All Chapters of Nawawalang Kabiyak ni Hot Captain : Chapter 141 - Chapter 150

Nanlalabo ang aking paningin dahil sa nangingilid na mga luha. Puno ng galit at pait ang aking dibdib habang nakaluhod sa malamig na sahig. Nagpumiglas ako sa marahas na pagkakahawak ng dalawang security guard sa aking mga braso."Huwag niyo akong hawakan! Hindi ako magnanakaw! Itinanim niyo lang 'yan sa bag ko!" sigaw ko sa gitna ng aking pag-iyak.Naiiyak sa matinding galit at pagtataka, iginalaw ko ang aking ulo at tumingala nang diretso sa mukha ni Laura. Subalit bago pa man ako makapagsalita muli upang ipagtanggol ang aking sarili...PAK!Isang napakalakas at mabilis na sampal ang ibinagsak ni Laura sa aking pisngi! Namanhid dahil sa init at sakit ang aking balat dahilan upang mapaling muli ang aking ulo sa gilid.Umalingawngaw ang malakas na halakhakan ng kanyang mga kaibigan at ng dalawang Pilipinang sales associate na kanina pa nangmamata sa akin. Tila isang malaking palabas at libangan para sa kanila ang aking paghihirap."Ayan ang nababagay sa 'yo, magnanakaw!" nakangising

POV: KimNakahiga ako sa sofa sa aming living room sa Paris habang nakikipaglaro sa aming anak na si Kimmy, nang mapatingin ako sa oras. Lumipas na ang halos dalawang oras mula nang magpaalam si Mylene na pupunta lamang sa malapit na mall upang mamili ng ilang personal na gamit.Kinuha ko ang aking telepono at agad na tinawagan ang kanyang number. Naisip ko na sunduin na siya upang makapag-dinner kami nang magkakasama sa labas.Subalit matapos ang limang matagal na ring, naputol ang linya nang hindi man lang niya sinasagot.Kumunot ang aking noo. Naka-customized ang telepono ni Mylene; alam niya na kapag ako ang tumatawag ay agad niyang sinasagot iyon o 'di kaya'y nagpapadala siya ng mabilis na text kung abala man siya sa pagbabayad sa counter. Muli kong pinindot ang speed dial, ngunit sa pagkakataong ito, nanginginig ang aking dibdib nang marinig ang automated voice system:"The subscriber's phone is currently switched off or out of coverage area..."Patay ang telepono niya?Napatayo

Isang napakalakas, nakatutulala, at nakakabinging ingay ng nabasag na heavy-duty tempered glass ang umalingawngaw sa buong kahabaan ng VIP wing. Sa marahas at walang-awang pagpasok ng aking mga tauhan gamit ang mabigat na steel ramming tool, tuluyang bumalandra, nawasak, at nabasag ang higanteng glass door at ang makapal na metal security shutter ng luxury boutique. Naging milyun-milyong piraso na bubog at maalikabok na ceramic ang kumalat sa mamahaling sahig ng shop.Lahat ng naroon na nagkukumpulan sa loob ay napasigaw sa matinding gulat at nagmamadaling umiwas habang nakatutok ang mga itim na baril ng sampu kong armadong security team. Lahat sila ay nanghilakbot sa kanilang nasaksihan.Subalit sa gitna ng nawasak, maalikabok, at nagkakagulong silid... pumatak ang tingin ko sa isang babaeng duguan, sugatan, at halos wala nang lakas habang nakalugmok sa ibabaw ng malamig na tile floor."Mylene!"Tuluyan nang nawalan ng katinuan ang utak ko. Nawalan ako ng pakialam sa mundo. Nagmamad

Nakatayo ako sa gilid ng napakalaki at sobrang tahimik na VIP suite sa American Hospital of Paris—ang pinakasikat, pinakamagaling, at pinaka-eksklusibong ospital sa buong lungsod. Sa gitna ng kwarto, nakahiga sa hospital bed ang aking asawa. May swero sa kanyang braso, may benda sa kanyang ulo, at ang kanyang magandang mukha ay halos hindi na makilala sa matitinding pasa at pamamaga. Ang bawat mahinang paghinga niya ay parang libu-libong kutsilyo na sumasaksak sa aking dibdib.Bumukas ang pinto at dahan-dahang pumasok ang chief physician ng ospital. Yumuko ito nang may matinding paggalang bago inayos ang kanyang eyeglasses."Mr. Sanchez," mahinang bati ng doktor upang hindi magising si Mylene. “We’ve treated all of her wounds. It’s heartbreaking what was done to her—she has two rib fractures, severe contusions on her arms and legs, and we need to monitor the laceration on her scalp and her split lip. Because of the severe trauma and physical injuries, she will need to stay here in th

Hindi agad nakahuma si Meriam. Nanatili siyang nakatayo nang baluktot, tila natuod ang buong katawan sa tapat ko habang ang dulo ng kanyang labi ay patuloy sa panginginig. Ang dating matayog, mayabang, at nagmamalaking anyo ng ina ni Laura ay tuluyang naglaho, napalitan ng pawang matinding sindak at kalituhan.Subalit sa kabila ng patak ng lamig sa kanyang buong katawan, pilit pa ring kumawag ang kanyang natitirang kapal ng mukha. Tiningnan niya ako nang masama—isang tinging puno ng poot, pagkamuhi, at pilit na pagmamatigas.Muli siyang huminga nang malalim, pilit na inipon ang kanyang lakas ng loob, at bumuka ang kanyang labi upang magsalita at sumagot pa sana."K-Kim, nagbabanta ka ba—"Bago pa man niya maituloy ang susunod na salitang lalabas sa kanyang bibig, mabilis kong itinaas ang aking daliri at direktang itinutok sa pagitan ng kanyang dalawang mata."Isang salita pa," malamig at pumatay kong putol sa kanyang boses. "Isang pang-iinsulto pa sa akin o sa asawa ko... at sisigura