All Chapters of หลังล้มละลาย สามีก็กลายเป็นนายทุน: Chapter 151 - Chapter 160

216 Chapters

บทที่ 151

“ถ้าการทำธุรกิจยังต้องคำนึงถึงความสัมพันธ์ งั้นธุรกิจนี้ก็ไม่ต้องทำแล้ว!”คำพูดนี้เห็นได้ชัดว่าตั้งใจพูดให้ฉันฟังความหมายแฝงของเขาไม่ใช่ว่ากำลังเหน็บแนมที่ฉันคิดอาศัยความสัมพันธ์ในอดีตกับเขามาดึงเงินลงทุนของเขาหรือไงเหอะ โชคดีที่ฉันไม่เคยคิดจะพึ่งพาความสัมพันธ์กับเขาเลยไม่อย่างนั้นเขาคงเหน็บแนมฉันจนไม่มีชิ้นดีแน่ก็แค่เหล้าแปดแก้วไม่ใช่หรือไง ไม่ใช่เรื่องยากอะไรสักหน่อย อย่างมากก็แค่ดื่มหมดแล้วทรมานไปสองสามวันก็เท่านั้นฉันมองเฮ่อจือโจว แล้วถามเสียงขรึม “ที่คุณพูดเป็นความจริงใช่ไหม แค่ฉันดื่มเหล้าแปดแก้วนี้ คุณก็จะลงทุนในโปรเจกต์นี้ใช่ไหม”เฮ่อจือโจวพ่นควันบุหรี่ออกมาเป็นวง พลางหัวเราะเบา ๆ อย่างประชดประชัน “ผมไม่เคยหลอกใคร ไม่เหมือนใครบางคน”ฉันเยาะเย้ยตัวเองในใจ‘ใครบางคน’ ที่เขาพูดถึง ไม่ได้หมายถึงฉันหรือไงช่างเถอะ อย่างไรในสายตาของเขา ฉันก็เป็นคนลวงโลกคนหนึ่งอยู่ดี“นั่นสิ ประธานเฮ่อของเราพูดคำไหนคำนั้น ถ้าเธอดื่มเหล้าแปดแก้วนั้นได้ อย่าว่าแต่ประธานเฮ่อเลย บริษัทของเราก็จะร่วมลงทุนด้วย”“บริษัทของเราก็เหมือนกัน”ประธานเฉินกับประธานจางรีบแสดงจุดยืนตามเฮ่อจือโจวทันที
Read more

บทที่ 152

ในสายตาที่พร่ามัว ฉันมองเห็นเฮ่อจือโจวพ่นควันบุหรี่ออกมาเป็นวง ดวงตาสีดำอันเย็นชาคู่หนึ่งมองฉันอย่างเงียบ ๆเพราะกลัวว่าเขาจะรอจนหมดความอดทน ฉันจึงไม่กล้าพัก รีบยกเหล้าแก้วที่ห้าขึ้นมาขณะที่กำลังจะดื่ม จู่ ๆ ข้อมือก็ถูกมือใหญ่ข้างหนึ่งจับเอาไว้เฮ่ออี้เฉินมองฉันด้วยสีหน้าซับซ้อน “อันอัน ไม่ต้องดื่มแล้ว การลงทุนนี้น่ะ ฉันไม่เอาแล้ว”ฉันส่ายหน้า สลัดมือของเขาออก “ไม่ได้ ฉันรับปากนายแล้วก็ต้องทำให้ได้ ยังมีเหล้าอีกสี่แก้ว ฉันล้มเลิกกลางคันไม่ได้ ไม่งั้นสี่แก้วก่อนหน้านี้ฉันก็ดื่มไปเสียเปล่าสิ”ในเวลานี้ กู้อี้พลันพูดกับเฮ่อจือโจวว่า “ผมดื่มแทนเธอเอง”เฮ่อจือโจวยกมุมปาก ยิ้มอย่างไม่รีบร้อน “ทำไม ปวดใจแทนเธอหรือไง ในเมื่อเป็นแบบนี้ แล้วทำไมถึงยังจงใจพาเธอมาอีกล่ะในเมื่อพาเธอมาแล้ว งั้นก็อย่าทำท่าทางปวดใจแบบนี้เลย มันดูจอมปลอม”กู้อี้ขมวดคิ้ว ยังอยากจะพูดอะไรบางอย่างฉันเขย่าแขนของเขาเบา ๆ แล้วยิ้มให้ “ไม่เป็นไรค่ะประธานกู้ แค่ดื่มเหล้า เมื่อก่อนฉันก็ใช่ว่าไม่เคยดื่ม ไม่ต้องห่วงค่ะ”ในดวงตาลึกล้ำของกู้อี้มีความซับซ้อนสายหนึ่งพาดผ่านอย่างรวดเร็วเขามองไปทางเฮ่อจือโจว พลางพูดประชด
Read more

