All Chapters of หลังล้มละลาย สามีก็กลายเป็นนายทุน: Chapter 141 - Chapter 150

216 Chapters

บทที่ 141

เขาพูดจบก็วางสายไป ประโยคสุดท้ายแฝงไปด้วยความโหดเหี้ยมที่ทำให้รู้สึกหนาวเหน็บในใจฉันกำโทรศัพท์ไว้ด้วยความกระวนกระวาย ในใจกังวลเรื่องที่พ่อขอยืมเงินพอเฮ่อจือโจวพูดแบบนี้ ฉันก็นึกขึ้นมาได้พ่อติดหนี้ไว้เยอะขนาดนั้น ความหวังเดียวล้วนอยู่ที่ตัวฉันช่วงหลายวันนี้เขาไม่มีทางที่จะไม่มาหาฉันเลยอีกทั้งเฮ่อจือโจวยังบอกว่าพ่อไม่ได้ไปขอยืมเขาอีกแล้วพ่อจะไปหาใครล่ะยิ่งคิดก็ยิ่งลุกลี้ลุกลน ฉันรีบต่อสายหาพ่อทันที“ฮัลโหล อันอัน มีธุระอะไรกับพ่อเหรอ”เสียงของพ่อดังปนมากับเสียงไพ่นกกระจอกจากปลายสายฉันขมวดคิ้วพ่อไปหัดเล่นไพ่นกกระจอกตั้งแต่เมื่อไหร่ เมื่อก่อนเขาไม่ได้เล่นของแบบนี้นี่นาแถมเขาติดหนี้ไว้ตั้งเยอะแยะ แล้วไปเอาเงินที่ไหนมาเล่นไพ่นกกระจอกฉันข่มความสงสัยในใจลง แล้วถามอย่างใจเย็น “ครั้งก่อนพ่อบอกว่าลงทุนขาดทุนไปสามสิบห้าล้านไม่ใช่เหรอ หาเงินก้อนนั้นได้หรือยัง”“เฮ้อ หาได้ตั้งนานแล้ว...อ้าว แปดวงเหรอ แปดวง!”ใจฉันหล่นวูบ รีบถามทันที “หามาได้ยังไง ใครให้พ่อยืม”“โธ่เอ๊ย เรื่องนี้แกไม่ต้องยุ่งหรอก พ่อไปยืมมาเอง ตอนนั้นแกไม่ยอมบอกว่าจะช่วยยืมให้ ตอนนี้แกก็ไม่ต้องมาถามได้ไหม”
Read more

บทที่ 142

“ครอบครัวเดียวกันอะไรกัน?!” เสียงของฉันดังขึ้นมาทันที โกรธจนแทบจะสั่นไปทั้งตัวพ่อยังคงพูดด้วยน้ำเสียงไม่ยี่หระว่า “เห็น ๆ ว่าเฮ่ออี้เฉินยังชอบแกอยู่ แค่แกเอ่ยปาก เขาก็ต้องยอมแต่งงานกับแกแน่ รอพวกแกแต่งงานกัน พวกเราก็เป็นครอบครัวเดียวกันแล้วไม่ใช่หรือไง เงินที่ติดหนี้ไว้ ก็ย่อมไม่ต้องคืนแล้วใช่ไหมล่ะ”พอได้ยินคำพูดหน้าไม่อายของพ่อ ฉันก็แทบจะโกรธจนเป็นลมหากไม่เห็นแก่ความผูกพันฉันพ่อลูกตลอดยี่สิบกว่าปีที่ผ่านมา ฉันก็ไม่อยากจะนับถือเขาเป็นพ่ออีกแล้วจริง ๆฉันพยายามปรับอารมณ์อย่างสุดความสามารถ แล้วพูดเสียงต่ำ “หนูไม่มีทางไปอยู่กับเฮ่ออี้เฉิน เงินนั่น พ่อเอาไปคืนเขาเถอะ ถือซะว่าหนูขอร้อง”“คืนเหรอ จะเป็นไปได้ยังไง นั่นน่ะเป็นเงินที่พ่ออุตส่าห์ยืมมาอย่างยากลำบากเลยนะ อีกอย่าง พ่อก็ใช้ไปเกือบหมดแล้วด้วย”“พ่อ!” ฉันตะคอกเสียงแหบพร่า โกรธจนสั่นไปทั้งตัว “นี่เพิ่งผ่านไปไม่กี่วันเองนะ เขาให้พ่อยืมตั้งหนึ่งร้อยล้านไม่ใช่เหรอ หนึ่งร้อยล้านเลยนะ!”“โธ่เอ๊ย เรื่องลงทุนน่ะ แกไม่เข้าใจหรอก” พ่อพูดพลางถอนหายใจใส่ฉันด้วยท่าทีจริงจังหนักแน่น “ลูกพ่อ พ่อดูแล้วเฮ่ออี้เฉินนั่นดีมากเลยนะ ไม่รู้ว่าดีกว
Read more

