ตอนที่เซียวรั่วอีมาปรากฏตัวตรงหน้า หลินซีอินยังคงนั่งอยู่ในรถ เธอขยับตัวไม่ไหว แขนขาอ่อนแรงไปหมด ดวงตาแดงก่ำ เซียวรั่วอีเห็นแล้วปวดใจแทบแย่ เธอประคองเพื่อนลงจากที่นั่งคนขับแล้วพาขึ้นรถของตัวเอง เธอให้หลินซีอินนอนเอนหลังอยู่ที่เบาะหลัง ยังไม่พาไปโรงพยาบาล แต่พากลับไปที่บ้านของตัวเองก่อน เมื่อครู่นี้ทางโทรศัพท์ หลินซีอินเล่าเรื่องราวทั้งหมดให้เธอฟังแล้ว ถังอี่เซินโทรศัพท์มาบอกหลินซีอินว่าโรงงานเคมีฝั่งนู้นเกิดเรื่องขึ้น ก่อนหน้านี้มีพนักงานคนหนึ่งสะเพร่า เปิดเครื่องจักรทิ้งไว้ตลอดทั้งวัน ซึ่งเครื่องจักรตัวนั้นแผ่รังสีออกมารุนแรงมาก เทียบเท่ากับเครื่องเอกซเรย์ในโรงพยาบาลเลยทีเดียว เวลาป่วยแล้วไปเอกซเรย์ยังใช้เวลาแค่ไม่กี่นาทีหรือแค่ไม่กี่วินาทีเท่านั้น แต่เครื่องนั้นกลับถูกเปิดทิ้งไว้เป็นวัน ลองคิดดูสิว่า คนที่อยู่ในห้องเดียวกับเครื่องจักรตัวนั้นในวันนั้น จะได้รับรังสีเข้าไปในร่างกายมากแค่ไหน พอโรงงานเคมีเกิดอุบัติเหตุใหญ่ขนาดนี้ ทุกคนต่างก็ตื่นตระหนก มีคนติดต่อไปหาถังอี่เซิน เขาถึงได้รีบมาบอกหลินซีอิน และวันนั้น หลินซีอินก็ไปที่นั่นด้วย เธอเข้าไปอยู่ในห้องนั้นพั
Read more