บทที่ 153

ฉันงงไปหมด ยังไม่ทันได้สติ เฮ่อจือโจวก็ดึงฉันก้าวยาว ๆ ออกไปข้างนอกแล้ว“คุณจะทำอะไร” ฉันพยายามสะบัดมือของเขาออกแต่เขาดึงไว้แน่นมาก ข้อมือของฉันถูกเขาดึงจนเจ็บแปลบเขาเหมือนจะโกรธมากและเดินเร็วมาก ฉันแทบจะถูกเขาลากไปทั้งตัวเดิมทีฉันก็ทรมานแทบตายอยู่แล้ว ในกระเพาะก็ปั่นป่วนอย่างหนักเขาลากฉันเดินแบบนี้ ฉันรู้สึกแค่ว่ากำลังจะอ้วกออกมาอยู่รอมร่อฉันจับแขนของเขา พูดอย่างทรมาน “ช้าหน่อย ๆ ฉัน...ฉันจะอ้วก...”เฮ่อจือโจวแค่นเสียงเย็นชา พอเลี้ยวผ่านหัวมุมก็ผลักฉันเข้าไปในห้องน้ำฉันรีบฟุบลงหน้าอ่างล้างมือแล้วอ้วกอย่างหนัก อ้วกเอาของที่กินเข้าไปวันนี้ออกมาจนหมด อ้วกจนสุดท้ายเหลือแค่น้ำย่อยในกระเพาะทรมานมาก ทั้งแสบร้อนและปวดไปหมดฉันยันตัวไว้บนอ่างล้างมืออย่างทุลักทุเล รู้สึกทรมานเสียยิ่งกว่าตายในกระจก ผู้ชายคนนั้นพิงกำแพงสูบบุหรี่ไปเรื่อยเปื่อย สายตาที่ปรายมองมาทางฉันเป็นครั้งคราวเย็นชาดุจมีดอันคมกริบฉันพักครู่หนึ่ง จากนั้นก็รองน้ำล้างหน้าน้ำเย็นเฉียบทำให้สติของฉันแจ่มใสขึ้นมาบ้างพอนึกถึงเรื่องการลงทุนในโปรเจกต์ ฉันก็หันกลับไปมองเขาอย่างยากลำบาก “คุณดึงฉันออกมาทำไม ยังมีเหล
Read more

