All Chapters of ทะลุมิติมาขายตัว: Chapter 71 - Chapter 80

81 Chapters

บทที่ 18 ประลองสวาท 2

“ไม่ต้องถึงขั้นเลือดยางออกหรอกท่านอ๋อง… แค่เราแข่งกันว่า…ผู้ใดจะ ‘เอาใจ’ นางได้มากกว่ากันก็พอ”“เจ้าคิดว่าจะซื้อใจนางได้ด้วยของกำนัลหรือ?”“ไม่ใช่ของกำนัล…” ท่านชายอวิ๋นหลงลุกขึ้นยืนเต็มความสูง แววตาของเซียวอ๋องสะท้อนประกายบางอย่าง ทั้งสองสบตากัน แววตาร้อนแรงไม่มีใครยอมใคร“หากเจ้ายืนยันจะดึงนางเข้าวัง ข้าก็จะดึงนางกลับซานหยวน”ท่านชายอวิ๋นหลงพูดทิ้งท้าย ยิ้มบางก่อนหมุนตัวออกจากเรือนอย่างสง่างาม เซียวอ๋องยังยืนนิ่งอยู่ตรงนั้น เนิ่นนาน… ก่อนจะค่อยๆ เงยหน้าขึ้นในดวงตาไม่มีเพลิงโทสะ แต่เต็มไปด้วยความแน่วแน่ดุดันยิ่งกว่าเดิม“ข้าจะไม่มีวันยอมแพ้…”--------แม้ใครๆ จะเอ่ยปากอิจฉา แต่ลลิตากลับรู้สึกราวกับต้องจมอยู่ในหมอกควันหนาทึบของความอึดอัด ก็ในเมื่อมันเหมือนเธอกำลังยืนอยู่กลางสมรภูมิที่ไม่ได้สมัครใจจะเข้าสู้“แล้วจะมาโกรธข้าทำไมกันเล่า! ไอ้ยักษ์ใจมาร!!" ลลิตากระดกเหล้ารวดเดียวจนหมดจอก พร้อมกับต
Read more

บทที่ 19 คำตอบของลลิตา

ค่ำคืนนี้ หอหยกเขียวครึกครื้นด้วยเสียงดนตรีเช่นเดียวกับคืนอื่นๆ แต่ภายในห้องรับรองชั้นในกลับเงียบงันจนได้ยินเสียงหัวใจเต้น เซียงฮวากับเหม่ยเหม่ยมองหน้ากันเงียบๆ ไม่มีใครกล้าขยับ ลลิตามองชายทั้งสองคนสลับกัน ก่อนหลุบตาลง กำมือแน่นจนเล็บจิกเข้ากับเนื้อ เธอถอนหายใจออกมาเบาๆจะไม่ให้เธอโกรธได้อย่างไร ในเมื่อเธอกลายเป็นสนามประลองของพวกเขา...ลลิตานั่งอยู่กลางห้อง เบื้องหน้า…คือชายหนุ่มสูงศักดิ์สองคนที่ยืนหันหน้าเผชิญกันอย่างไม่มีใครยอมใคร ท่านชายอวิ๋นหลงประสานมือไว้หลังหลัง แววตาเปี่ยมเสน่ห์“ลี่ฮวา…ข้ารักเจ้าจากใจจริง ข้าปรารถนาให้เจ้าเป็นคู่ครองของข้า” เขาพูดตรงไปตรงมาโดยไม่หลบสายตานางเลยแม้แต่น้อย “ข้าต้องการพาเจ้าออกไปจากที่นี่ ไปอยู่ในที่ที่เจ้าจะได้ยิ้มในทุกวันโดยไม่ต้องกังวลเรื่องสถานะหรือสายตาใคร”น้ำเสียงของท่านชายมั่นคงราวกับเป็นคำมั่นสัญญา ขณะที่มือเขาขยับเหมือนจะเอื้อมไปหา แต่หยุดไว้กลางอากาศเพื่อรอคำตอบลลิตาเม้มริมฝีปาก ยังไม่ทันจะตอบ เซียวอ๋องกลับก้าวขึ้นมาข้างนาง ร่างสูงในชุดเข้มขรึม แววตาเยียบเย็นแต่
Read more