บทที่ 143

เห็นเพียงเฮ่ออี้เฉินในชุดสูทเต็มยศกำลังเดินเข้ามาแปลกจริง ๆ ทำไมเฮ่ออี้เฉินถึงมาที่นี่ได้ล่ะเขาคงไม่ได้มาหาฉันหรอกนะฉันรีบลุกขึ้นยืน กำลังจะเข้าไปทักทายเขา แต่กลับเห็นเขาเดินตรงดิ่งไปยังห้องประธาน โดยไม่แม้แต่จะปรายตามองมาทางฉันเลยสักนิดฉันชะงักไปดูท่าว่าฉันจะเดาผิด เขาไม่ได้มาหาฉัน แต่มาคุยธุระกับประธานกู้ฉันเห็นเขาเดินเข้าไปในห้องประธานโดยตรง ไม่จำเป็นต้องให้เลขาแจ้งก่อนด้วยซ้ำ ในใจจึงอดประหลาดใจไม่ได้ เฮ่ออี้เฉินเพิ่งกลับประเทศมาได้ไม่นานไม่ใช่เหรอ เขาไปสนิทกับประธานกู้ของเราตั้งแต่เมื่อไหร่ขณะที่กำลังคิดอยู่นั้น จู่ ๆ ด้านข้างก็มีเสียงซุบซิบดังขึ้น“นี่ ๆ ...ได้ยินมานานแล้วนะว่าประธานกู้ของเราก็เป็นแค่ลูกจ้าง เบื้องหลังยังมีบอสใหญ่อีกคน”“ใช่ ๆ ฉันก็ได้ยินมาเหมือนกัน หนุ่มหล่อที่เพิ่งเดินเข้ามาเมื่อกี้บุคลิกไม่ธรรมดาเลย อย่าบอกนะว่าเขาเป็นบอสใหญ่น่ะ”“พวกเธอไม่รู้จักเขาเหรอ เขาคือคุณชายรองแห่งตระกูลเฮ่อ เป็นน้องชายของเฮ่อจือโจวไง พวกเธอรู้จักเฮ่อจือโจวใช่ไหม ก็คนที่ช่วงนี้เก่งกาจในแวดวงธุรกิจมาก ๆ คนนั้นไง”พอได้ยินพวกเธอพูดถึงเฮ่อจือโจว ใจฉันก็สั่นไหวเล็กน้อยโช
Read more

