All Chapters of Accidentally Pregnant With The CEO's Child: Chapter 11 - Chapter 20

EZEKIEL VALENCIA POV "Anak mo?" Bahagyang ibinaba ni Liam ang medical bag niya sa may console table malapit sa pinto. Kita ko ang mabilis na pagbabago sa ekspresyon ng mukha niya—mula sa pagiging kalmado at nakangiti, biglang sumeryoso ang mga mata niya habang palipat-lipat ang tingin sa amin nina Alina at Kian. "Oo. Si Kian ay anak ko," sagot ko habang pinapanatili ang kamay ko sa likod ng upuan ni Alina. Ramdam ko ang bahagyang pagbuntong-hininga niya, pero hindi ko iyon pinansin. I needed to establish this clearly. Hindi ako tanga. Nakita ko kung paano magliwanag ang mukha ng sekretarya ko nang mabanggit ang pangalan ng doktor na ito kanina habang nag-aalmusal kami. At ang sabi pa ng bata? Gusto ng mommy niya si Liam? Hell no! Hindi ko alam kung bakit bigla akong nakaramdam ng matinding inis sa ideyang may ibang lalaking umaaligid sa kanila ng anak ko sa loob ng apat na taon na wala ako. Mula noong nalaman ko ang totoong nangyari sa St. Jude clinic—kung paano tinakot ng mga ga

ALINA MONTEJO POV Eksaktong alas-tres ng hapon nang dumating ang dalawang lalaking naka-suit sa penthouse. Sila ang mga corporate lawyers ni Ezekiel. Inilapag nila sa glass table sa sala ang isang makapal na folder na naglalaman ng co-parenting contract na binabanggit ni Ezekiel kanina. Naupo ako sa sofa habang si Kian naman ay abala sa panonood ng cartoons sa malaking TV, suot ang kanyang wireless headphones para hindi niya marinig ang pinag-uusapan namin. Si Ezekiel ay seryosong nakaupo sa tapat ko, habang ang mga abogado niya ay pormal na nag-explain ng bawat detalye. "Miss Montejo, according to the draft, Mister Valencia will fully shoulder all medical, educational, and living expenses of Kian," paliwanag ng isang abogado. "You will retain full maternal custody, but Kian will legally use the surname Valencia. Also, you and the child will permanently reside here in the penthouse for security reasons." Permanently reside. Pagkabasa ko sa linyang 'yon sa papel, medyo bumigat ang

ALINA MONTEJO POV Sabi nila, kapag natutulog ka raw sa isang bago at hindi pamilyar na lugar, madalas ay binabangungot ka o kaya naman ay hindi ka pinapatulog ng utak mo. Pero ewan ko ba, sa ikalawang gabi ko sa penthouse ni Ezekiel, nakatulog ako nang mahimbing. Siguro dahil na rin sa tindi ng emosyon at pagod mula sa engkwentro namin kay Liam sa grocery kahapon. Alas-sais pa lang ng umaga ay gising na ako. Inayos ko na ang mga gamit ni Kian para sa bago niyang setup kasama ang private nanny at medical team na binuo ni Ezekiel dito sa loob ng building. Kahit medyo naiilang pa rin ako sa pagiging kontrolado at protective ng bilyonaryong 'yon, kailangan kong aminin na malaking bawas-isipin sa akin na safe ang anak ko habang nagtatrabaho ako. Ngayong araw ang balik ko sa corporate world bilang Executive Secretary ni Ezekiel. Noong nakaraang linggo, nagagawa ko pang magtago sa likod ng mga papeles at iwasan ang mga titig niya. Pero ngayon? Sabay kaming papasok, sabay kaming sasakay sa

EZEKIEL VALENCIA POV "Sir Ezekiel, magsisimula na po ang board meeting sa loob ng limang minuto. Mas mabuti po sigurong dumiretso na kayo sa conference room." Nang talikuran ako ni Alina at bumalik siya sa desk niya nang ganoon na lang, nakaramdam ako ng matinding inis. Pormal ang boses niya, malamig, at walang bakas ng kahit anong emosyon. Iyon ang tono na ginagamit niya kapag lumalayo ang loob niya sa akin at pilit niyang iniiwasan ang diskusyon naming dalawa. Fuck! Gusto ko siyang hilahin pabalik. Gusto kong sabihin sa kanya na wala akong pakialam sa dinner na sinasabi ni Katrina. Pero hindi ko magawa dahil nakakapit pa rin si Katrina sa braso ko, at ilang mga empleyado na ang pasimpleng tumitingin sa direksyon namin. Dahan-dahan kong inalis ang kamay ni Katrina mula sa pagkakahawak sa akin. "Katrina, I have a board meeting. Huwag kang gagawa ng eksena sa executive floor ko." "But Ezekiel, I just wanted to ask you about tonight—" "Not now," pagputol ko sa kanya gamit an

ALINA MONTEJO POVPagkatapos ng usapan namin ni Ezekiel kagabi tungkol sa pagbabawas ng pressure, parang medyo gumaan ang pakiramdam ko paggising ko ngayong umaga. Pumasok kami sa opisina na walang masyadong asaran o tensyon. Sobrang propesyonal ng trato niya sa akin sa harap ng mga ibang empleyado, na tila ba naintindihan niya talaga ang pakiusap ko.Pero habang nakaupo ako sa desk ko bago mag-lunch break, hindi ko pa rin maiwasang balikan ang mga nangyari nitong mga nakaraang araw. Lalo na nung nakita ko si Katrina Vance kanina na dumaan ulit sa executive floor para mag-iwan ng documents para sa dad niya.Akala ko talaga nung una, gagamitin lang kami ni Ezekiel para sa kung anong corporate alliance o publicity, bulong ko habang nakatitig sa computer screen. Kasi 'di ba, sa mga mayayamang pamilya, bawat kilos may katumbas na business move? Nung nakita kong nakahawak si Katrina sa braso niya nung isang araw, pakiramdam ko talaga nag-init ang buong mukha ko sa inis at kirot. Akala ko,