“ท่านชาย... ข้าน้อยมีเรื่องน่าสนใจมารายงาน”เสียงองครักษ์ผู้หนึ่งรายงานด้วยท่าทางกระตือรือร้น “หอหยกเขียวของเมืองหลวงเพิ่งเปิดห้องรับรองพิเศษใหม่ เป็นห้องที่หรูหราที่สุดในย่าน บ่าวในจวนเปรยว่า คืนหนึ่งต้องจ่ายถึงสามพันตำลึง! แต่มีผู้เหมาจ่ายล่วงหน้าให้คณิกาหน้าใหม่คนหนึ่งถึงหนึ่งปีเต็ม คนผู้นั้นคือเซียวอ๋อง”“เซียวอ๋องเนี่ยนะ??” อวิ๋นหลงเลิกคิ้วขึ้นอย่างแปลก เพราะรู้ๆ กันอยู่ว่าเซียวอ๋องทรงเย็นชาเรื่องอิสตรีมาตั้งแต่ไหนแต่ไร “คณิกาคนไหนล่ะ ช่างน่าสนใจ”องครักษ์ค้อมตัวตอบทันที “ได้ยินว่าเป็นเด็กใหม่ รูปงาม ผิวเนียนเป็นพิเศษ มีนามว่า...หลันลี่ฮวาขอรับ”ท่านชายอวิ๋นหลงไม่เคยได้ยินชื่อหลันลี่ฮวามาก่อน ก็จินตนาการไปนางต้องงดงามหยาดฟ้า หุ่นอวบอั๋นยั่วยวน ถึงได้มีมนต์เสน่ห์ให้เซียวอ๋องหน้ามืดได้ขนาดนั้น ริมฝีปากของเขากระตุกยิ้มบาง แววตาพราวระยับทันใด“หอหยกเขียวหรือ... ข้าก็อยากเห็นอยู่หรอก อยากรู้ว่าแม่นางหลันคนนั้นจะงามล่มเมืองได้จริงอย่างที่ร่ำลือหรือไม่”ขบวนม้าของท่า
続きを読む