บทที่ 144

เขาหันไปพูดกับกู้อี้ว่า “นายออกไปก่อน ฉันมีเรื่องจะคุยกับเธอหน่อย”“ได้” กู้อี้ยิ้ม แล้วลุกขึ้นเดินออกไปอย่างรวดเร็วตอนที่เดินผ่านข้างฉัน เขาก็ยิ้มให้ฉันอีกครั้งรอยยิ้มนั้น คล้ายกับแฝงความหมายลึกซึ้งเอาไว้หลังจากกู้อี้ออกไป เฮ่ออี้เฉินก็ดึงฉันเข้าไปในห้องประธานเขาพูดกับฉันอย่างร้อนรน “อันอัน เธอก็ทำงานนี้ได้ดีอยู่แล้ว ทำไมต้องลาออกล่ะ เพราะบอสใหญ่ของบริษัทนี้คือฉันงั้นเหรอ แต่มันเกี่ยวอะไรด้วย เราเป็นเพื่อนกัน เพื่อนแนะนำงานให้กันมันก็เป็นเรื่องปกติไม่ใช่หรือไง”ฉันส่ายหน้า “มันไม่เหมือนกัน”“ไม่เหมือนกันยังไง”“ฉันเคยรับปากกับเฮ่อจือโจวไว้ว่าจะไม่เข้าไปยุ่งอะไรกับนายอีก แล้วฉันก็เคยพูดอย่างหนักแน่นต่อหน้าเขาด้วยว่าไม่มีทางมาทำงานเป็นลูกน้องนายเด็ดขาดเพราะงั้นในเมื่อฉันเป็นคนพูดเอง ฉันก็ต้องทำให้ได้”“เฮ่อจือโจว เฮ่อจือโจวอีกแล้ว อันอัน เรื่องคุณย่าคราวก่อน เขายังทำร้ายเธอไม่หนักพออีกเหรอ นอกจากทำร้ายเธอแล้ว เขาทำอะไรเป็นอีกบ้าง”ฉันเม้มริมฝีปาก ไม่รู้ว่าจะอธิบายยังไงดีความจริงที่อยากลาออก ไม่ใช่แค่เพราะเฮ่อจือโจวเพียงอย่างเดียว แต่ยังเป็นเพราะความดื้อรั้นในใจด้วยฉั
Read more

บทที่ 145

เขาพูดต่อ “อันอัน พูดตามตรงนะ โปรเจกต์นี้ค่อนข้างนอกกระแส พวกเขาคิดว่าจะขาดทุน ดังนั้นแทบไม่มีนักลงทุนคนไหนยอมลงทุนเลยแต่ฉันคิดว่าโปรเจกต์นี้มีศักยภาพมากพอที่จะลองดูสักตั้ง ถ้าทำสำเร็จ กำไรจะเพิ่มขึ้นตรง ๆ หลายเท่าตัว บริษัทของเราก็จะมีชื่อเสียงขึ้นมาด้วยต้องรู้ไว้นะว่า บริษัทนี้เพิ่งก่อตั้งมาได้ไม่กี่ปี ฉันเองก็เพิ่งกลับประเทศมาได้ไม่นาน ไม่มีทรัพยากรอะไรเลย เพราะงั้นตอนนี้ฉันเลยต้องพึ่งโปรเจกต์นี้พลิกฟื้นสถานการณ์เพราะงั้นอันอัน ฉันหวังว่าเธอจะช่วยฉันคว้าการลงทุนนี้มาให้ได้จริง ๆ”“แต่ฉันก็ไม่ได้มีความสามารถขนาดนั้น”ฉันรู้สึกว่าเฮ่ออี้เฉินประเมินฉันสูงเกินไปแล้วคุณหนูตกอับอย่างฉัน ไม่มีเงิน ไม่มีทรัพยากร ไม่มีความสามารถ ฉันจะเอาอะไรไปช่วยเขาคว้าการลงทุนพวกนั้นมายิ่งไปกว่านั้น ในบริษัทก็มีคนเก่งตั้งเยอะแยะ ให้คนที่มีความสามารถไปเจรจาเรื่องการลงทุน โอกาสสำเร็จจะไม่สูงกว่าเหรอจากคำพูดเมื่อกี้ของเขาก็มองออกได้เลยว่าโปรเจกต์นี้เกี่ยวข้องกับการพัฒนาในอนาคตของบริษัทพวกเขาพนักงานใหม่ที่ไม่มีประสบการณ์อย่างฉัน ไม่กล้าไปเจรจาจริง ๆขืนทำโปรเจกต์พังขึ้นมา ความผิดของฉันคงใหญ่หล
Read more