บทที่ 20 กระหน่ำเย่อ 1

บทที่ 20 กระหน่ำเย่อ  มันช่างยุ่งยากใจอะไรอย่างนี้นะแท่งหยกของพวกเขายื่นจ่อมาตรงหน้า ลลิตาหอบหายใจแรง และตัดสินใจตวัดลิ้น เลียหัวลึงค์ร้อนๆ ของชายฉกรรจ์ทั้งสองพร้อมๆ กัน นี่แหละคำตอบของเธอ“อา... อา...”เซียวอ๋องครวญครางเมื่อลลิตาคว้าแท่งมังกรของพระองค์ไว้ในมือข้างหนึ่ง ส่วนอีกมือก็คว้าท่อนลึงค์อวบของท่านชายอวิ๋นหลง เอาหัวลึงค์มาจ่อชนกันแล้วตวัดลิ้นเลียตรงกลาง ลิ้นของเธอป่ายปัด สำรวจและลิ้มรสชาติของพวกเขา ไล่จากบนลงล่างและล่างขึ้นบนซ้ำแล้วซ้ำเล่า และรู้ว่าแต่ละคนชอบให้ขยี้ปลายลิ้นตรงจุดไหนจ๊วบบ จ๊วบบบ จ๊วบบบบบอุ้งปากน้อยๆ ดูดบ๊วบให้อีกคน และชักว่าวให้อีกคนไปพร้อมกัน ดูดเลียเอร็ดอร่อยแล้วก็สลับไปดูดให้อีกคนบ้าง ลลิตาดูดดึงแท่งลึงค์เข้าสู่อุ้งปากชุ่มฉ่ำก่อนจะเร่งจังหวะให้ถี่ขึ้น ดูดเลีย โน้มริมฝีปากเข้าหาอย่างโหยหิว แตะสัมผัสด้วยลิ้นช้าๆ แต่ชัดเจน เซียวอ๋องกับท่านชายอวิ๋นหลงเสียวจนผงะหงายศีรษะด้วยความเสียวซ่านทันทีและครางเสียงหนักๆ ออกมาอย่างไม่ปิดบ
Read more

บทที่ 20 กระหน่ำเย่อ 2

“ท่านอ๋อง เอา ค ยเด้ารูแรงๆ”“ข้าจะปี้ก่อน” เซียวอ๋องหยัดตัวขึ้น จดจ่อพร้อมชำเรา อวิ๋นหลงก็ไม่ได้ว่าอะไร“เร็วหน่อยล่ะกัน ข้าอดทนรอได้ไม่นานหรอกนะ”“งั้นก็ไปเรียกคณิกาคนอื่นแก้ขัดสิ”“เรื่องสิ”เซียวอ๋องจ้องเขม่นใส่ท่านชายอวิ๋นหลง ก่อนจะตั้งหน้าตั้งตาจับหัวลึงค์ไปจดจ่อรูเสียวซึ่งแฉะเยิ้มพร้อมโดนปี้ ทรงแกล้งสอดงัดไปมาหลายที หัวลึงค์บี้กลีบร่องจนเยิ้ม“ซี้ดด อา... ปี้แรงๆ เลยเพคะ”ร่างกำยำสูงใหญ่ให้เธอหันก้นมาแล้วจับเอวให้นอนคว่ำลง ท่านชายอวิ๋นหลงกำลังดูดเลียหัวนมอย่างเอร็ดอร่อยก็เลยโดนดึงของอร่อยออกจากปาก ท่านชายอวิ๋นหลงทำเสียงจิ๊จ๊ะในลำคอ แต่เซียวอ๋องไม่สน จัดการใช้นิ้วแหวกรูออกกว้างแล้วอัดตอกกระแทกลงไป เสียวถึงใจ บดลึกกระทุ้งดังป้าบๆๆ รูเสียวสีชมพูแฉะๆ เด้งหนึบหนับรับแรงกระเด้าป้าบ!ป้าบ! ป้าบ! ป้าบ!“ซี้ดดด โอ้ววว ตอดแรงมาก เสียวเป็นบ้า”“อ๊า... อ๊า เสียว ขยับแรงๆ อีกสิเพคะ อ๊าๆๆ ค  ยอยู่ข้างใน... เสียว”ป้าบ!!!“อร๊างงง....” ท่านชายอวิ๋นหลงมองฉากเสียวตรงหน้า นึกในใจว่าเซียวอ๋องมีทักษะ
Read more

