“ไหนๆ ก็มีพื้นที่เหลือเฟือ เปิดร้านเสริมสวยซะเลยดีกว่า”เมื่อนึกได้ก็ลงมือทันที ลลิตาก็เดินตรงเข้าไปหาแม่เล้าอย่างมั่นใจ หลังจากได้ห้องพักสุดหรูมาครอบครอง เธอก็เริ่มมีความคิดใหญ่ขึ้นเรื่อยๆ คราวนี้... เธอจะขอเปิด “ร้านเสริมสวย” ให้เป็นเรื่องเป็นราวเสียที"ท่านแม่เจ้าคะ ข้ามีเรื่องจะขออนุญาต" ลลิตาเอ่ยด้วยรอยยิ้มพลางยกมือไหว้ แม่เล้าเหลือบตาขึ้นจากการคำนวณรายรับของคืนก่อน"มีธุระอะไรมิทราบ มัวแต่ทำทะเล้น จะพูดก็พูดมา""ข้าอยากขนของจากห้องเก่าไปไว้ที่ห้องใหม่ แล้วก็อยากจะเปิดเป็นร้านทำผม แต่งหน้า ขัดผิวให้สาวๆ เจ้าค่ะ"ยังไม่ทันพูดจบ แม่เล้าก็ยกพัดขึ้นเคาะหัวลลิตา แล้วกล่าวว่า"นังเด็กนี่ชักจะเหิมเกริม เจ้าจะใช้ห้องรับรองชั้นสูงเปิดร้านเสริมสวย... เช่นนั้นรึ?""เจ้าค่ะ" ลลิตายิ้มแหย "มันจะเป็นจุดขายใหม่ของหอเราเลยนะเจ้าคะ! สาวๆ ของเราจะสวยปิ๊งปั๊วะปังกว่าหอนางโลมคู่แข่ง ฮิฮิ"แม่เล้าสะบัดพัดแรงขึ้นเล็กน้อย ดวงตาเริ่มเยือกเย็น "ห้องนั้นไม่ได้มีไว้ค้ากิจการจิปาถะ และเจ้าก็ยังไม่ถึงขั้นได้สิทธิเปิดร้านด้วยตนเ
Baca selengkapnya