Semua Bab สวนผักของพระชายา: Bab 11 - Bab 20

ฟางลี่อินที่คิดว่าสามีของนางจะดีกับนางแค่เมื่อวานเสียอีก มาวันนี้อยู่ ๆผิงเซียวก็รีบมารายงานแต่เช้าว่าท่านอ๋องให้ผิงเซียวมาถามนางว่า นางต้องการไปยังหมู่บ้านชาวประมงกับเขาหรือไม่ ฟางลี่อินที่เหมือนจะยุ่งในตอนแรกก็ทำตัวให้กลายเป็นคนว่างงานเสียอย่างนั้น พร้อมกับตอบตกลงไปอย่างไม่ลังเลแม้ว่าในใจจะแอบคิดว่าชายหนุ่มอาจจะล่อลวงนางไปฆ่าแล้วโยนทิ้งทะเลก็ได้นะ หึหึ"เหล่ากง!" เสียงสดใสอันเป็นเอกลักษณ์ของฟางลี่อินดังขึ้น พร้อมกับท่าทางโบกไม้โบกมือขณะที่มองเห็นชายหนุ่มยืนรออยู่ที่หน้าจวน ชายหนุ่มเพียงยกยิ้มที่มุมปากพร้อมกับส่ายหน้าด้วยความเหนื่อยใจ"เหล่ากง! ท่านรอข้านานหรือไม่เจ้าค่ะ""รอนานจนขาทั้งสองข้างของข้าจะรากงอกออกมายึดกับพื้นดินแถบนี้หมดแล้ว" ชายหนุ่มยังคงความปากร้าย หากแต่ฟางลี่อินไม่ถือสาเพราะนางรู้ว่าเขาไม่ได้จริงจังในการตอบคำถามของนางเพียงแต่ตั้งใจก่อกวนนางเท่านั้น"ถ้างั้นรีบไปกันเถิดเจ้าค่ะ" ผิงเซียวและผูเถาช่วยกันประคองนายสาวขึ้นรถม้า ก่อนจะแยกตัวไปขึ้นรถม้าอีกคันที่อยู่ด้านหลังพร้อมกับสำภาระดูเหมือนว่าระยะทางจะค่อนข้างไกลจึงจำเป็นต้องค้างคืน เว่ยอ๋องไม่ได้ขี่ม้าอย่างปกติแต่เขาเล

"ท่านอ๋องขอรับ""กล่าวมา""ดูเหมือนว่าพระชายาจะทรงกังวลเป็นอย่างมาก อย่างที่ท่านคาดการณ์เอาไว้ขอรับ""หึหึ" "ป้ายหยกนั่น! เจ้าคิดว่านางจะแก้ตัวว่าอย่างไรเล่า""ข้าน้อยไม่อาจทราบได้ขอรับ""เอาละ! แล้วสตรีผู้นั้นอยู่ที่หมู่บ้านชาวประมงนั่นแน่หรือ""ขอรับ"ย้อนกลับไปเมื่อวานนี้เว่ยอ๋องที่ได้ยินว่าภรรยาจ่ายตำลึงออกไปจำนวนมากเพื่อซื้อจวนหลังใหญ่ในเมืองซานตงทั้งหมดก็เพื่อจัดทำเป็นสมาคมการค้า ชายหนุ่มจึงได้คิดที่จะนำตั๋วเงินของเขาไปคืนให้กับนาง เขาตั้งใจนำตั๋วเงินเก็บใส่หีบเล็กของหญิงสาวก่อนจะพบเข้ากับป้ายหยกชิ้นนี้ ชายหนุ่มจดจำได้ว่ามันคือป้ายหยกของเขาที่หายไปในวันที่เขาต่อสู้กับนักฆ่า ที่แท้นางก็คือคนที่ช่วยเขาในวันนั้นเมื่อรู้เช่นนั้นลึกๆแล้วเข้ารู้สึกยินดียิ่ง อย่างน้อยเขาก็ไม่ได้ผิดต่อตนเอง ไม่ผิดต่อภรรยาที่ร่วมผูกผมเช่นนางหลังจากที่กลับมาจากเรือนของฟางลี่อิน องครักษ์ของเขาก็มาแจ้งว่ามีใครบางคนส่งของบางอย่างมาให้เขาก่อนจะพบว่ามันคือป้ายหยกอีกชิ้นที่หายไปในวันนั้นเช่นกัน ก่อนที่ในจดหมายจะแนบเรื่องราวในวันที่เขาถูกทำร้ายมาด้วยทำให้ชายหนุ่มถึงกับขมวดคิ้วเป็นปม สตรีที่เขาเฝ้าตามหาอยู่ ๆ

