All Chapters of Accidentally Pregnant With The CEO's Child: Chapter 31 - Chapter 40

142 Chapters

KABANATA 31: Ang Mga Iniisip at ang Pag-init ng Sitwasyon

EZEKIEL VALENCIA POV Nang sa wakas ay pumasok na si Alina sa playroom para tulungan si Kian na mag-ligpit ng mga laruan, naiwan akong mag-isa sa sala habang hawak ang phone ko. Malamig na ang gabi, pero ang utak ko, parang makina na hindi pa rin humihinto sa pag-ikot simula pa noong isang araw. Nitong mga nakaraang araw—mula nung mag-leave si Alina hanggang sa sunduin ko ang pamilya niya mula sa Aurora—halos hindi ako nakakatulog nang maayos. Palagi kong naiisip 'yung takot sa mga mata niya nung unang pumunta ang mga g*go sa probinsya nila. At nung dumating ang nanay niya at si Rina rito sa penthouse kaninang umaga, nakita ko kung paano sila mahiya at mangapa sa yaman ng paligid ko. Ang nanay niya, muntik pa akong tawaging 'Sir' kung hindi ko lang pinigilan. Hindi ko ginagawa ang lahat ng ito para lang magpa-impress o dahil sa nakasaad sa co-parenting contract namin. Ginagawa ko 'to kasi nakikita ko ang sarili ko kay Kian, at mas lalo na kay Alina. Noong una, akala ko ay sapat na

KABANATA 32: Ang Bagong Katotohanan at ang Plano sa Umaga

ALINA MONTEJO POV Buong gabi akong paikot-ikot sa higaan ko pagkatapos ng pag-uusap namin ni Ezekiel sa kusina. Sa tuwing ipikit ko ang mga mata ko, nararamdaman ko pa rin 'yung init ng kamay niya sa pisngi ko at 'yung kakaibang proteksyon sa bawat salitang binitawan niya. “Mas mahalaga ang kaligtasan niyo rito sa loob kaysa sa kahit anong shares ng kumpanya.” Seryoso ba talaga siya? Isang bilyonaryong katulad niya, handang isakripisyo ang alyansa ng kumpanya niya para lang sa amin ng anak ko? Noong una, akala ko talaga ay mechanical lang ang lahat—na tinutulungan niya kami dahil ayaw niyang magkaroon ng dungis ang pangalan ng pamilya niya o dahil sa kontrata na pinirmahan namin. Pero ang lalim ng mga titig niya kagabi, walang halong pag-aalinlangan. Natatakot ako kasi baka isang araw magising na lang ako na tuluyan nang nahulog ang loob ko sa kanya, at mahirap nang bumalik sa dati. Pero sa kabilang banda, hindi ko maikakaila na ang sarap sa pakiramdam na may isang Ezekiel Valenci

KABANATA 33: Ang Tawag Mula sa Labas at ang Pagpapasya

ALINA MONTEJO POV Naka-upo ako sa sofa katabi si Rina habang pinapanood si Kian na nagkukulay ng kanyang drawing book, pero ang atensyon ko talaga ay nandoon sa labas ng balkonahe. Nakikita ko si Ezekiel sa likod ng glass door. Seryoso ang mukha niya habang hawak ang phone sa tainga, at paminsan-minsan ay napapasabunot siya sa sarili niyang buhok. Sino kaya ang tumatawag sa kanya? Si Katrina na naman ba? O 'yung legal team niya na nag-aayos ng kaso laban sa St. Jude Clinic? Nakakatakot lang isipin na kahit nasa loob kami ng safe space na 'to, isang ring lang ng telepono, pwedeng magbago ang ihip ng hangin. Ayaw kong maging pabigat sa kanya, pero sa tuwing nakikita ko siyang ganyan ka-stressed para sa seguridad namin, hindi ko mapigilang makaramdam ng guilt. Parang nadadamay ang buong takbo ng normal niyang buhay bilang CEO dahil lang sa amin ng anak ko. "Ate, okay ka lang?" bulong ni Rina sabay siko sa akin nang mahina. "Kanina mo pa tinititigan si Kuya Ezekiel. Baka matunaw 'yan.