บทที่ 146

ฉันกับเฮ่ออี้เฉินนั่งอยู่ด้านหลังเฮ่ออี้เฉินมองฉัน แล้วพูดอย่างรู้สึกผิดว่า “ขอโทษนะอันอัน ครั้งนี้ต้องใช้เส้นสายของเธอมาช่วยฉันแล้ว”“นายไม่ต้องขอโทษฉันหรอก ฉันกับพ่อก็เป็นหนี้นายอยู่แล้วนี่”ฉันทิ้งช่วงครู่หนึ่งก็พูดอีก “แต่ว่าฉันกับลู่ฉางเจ๋อไม่ได้สนิทกันจริง ๆ เพราะงั้นฉันก็ไม่สามารถคอนเฟิร์มได้ร้อยเปอร์เซ็นต์ว่าจะช่วยนายคว้าการลงทุนของเขามาได้”“ไม่เป็นไร เธอทำเต็มที่ก็พอแล้ว” เฮ่ออี้เฉินยิ้มพลางตบไหล่ฉันเบา ๆ สีหน้าแววตายังคงอ่อนโยนเช่นเคยฉันมองเขาแวบหนึ่ง ก่อนจะหันหน้ามองออกไปนอกหน้าต่าง ในใจรู้สึกสับสนวุ่นวายอยู่บ้างลู่ฉางเจ๋อนั่นดูเหมือนจะเป็นคนเจ้าชู้รักอิสระและชอบหัวเราะเฮฮา แต่จริง ๆ คุยด้วยยากมากอีกทั้งลู่ฉางเจ๋อยังชอบเอาฉันไปยั่วโมโหเฮ่อจือโจวอยู่บ่อย ๆเฮ้อ เดี๋ยวคงต้องหาโอกาสคุยกับลู่ฉางเจ๋อสักหน่อย บอกเขาว่าอย่าเอาเรื่องนี้ไปบอกเฮ่อจือโจวขณะที่ฉันกำลังคิดในใจ จู่ ๆ ก็เห็นเงาคนสะท้อนอยู่บนกระจกรถเหมือนกู้อี้กำลังมองฉันอยู่ฉันหันขวับไปมองตามสัญชาตญาณ แล้วสบเข้ากับสายตาของกู้อี้เข้าพอดีใจฉันกระตุกไปเล็กน้อย ฉันถามเขา “ประธานกู้ มีอะไรเหรอคะ”กู้อี้ยกย
Read more

บทที่ 147

ฉันเห็นเฮ่อจือโจวในชุดสูทดูภูมิฐานกำลังเดินเข้ามาจากด้านนอกท่าทางของชายหนุ่มดูสูงส่งสง่างาม แววตาเย็นชาแฝงไปด้วยความกดดันและห่างเหินอยู่หลายส่วนเขามองฉันพร้อมกับหัวเราะเบา ๆ มุมปากยกโค้งเป็นรอยยิ้มเย้ยหยันเล็กน้อยฉันตัวแข็งทื่อไปทั้งร่าง หนาวเยือกตั้งแต่หัวจรดเท้าเกิดอะไรขึ้นทำไมเฮ่อจือโจวถึงมาปรากฏตัวที่นี่ได้นักลงทุนรายใหญ่ที่สุดไม่ใช่ลู่ฉางเจ๋อเหรอ ทำไมคนที่มาถึงเป็นเฮ่อจือโจวล่ะฉันหันขวับไปมองเฮ่ออี้เฉินอย่างแข็งทื่อราวกับหุ่นยนต์เฮ่ออี้เฉินหลุบตาลงต่ำ ทำให้มองไม่เห็นสีหน้าใครบอกฉันได้บ้างว่าทำไมถึงตกลงกันไว้ว่าจะมาเจรจาเรื่องการลงทุนกับลู่ฉางเจ๋อ แต่ตอนนี้กลับกลายเป็นเฮ่อจือโจวไปได้วินาทีนี้ฉันอยากจะหนีไปให้พ้น แต่ขาทั้งสองข้างกลับราวกับหยั่งรากลึกลงไป ก้าวไม่ออกเลยแม้แต่ก้าวเดียวพอเฮ่อจือโจวมาถึง ประธานอีกสองคนก็พากันลุกขึ้นยืนทักทายเขาอย่างนอบน้อมกระทั่งเขานั่งลง ประธานทั้งสองคนนั้นถึงได้กล้านั่งตามเห็นได้ชัดถึงสถานะผู้ยิ่งใหญ่ในแวดวงธุรกิจของเขาในตอนนี้เฮ่อจือโจวปรายตามองฉันแวบหนึ่ง ก่อนหัวเราะเบา ๆ กับเฮ่ออี้เฉิน “เธอ...คือเลขาคนใหม่ที่นายรับเข้ามาง
Read more

