“ท่านอ๋อง~ จะให้หม่อมฉันรินสุราให้หรือไม่เพคะ?” ซิงซิงที่เห็นสายตาของเซียวอ๋องเหม่อไปทางอื่นก็รีบเข้าประชิดตัวเขา พลางส่งเสียงหวานเชิญชวน“ไม่ต้อง” เซียวอ๋องตอบเสียงเรียบ ดวงตายังจับจ้องไปที่ลลิตาในขณะนั้นเอง ชายร่างใหญ่ผู้หนึ่งเดินเซมาทางเวที มีกลิ่นเหล้าคลุ้งเต็มตัว เขามองลลิตาด้วยสายตากระหาย “เด็กใหม่หรือ? มานี่สิ มาให้ข้าชมใกล้ๆ”ลลิตาขนลุกซู่ เผลอกำสายพิณแน่นพลางคิดอย่างจริงจังว่าหากบุรุษผู้นี้เข้ามาใกล้ นางจะฟาดพิณใส่หน้าแม่ง!แต่ก่อนที่เหตุการณ์จะบานปลาย มือของเซียวอ๋องก็ยื่นมาโยนถุงเงินลงตรงหน้าชายเมาคนนั้น“ข้าเหมาซื้อนางสำหรับคืนนี้แล้ว”หอหยกเขียวเงียบกริบ แม้แต่ลลิตาเองก็อ้าปากค้าง... โอ้ สุดหล่อ“ใครวะ”ลลิตาพึมพำ เซียวอ๋องขมวดคิ้ว แต่ไม่พูดอะไรเซียวอ๋อง บุรุษที่เป็นดั่งดาวเหนือแห่งเมืองหลวง จ่ายเงินเพื่อซื้อเวลานางคณิกามือใหม่ไร้ฝีมือ?“เด็กใหม่รึ”“จ...เจ้าค่ะ...” ลลิตาประหม่า พูดไม่คล่อง สำเนียงก็ยังไม่เข้าที่ แถมยังตอบตะกุกตะกักจนน่าอาย แต่เขากลับยิ้มมุมปาก“ถุงเงินของท่าน ทำหล่นเจ้าค่ะ” ลลิตาหยิบถุงเงินคืนให้แบบซื่อๆ พอมายืนใกล้ๆ แล้ว ความองอาจสมชายชาตรีของเขาก็ยิ่
Last Updated : 2026-06-01
LOGIN
