All Chapters of My Quadruplets Dad is my Boss : Chapter 141 - Chapter 150

Napapikit ako ng mata ko dahil sa takot na baka mali na naman ito. Subalit nanlaki ang paningin ko ng makita kong successful ito. Tuwang-tuwa naman akong lumapit agad sa laptop ko. At ito na, tahimik kong inumpisahan na mahalikot ito. Maayos lang naman ang mga nakikita ko sa messages ni Dad. Wala masyadong nakakausap. Ngunit, sa isang iglap lang may bagong message na nagpakita. Mukhang hawak-hawak ngayon ni Dad ang cellphone niya. Kaya naman, walang alinlangan ko muna itong hinayaan at pinagmasdan. Kasi kung ako ang gagalaw. Tiyak na mahuhuli ako. Nakikita ko naman sa screen ng laptop ko ang nangyayari sa cellphone ni dad. Hanggang sa pinindot niyo ang message. Dito tumumbad sa akin ang pangalan ni Lui. Maayos na itinuon ko lamang ang tingin ko sa screen. Sa nakikita ko, may mali sa mga pinag-uusapan nila. Hindi ko alam kung maiiyak ba ako o magagalit. Basta naguguluhan ako sa mga binabasa ko. "Huwag mong sasaktan. Mag-usap tayo ng maayos. Pero, tungkol sa anak kong si Grace. Hin

Dumugo ang bibig ni Lui. Subalit, wala oa rin sa kaniya ang pagsuko. Gayunpaman, hindi niya ginawang lumaban sa akin. Mukhang gusto niyang ipakita kay Dad na mabait siya ay hindi niya ako kayang saktan bilang respeto. Ngunit, para sa akin ay isa itong insulto at walang kakwenta-kwentang bagay!"Anong tinayo-tayo mo lang diyan? Lumaban ka sa akin Lui. Ipakita mo ang tunay mong kulay. Mukhang nagmamalinis ka pa yata sa ginagawa mo? Pwes! Hindi bagay sa 'yo!" galit na galit kong sigaw. Gigil na gigil ang mga kamay ko. Upang bugbugin ang lalaking ito. Ngunit, patuloy akong pinipigilan ni Dad. Mas kinakampihan pa niya ang ampon niyang anak kaysa sa akin na tagapagmana niya."Hindi ako pumapatol sa kuya ko. Malaki ang galang ko sa 'yo. Alam ni Dad 'yan. Pero, ikaw kuya Jeff, bakit hindi mo man lang ginalang ang kasal namin ni Grace? Ang sakit mo talaga. Tapos ngayon ako pa ang susuntukin mo? Kung tutuusin mas may karapatan akong gawin 'yan kaysa sa 'yo eh. Dahil ikaw ang may atraso sa akin

Nang makita namin kung sino ay agad na umatras si Lui. Sina Jackson ang naririto. Ang tatlong magkakapatid. Seryoso ang mga tingin nila habang humahakbang sila papalapit sa amin. Inakbayan ako ni Julian nang makalapit sila sa akin. "Hey sup bro, mabuti naman at nagkita pa tayo ulit. Heheh, parang hindi pa naman siguro nagtatagal ng muli tayong magkita, right?" aniya niyo sa akin. Pero hindi ako sumagot. Ngunit, nagbigay pa rin ako ng ngiti sa kaniya. "Grabe naman may dumagdag pang tatlong bubwit! Gusto niyo yatang magsama-samang apat. Ang swerte ko naman kung sa kamay ko kayo malilintikan!" sabay malademonyong ngisi ang ibinigay ni Lui. "Oii! May nagsasalita ba? Asan?" Hinawakan ni Julian ang tenga niya upang idiin ito kung saan ang direksyon ni Lui. Tila nais niyang insultuhin si Lui. Mukhang maganda yata ang laban na 'yo. Malakas ang loob ni Julian. Samantalang ang mga kuya niya ay chill lamang na nakasandal sa mga sasakyan. Pero, naka-deretso ang tingin nila kay Lui. "Hindi

"Jeff meron pala akong sasabihin sa 'yo. Gusto ko sanang ipaalam ang tungkol sa natuklasan ko sa family ko," pagsira ko sa katahimikan. Napatigil si Jeff sa kinakain niya. Kaya naman ay napatigil din ako at tumingin sa kaniya. Nagkatitigan naman kaming dalawa. At gumuhit sa mga mukha namin ang pag-aalala at seryoso. "What do you mean? Yeah, tell me. Let me see kung makakatulong ako. I will do my best, my love," malambing niyang sabi dahilan ng pagngiti ko. Kahit kumakain kami pinapakilig niya pa rin ako. Kaya tanggal pagod agad ako eh. Ang sarap kaya sa pakiramdam ko. "Ahm, gusto ko kasi sabihin sa 'yo na may kakaibang natuklasan ako eh. Pero ayaw ko sana sabihin sa mga kuya ko at kay Dad. Dahil sila mismo ang tumatago nito sa akin." “Natuklasan ko kasi na buhay pa ang mommy ko.” Gulat na tumingin sa akin si Jeff. Tinuloy ko lang ang sasabihin ko. “Pero, tinatago ito sa akin ng mga kuya ko at ni Dad. Gusto ko sana malaman kung na saan ngayon ang mom ko. Tapos, may nakita ako sa

“Isipin mo naman ako mom, isipin mo naman ang bata. Hindi ‘yong basta-basta ka na lang papayag na patayin ang anak ko. Kung ikaw ang nasa kalagayan ko mom, papayag ka bang mawalan ka rin ng anak? Kasi kung papayag ka, mas mabuting mawala na rin ako! Kaysa sa mabuhay pa ako ng wala man lang kaligayahan na nararamdaman! Buong buhay ko tiniis ko lahat ng paghihirap ko. Buong buhay ko po ay sumunod ako sa inyo. Tapos ngayon ito lang ang mangyayari sa akin? Tatanggalan niyo ako ng karapatan para maging isang Ina at para hindi ko makasama ang totoong minamahal ko?! Matagal na akong nagtiis. Halos naging masama na rin ako sa mata ng kaibigan ko! Pero kayo nagiging masaya lang sa mga ginagawa niyo! Masaya kayo sa mga kasamaan niyong ginagawa!” napahagulhol ako sa pag-iyak. Ngunit, kahit na ganito ako magsalita o sumagot. Iniisip ko pa rin ang kalagayan ng anak ko. Kailangan ko pa rin pakalmahin ang damdamin ko. Dahil hindi ako maaaring ma-stress. “Ano ano ka na naman! Iba ang sitwasyon mo