มหาวิทยาลัยวาแซร์คณะวิศวะฯ“พวกมึงเป็นอะไรกับคณะนี้มากไหม” สายขิมบ่นอุบ หลังจากถูกเพื่อนลากมาแต่คณะวิศวะแทบทุกวัน ทั้งที่พยายามหลีกเลี่ยงไม่ให้เจอเทรย์ซิส แต่สุดท้ายก็หนีไม่พ้น เพราะเพื่อนนี่แหละตัวดี“วันนี้คณะวิศวะเขารับเกียร์กัน คณะนี้อาหารเริ่ดๆ ทั้งนั้นจะพลาดได้ไง” เขตหันมาตอบ“มึงก็รู้ว่ากูไม่อยากเจอพี่เทรย์ซิส”“พี่เขาออกจะหล่อ มึงควรขอบคุณกูนะที่ทำให้มึงได้จูบกับพี่เขา”“พี่เทรย์ซิสคือของแรร์เลยนะนั่น พวกกูสามคนยังพูดกันอยู่เลย ว่าอิจฉามึงที่ได้จูบกับตัวท็อปวิศวะ” ขวัญพูดพร้อมรอยยิ้มกริ่ม“ได้จูบไม่พอ แม่เขายังชอบมึงอีก โอกาสมาถึงแล้วนะสายขิม” นัตตี้เสริม“ยุให้กูจีบพี่เขาให้ได้?”“โอกาสจีบติดสูงมาก ยิ่งแม่เขาชอบมึง มึงก็ชนะผู้หญิงทั้งโลกไปแล้ว” เขตว่าเธอไม่ตอบอะไร เพียงแค่ส่ายหน้าไปมา ก่อนจะเลื่อนสายตาไปมองลานกิจกรรมของคณะวิศวะ พวกเธอยืนอยู่ในมุมที่ไม่วุ่นวายกับกิจกรรมมากนัก นักศึกษาปีหนึ่งนั่งเรียงกันเป็นระเบียบ มีป้ายชื่อคล้องคอ แต่ละคนหน้าตาดีสมคำล่ำลือกลุ่มที่ยืนอยู่ด้านหน้าคือรุ่นพี่ ไม่นานรุ่นพี่อีกกลุ่มที่สวมเสื้อช็อปสีแดงก็เดินออกมา และในกลุ่มนั้น…มีเทรย์ซิสอยู่ด้ว
Read more