บทที่ 154

เฮ่อจือโจวแค่นหัวเราะ เขาย่อตัวลงมองฉัน “ตอนแรกไม่รู้งั้นเหรอ ถังอันหราน คุณหลอกใครอยู่”“ฉันไม่รู้จริง ๆ!” ฉันยันตัวกับพื้น ตะคอกกลับเสียงต่ำอย่างหมดแรงเฮ่อจือโจวสูบบุหรี่ เขายิ้มบางให้ฉัน “ได้ ถือว่าคุณไม่รู้จริง ๆ ก็ได้ แต่ก่อนจะมา คุณก็รู้เต็มอกว่าเขาคือบอสใหญ่ของบริษัทคุณ แล้วทำไมคุณถึงยังทนอยู่ที่บริษัทเขา ยังจะมาเป็นเพื่อนเขาที่นี่ แถมยังดิ้นรนหาเงินลงทุนให้เขาแทบเป็นแทบตายแบบนี้อีกล่ะ?!ถังอันหราน คุณบอกว่าพวกคุณไม่มีอะไรกัน คุณจะให้ผมเชื่อได้ยังไง”ชายหนุ่มจ้องฉันด้วยแววตาเยาะเย้ยฉันรู้ ไม่ว่าฉันจะพูดอะไรเขาก็ไม่มีวันเชื่อเขาเป็นแบบนี้มาตลอด ไม่เคยเชื่อใจฉัน มีเพียงความรังเกียจและเกลียดชังเท่านั้นไม่ว่ายังไงเรื่องก็เป็นแบบนี้แล้ว การลงทุนโปรเจกต์ของเฮ่ออี้เฉิน ฉันต้องช่วยเขาหาเงินทุนมาให้ได้ฉันกำมือแน่น มองไปทางเฮ่อจือโจว “เรื่องอื่นพักไว้ก่อน เรามาพูดถึงโปรเจกต์วันนี้ดีกว่า...”“ถังอันหราน!”จู่ ๆ เฮ่อจือโจวก็ตะคอกเสียงต่ำออกมาดวงตาของเขาแดงก่ำขณะจ้องเขม็งมาที่ฉัน “อยู่ต่อหน้าผมแล้ว คุณยังจะสนใจแต่เขาอีก!”ฉันส่ายหน้าอย่างจนใจ “คุณพูดเรื่องอะไรกันแน่ ฉันไม่ไ
Read more

บทที่ 155

ฉันยังพูดไม่ทันจบ จู่ ๆ เขาก็ดันฉันติดกำแพงแล้วบดจูบอย่างรุนแรงเขาจูบอย่างดุดันและเร่งร้อน แฝงการลงโทษเอาไว้อย่างชัดเจนจูบที่รุกรานนั้นแทบจะช่วงชิงลมหายใจของฉันไปฉันอึดอัดจนหายใจไม่ออก ทำได้เพียงหลบเลี่ยงจูบของเขาไม่หยุดทว่าการหลบเลี่ยงของฉันเหมือนจะยิ่งทำให้เขาโกรธจัดมือข้างหนึ่งของเขารวบมือที่ดิ้นรนสะเปะสะปะของฉันไว้ ส่วนมืออีกข้างประคองท้ายทอยฉัน บดจูบหนักหน่วงยิ่งกว่าเมื่อครู่ริมฝีปากของฉันถูกเขาบดเบียดจนเจ็บไปหมดเมื่อหลบไม่พ้น ฉันจึงทำได้เพียงส่งเสียงอู้อี้ประท้วง“ปล่อยเธอ!”ตอนนั้นเอง น้ำเสียงทุ้มต่ำเย็นชาก็ดังขึ้นกะทันหันฟังดูคล้ายเสียงของกู้อี้มากเฮ่อจือโจวชะงักไปครู่หนึ่ง เขาปล่อยฉันแล้วหันไปมองฉันมองตามไปก็พบว่าเป็นกู้อี้จริง ๆกู้อี้ยืนอยู่ไม่ไกลนัก มือข้างหนึ่งคีบบุหรี่ อีกข้างล้วงกระเป๋า จ้องมองเฮ่อจือโจวอย่างเย็นชานี่เป็นครั้งแรกที่ฉันเห็นกู้อี้มองคนด้วยสายตาเย็นชาขนาดนี้เขาแค่นยิ้มเยาะเฮ่อจือโจว “ประธานเฮ่อคิดจะพาตัวพนักงานบริษัทผมไป ดูเหมือนจะยังไม่ได้รับความยินยอมจากผมเลยนะ”เฮ่อจือโจวหัวเราะเบา ๆ เขารวบตัวฉันเข้าไปกอด แล้วพูดกับกู้อี้ว่า “
Read more

