All Chapters of Nawawalang Kabiyak ni Hot Captain : Chapter 101 - Chapter 110

Narinig ko ang mabilis na pag-ikot ng doorknob mula sa loob habang sinusubukan ni Kim na buksan ang pinto."Mylene! Open the door! Mylene, please!" sigaw ni Kim mula sa loob ng silid.Hindi ako nagdalawang-isip. Tinalikuran ko ang pinto at patakbong binaybay ang pasilyo pabalik sa Pediatric Wing.Wala na akong pakialam sa mga doktor! Wala na akong pakialam kay Jay o sa kahit kanino sa ospital na ito! Ang lalaking inakala kong nagbago at nagbuwis ng buhay para sa aming anak ay walang iba kundi ang parehong manipulative na sumira sa buhay ko anim na taon na ang nakakalipas.Nandaya siya. Ginamit niya ang puso ng sarili niyang anak at ang pagmamahal ko para lang maikulong ako sa kanyang mga kamay.Nang makarating ako sa silid ni Kimmy, agad kong binuksan ang wardrobe at kinuha ang aming mga gamit."Mommy...?" nagtatakang tanong ni Kimmy habang itinataas ang kanyang crayon mula sa mesa. "Why are you crying? What's wrong?"Tumingin ako sa aking anak, habang mabilis na isinisiksik ang ami

"Ibalik mo ako sa ospital! Kim, nandoon ang anak ko! kailangan ako ng anak ko, ano ka ba!"Mula sa underground parking ng isang private builing sa Champs-Élysées hanggang sa private elevator paitaas sa penthouse, hindi ako tumigil sa pagwawala at pagpupumiglas. Ang galit at matinding poot sa aking dibdib ay walang kapantay. Pinaliligo ko siya ng mga hampas, kalmot, at mura sa bawat hakbang niya habang karga-karga niya pa rin ako paitaas."Ibalik mo ako roon, napakasama ng ugali mo!" sigaw ko habang nagdidilim ang paningin ko sa galit. "Si Kimmy... paano kung maghanap ang anak ko?! Celine is a stranger! Hindi ka ba nag-iisip?! Ibaba mo ako at ipahatid mo ako pabalik sa ospital ngayon din!"Subalit parang nagsawa nang maging mabait si Kim.Ang lalaking kilala kong laging nagpapakumbaba sa harap ko, ang lalaking dahan-dahang humihingi ng tawad at nagmamakaawa para sa aking pansin— inalis niya ang lahat ng maskara ng pagiging maawain. Wala na ang maamong mukha ng pasyenteng umiinom ng k

Dahan-dahan kong binasa ang mga nakalap na ebidensya mula sa imbestigasyon ng Interpol at ng korte sa Geneva. Bawat pahinang tinititigan ko ay parang matalim na balaraw na sumasaksak sa aking puso.Dito ko natuklasan ang lahat. Hindi ko man lang naisip noon na noong umalis ako at lumayas sa piling ni Kim anim na taon na ang nakararaan, hindi ko pa pala alam na buntis ako kay Kimmy. Ang tanging bitbit ko lamang noon ay ang matinding sakit, pagtataka, at ang mga pekeng larawang ipinamukha sa akin na nagpakitang may nangyari sa kanila ni Ella.Ngunit ang katotohanan ay mas marumi at mas masahol pa kaysa sa inakala ko.Lumalabas sa mga opisyal na affidavit na matagal nang may labis na pagkagusto at obsesyon si Ella kay Kim. Dahil sa kagustuhang mapasakanya ang aking asawa, binuo niya ang plano na pikutin at sirain ang relasyon namin. At hindi siya nag-iisa—buong-puso siyang sinuportahan ng kanyang pamilya. Ang ama nitong dating pampolitikang opisyal at ang kapatid nitong negosyante ang mi

Nagsimula nang lumalim ang gabi sa loob ng napakalawak at malamig na penthouse sa Champs-Élysées. Ang kaninang matinding pagsisisi at pagmamalambot na nararamdaman ko sa aking dibdib—ang kagustuhang lumuhod at humingi ng tawad kay Kim matapos kong mabasa ang mga dokumento—ay dahan-dahang napalitan ng panibagong alon ng matinding inis at pagkabigo.Nakatayo pa rin ako sa loob ng silid, hating-hati ang isip at pumipitig ang sentido sa galit.Narinig ko ang dahan-dahang pag-ikot ng lock mula sa labas. Mabilis kong pinunasan ang aking mga mata, inihanda ang sarili sa pag-aakalang si Kim ang bubungad sa akin upang tapusin ang lahat ng sakit at paghihirap na ito.Ngunit nagkamali ako."Madam... pagkain niyo po..."Si Jay iyon. Pumasok siya sa pinto kasama ang isang kasambahay na Pranses na may dalang silver tray ng hapunan. Walang bakas ni Kim sa kanyang likuran. Walang bakas ng lalaking nagkulong sa akin dito.Agad na umakyat ang init sa aking ulo. "Nasaan ang anak ko?" mariin at nangingin

POV: KimBitbit ko sa aking kanang kamay ang isang bungkos ng sariwang pulang rosas at sa kabilang kamay naman ay ang paborito niyang Swiss dark chocolates—mga bagay na matagal kong pinangarap na maibigay sa kanya muli sa loob ng anim na taon.Kagagaling ko lang sa linya ng telepono para ayusin ang legal na paglilipat ng aming mga ari-arian sa pangalan nilang mag-ina. Kahit paano, umasa akong lumambot ang kanyang puso matapos niyang mabasa ang mga dokumento sa study room. Inisip kong baka kailangan lang niya ng konting oras para iproseso ang lahat ng katotohanan.Mabilis ngunit kabado ang aking mga hakbang habang tinutungo ko ang guest room sa library kung saan siya inilagay ni Jay."Mylene...?" mahinang tawag ko habang inikot ko ang susi at dahan-dahang itinulak ang pinto.Subalit laking gulat ko nang makitang bukas ang bintana at may mga kumot na naroon at nakatali paibaba.Napatigil ang tibok ng aking puso. Ang malamig na hangin ng gabi sa Paris ay malakas na sumasampal sa kurtina