บทที่ 148

ฉันมองไปที่เฮ่ออี้เฉิน ในใจก็เริ่มสับสนวุ่นวายขึ้นมาแล้วพอนึกถึงตอนที่เขาดึงดันโน้มน้าวให้ฉันมาดึงการลงทุน ในใจของฉันก็อดรู้สึกหนาวเหน็บขึ้นมาไม่ได้เขาไม่รู้จริง ๆ เหรอว่าบอสใหญ่ของกลุ่มบริษัท HYA คือเฮ่อจือโจวหรือว่าเขาคิดไม่ถึงจริง ๆ ว่าคนที่มาจะเป็นเฮ่อจือโจวฉันมองใบหน้าและแววตาอันอ่อนโยนของเฮ่ออี้เฉิน แต่ในใจกลับเย็นเยียบเฮ่ออี้เฉินหลุบตาลงแล้วยิ้มออกมาเล็กน้อย “ผมคิดว่าพี่ใหญ่คงเข้าใจผิดแล้ว ตอนนั้นเป็นเพราะผมต้องไปเรียนต่อต่างประเทศ ก็เลยจำเป็นต้องให้กู้อี้เป็นคนดูแลบริษัท พอเวลาผ่านไปนานเข้า เขาก็เลยกลายเป็นประธานกู้ที่ทุกคนชื่นชมส่วนความสัมพันธ์ระหว่างพี่ใหญ่กับประธานลู่คนนั้น ผมไม่รู้เลยจริง ๆถ้ารู้แต่แรกว่าคนที่มาจะเป็นพี่ใหญ่ ผมก็คงไม่ต้องเหนื่อยยากจัดงานเจรจาครั้งนี้ขึ้นมาหรอก จริงไหมครับ”เฮ่อจือโจวหัวเราะเบา ๆ แล้วพูดเย้ยหยัน “งั้นทำไมนายถึงให้ผู้หญิงคนนี้มาช่วยหาเงินลงทุนล่ะถ้าฉันจำไม่ผิด เธอเพิ่งเข้าบริษัทของพวกนายมาได้ไม่กี่วัน ไม่มีทั้งประสบการณ์และความสามารถโปรเจกต์สำคัญขนาดนี้ นายกลับส่งเธอมา นายดูถูกโปรเจกต์ของพวกนาย หรือว่าดูถูกนักลงทุนอย่างพวกฉ
Read more

