ต้าหวางอย่ามารักข้าเลย의 모든 챕터: 챕터 221 - 챕터 230

ขบวนทัพหลวงของแคว้นซีอวี้เคลื่อนผ่านผืนทรายอันกว้างใหญ่ภายใต้ดวงอาทิตย์ที่แผดเผา ตลอดสามวันสามคืนกลางทะเลทรายอันแห้งแล้ง กองทัพห้าหมื่นนายและองครักษ์เกราะดำต้องเผชิญกับสายลมพัดหอบเอาเม็ดทรายและไอร้อนระอุ โดยไร้ซึ่งแหล่งน้ำธรรมชาติให้พักคลายความเหน็ดเหนื่อย เสิ่นเยว่หลันควบขี่ม้าพยศสีขาวบริสุทธิ์อยู่

ภายในห้องโถงใหญ่ของตำหนักพักแรม บรรยากาศตึงเครียดหนักอึ้งราวกับอากาศถูกบดขยี้ด้วยแรงกดดันมหาศาล แสงไฟจากโคมกิ่งทอแสงวูบวาบกระทบแผ่นหลังและชุดเกราะของเหล่านายทัพที่ยืนห้อมล้อมโต๊ะแผนที่ยุทธศาสตร์ขนาดใหญ่ เสียงถกเถียงดังเซ็งแซ่คละเคล้าไปกับไอร้อนแห่งอารมณ์ที่เริ่มเดือดพล่าน "ฝ่าบาท! ยามนี้ทัพหลวงของเ

"ข้าสัญญา... หงส์ของข้า" หยางเจิ้นเทียนประกบริมฝีปากจูบนางอย่างเร่าร้อนและดูดดื่มทันที ความรักและความปรารถนาอันรุ่มร้อนพุ่งสูงขึ้นท่ามกลางไอร้อนของน้ำพุ เสิ่นเยว่หลันเผยริมฝีปากตอบรับสัมผัสอันหนักแน่น ตอบสนองท่วงท่าอันดุดันของโอรสสวรรค์ด้วยความเต็มใจ มือหนาบดขยี้บั้นท้ายนุ่มนวล พยุงสะโพกบางขึ้นเล็

ลูกธนูพุ่งเสียบทะลุลำคอของมือซุ่มยิงบนหน้าผาอย่างจัง! ร่างของทหารแคว้นหานกรีดร้องไม่ทันออกเสียง ก่อนจะพลัดตกจากชะง่อนผาสูงชันลงมาแทบเท้าจอมทัพแห่งซีอวี้ทันที! หยางเจิ้นเทียนหันกลับมามองร่างที่ร่วงลงมา ก่อนจะผินพระพักตร์มามองเสิ่นเยว่หลันด้วยความเบิ่งตากว้างและตกตะลึง ทอดพระเนตรเห็นเสิ่นเยว่หลันยืนป

ห่าธนูเพลิงพุ่งแหวกอากาศลงมาจากแนวกำแพงเมืองดุจสายฝนแห่งความตาย! หยางเจิ้นเทียนประทับยืนบนหลังม้าศึกสีดำทมิฬ นัยน์ตาคมกริบฉายแววอำมหิต ไร้ซึ่งความปรานีแม้แต่น้อย พระองค์ยกกระบี่มังกรขึ้นสูงแล้วตวาดสั่งการเสียงดังกึกก้องสั่นสะเทือนไปทั่วริมฝั่งน้ำ "ในเมื่อพวกมันปฏิเสธความเมตตา... ก็จงสังเวยด้วยโลหิต