All Chapters of ทะลุมิติมาขายตัว: Chapter 61 - Chapter 70

“อูวว...” ลลิตาสำลักจูบแต่ทว่าอีกฝ่ายยังคงบดเบียดริมฝีปากและตวัดลิ้นอย่างบ้าคลั่งจนเธอจำยอมเกี่ยวกระหวัดลิ้นตอบสนอง นั่นทำให้เซียวอ๋องครางลึกอย่างพอใจ ก่อนจะผละริมฝีปากร้อนๆ ออก“ให้ข้าลบรอยชายอื่นบนตัวเจ้าเถอะ”“แต่ตรงนี้... อาจมีคนผ่านมาเห็น”“ข้าจะขับไล่ไปให้หมดเอง”ลลิตาหอบหายใจกระเส่า ริมฝีปากบวมเจ่อ อุ้งมือร้อนผ่าวของเซียวอ๋องกำลังสอดแยง แถมยังเอานิ้วโป้งมาบดบี้เม็ดทับทิมจนเธอสะดุ้งแล้วสะดุ้งอีก สุดท้ายแล้วจึงทำได้แค่อยู่นิ่งๆ ให้พระองค์ก้มลงไปดูดเลียจ๊วบบ... จ๊วบบ...“อาๆๆ ยะ… อย่า... มัน... มันสกปรก”“งั้นตอบมาก่อน เสียวมั้ย”“ฮึกก... ฮืออ...” ลลิตากระตุกสั่น แต่เซียวอ๋องดูดเม้มแรงๆ ลลิตาถึงกับร้องลั่น“อ๊า! เสียว ข้าเสียว”“เช่นนั้นบำเรอข้าบ้างสิ”ใกล้กันนั้นมีศาลาหลังน้อยและเก้าอี้เอนหลังอยู่ ร่างสูงใหญ่กำยำเอนกายลงนอนตะแคง สลับทางเพื่อให้เธอปรนเปรอบ้าง ทรงจับมือเธอให้ไปกำรอบท่อนลึงค

บทที่ 17 หวั่นไหว  ภายในห้องพักนั่งเล่นของเหล่าคณิกา แม้จะมีแต่เสียงซุบซิบอิจฉาตลอดทางที่ลลิตาเดินผ่าน ทั้งจากแขกเหรื่อในหอหยกเขียวและนางคณิกาหลายคนที่สายตาเริ่มเปลี่ยนจากชื่นชมเป็นริษยา แต่สิ่งที่ทำให้เธอปวดหัวที่สุด กลับไม่ใช่เสียงนินทาเหล่านั้น...หากแต่เป็นชายสูงศักดิ์สองคนที่ไม่รู้พากันคิดอย่างไร ถึงได้มาทะเลาะยื้อแย่งหญิงต่ำต้อยอย่างนาง“จะมาแย่งกันทำไมก็ไม่รู้”  ลลิตาพึมพำขณะรินน้ำชาให้นางคณิการุ่นพี่  “ต่างคนต่างสูงส่ง…ไม่น่ามาทะเลาะกันเพราะเรื่องของข้าเลย”ลลิตาถอนหายใจ…ขณะนั้นเอง ซิงซิงก็เดินกลั้วหัวเราะเข้ามาในห้องน้ำชา  แววตาคมกริบของนางเป็นประกายเหมือนเพิ่งได้ฟังข่าวดี“เจ้าไม่ต้องกังวลเรื่องอะไรแล้วล่ะนะลี่ฮวา  ข้าเพิ่งได้ยินขุนนางใหญ่พูดเรื่องเซียวอ๋อง ท่านหมั้นหมายกับคุณหนูหวังลี่หรงแล้ว ข่าวกำลังจะออกไปทั่วทั้งเมืองหลวง”คำพูดนั้นเหมือนคมเข็มทิ่มแทงกลางอก ลลิตาชะงักไปชั่วครู่ ก่อนจะยกยิ้มจางๆ“จริงหรือ ดีแล้ว…”

“อ๊ะ อ๊า พอแล้ว อย่า...”“ข้าซื้อเวลาเจ้าแล้วทั้งคืน ให้ข้ากระเด้าแรงๆ แล้วแตกใส่สักน้ำสองน้ำก่อนก็แล้วกัน” ท่านชายตะโบมจูบ ใช้ลิ้นร้อนผ่าวทะลวงเข้าไปในอุ้งปากแล้วตวัดเกี่ยวรัดลิ้นของลลิตาไว้ ดูดกลืนเสียงร้องของเธออย่างร้อนแรง“ข้าจะขย่มเจ้าให้เยอะๆ เลยคนสวย จนกว่าเจ้าจะยอมตกลงแต่งกับข้า”“อ๊ะ อูยย”รูตอดแน่นเจอลำเอ็นทั้งใหญ่ทั้งยาวเข้าไปก็แทบแหก ร่างกำยำส่งเสียงครางทุ้มลึก ค่อยๆ ดันร่างกายเข้าผ่านความคับแคบทีละน้อยแล้วเริ่มบรรเลงกามอย่างเมามันส์“ซี้ดด รูเสียวของเจ้าทั้งดูดทั้งตอดตุบๆ เสียวมาก”สะโพกสอบค่อยๆ เคลื่อนเชื่องช้าก่อนจะแรงขึ้น เร็วขึ้น หัวลึงค์ผลุบโผล่รูเสียวแน่นปั๋ง ใบหน้าหล่อเหลาก็เริ่มบิดเบี้ยวด้วยแรงเสียวกระหาย ท่อนเอ็นอวบเสียดสีคล่องแคล่วลื่นไหลตับๆๆๆๆๆ“อ๊ะ... อ๊าๆๆ โดนปี้เสียวจังเลย”สองเต้าขยับโยกไหวจากแรงกระแทก หัวนมชี้พุ่งด้วยความเสียวกระสัน ลลิตาส่งเสียงครางซี้ดซ้าด น้ำแตกกระจายเป็นระยะ พวงไข่ของท่านชายกระแทกบั้นท้ายขาวๆ ดังป้

