"เจ้าก็รู้ว่ามันอันตราย เยว่เอ๋อเป็นน้องสาวแท้ๆของเจ้านะ เจ้าไม่คิดเป็นห่วงนางสักนิดเลยเรอะ"" ข้า"รุ่ยจื้อเฉียงพูดไม่ออก ก็จริงเขาไม่ได้รู้สึกเป็นห่วงหยางเหม่ยเยว่เลย ถึงนางจะเป็นน้องสาวแท้ๆของเขา แต่เขาก็ไม่ได้มีความรู้สึกผูกพันธ์กับนาง ไม่เหมือนกับรุ่ยรั่วฉีที่เติบโตมาด้วยกัน กับหยางเหม่ยเยว่ที่พึ่งจะเห็นหน้ากันแค่วันเดียวจะให้รู้สึกห่วงใยก็เป็นไปไม่ได้ ยิ่งได้เห็นท่าทางหยิ่งยโสของนางเขาก็ยิ่งไม่ชอบหน้า แต่ถึงอย่างไรนางก็เป็นน้องสาวแท้ๆของเขา เขาหันไปมองรุ่ยรั่วฉี" ฉีฉี เจ้าซ่อนตัวอยู่แถวนี้ก่อนอย่าออกมา"" ท่านจะไปไหน ท่านก็จะทิ้งข้าไปตามหานางอีกคนรึ ข้าเข้าใจแล้ว งั้นพวกท่านไปเถอะข้าอยู่คนเดียวได้ แม้ข้าจะกลัวมากก็ตาม หากพวกมันหาข้าเจอข้าที่ขาเจ็บอยู่ก็คงหนีไม่พ้น คงถูกมันฆ่าตาย"รุ่ยรั่วฉีน้ำตาเอ่อคลอเดินกระโผลกกระเผลกเข้าไปหลบอยู่ใต้โต๊ะที่มีผ้าคลุม รุ่ยจื้อเฉียงรู้สึกผิด เขาไม่ควรทิ้งนาง รุ่ยรั่วฉีเป็นสตรีในห้องหอนางแสนจะบอบบางราวกิ่งหลิว หากเกิดอะไรขึ้นกับนางเขาจะไม่มีวันให้อภัยตัวเอง กำลังจะหันไปบอกลู่อวิ๋นโจวว่าเขาจะอยู่กับรุ่ยรั่วฉี ก็เห็นเพียงหลังไวๆของลู่อวิ๋นโจวเดินออ
Read More
Se connecter
