All Chapters of เสิร์ฟรักพลิกชะตา ราชินีคอร์ตหญ้า ยุค 80: Chapter 321 - Chapter 330

บรรยากาศยามสายของศูนย์ฝึกซ้อมเทนนิสแห่งชาติในมหานครปักกิ่ง อบอวลไปด้วยกลิ่นอายของดินแดงที่เพิ่งถูกพรมน้ำและกลิ่นหอมสะอาดของแสงแดดที่สาดส่องทะลุม่านหมอกแห่งฤดูใบไม้ร่วง ลมหนาวที่เคยพัดกระโชกแรงในยามรุ่งอรุณ บัดนี้ได้อ่อนกำลังลง กลายเป็นเพียงสายลมเอื่อยที่พัดผ่านยอดต้นอู๋ถงให้ปลิวไสวไปมาอย่างเชื่องช้า ท่ามกลางความเงียบสงบที่ถูกคั่นด้วยเสียงนกร้องเจื้อยแจ้ว หมิงหลินเชี่ยนนั่งนิ่งอยู่บนม้านั่งไม้ริมคอร์ตดิน ร่างกายที่เพรียวบางทว่าอัดแน่นไปด้วยมัดกล้ามเนื้ออันแข็งแกร่งของนักกีฬา ยังคงมีหยาดเหงื่อเม็ดใสผุดพรายอยู่ตามกรอบหน้าและลำคอระหง หล่อนรับฟังเรื่องราวการกวาดล้างและบทสรุปของเหล่าอาชญากรที่หลุดรอดออกมาจากริมฝีปากหยักลึกของบุรุษผู้ทรงอิทธิพลเบื้องหน้าด้วยความสงบนิ่ง นัยน์ตาคู่คมกริบประดุจพญาหงส์ของหล่อนปราศจากความตื่นตระหนก ปราศจากความตกตะลึง และปราศจากความสะใจที่ตื้นเขิน เปลือกนอกของอดีตราชินีคอร์ตหญ้ายังคงราบเรียบและเยือกเย็นประดุจผิวน้ำในทะเลสาบที่ไร้คลื่นลมทว่าภายใต้ความเงียบสงบอันเย่อหยิ่งนั้น ภายในใจกลับเต็มตื้นไปด้วยความอบอุ่นที่แผ่ซ่านไปทั่วทุกอณูของกระแสเลือด กระแสน้ำอุ่น

บรรยากาศภายในห้องประชุมใหญ่ของสมาคมเทนนิสแห่งชาติ ณ มหานครปักกิ่ง ท่ามกลางความหนาวเย็นของช่วงปลายฤดูใบไม้ร่วงแห่งทศวรรษที่เก้าสิบ ยังคงอบอวลไปด้วยกลิ่นอายของความศักดิ์สิทธิ์และความตึงเครียดที่ผสมปนเปกันอย่างแยกไม่ออก แสงสว่างจากหลอดไฟนีออนบนเพดานสูงสาดส่องลงมากระทบโต๊ะไม้สักตัวยาวรูปวงรีที่ถูกขัดเงาจนมันปลาบ สะท้อนให้เห็นใบหน้าที่เต็มไปด้วยริ้วรอยแห่งประสบการณ์และอำนาจบารมีของเหล่าคณะกรรมการระดับสูงผู้กุมชะตาชีวิตของนักกีฬาทั้งประเทศ เสียงปรบมือที่เคยกึกก้องกังวานเพื่อแสดงความชื่นชมและเห็นพ้องต้องกันในการเสนอชื่อ หมิงหลินเชี่ยน อดีตราชินีคอร์ตหญ้า ให้เป็นตัวแทนทีมชาติชุดโอลิมปิก เพิ่งจะจางหายไป ทิ้งไว้เพียงความเงียบสงบที่ดูเหมือนจะเป็นสัญญาณแห่งความราบรื่น รอยยิ้มแห่งความหวังปรากฏขึ้นบนใบหน้าของหัวหน้าผู้ฝึกสอนและประธานสมาคม พวกเขาเชื่อมั่นอย่างสุดหัวใจว่า มติเอกฉันท์ในครั้งนี้จะเป็นก้าวแรกที่ยิ่งใหญ่ในการนำพาวงการกีฬาของชาติไปสู่ความรุ่งโรจน์บนเวทีโลกทว่าความสงบสุขนั้นเปรียบเสมือนภาพลวงตาที่ถูกสร้างขึ้นเพื่อบดบังพายุลูกใหญ่ที่กำลังก่อตัวอยู่เบื้องล่าง ท่ามกลางความเห็นชอบของเส