บทที่ 149

ฉันยิ้มตามแบบฉบับของตัวเองให้เขา “ประธานเฮ่อคะ มาค่ะ ฉันขอดื่มให้คุณก่อนแก้วหนึ่ง”ฉันพูดพลางรินเหล้าให้เขาใครจะรู้ว่าจู่ ๆ เขาก็ยื่นมือมาปิดปากแก้ว แล้วแค่นหัวเราะกับเฮ่ออี้เฉินและกู้อี้ “รินเหล้าเอาใจคน นี่น่ะเหรอความสามารถที่พวกนายพูดถึง หึ งั้นบริษัทของพวกนายก็ขาดแคลนบุคลากรเกินไปหน่อยแล้วมั้ง”เฮ่ออี้เฉินอ้าปาก กำลังจะพูดอะไรบางอย่างกู้อี้ยกยิ้มมุมปาก “การรินเหล้าและดื่มให้ลูกค้า มันเป็นมารยาทพื้นฐานไม่ใช่เหรอครับ ประธานเฮ่อเข้มงวดกับเสี่ยวถังของพวกเราเกินไปหน่อยหรือเปล่าครับ”เฮ่อจือโจวหรี่ตาลงเล็กน้อย ผ่านไปครู่ใหญ่ เขาก็หัวเราะเบา ๆ แล้วเลื่อนมือออกฉันรินเหล้าให้เขาจนเต็มอย่างระมัดระวัง จากนั้นก็รินให้ตัวเองแก้วหนึ่ง แล้วพูดกับเขาว่า “ประธานเฮ่อ ฉันขอดื่มให้คุณค่ะ”คราวนี้เฮ่อจือโจวไม่ได้พูดอะไร เพียงแต่ยิ้มแล้วยกแก้วเหล้าขึ้นมาชนกับฉันเบา ๆ ก่อนจะดื่มรวดเดียวจนหมดแก้วเหล้าแก้วแรกที่ฉันดื่มให้เขา เขาก็ถือว่าไว้หน้าฉันพอสมควรจากนั้นฉันก็ไปดื่มให้ประธานจางและประธานเฉินต่อประธานทั้งสองคนเห็นว่าเฮ่อจือโจวยอมดื่มเหล้าที่ฉันรินให้ จึงไม่สะดวกใจที่จะวางมาดสร้างความลำบา
Read more

บทที่ 150

ฉันสะบัดมือของเฮ่ออี้เฉินออกอย่างแรง ก่อนพูดกับเขาพร้อมรอยยิ้ม “ไม่เป็นไรค่ะ ขอฉันคุยกับประธานเฮ่อก่อน ยังไงโปรเจกต์ของเราก็มีศักยภาพมาก โอกาสที่กำไรจากการลงทุนจะเพิ่มขึ้นหลายเท่าตัวมีสูงมาก ประธานเฮ่อหาเงินเก่งขนาดนั้น แถมยังไวต่อโอกาสทางธุรกิจ ฉันคิดว่าเขาต้องสนใจโปรเจกต์ของเราแน่ ๆ”เฮ่อจือโจวยิ้มแต่ไม่พูดอะไร สีหน้าดูไม่ยี่หระมั่นใจได้เลยว่าคืนนี้เขาไม่ได้มาเพราะโปรเจกต์นี้ แต่มาเพราะฉันนั่นก็หมายความว่าเขารู้แต่แรกแล้วว่าฉันจะเป็นตัวแทนของอีซีมีเดียมาเข้าร่วมการเจรจาครั้งนี้แต่เขาไปรู้มาได้ยังไง และรู้ตั้งแต่เมื่อไหร่วันนี้ตอนเขาโทรศัพท์หาฉัน น้ำเสียงตอนนั้นเหมือนจะยังไม่รู้ว่าฉันทำงานเป็นลูกน้องของเฮ่ออี้เฉินนี่นารวมถึงตัวฉันเองก็เพิ่งรู้ว่าบอสใหญ่ของบริษัทเราคือเฮ่ออี้เฉินในหัวนึกถึงภาพตอนที่เฮ่ออี้เฉินโน้มน้าวให้ฉันมาหาเงินลงทุนขึ้นมาอีกครั้งเพราะงั้นเฮ่ออี้เฉินเป็นคนจงใจปล่อยข่าวให้เขารู้หรือเปล่านะฉันพยายามสลัดความคิดที่สับสนวุ่นวายในใจออกไปอย่างสุดความสามารถ แล้วดื่มให้เฮ่อจือโจวอีกแก้วจากนั้นก็อธิบายข้อดีของโปรเจกต์นี้ต่อไป พยายามโน้มน้าวให้เขามาลงทุนอย่า
Read more
PREV
1
...
1314151617
...
22
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status