All Chapters of Accidentally Pregnant With The CEO's Child: Chapter 41 - Chapter 50

EZEKIEL VALENCIA POVNiluwagan ko ang knot ng necktie ko habang naglalakad ako palabas ng private executive elevator patungo sa basement parking ng Valencia Tower. Bitbit ng assistant ko ang briefcase ko, habang si Robert naman at ang dalawang security personnel ay nakabuntot sa likod ko, pinaliligiran ako habang binabaybay namin ang medyo madilim na parking area.Sumakay agad ako sa likod ng sasakyan at isinara ang pinto. Pagka-upo ko, doon ko lang naramdaman ang matinding panginginig ng mga kalamnan ko dahil sa pagod. Simula kaninang alas-diyes ng umaga hanggang hapon, walang patid ang diskusyon sa loob ng boardroom.Na-corner ko ang pamilya Vance, pero hindi 'un naging madali. Nung unang ilatag ng legal team ko ang wire transfer at ang mga larawan ng dummy demolition crew sa St. Jude Clinic, nakita ko kung paano mamutla ang tatay ni Katrina. Akala nila malinis ang pagkakatago nila sa subsidiary company na ginamit nila para sirain ang mga lumang medical records limang taon na ang na

ALINA MONTEJO POVTahimik akong pumasok sa kusina habang naririnig ko ang masayang boses nina Kian at Ezekiel mula sa playroom. Halos maiyak ako sa tuwa kanina nung makita ko kung paano sumubsob si Kian sa dibdib ng tatay niya pagkapasok na pagkapasok ni Ezekiel sa pinto ng kwarto nito. Nawala agad 'yung pagod sa mukha ng CEO nung marinig ang tawa ng bata.Binuksan ko ang refrigerator para tignan kung anong pwede kong ihanda para sa hapunan. Nakita ko ang isang tray ng manok at ilang gulay na binili nina Nanay sa mall kanina bago sila nagmamadaling pinauwi ng security. Nilabas ko ang mga 'un at inilagay sa sink para hugasan.Habang pinapanood ko ang agos ng tubig mula sa gripo, hindi ko mapigilang isipin kung paano nagbago ang takbo ng buhay ko sa loob lang ng ilang linggo. Dati, ang pinakamalaking isipin ko lang ay kung paano pagkasyahin ang sahod ko sa Aurora para sa gatas ni Kian at sa mga gamot ni Nanay. Ngayon, andito ako sa loob ng isang mamahaling penthouse sa BGC, napapaligira

ALINA MONTEJO POVDahan-dahan kong inayos ang dulo ng kumot ni Kian habang nakahiga na siya sa gitna ng malaking kama sa master bedroom. Nakapikit na ang mga mata ng anak ko, pero ang isang maliit niyang kamay ay nakahawak pa rin nang mahigpit sa laylayan ng t-shirt ni Ezekiel. Si Ezekiel naman ay nakaupo sa gilid ng kutson, nakasandal ang isang siko sa tuhod niya habang pinapanood ang bawat paghinga ng bata.Patay na ang malalaking ilaw sa kwarto, at tanging ang madilim na dilaw na liwanag mula sa side table lamp ang nagbibigay ng kaunting kulay sa paligid namin. Sobrang tahimik. Ang tanging naririnig ko lang ay ang mahinang ugong ng centralized aircon ng penthouse. Ang sarap tingnan ng ganito. Simple lang naman ang pangarap ko noon pa—ang makitang ligtas ang anak ko at may tatay na handang maglaan ng oras para sa kanya pagkatapos ng isang mahabang araw. Pero habang nakatitig ako kay Ezekiel na walang reklamo kahit medyo lukot na ang polo niya dahil sa pagkakahawak ni Kian, bigla ak

ALINA MONTEJO POVNakahiga pa rin si Kian sa sofa habang nanonood ng cartoons nung matapos akong maghugas ng mga huling platong ginamit namin sa almusal. Medyo maayos na ang pakiramdam ko dahil kahit paano, narinig ko kay Grace kanina na hindi naman bumagsak ang kumpanya ni Ezekiel dahil sa balita sa dyaryo. Si Nanay naman ay nasa balkonahe, tinutulungan si Nanny Cora na mag-asikaso ng ilang halaman na nandoon para naman may mapaglibangan siya.Lumapit sa akin si Rina na may hawak na baso ng juice at naupo sa tabi ko sa mahabang sofa. "Ate, sa tingin mo, ano kayang mukha mayroon ngayon si Katrina habang binabasa 'yung dyaryo? Siguro umuusok ang ilong niyon sa galit.""Huwag mo na ngang isipin 'un, Rina," saway ko sa kanya, bagamat hindi ko rin maiwasang maisip ang bagay na 'un. "Ang mahalaga ngayon, nagagawa ni Ezekiel ang mga dapat niyang gawin sa opisina nang walang panggugulo mula sa pamilya nila.""Sabagay. Pero sana talaga tuluyan na silang mawala sa eksena. Nakakapraning kaya 'y

ALINA MONTEJO POVHalos pabalik-balik ako sa paglalakad sa pagitan ng sala at ng kusina habang hinihintay ang pagdating ni Ezekiel. Kahit sinabi niya kanina sa telepono na kontrolado niya ang sitwasyon, hindi pa rin tuluyang mawala 'yung kaba sa dibdib ko pagkatapos ng naging tawag ni Katrina. Ang daling sabihin na huwag mag-alala, pero kapag sarili mong pamilya na ang pinagbabantaan, mahirap talagang pakalmahin ang utak."Ate, maupo ka nga muna riyan. Nahihilo ako sa'yo, e," untag sa akin ni Rina habang nag-aayos ng mga laruan ni Kian sa carpet. "Sabi naman ni Sir Ezekiel, papunta na siya rito. Safe tayo rito sa loob, okay?""Alam ko, Rina. Medyo tense lang talaga ako," sagot ko habang sumasandal sa gilid ng sofa.Eksaktong alas-kwatro ng hapon nang marinig namin ang pamilyar na tunog ng private elevator. Bumukas ang pinto at iniluwa nito si Ezekiel. Hawak niya ang kanyang suit jacket sa isang kamay, habang ang kabilang kamay naman ay hawak ang kanyang phone. Medyo maluwag na ang nec