“ท่านแม่!” ซิงซิงฟังมานาน พอได้ยินแม่เล้าชมลลิตาเช่นนั้น นางก็ไม่พอใจมาก “ท่านแม่พูดเช่นนี้ แสดงว่าคิดจะยกหอหยกเขียวให้ลี่ฮวาหรืออย่างไร”“ข้าจะให้ใครสืบทอดต่อแล้วมันธุระกงการอะไรของเจ้า” แม่เล้าด่าใส่ ซิงซิงสะอึกเงียบ แต่ก็ไม่วายประท้วง“ลี่ฮวาเพิ่งจะมาอยู่ที่นี่ไม่กี่เดือน ส่วนข้าอยู่กับท่านแม่มาเกือบสิบปีแล้ว ข้าแค่... แค่หวังมาตลอดว่าท่านแม่จะยกหอหยกเขียวให้ข้าดูแลต่อ”“ถ้ายังแก้นิสัยใจแคบไม่ได้ เจ้าก็ไม่สมควรปกครองคนอื่นหรอกนะ”ซิงซิงเก็บความหงุดหงิดไว้แทบไม่อยู่ นางทนไม่ได้ที่ลลิตาเป็นที่โปรดปรานของเซียวอ๋อง ได้รับห้องพักรับรองสุดหรูที่นางเฝ้าฝัน แถมยังเป็นที่รักของทุกคนมากกว่านาง ซิงซิงจึงพาลเกลียดลลิตาและแสดงออกแบบไม่ปิดบัง นางถลึงตาใส่และสะบัดหน้าจากไป“เฮ้อ เป็นนางโลมเหมือนกันแท้ๆ ใครๆ ก็ดูถูกเหยียดหยามพออยู่แล้ว แทนที่จะรักกัน ช่วยเหลือกัน กลับจ้องแต่จะชิงดีชิงเด่น” เซียงฮวาบ่นอุบ อ่อนอกอ่อนใจ ลลิตากลับไม่ถือสาอะไร“ข้าเป็นรุ่นน้อง แต่ข้ามหน้าข้ามตารุ่นพ
อ่านเพิ่มเติม