ฟางลี่อินยังรู้สึกน้อยใจสามีอยู่จึงขอนั่งรถม้าคนละคันกับเขา ภายหลังจากนั้นนางจึงได้รับรู้ว่าสตรีผู้นั้นนั่งรถม้าอีกคันที่อยู่ด้านหลังของนางเมื่อฟางลี่อินได้รับรู้เช่นนั้นแล้วก็ถึงกับเอ่ยสิ่งใดไม่ออกอีก ได้ยินสาวใช้ทั้งสองเล่าว่าหญิงสาวมีนามว่าซูเม่ยนับว่าเป็นหญิงงามผู้หนึ่งฟางลี่อินรู้สึกสะอึกและแน่นหน้าอกอย่างอธิบายไม่ถูก ก่อนจะคิดในใจว่าเว่ยอ๋องเองก็คงจะเป็นเช่นคำกล่าวที่ว่า บุรุษมิอาจข้ามผ่านด่านหญิงงามกระมัง นางไม่คิดว่าสิ่งที่เขากล่าวมาเมื่อคืนนี้ชายหนุ่มจะทำเช่นที่พูดจริงๆ ยามเมื่อถึงเวลาที่พวกนางกำลังจะกลับ เขากลับนำสตรีผู้นั้นกลับมาด้วยทำเช่นนี้ฟางลี่อินเองก็รู้สึกกระอักกระอ่วนใจยิ่งนัก แต่หากเมื่อลอบสังเกตเว่ยอ๋องที่หลังจากให้ซูเม่ยผู้นั้นใช้รถม้า ชายหนุ่มก็เปลี่ยนไปเป็นขี่ม้าแทนตลอดเส้นทางสีหน้าของเขายังคงไม่แปรเปลี่ยน ไม่มีความยินดี

ในตอนนี้จวนอ๋องต่างมีข่าวลือว่าท่านอ๋องนั้นโปรดปรานว่าที่พระชายารองผู้นั้นยิ่งนัก ซึ่งผูเถาเองก็คิดว่าไม่แปลกนักเพราะสตรีผู้นั้นงดงามมากจริงๆ หากแต่มองดูแล้วกลับไม่สบายตา อาจเป็นเพราะนางดูมีจริตไม่เป็นธรรมชาติกระมังหลังจากที่ฟางลี่อินกลับมาที่เรือนแล้วก็ไม่ออกไปที่ใดอีกเลย จนกระทั่งในตอนสำรับเย็นชายหนุ่มก็ส่งองครักษ์ของเขามาเรียนเชิญให้นางไปทานมื้อค่ำร่วมกันแต่ฟางลี่อินกลับตอบปฏิเสธไปโดยที่นางให้เหตุผลว่ารู้สึกไม่ค่อยสบายแต่ดูเหมือนว่าเว่ยอ๋องเองก็จะไม่ยินยอมเช่นกัน เขาส่งถังเสียนมาอีกครั้งและเมื่อได้รับคำปฏิเสธอีกครั้งชายหนุ่มกลับไม่สามารถกลับไปรายงานแก่เจ้านายได้ ทำได้เพียงยืนอยู่หน้าเรือนของพระชายาจนกว่าจะได้รับคำตอบรับของหญิงสาว ในตอนนั้นเองหญิงสาวก็เริ่มรับรู้แล้วว่าหากนางไม่ตอบรับคนที่ลำบากย่อมเป็นองครักษ์ผู้นั้นฟางลี่อินทำได้เพียงแต่ถอนหายใจก่อนจะเดินออกจากเรือนตรงไปยังเรือนของชายหนุ่ม องครักษ์หนุ่มที่เห็นพระชายาใจอ่อนก็ทำได้แต่เพียงถอนหายใจอย่างโล่งอก เมื่อมาถึงหญิงสาวก็สอดส่ายตามองหาใครบางคนหากแต่ไม่พบ บนโต๊ะอาหารเองก็มีชามข้าวอยู่เพียงสองชุด อาหารที่มีก็เป็นอาหารจานโปรดขอ

การที่เขาสั่งให้องครักษ์เฝ้าตามหาสตรีที่ช่วยชีวิตเขาในคืนนั้นหนึ่งก็เพราะเขาต้องการพบนางจริงๆและสองก็เพื่อต้องการบีบให้หนอนบ่อนไส้ที่แฝงตัวอยู่ข้างกายของเขาออกมาเสียที แต่ชายหนุ่มไม่คิดว่าพวกมันจะใช้ชีวิตอย่างแนบเนียนถึงเพียงนี้ทำให้ตลอดหลายปีที่ผ่านมาแทบจะไม่มีความหมายแต่แล้วสวรรค์กลับเข้าข้างเขาอีกครั้งเมื่อชายหนุ่มบอกว่าเขาเจอตัวสตรีที่เคยช่วยชีวิตเขาแล้ว คนที่แฝงตัวอย่างแนบเนียนมาโดยตลอดก็เผยตัวตนออกมาอย่างง่ายดายทั้งยังลอบส่งข่าวให้คนที่อยู่เบื้องหลังอีกด้วย คราแรกที่เว่ยอ๋องรู้ว่าคนผู้นั้นคือผิงเซียวเขาเองก็ยอมรับว่าตกใจมากจริงๆ ไม่คิดเลยว่าคนที่คอยดูแลเขามานับสิบๆปีจะกล้าหักหลังเขาแท้จริงแล้วซูเม่ยก็คือองค์หญิงเม่ยหลันแห่งแคว้นตง หลายปีก่อนเขาและนางเคยพบกันครั้งหนึ่งก่อนที่หญิงสาวจะหลงใหลเขามากจนขอพระราชทานสมรสแต่ชายหนุ่มปฏิเสธนางจึงคิดที่จะสังหารเขาให้ตาย ในครั้งนั้นเว่ยอ๋องรอดมาได้ก็เพราะฟางลี่อินโดยแท้ ตั้งแต่นั้นมาองค์หญิงเม่ยหลันก็ทรงเก็บตัวเงียบมาตลอด จนกระทั่งหลังจากที่เขาแต่งงานกับฟางลี่อินหญิงสาวก็เริ่มเคลื่อนไหวอีกครั้งในตอนแรกนั้นชายหนุ่มคิดที่จะปฏิเสธการแต่งงานใน