บทที่ 156

เฮ่อจือโจวไม่ตอบฉัน เขาเพียงหันไปสั่งผู้ช่วย “ออกรถ!”รถสตาร์ตออกตัวทันทีเพราะแรงเฉื่อยทำให้ฉันหงายหลังไปอย่างรวดเร็ว ด้วยความกลัวตก ฉันจึงกอดเอวเขาไว้แน่นเสียงหัวเราะเบา ๆ ของเขาดังมาจากเหนือศีรษะ “ตอนคุณเมาดูจะเข้าหาเก่งกว่าตอนมีสติเยอะเลยนะ”อะไรนะเข้าหาเก่งอะไร ฟังไม่รู้เรื่อง!หงุดหงิดชะมัด เรื่องเงินลงทุนโปรเจกต์ยังไม่เรียบร้อยเลย เขาจะพาฉันไปไหนกันแน่เนี่ยฉันซบลงบนแผงอกเขาอย่างทรมาน ก่อนขยุ้มคอเสื้อเขาแล้วว่า “เฮ่อจือโจว เรากลับไปกันดีไหม กลับไปเซ็นสัญญาลงทุนให้เสร็จถ้าคุณยังมีข้อเรียกร้องอื่นกับฉันก็บอกมาได้เลย ขอแค่คุณยอมลงทุนในโปรเจกต์ของเราฉันจะบอกคุณให้นะ โปรเจกต์นี้ของเรามีศักยภาพมากจริง ๆ เจ้านายเราดูไม่ผิดหรอก ถ้าคุณลงทุน ถึงตอนนั้นรับรองว่าได้กำไรแน่...”“เหอะ!”เสียงหัวเราะเยาะเย็นชาของเขาดังมาจากเหนือศีรษะฉันค่อย ๆ เงยหน้าขึ้น สบเข้ากับดวงตาที่เต็มไปด้วยความเย็นชาและเย้ยหยันของเขาพอดีวินาทีนี้ เขาแสดงความดูถูกและเหยียดหยามที่มีต่อฉันออกมาจนหมดเปลือกฉันเม้มปาก พูดเสียงอู้อี้ “เฮ่อจือโจว คุณอย่ามาดูถูกฉันนะ สักวันฉันต้องมีชีวิตที่ดีกว่าคุณให้ได้!”
Read more

บทที่ 157

แต่แปลกจัง ฉันกลับไม่กลัวเขาในสภาพนี้เลยสักนิดฉันเช็ดปาก หัวเราะแหะ ๆ ให้เขา “ขอโทษนะ ฉันไม่ได้ตั้งใจ แล้วก็...แล้วก็ฉันบอกแล้วไงว่าจะลงรถ...”“ถัง! อัน! หราน!”ท่ามกลางเสียงตวาดกร้าวอย่างเดือดดาล ภาพตรงหน้าฉันก็มืดดับลง หมดสติไปโดยสมบูรณ์พอฉันรู้สึกตัวอีกครั้ง ฉันก็รู้สึกเหมือนตัวเองอยู่ในห้องน้ำข้างหูมีแต่เสียงน้ำ บนตัวก็เต็มไปด้วยไอร้อนนิ้วมือที่สากเล็กน้อยลูบไล้ไปตามร่างกายของฉัน พร้อมกับกลิ่นหอมสดชื่นของครีมอาบน้ำผ่อนคลายมากฉันครางออกมาอย่างสบายตัว ค่อย ๆ ลืมตาขึ้นก็เห็นใบหน้าหล่อเหลาที่มืดทะมึนของเฮ่อจือโจวนี่กำลังฝันอยู่หรือไงเขาอาบน้ำให้ฉันเนี่ยนะ“ถังอันหราน ผู้หญิงน่ารังเกียจอย่างคุณนี่นะ รอคุณสร่างเมื่อไหร่ ผมจะจัดการคุณแน่!”เฮ่อจือโจวขัดตัวให้ฉันไปพลาง พูดอย่างดุดันไปด้วยความเหี้ยมเกรียมในน้ำเสียงนั้น ราวกับจะสับฉันเป็นหมื่น ๆ ชิ้นเฮ้อ ไม่คิดเลยว่าในความฝัน เขาก็ยังเกลียดฉันแบบนี้ฉันรู้ว่าเมื่อก่อนฉันทำตัวแย่กับเขาขั้นสุด เขาเกลียดฉันก็เป็นเรื่องปกติแต่ถ้า...ถ้าฉันทำดีกับเขาให้มากกว่านี้ เขาจะทำดีกับฉันเหมือนกันไหม หรือถึงขั้น...ชอบฉันขึ้นมาหรือ
Read more

