All Chapters of Accidentally Pregnant With The CEO's Child: Chapter 51 - Chapter 60

EZEKIEL VALENCIA POV "Sir Ezekiel? Ate?" Ulit ni Rina, habang palipat-lipat ang tingin niya sa aming dalawa ni Alina. Kitang-kita ang pagtataka at kaba sa mukha ng kapatid niya dahil sa biglang pagtaas ng boses ko. Huminga ako nang malalim para pakalmain ang sarili ko. Hindi ako pwedeng magpadala sa galit sa harap nila, lalo na't andito pa si Kian sa kabilang kwarto. "Rina, paki-check muna si Kian sa kwarto. Siguraduhin mo lang na hindi siya nagising." "Ah... sige po, Sir," sagot ni Rina bago mabilis na naglakad pabalik sa hallway ng master bedroom. Nang kami na lang dalawa ni Alina ang naiwan sa sala, hinarap ko siya. Kinuha ko ulit ang phone niya na nasa ibabaw ng lamesa at ipinakita sa kanya ang screen. "Alina, makinig ka sa akin. Look at the wording of this text. Alam ni Ramirez na hinahanap siya ng mga pulis. Kung totoong gusto niyang makipagnegosasyon o magbenta ng ebidensya, sa mga abogado ko o sa akin siya diretso makikipag-usap dahil pera ang kailangan ng isang taong tuma

ALINA MONTEJO POVMaaga akong nagising kinabukasan kahit medyo hatinggabi na ako nakatulog dahil sa dami ng iniisip. Pagkabukas ko ng pinto ng kwarto, sumalubong agad sa akin ang amoy ng bagong barakong kape na nanggagaling sa kusina. Nakita ko si Nanay na dahan-dahang naglalakad bitbit ang isang baso ng malamig na tubig, mukhang maayos na ang pakiramdam ng likod niya kumpara kagabi."Magandang umaga, Nay. Kumusta po ang gising niyo?" bati ko habang lumalapit sa kanya para humalik sa pisngi."Mabuti naman, Alina. Masarap ang tulog ko dahil napakalamig naman nitong kwarto natin," nakangiting sagot ni Nanay habang umuupo sa isa sa mga silya sa dining table. "Si Ezekiel ay kanina pa gising. Nandoon sa balcony, mukhang may kausap na naman sa telepono tungkol sa kumpanya."Sumulyap ako sa direksyon ng malaking glass door na patungo sa balkonahe. Nandoon nga si Ezekiel, naka-suot na ng kanyang puting long sleeves pero nakatupi hanggang siko ang mga manggas nito. Nakatalikod siya sa akin hab

ALINA MONTEJO POV"Sige, Robert. Salamat. Papulahin mo na sila agad," sabi ng pabulong bago dahan-dahang isinara ang pinto ng kwarto para hindi magising si Kian.Naglakad ako patungo sa sala habang inaayos ang pagkakatali ng buhok ko. Eksakto namang tumunog ang pribadong elevator at bumukas ito. Iniluwa nito si Ezekiel kasama ang isang lalaking may katamtamang katangkadan, naka-salamin, at may bitbit na itim na leather briefcase—si Attorney Mendoza.Halatang galing sila sa mahabang lakad dahil pareho silang mukhang pagod, pero nung makita ako ni Ezekiel, agad siyang lumapit sa akin."Alina," bati niya habang tinatanggal ang kanyang mamahaling relo at inilalagay ito sa side table. "Kumusta ka? May naging problema ba habang wala ako?""Wala naman, Ezekiel. Tahimik naman dito buong maghapon, maliban nga lang doon sa sulat na dinala ni Robert kaninang tanghali," sagot ko habang pinapasadahan ng tingin ang abogado na magalang na tumango sa akin."Good afternoon, Ms. Alina," bati ni Attorne

ALINA MONTEJO POVNagising ako dahil sa mahinang tunog ng kulog at sa sunod-sunod na patak ng ulan sa labas ng bintana. Ang lamig tuloy dito sa loob ng kwarto. Pagtingin ko sa tabi ko, wala na si Kian. Agad akong bumangon at nag-ayos ng sarili bago lumabas ng pinto.Pagdating ko sa sala, nakita ko ang anak ko na nakaupo sa sahig kasama si Nanay, naglalaro ng mga building blocks. Si Rina naman, nakadungaw sa may malaking glass window habang may hawak na mug, pinapanood ang madilim na kalangitan ng Maynila."Ayan, gising na pala ang Mommy," nakangiting sabi ni Nanay nung mapansin ako. "Ang sarap ng tulog mo, ija. Hindi ka na namin ginising kasi mukhang kulang ka talaga sa pahinga nitong mga nakaraang araw.""Mommy! Look, I made a big house for us!" masayang sigaw ni Kian habang ipinapakita ang binuo niyang laruan."Wow, ang galing naman ng baby ko," lumapit ako sa kanya at hinalikan siya sa pisngi bago tumingin kay Nanay. "Si Ezekiel po, Nay? Umalis na ba?""Nandoon pa sa kusina, Ate,"

ALINA MONTEJO POVNakahinga ako nang maluwag sa sinabi ni Ezekiel. Sa wakas, parang unt-unti nang natatanggal 'yung tinik sa dibdib ko na matagal kong dinala. Tumingin ako sa labas ng bintana; gabi na pala at humihina na rin ang buhos ng ulan, naging tila ambon na lang na nag-iiwan ng hamog sa mga salamin ng penthouse."Salamat sa balita, Ezekiel. Mas pinalakas mo ang loob ko para bukas," tapat kong sabi habang dahan-dahang inaayos ang unan sa likod ni Nanay na nakikinig din sa amin."Gaya ng ipinangako ko sa'yo, Alina, hindi ko hahayaang maging blangko ang mga sagot sa mga tanong mo," sagot ni Ezekiel, sabay sulyap kay Kian na ngayon ay mahimbing na namang nakatulog sa hita ni Rina dahil sa kapaguran sa paglalaro."Mabuti naman kung ganoon, ija, ijo," nakangiting sabat ni Nanay habang dahan-dahang tumatayo mula sa sofa. "Masarap ang magiging tulog nating lahat nito. Rina, tulungan mo nga akong buhatin si Kian papasok sa kwarto para hindi mangalay ang leeg ng bata.""Sige po, Nay," tu