KABANATA 34: Ang Paghihintay sa Penthouse at ang Unang Balita

ALINA MONTEJO POV Mabigat ang bawat hakbang ko pabalik sa penthouse ni Ezekiel. Kahit pilit kong pinapakita kay Kian na okay lang ang lahat, ramdam ko ang lamig sa mga palad ko habang hawak ko ang maliit niyang kamay. Pagkapasok namin sa loob, sinalubong agad kami ni Nanny Cora na bakas din ang pag-aalala sa mukha. Mukhang nakasabay niya si Grace sa lobby kanina kaya alam niya na rin ang nangyayari. "Alina, okay lang ba kayo ng bata? Narinig ko kay Grace na umalis daw si Sir Ezekiel bigla," salubong sa amin ni Nanny Cora habang kinukuha ang maliit na backpack ni Kian. "Opo, Nanny. Medyo may emergency lang daw po sa lumang opisina ng St. Jude Clinic sa Quezon City," sagot ko habang pilit na ngumiti para hindi mag-alala si Kian. "Baby, punta ka muna sa playroom mo kay Nanny Cora, ha? Magluluto lang si Mommy ng lunch natin." "Opo, Mommy. Is Dada coming home for lunch po?" tanong ni Kian, tumingala sa akin gamit ang mga inosente niyang mata. Napatigil ako sagot. Gusto kong sabihing o

KABANATA 35: Ang Pagbabalik sa Penthouse at ang Bagong Plano

ALINA MONTEJO POV Alas-singko na ng hapon nang marinig ko ang pamilyar na tunog ng pagbukas ng pinto ng penthouse. Agad akong napatayo mula sa sofa. Lumabas si Ezekiel, medyo gusot na ang polo shirt at bitbit ang isang makapal na folder. Bakas ang pagod sa mukha niya, pero nung makita niya akong nakatayo sa sala, parang biglang lumuwag ang pagkakasalubong ng mga kilay niya. "Ezekiel," tawag ko habang lumalapit sa kanya. "Okay ka lang ba? Naka-usap ko si Grace kanina, sinabi niya ang nangyari sa Quezon City." Inilapag niya ang folder sa ibabaw ng lamesa at tinanggal ang dalawang butones sa may leeg ng polo niya para makahinga nang maluwag. "I'm fine. Medyo naging magulo lang dahil sinubukan nilang i-delay ang mga pulis, pero nakuha namin ang kailangan namin." "Seryoso ba talaga 'yung tungkol sa pamilya Vance?" tanong ko habang pinapanood siyang maupo sa sofa. Naglakad ako papunta sa kusina para ikuha siya ng isang basong malamig na tubig. "Ibig sabihin, sila talaga ang nasa likod n

KABANATA 36: Ang Mga Hakbang sa Likod ng Eksena at ang Bagong Umaga

EZEKIEL VALENCIA POV Nakahiga si Kian sa kama niya habang dahan-dahang pumipikit ang mga mata, yakap-yakap ang paborito niyang dinosaur plushie. Hinintay ko muna siyang tuluyang makatulog bago ko inayos ang kumot niya at dahan-dahang lumabas ng kwarto. Pagkasara ko ng pinto, sumandal muna ako sa pader ng hallway at huminga nang malalim. Pagod na pagod ang katawan ko mula sa biglaang takbo namin sa Quezon City kanina, pero ang utak ko, parang ayaw pa ring mag-shutdown. Buong hapon habang kinakaharap namin ng security team ang mga nagpanggap na demolition crew sa St. Jude Clinic, iisang bagay lang ang paulit-ulit na tumatakbo sa isip ko: Paano kung nahuli kami kahit isang oras lang? Kung nasunog o nawala 'yung mga original documents sa archive room, wala na kaming hahawakang matibay na alas laban sa pamilya Vance. Ang dumi nilang maglaro. Gagamitin ang lahat ng impluwensya para lang burahin ang pagkakamali nila limang taon na ang nakakaraan. Pero ang mas nagpapatindi ng galit ko ay

KABANATA 37: Ang Pag-alis ni Ezekiel at ang Kaba sa Penthouse

ALINA MONTEJO POV Nakatayo ako sa may pinto ng banyo habang pinupunasan ng tuwalya ang basang buhok ni Kian na kasalukuyang busy sa paglalaro ng kanyang maliit na rubber duck. Rinig na rinig ko mula rito sa labas ang mahinang tunog ng pagsara ng pinto ng study room. Alam kong lumabas na si Ezekiel at handa na siyang umalis para sa napakalaking meeting niya sa board ng Valencia Tower ngayon. “Let him. Mas maganda kung doon niya gawin sa harap ng board.” Paulit-ulit na bumabalik sa utak ko 'yung sinabi niya kanina habang nagkakape kami. Ang tapang ng boses niya, walang bahid ng pag-aalinlangan. Pero kahit ganoon siya kakampante, hindi ko pa rin mapigilang mag-alala. Tatay ni Katrina ang makakaharap niya ngayon. Ang pamilya Vance, kilala sa pagiging madumi kapag negosyo at kapangyarihan na ang usapan. At ang mas nagpapabigat sa dibdib ko, alam kong ang tunay na dahilan kung bakit binibilisan ni Ezekiel ang pagbuwag sa merger alliance na 'yan ay dahil sa amin ni Kian. Kung hindi kami s