บทที่ 158

เขาเข้ามากอดฉันอย่างทำอะไรไม่ถูก แล้วบอกขอโทษฉันนี่เป็นความฝันจริง ๆ ด้วยดูสิ เฮ่อจือโจวที่อ่อนโยนคนก่อนกลับมาแล้วเฮ่อจือโจววางฉันลงบนเตียงอย่างระมัดระวัง เขาลูบท้ายทอยฉัน ถามฉันว่า “เจ็บไหม”ฉันกัดริมฝีปาก พยักหน้า ในใจยังคงน้อยใจอยู่มากเมื่อกี้ฉันอุตส่าห์ทำดีกับเขาแล้ว เขายังดุฉันอีกเดาว่าคงเห็นสายตาตัดพ้อของฉัน เขาถึงบอกขอโทษฉันเสียงเบาพูดจบเขาก็ลุกขึ้นทำท่าจะเดินไปฉันร้อนรน รีบกอดแขนเขาไว้ “อย่าไปนะ!”เขาหันกลับมามองฉัน “ผมแค่จะไปเอากล่องปฐมพยาบาล ท้ายทอยคุณเหมือนจะบวมแล้ว”ฉันส่ายหน้าอย่างรวดเร็ว “ไม่เจ็บ ไม่เจ็บหรอก ยังไงคุณก็อย่าไปนะ”ฉันพูดพลางเข้าไปกอดเอวเขาอีกเอวของเขาสอบเพรียวและแข็งแรง กอดแล้วรู้สึกปลอดภัยมากฉันแนบหน้าลงบนหน้าท้องของเขา พูดเสียงอู้อี้ “คุณอย่าไปนะ ฉันไม่ให้คุณไป”ร่างของเขาแข็งทื่อไปอีกครั้ง หลุบตามองฉันฉันเงยหน้ามองเขาด้วยดวงตาที่มีน้ำตาคลอเบ้า “คุณอย่าไปนะ ฉันผิดไปแล้ว ฉันจะไม่รังแกคุณอีก จะไม่ทำร้ายคุณอีกแล้วฉันจะทำดีกับคุณ จะทำดีกับคุณให้มาก ๆ เลย”เฮ่อจือโจวมองฉันนิ่งลึก เขาถามฉันว่า “คุณจำได้ไหมว่าผมคือใคร”“จำได้สิ คุณคือ
Read more

