《My Quadruplets Dad is my Boss 》全部章節：第 111 章 - 第 120 章

Mas lalo lamang naging magulo ang probinsya. Ilang mas beses itaboy sina Lui ng mga tao roon ay hindi sila nagpapaapekto. Sa madaling salita, walang sumusuko sa dalawang panig. Hanggang kalaunan lamang ay nag-umpisa mamulot ang mga taga-probinsiya ng bagay na inihagis kay Lui at sa samahan nila. "Ayan mabuti nga sa inyo!" "Maganda ang pananahimik namin dito tapos guguluhin niyo?!" "Umalis na kayo dito mga walang kwentang dayo! Hindi kayo karapat-dapat na manatili dito!" "Kung naging maayos lang sana ang trato niyo sa amin kanina pagdating niyo. Hindi sana magiging ganito ang sitwasyon ngayon! Mga hambog!" Ito ang mga naging sigawan ng karamihan sa kanila. Habang patuloy pa rin ang kanilang pagbabato ng kung ano-ano. May mga bulok na prutas, bulok na gulat at may mga bato pa. Subalit kahit na anong gawin nila ay hindi nila matamaan si Lui. Sapagkat protektado siya ng mga tauhan niya. "Bwesit na mga taong ito! Ayaw kong gumamit ng dahas! Kaya huwag nila akong hahamunin ng ganito

Matapos kaming kumain kanina. Bumalik na muna ako dito sa kwarto namin ni Jeff. Hindi ako mapakali. Hindi ko alam kung ano ang gagawin ko. Bakit ba naging ganito? Kung kailan na naging maayos ang buhay namin dito ng mga anak ko, ng pamilya ko magiging magulo na naman ata. Wala bang balak si Lui na tantanan kami? Hindi pa nga niya nababayaran ang mga kasalanan niya sa akin. Mas lalo pang lumalakas ang loob niya dahil pinapaboran siya ni Dad. Labis na naman akong nag-aalala ngayon sa mga kuya ko. Sana lang naman maging maayos na ang mga problemang ito. Hinanap ko ang cellphone ko. Nang makita ko ito ay agad ko rin na tinawagan ang mga kuya ko. Mabuti na lamang dahil sa isang tawag ko pa lang ay nasagot agad ng mga kuya ko. "Hello, Grace napatawag ka. Kumusta ka diyan. May problema ba diyan? Kailangan niyo ba ng pera? Magpapadala agad ako," tumambad agad ni kuya Julian sa akin. Ang dami niya agad sinasabi. "Ahm, kuya, may itatanong lang po sana ako," mahinang aniya ko. "Sige, sabihi

LISA FACIO POINT OF VIEW Sakit sa ulo na naman ang ibinigay sa akin ni kuya Lui. Umuwi siyang kakaiba ang amoy. Ang baho, mukhang mga bulok na gulat at prutas ang dumikit na amoy sa katawan niya. Hindi ko kinaya ang amoy kaya lumayo ako sa kaniya. Nagtungo pa siya sa CR at agad na naligo. Nakakapagtaka kung saan siya pumunta. At gusto ko rin malaman. --- Wala akong ibang magawa kundi ang manatili dito sa sala habang hinihintay siyang bumalik. Dati sinasabi naman sa akin ni kuya kung ano ang gagawin niya lalo na pag-abot kay Grace. Pero matapos 'yong kasal, hindi na niya sinasabi sa akin. Maya-maya pa, kita ko na si kuya mula sa itaas at pababa na siya. Punas nang punas gamit ang tuwalya niya. Habang nababasa ko sa mukha niya ang inis na inis niyang itsura. "Are you okay Lui?" deretsahan tanong ko. Of course hindi naman ako nag-aalala sa kaniya kahit kuya ko pa siya. Wala naman siyang ginawa eh. Kundi ang guluhin ang buhay ko. "Are you crazy to ask me like that? Did you think I'm

GRACE SANTIAGO POINT OF VIEW Lumipas ang isang araw. Nakahanda na kaming lahat para umalis. Ngunit, nandito pa kami sa sala para hintayin ang sundo namin. Hindi sinabi ni Jeff kung sino ang susundo sa amin. Pero may tiwala ako na darating ito. Hindi ko nakikita ang ngiti sa labi ng anak kong si Juliana. Kaya naman hindi na ako nagdalawang isip na kausapin siya ng maayos sa harap ng Dad niya at ng mga kapatid niya. Nandito rin si Aleng Klara maliban kay Daryll. "Anak, Juliana. Bakit malungkot ka pa rin? Sabihin mo nga sa amin kung ano ang dahilan? Napag-usapan na rin naman natin kahapon ang tungkol sa pag-alis natin at naging maayos naman para sa inyo. Pero ngayon, malungkot pa rin ang mukha mo," labis kong pag-aalala. Umupo ako sa harapan niya upang mapantayan siya. Hinimas ko ang malambot niyang pisngi. "Mommy, nalulungkot po ako dahil baka hindi na po natin makita pa si Daryll. Mabait po siyang kaibigan namin kaya ayaw ko po na mawala po siya. Wala naman po kasing kasigura

Galit na tumayo si Sison. Ngunit, nakangisi lamang si Lui. Sabay-sabay na rin tumayo sina Jackson. "Let's go." Malamig at seryosong tugon ni Sison. Agad naman na sumunod sina Jackson. Hanggang sa makalabas sila sa opisina. "Ano ba ang pinagsasabi mo Lui? Ano ba ang ginagawa mo? Wala naman 'yan sa mga pinag-usapan natin. Hindi kakalabanin ng Cruz Family and Santiago Family. Kaya ayusin mo ang mga pinaggagawa mo." Galit itong sinambit ni Alexander kay Lui. "Dad, walang mali sa ginagawa ko. Magtiwala ka lang sa akin. Hindi ko naman idadamay ang apelyido niyo. So, don't worry," nakangising aniya ni Lui. "Hay naku! Lucia, ayusin mo nga ang anak mo. Sakit sa ulo ang ginawa niya." Labis na nanggigil si Alexander kay Lui. "Pshh... Bata lang siya, nagkakamali. Alam naman niya kung ano ang ginagawa niya. Totoo rin naman ang mga sinsabi niya. Kaya huwag ka na magalit," pagpapakalma ni Lucia kay Alexander. Gayunpaman, galit lamang na umalis si Alexander. GRACE POINT OF VIEW Dahil ma