ดวงอาทิตย์ยามบ่ายคล้อยของมหานครปักกิ่งสาดแสงแรงกล้าทะลุผ่านม่านเมฆสีเทาหม่น แผดเผาลงมายังพื้นผิวของคอร์ตดินสีแดงอิฐภายในศูนย์ฝึกซ้อมเทนนิสแห่งชาติจนเกิดเป็นไอความร้อนระอุที่เต้นระยิบระยับอยู่เหนือพื้นดิน ท่ามกลางอุณหภูมิที่เริ่มลดต่ำลงตามฤดูกาล ทว่าความร้อนแรงบนลานประลองแห่งนี้กลับลุกโชนจนแทบจะเผาไหม้ทุกสรรพสิ่ง เสียงของรองเท้ากีฬาที่บดเบียดเสียดสีกับพื้นคอร์ตดินดังกึกกัก สลับกับเสียงหวดลูกเทนนิสที่ดังก้องกังวานและหนักหน่วง หมิงหลินเชี่ยน อดีตราชินีคอร์ตหญ้าระดับโลกในร่างของสตรีหม้ายผู้ไม่เคยยอมแพ้ต่อโชคชะตา กำลังตั้งหน้าตั้งตาฝึกซ้อมอย่างขะมักเขม้น ร่างกายที่เพรียวบางทว่าอัดแน่นไปด้วยมัดกล้ามเนื้ออันสมส่วนของหล่อน เคลื่อนไหวไปทั่วทั้งสนามด้วยความรวดเร็วและพลิ้วไหวประดุจสายลม เส้นผมสีดำขลับที่ถูกรวบเป็นหางม้าสูงสะบัดไปมาตามจังหวะการสวิงไม้แร็กเก็ต หยาดเหงื่อเม็ดใสผุดพรายขึ้นเต็มหน้าผาก ลำคอ และท่อนแขน ไหลย้อยซึมผ่านเสื้อโปโลสีขาวจนแนบลู่ไปกับทรวดทรง หล่อนไม่สนใจความเหน็ดเหนื่อย ไม่สนใจกล้ามเนื้อที่กำลังส่งเสียงประท้วงด้วยความปวดร้าว นัยน์ตาคู่คมกริบประดุจพญาหงส์เพลิงจดจ่ออยู่เพียงแค

ความมืดมิดของรัตติกาลค่อยๆ คืบคลานเข้าปกคลุมมหานครปักกิ่ง กลืนกินแสงสว่างสุดท้ายของดวงอาทิตย์ที่เพิ่งลับขอบฟ้าไปจนหมดสิ้น ลมหนาวที่เริ่มทวีความรุนแรงพัดกระโชกผ่านช่องหน้าต่างไม้สไตล์จีนโบราณเข้ามาภายในห้องพักส่วนตัวของหมิงหลินเชี่ยน หอบเอาความเยือกเย็นมาปะทะกับผิวหนัง ทว่าความหนาวเหน็บจากสภาพอากาศภายนอกนั้น กลับไม่อาจแทรกซึมผ่านเกราะกำบังแห่งความมุ่งมั่นที่กำลังหลอมละลายอยู่ภายในร่างกายของหล่อนได้เลยแม้แต่น้อย การตัดสินใจลงแข่งวิมเบิลดันเต็มไปด้วยความมุ่งมั่นและไฟแห่งการต่อสู้ที่ลุกโชนอยู่ในอก เปลวเพลิงนี้ไม่ได้เกิดขึ้นจากความโกรธแค้นที่มืดบอด ทว่ามันเป็นไฟแห่งความทะเยอทะยานอันบริสุทธิ์ ไฟแห่งการพิสูจน์ตนเองที่ถูกสุมด้วยฟืนแห่งความอยุติธรรม มันลุกโชติช่วงชัชวาล แผดเผาความลังเลและความหวาดกลัวที่เคยหลงเหลืออยู่ให้กลายเป็นเถ้าถ่าน นัยน์ตาคู่คมกริบประดุจพญาหงส์ของอดีตราชินีคอร์ตหญ้า ทอประกายวาววับฝ่าความสลัวของห้อง หล่อนนั่งนิ่งอยู่บนเก้าอี้ไม้ แผ่นหลังเหยียดตรงอย่างเย่อหยิ่ง ทรวงอกกระเพื่อมขึ้นลงตามจังหวะการหายใจที่ลุ่มลึกและหนักแน่น ทุกครั้งที่สูดลมหายใจเข้า หล่อนสูดเอาพลังงานแห่งความ

ความเงียบสงัดของยามค่ำคืนโรยตัวลงมาปกคลุมทั่วทุกตารางนิ้วของมหานครปักกิ่ง ท้องฟ้าด้านนอกหน้าต่างเปลี่ยนเป็นสีดำสนิทไร้ซึ่งแสงดาว มีเพียงแสงจันทร์เสี้ยวที่พยายามสาดส่องทะลุผ่านม่านเมฆหนาทึบลงมา ลมหนาวในช่วงปลายฤดูใบไม้ร่วงพัดกระโชกแรงจนกิ่งของต้นอู๋ถงที่เหลือเพียงใบบางตาเสียดสีกันเกิดเสียงดังหวีดหวิว บรรยากาศภายนอกนั้นเยือกเย็นและอ้างว้าง ทว่าภายในห้องพักส่วนตัวของหมิงหลินเชี่ยนกลับอบอวลไปด้วยความอบอุ่นจากเตาผิงเล็กๆ และแสงสว่างสีเหลืองนวลจากโคมไฟตั้งโต๊ะ แสงไฟสาดส่องลงมากระทบใบหน้าที่เรียบเนียนและงดงามของอดีตราชินีคอร์ตหญ้า ขับเน้นให้เห็นถึงความมุ่งมั่นและความเด็ดเดี่ยวที่ฉายชัดอยู่ในดวงตาคู่คมกริบประดุจพญาหงส์เพลิงหญิงสาวนั่งนิ่งอยู่บนเก้าอี้ไม้เนื้อแข็ง แผ่นหลังที่บอบบางทว่าอัดแน่นไปด้วยมัดกล้ามเนื้อของนักกีฬาเหยียดตรงอย่างสง่างาม ทรวงอกยืดผึ่งรับจังหวะการหายใจที่สม่ำเสมอและลุ่มลึก หมิงหลินเชี่ยนเอื้อมมือที่เต็มไปด้วยรอยด้านจากการจับไม้เทนนิสไปดึงลิ้นชักโต๊ะทำงานออก เสียงไม้เสียดสีกันดังกึกกักเบาๆ ท่ามกลางความเงียบ หล่อนล้วงมือเข้าไปหยิบเอาสมุดบัญชีเงินฝากธนาคารจำนวนหลายเล่ม