บทที่ 159

เขาจูบอย่างระมัดระวัง ราวกับกำลังทะนุถนอมสมบัติล้ำค่าที่เขารักที่สุดฉันยกมือขึ้นคล้องคอเขา แล้วจูบเขาตอบช่างเถอะ ถ้าความฝันมันสั้นนัก งั้นฉันก็จะขอปล่อยตัวตามใจชอบสักครั้งในช่วงเวลาสั้น ๆ นี้แล้วกันการเป็นฝ่ายเริ่มก่อนของฉัน กระตุ้นความปรารถนาที่ลึกที่สุดในร่างของเฮ่อจือโจวขึ้นมาทันทีเขาร่วมรักไปค่อนคืน ทุกจังหวะการเคลื่อนไหวล้วนอ่อนโยนถึงขีดสุดเมื่ออารมณ์รักดำเนินไปถึงจุดลึกซึ้ง เขากอดฉันแน่น แนบชิดข้างหูฉัน แล้วพร่ำบอกรักฉันครั้งแล้วครั้งเล่าฉันสะลึมสะลือ มองผ้าม่านริมหน้าต่างที่ปลิวตามแรงลม แยกความฝันกับความจริงไม่ออกอีกต่อไปสุดท้ายฉันก็ไม่รู้ว่าตัวเองหลับไปตอนไหนเมื่อตื่นขึ้นมาอีกครั้งก็เป็นตอนเที่ยงของวันรุ่งขึ้นแล้วผ้าม่านถูกปิดไว้ ในห้องเงียบสงัด มีแสงสลัวฉันกุมศีรษะที่ปวดร้าว มองไปรอบ ๆ ห้อง แต่ก็ไม่เห็นใครเลยสักคนฉันปวดเบ้าตาอย่างหนัก กระเพาะก็ปั่นป่วน ทั้งตัวยิ่งรู้สึกเหมือนกระดูกจะหลุดเป็นชิ้น ๆฉันหลับตาลงแน่น พยายามนึกย้อนถึงเรื่องราวที่เกิดขึ้นเมื่อคืนแต่ในหัวนอกจากจะจำได้แค่เรื่องเงินลงทุนโปรเจกต์แล้ว เรื่องอื่นกลับเลือนรางและสับสนไปหมดถึงขั้นไ
Read more

บทที่ 160

เขาอยู่ใกล้ฉันมากเสียจนฉันได้ยินเสียงจากปลายสายโทรศัพท์ของเขาแว่ว ๆเสียงของกู้ชิงชิงเป็นน้ำเสียงอ่อนโยนที่มีเอกลักษณ์มาก ฟังดูนุ่มนิ่ม อ่อนแอและน่าสงสารเสียจนใครได้ยินก็ปวดใจ“พี่จือโจว ตอนนี้ฉันทรมานมากเลย พี่มาอยู่เป็นเพื่อนฉันหน่อยได้ไหมคะ แค่แป๊บเดียว แค่แป๊บเดียวได้ไหม”เฮ่อจือโจวเงียบไปสองวินาที ก่อนว่า “เธอดูแลตัวเองดี ๆ ฉันจะไปเดี๋ยวนี้”พูดจบขอบเตียงก็ขยับยวบ ตามด้วยเสียงฝีเท้า จากนั้นก็เป็นเสียงปิดประตู สุดท้ายทั้งห้องก็กลับคืนสู่ความเงียบฉันค่อย ๆ ลืมตาขึ้น มองห้องที่ว่างเปล่า แล้วหัวเราะเยาะตัวเองโชคดีที่เมื่อกี้ฉันไม่ได้คิดฟุ้งซ่านเพราะความอ่อนโยนแบบกะทันหันของเขา ไม่อย่างนั้นตอนนี้คงน่าอึดอัดแย่ฉันกุมศีรษะที่ปวดร้าว ค่อย ๆ ยันตัวลุกขึ้นนั่งการตกแต่งในห้องคุ้นตาจนทำให้ในใจรู้สึกปวดหนึบฉันย้ายออกไปแล้ว ไม่คิดเลยว่าเมื่อคืนเฮ่อจือโจวจะพาฉันกลับมาที่นี่อีกริมหน้าต่างมีกลิ่นหอมของอาหารโชยมาฉันสวมเสื้อคลุมอาบน้ำ ก่อนพาร่างกายที่ปวดเมื่อยไร้เรี่ยวแรงเดินเข้าไปเป็นโจ๊กเปล่ารสอ่อนหนึ่งถ้วย และยังมีเครื่องเคียงอีกสองสามอย่างเขาเห็นว่าฉันดื่มเหล้าจนปวดท้องเล
Read more
PREV
1
...
1415161718
...
22
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status