ท่านชายอวิ๋นหลงประคองให้ลลิตาผงกหัวขึ้นมองรูเสียวของตัวเองโดนลึงค์สอดใส่ หัวบากบานค่อยๆ ซุยเข้าไปในร่องฉ่ำเยิ้ม ก่อนจะกระทุ้งเข้ารูตอดหนึบ แล้วโยกเอวซอยถี่ๆ ลลิตาก็ครางระงม“ซี้ดด อา... โคตรแน่น ปี้อร่อยสุดๆ”“อ๊ะ... อ๊าๆๆ” ท่อนเอ็นอวบใหญ่ กระแทกอัดจนหัวหยักบานแทรกผ่านไปได้ก็เย่อคล่องขึ้น ท่านชายอวิ๋นหลงบดเอวรับแรงตอดหนุบหนับ ตัวเขาเองก็คำรามดังกระหึ่มออกมาด้วยความซาบซ่าน เธอโอบรัดเขาไว้ทั้งเนื้อตัว ตอดรัดร้อนแรงตับๆๆๆๆๆ“อื้อ อ๊า... อ๊า... สะเสียว” ท่อนหอกสีชมพูเข้มนั่นตอกลึกหายเข้าไปในรูแฉะจนมิดด้าม น้ำกระฉอก สีหน้าของลลิตาทรมานระคนเสียวซ่าน“อูวว... นี่แหละๆ ตอดๆๆ อา ซี้ดด” ร่างกำยำควงสะโพก เดินหน้าเล็กน้อยแล้วถอยออกสองสามครั้ง ก่อนจะกระเด้าอย่างเมามันส์ ตอกกระเด้าจนน้ำกามหยาดหยดลงพื้นห้อง ป้าบๆๆๆๆๆ“ฮึกก... อา... ไม่อยากทำแบบนี้เลย แต่มันเสียวจนหยุดไม่ได้” ลลิตาครวญคราง รูฉ่ำแฉะปริแน่นจนท่านชายอวิ๋นหลงต้องอัดโยกเข้ามาแรงๆ ท่านชายอวิ๋นหลงได้ยินเธอสะอึกสะอื้นแบบนั้นก

บทที่ 18 ประลองสวาท  ชายทั้งสองต่างพยายามเอาชนะใจลลิตา จนกลายเป็นข่าวดังกระฉ่อนเมืองหลวงว่าเซียวอ๋องกับท่านชายจากซานหยวนยื้อแย่งนางคณิกากันอย่างเปิดเผย ทำให้ญาติผู้ใหญ่ของเซียวอ๋องไม่พอใจอย่างยิ่ง สั่งกดดันให้เซียวอ๋องหมั้นหมายกับคุณหนูหวังลี่หรง เพราะไม่ต้องการให้เซียวอ๋องไปข้องเกี่ยวกับนางคณิกาชั้นต่ำ และไม่ต้องการผิดใจกับทางซานหยวนด้วยเรื่องไม่เป็นเรื่องหลังจากถูกตำหนิ เซียวอ๋องก็พบท่านชายอวิ๋นหลงที่แวะมาเยี่ยมคารวะ เขานั่งเล่นอยู่ที่โถงรับรองพลางยกถ้วยชาเล่นอย่างสบายใจตรงข้ามกับเจ้าของจวนอย่างเซียวอ๋อง ผู้ยังสวมชุดเต็มยศ เคร่งขรึมดั่งพญาเหยี่ยวที่เพิ่งถูกคล้องปีก“ข้าพึ่งได้ยินว่า…ผู้อาวุโสในราชสำนักทั้งหลายไม่ปลื้มเรื่องของท่านนัก”อวิ๋นหลงเอ่ยขึ้นก่อน ดวงตาพราวระยับประหนึ่งยั่วเย้า เซียวอ๋องเหลือบตามองเขา“เรื่องของข้ากับนาง มิได้เกี่ยวอันใดกับท่าน”อวิ๋นหลงหัวเราะเบาๆ “ท่านคิดว่าเรื่องหัวใจจะแยกจากศักดิ์ศร