KABANATA 38: Ang Takot para kay Nanay at ang Unang Hakbang

ALINA MONTEJO POVNanginginig ang mga kamay ko habang binubuksan ko ang drawer sa study room ni Ezekiel. Hinalughog ko ang mga papel doon hanggang sa makita ko ang maliit na note kung saan nakasulat ang numero ng head of security niya na si Robert. Halos maibagsak ko pa ang ballpen sa sahig sa sobrang kaba.Diyos ko, si Nanay at si Rina. Bakit ba kasi hinayaan ko pa silang lumabas ng building? Kung alam ko lang na ganito kadesperada si Katrina, sana pinigilan ko na sila. Paano kung may mangyaring masama sa kanila sa mall? Hindi ko mapapatawad ang sarili ko kung dahil sa akin at sa gulong ’to ay mapahamak ang pamilya ko. Si Ezekiel naman, hindi ko matawagan dahil sigurado akong nagsisimula na ang board meeting nila ngayon sa Valencia Tower. Ang hirap ng ganito, ’yung wala kang magawa kundi mag-panic habang ang mga taong mahal mo ang nakataya."Alina, anong nangyayari?" Nagmamadaling lumapit sa akin si Nanny Cora, bakas ang pagtataka at takot sa mukha niya nung makita ang reaksyon ko. "

KABANATA 39: Ang Sagot ni Katrina at ang Pagdating nina Nanay

ALINA MONTEJO POVIlang segundo pa lang ang lumilipas pagkapindot ko ng send pero parang mas lalong bumigat ang katahimikan dito sa sala. Nakatitig lang ako sa screen ng phone ko, hinihintay ang typing indicator o kahit anong senyales na nabasa na ni Katrina ang reply ko. Ang lakas ng tibok ng puso ko, pero sa pagkakataong ito, hindi lang ito dahil sa takot. May halong galit na rin. Sobra na kasi. Hindi sapat na nanggulo siya sa opisina, ngayon pati ang pamilya ko na walang kinalaman sa past nila ni Ezekiel, sinusubukan niyang draguhin pabalik sa gulo nila.Hindi rin nagtagal, nag-vibrate ulit ang phone ko. Maikli lang ang sagot niya pero ramdam ko ang gigil sa bawat salita.“Matapang ka na ngayon dahil lang nasa penthouse ka ni Ezekiel? Enjoy it while it lasts, Alina. Akala mo ba seryoso siya sa'yo? Ginigamit ka lang niya para sa PR ng kumpanya niya ngayon para palabasing mabuti siyang ama at makuha ang boto ng board. Let’s see kung saan ka pupulutin kapag natapos na ang meeting na '

KABANATA 40: Ang Nakakabinging Katahimikan at ang Unang Tawag

ALINA MONTEJO POVAlas-tres na ng hapon. Nakaupo kami sa sala, pero walang nagtatangkang magbukas ng TV o mag-ingay. Parang bawat isa sa amin ay nakikiramdam lang sa paligid. Si Nanay ay natulog muna sa kwarto dahil medyo napagod at na-stress sa biglaang pag-alis sa mall kanina. Si Rina naman, seryosong nag-i-scroll sa phone niya, malamang naghahanap ng balita sa social media tungkol sa Valencia Corporation pero wala pa namang lumalabas.Si Grace naman ay nasa sulok ng sala, paminsan-minsan ay may tina-type sa laptop niya at may kinakausap sa telepono sa mahinang boses. Tuwing gumagalaw siya o may tinatawagan, awtomatikong napapalingon ako. Sobrang nakakapraning ang maghintay nang walang eksaktong ideya kung ano na ang nangyayari sa board meeting.Ganito pala talaga kapag corporate war ang usapan. Walang pisikal na sakitan, pero ang tindi ng pressure. Isang maling pirma o isang maling desisyon lang sa boardroom na 'un, pwedeng magbago ang takbo ng buhay ng maraming tao. Ang mas nakaka

1 2 3 4 5 6

...

SCAN CODE TO READ ON APP