บทที่ 20 กระหน่ำเย่อ 3

“อ๊าๆ”เซียวอ๋องตั้งหน้าตั้งตาดูดหัวนมจนเต้าแหลม ร่างบางร้องครางซี้ดซ้าดเมื่อโดนลึงค์ของท่านชายอวิ๋นหลงแยงรูรักจนน้ำเยิ้ม ร่างกายทุกส่วนสั่นสะท้าน ท่านชายอวิ๋นหลงเอาลึงค์อวบอ้วนมาสอดชำเราต่อทันทีสวบบ...ท่อนเอ็นแข็งขึงแหกชำแรกเข้ามาจนสุดทางในครั้งเดียว ทำเอาลลิตาครางแหบโหย“อึ่กก... อ๊ะ... ค  ยมันใหญ่”“อา... ลี่ฮวา เจ้าตอดแรงมาก เสียวขนาดนี้เลยเหรอ” เสียงครวญครางก็พุ่งขึ้นถึงขีดสุดเมื่อท่านชายอวิ๋นหลงเริ่มเย่อรู สอดกระเด้าเข้าออกรูชุ่มชื้น แน่นปั๋ง ขยับสะโพกถอยแล้วพุ่งเข้าหาซ้ำอีก กระแทกเต็มแรงตับๆๆๆๆ“ซี้ดด อ๊ะ อา... เสียว อึ่กก...” ระหว่างที่ท่านชายอวิ๋นหลงกำลังกระเด้า  เซียวอ๋องก็ดูดหัวนมสีชมพูเต็มปากดังจ๊วบจ๊าบ“หัวนมน่ารักจริงๆ สีชมพูหวานสวย” เซียวอ๋องบำเรอกามเต็มที่ ทั้งดูดทั้งเลีย ขบเม้มหัวนมชูช่อเบาๆ หัวนมงอนงามก็เปียกชุ่มและถูกดูดดึงในอุ้งปากร้อนๆ ไปแล้วเรียบร้อยจ๊วบบ จ๊วบบบบบ“ลี่ฮวา เจ้ามีความสุขมั้ย”“เพค
Read more

บทที่ 20 กระหน่ำเย่อ 4

“ซี้ดด อา... อูวว ปี้แรงๆ ซี้ดด อา... ซี้ดดดด เสียวจังเลย”รูเสียวแน่นปั๋งดูดกลืนแท่งหยกอวบๆ จนปลิ้น คายน้ำหวานอาบเยิ้ม กระแทกเข้าหากัน ช่างร้อนแรงจนท่านชายอวิ๋นหลงไม่อาจละสายตา ลลิตาน้อยครวญครางเสียงกระเส่า แอ่นกลีบให้ปี้อย่างร้อนแรง หัวนมสีชมพูพุ่งเสียดอากาศสั่นระริก“อ๊ะ อ๊าๆๆ อร๊างง ท่านอ๋อง ข้าเสียว”“อา... ปี้อร่อยดีจัง ตอดแรงกว่าเดิมอีก”“อ๊าๆๆ เสียวอ่า...”“แหน่ะ!”แม่เล้าสะดุ้งสุดตัว ยกมือปิดอกแล้วหันขวับไปด้านหลัง เจอเซียงฮวาและเหม่ยเหม่ยยืนยิ้มแป้น ราวกับกำลังจับได้คาหนังคาเขา“ท่านแม่ก็อยากรู้นี่นา~” เหม่ยเหม่ยว่าเสียงหวานยานคาง เซียงฮวาหัวเราะพรืดแม่เล้าหรี่ตาแล้วสะบัดพัดในมือปิดปาก ส่งสายตาค้อนปะหลับปะเหลือก “เงียบเลย! ข้าฟังเพราะต้องดูความปลอดภัยของลูกสาวในสังกัดต่างหาก!”“แน่ใจนะเจ้าคะว่าไม่ใช่เพราะอยากรู้ว่าลี่ฮวาจะเลือกใคร?”“ยังเลือกไม่ได้หรอก ดูเอาเองก็แล้วกัน”สอ
Read more

