดกินลึกลงไปในขั้วหัวใจของฟางซินจวี๋ ท่ามกลางความเงียบสงัดที่กดทับลงมาประดุจหินผาขนาดมหึมา คำขู่นั้นเปรียบเสมือนสายฟ้าฟาดลงกลางใจของฟางซินจวี๋ ลมหายใจของเธอสะดุดขาดห้วง ร่างกายที่สวมทับด้วยเสื้อโค้ตขนมิ้งค์สีขาวบริสุทธิ์ราคาแพงลิบลิ่วพลันแข็งทื่อประดุจถูกสาปให้กลายเป็นรูปสลักน้ำแข็ง ถ้อยคำของเหอผู่จั้งที่กระซิบลงข้างใบหูด้วยความเย็นชาและไร้ซึ่งความปรานีใดๆ ยังคงดังกึกก้องและสะท้อนไปมาอยู่ในโสตประสาทของหล่อน มันเป็นการประกาศกร้าวถึงการทำลายล้างที่สมบูรณ์แบบที่สุดเท่าที่มนุษย์คนหนึ่งจะพึงได้รับ นัยน์ตาคู่สวยที่เคยถูกปั้นแต่งให้ดูเย่อหยิ่งและเต็มไปด้วยจริตมารยา บัดนี้เบิกกว้างจนแทบจะถลนออกมานอกเบ้า รูม่านตาขยายกว้างด้วยความหวาดผวาอย่างถึงขีดสุด หล่อนอ้าปากค้างเผยอริมฝีปากที่สั่นระริก ทว่ากลับไม่มีสรรพเสียงใดหลุดรอดออกมาได้เลยแม้แต

คำขาดอันเยือกเย็นและแฝงไปด้วยคมมีดแห่งการทำลายล้างที่หลุดรอดออกมาจากริมฝีปากหยักลึกของสารวัตรหนุ่ม เหอผู่จั้งก็หมุนตัวกลับอย่างองอาจและไร้ซึ่งความอาลัยอาวรณ์ใดๆ การเคลื่อนไหวของเขานั้นเฉียบขาด หนักแน่น และเต็มไปด้วยอำนาจบารมีที่ไม่อาจต้านทานได้ แผ่นหลังกว้างขวางที่สวมทับด้วยเสื้อโค้ตเครื่องแบบนายตำรวจสีเข้ม เหยียดตรงตระหง่านประดุจกำแพงเหล็กกล้าที่ไม่มีพายุลูกใดสามารถสั่นคลอนได้ เขาไม่ได้หันกลับมาปรายตามองสตรีที่กำลังยืนสั่นสะท้านอยู่เบื้องหลังอีกเลยแม้แต่หางตา ประดุจว่าการมีอยู่ของคุณหนูใหญ่แห่งตระกูลฟางนั้น ไร้ค่าและไร้ราคาเกินกว่าที่มัจจุราชแห่งเมืองหลวงจะต้องเสียเวลาจดจำ เสียงรองเท้าหนังคอมแบทที่ขัดเงาจนมันปลาบกระทบลงบนพื้นฟุตบาทคอนกรีตดังกึกก้องเป็นจังหวะที่สม่ำเสมอ ทุกย่างก้าวของเขาคือการเหยียบย่ำลงบนเศษซากศักดิ์ศรีและความหยิ่งยโสของฟางซินจวี๋ที่ถูกฉีกกระชากจนขาดวิ่น ชายหนุ่มก้าวขึ้นรถจี๊ปคันใหญ่ที่จอดเทียบอยู่ริมฟุตบาท สอดแทรกเรือนกายสูงใหญ่เข้าประจำตำแหน่งหลังพวงมาลัยด้วยท่วงท่าที่สง่างาม ก่อนจะบิดกุญแจและสตาร์ทเครื่องยนต์เสียงดังกังวาน เสียงเครื่องยนต์ที่ถูกออกแบบมาเพื่อการใ