บทที่ 20 กระหน่ำเย่อ 5

รูเสียวบีบรัดแน่น กระตุกรัดเป็นจังหวะอย่างเสียวซ่าน ทำเอาท่านชายอวิ๋นหลงแหงนศีรษะผงะหงาย กล้ามเนื้อทุกมัดเครียดเกร็งถี่ร้อน การเคลื่อนไหวเร่งร้อนเมามันส์“จะแตกแล้ว อ๊าๆๆ”“อ๊าๆๆ อะโอ้ววว ตะ...แตกแล้ว อา... น้ำแตกออกมาเต็มเลย”พรวดดดด....น้ำกามพุ่งออกมาพร้อมๆ กันทั้งสองคน ราดรดเปรอะเต็มเนื้อตัวร้อนระอุ ลลิตาหอบหายใจแรงและร้องครางกระเส่าออกมาอีกครั้งเมื่อแท่งหยกร้อนๆ ทั้งสองแท่งนั้นค่อยๆ ถอนออกไป แต่อึดใจต่อมารูแฉะๆ ก็โดนสอดใส่เข้ามาซ้ำอีก“อา... เสียวดีจังเลย” ร่างบางกอดรัดเซียวอ๋องไว้พร้อมเงยหน้ารับจุมพิตจากท่านชายอวิ๋นหลง ขยับโยกไหวไปตามจังหวะเร่าร้อน จะเท่าไหร่ก็ไม่เพียงพอ จวบจนฟ้าใกล้สาง...ลลิตานอนมองชายหนุ่มทั้งสองที่ต่างก็รอคำตอบจากปากเธอ ราวกับเธอเป็นของรางวัล แต่เธอ…ไม่ใช่ของรางวัลใครทั้งนั้น“เจ้าต้องให้คำตอบพวกเราได้แล้ว เจ้าจะเลือกใคร”พวกเขาต่างเต็มไปด้วยความคาดหวัง แต่ดวงตาของหญิงสาวกลับสงบนิ่ง ลลิตาลุกขึ้นช้าๆ ก้าวมายืนระหว่างคนทั้งคู่ พลางกวาดตามองพวกเขาด้ว
Read more

บทส่งท้าย 1

บทส่งท้าย  หลังจากตัดสินใจแน่วแน่ ลลิตาก็ไถ่ตัวเองออกจากหอหยกเขียวด้วยเงินที่สะสมมาในช่วงเวลาหลายเดือนที่ผ่านมา พวกรุ่นพี่ในหอหยกเขียวต่างร้องห่มร้องไห้ อวยพรให้เธอโชคดี จะมีก็แต่ซิงซิงที่ปรบมือดีใจลลิตาเลือกเช่าห้องเล็กๆ ริมถนนสายหนึ่งในเมือง และเปลี่ยนมันให้กลายเป็นร้านเสริมสวยสำหรับสตรี ไม่ใช่แค่แต่งหน้าแต่งผม แต่เป็นสถานที่ที่ผู้หญิงธรรมดาจะได้รู้สึกว่างาม งดงามอย่างที่พวกเธอเป็นร้านเล็กๆ บนถนนรองซึ่งเคยเงียบเหงา บัดนี้กลับกลายเป็นที่สะดุดตาของผู้คน ป้ายไม้ที่เขียนว่า “ชิงเหอฟาง” หรือ ห้องงามสงบ แขวนไว้หน้าร้าน มีภาพดอกเหมยเบ่งบานเคียงคำว่า “เสริมงามให้ใจ งามได้ไม่ว่าชนชั้น”ลลิตาในชุดผ้าฝ้ายเรียบแต่สะอาดสะอ้าน ผูกผมขึ้นสูงอย่างคล่องแคล่ว กำลังใช้แปรงถ่านไม้แต่งคิ้วให้หญิงชราเจ้าของร้านเย็บผ้าข้างๆ“เพียงปรับปลายคิ้วขึ้นหน่อย ท่านก็จะดูสดใสขึ้นแล้วเจ้าค่ะ”หญิงชราส่องกระจกทองเหลืองก่อนจะหัวเราะเสียงใส &
Read more

บทส่งท้าย 2

“ข้าทำให้ท่านอ๋องผิดหวังแล้ว... ตั้งแต่วันนั้น ข้าก็ไม่ได้พบท่านอ๋องอีกเลยเจ้าค่ะ”“เอาเถอะ ข้าเชื่อว่าเขาเองก็คิดถึงเจ้าไม่แพ้ข้าแน่นอน หากมีโอกาสข้าจะแวะมาเยี่ยมเจ้า ขอให้เจ้าโชคดี ลี่ฮวา หากฟ้าลิขิตให้เราพบกันอีกครั้ง ข้าหวังว่าจะได้เห็นเจ้าที่ยิ้มจากหัวใจให้ข้า ไม่ใช่เพราะต้องฝืน”“ฮิๆ นั่นเขาเรียกว่ายิ้มการค้าเจ้าค่ะ ริจะเป็นแม่ค้าแล้วจะไม่ยิ้มได้อย่างไร”“เถียงเก่งนัก หากต้องการให้ข้าช่วยเหลือก็จงติดต่อไป อย่าได้ลังเล”“ข้าจะพยายามไม่ให้มีวันนั้นเจ้าค่ะ”“เขียนจดหมายหาข้าบ้าง อย่าได้เงียบหายไป อย่างน้อยข้าได้สบายใจว่าเจ้าสุขสบายดี” เขาดีดนิ้วใส่หน้าผาก ก่อนจะหันหลังจากไปอย่างเงียบงัน ทิ้งไว้เพียงกลิ่นหอมของชา และคำพูดสุดท้ายที่ยังอ้อยอิ่งในอากาศ ลลิตาออกไปโบกมือส่ง หลังจากไถ่ตัวเองออกจากหอหยกเขียว ลลิตารู้ดีว่าผู้หญิงอย่างเธอในยุคนี้ไม่มีทางรอด หากไม่ยืนด้วยลำแข้งของตัวเองเมื่อเริ่มจากร้านเสริมสวยเล็กๆ ข้างตลาดในย่านกลางเมือง
Read more

บทส่งท้าย 3

ลลิตาเห็นแววตาที่กลับมามีประกายเหล่านั้น เธอจึงเริ่มต่อยอดธุรกิจ ให้พวกอดีตคณิกาสามารถนำสินค้าไปขายต่อได้ โดยแบ่งกำไรจากยอดขายอย่างเป็นธรรม หลายคนเริ่มเก็บเงินได้พอที่จะกลับบ้านเกิด ไปตั้งตัวใหม่ในฐานะแม่ค้าบางคนขายเก่งจนร่ำรวย เปิดร้านของตนเอง และกลายเป็นเครือข่ายกระจายสินค้าของลลิตาทั่วทั้งแคว้นจากห้องเล็กๆ หลังร้าน กลายเป็นศูนย์ส่งสินค้าจากพี่สาวไม่กี่คน กลายเป็นชุมชนของหญิงสาวที่ลุกขึ้นยืนด้วยสองเท้าชื่อของ “หลันลี่ฮวา” ไม่ได้เป็นเพียงชื่อของหญิงคณิกาที่เคยงดงามในหอหยกเขียวอีกต่อไปแต่มันกลายเป็น สัญลักษณ์ของการเริ่มต้นใหม่ กลายเป็นแรงบันดาลใจที่ถูกกล่าวถึงสินค้าเธอโด่งดังไปถึงต่างแคว้นลลิตาไม่เพียงขายเครื่องสำอาง แต่เธอขายความหวัง และศักดิ์ศรีที่ถูกพรากไปจากผู้หญิงจำนวนมาก ให้กลับคืนมาในรูปแบบที่ไม่มีใครกล้าลบล้างได้อีกต่อไป ---------------ซิงซิงได้เป็นคนโปรดของท่านขุนนางอยู่ประมาณครึ่งปี ความรุ่งโรจน์ของนางก็อยู่ได้ไม่นาน ขุนนางคนนั้นมีความเบื่อหน่ายเร็วพอๆ ก
Read more
PREV
1
...
456789
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status