03

Kinaumagahan ay maaga akong bumangon nang higaan. Sanay kasi ang katawan ko na maagang gumigising, lalo na noong kailangan naming mag doble kayod ni mama.

Speaking of my mom, miss ko na siya...

Matapos mag ayos ng komportableng damit ay lumabas na ako sa aking silid.

Ngayon ko lang napagtanto na sa ikalawang palapag pala talaga ang kwarto ko. Hindi naman ito sa pinakadulo dahil may iba pang mga kwarto akong natatanaw sa malayo.

Habang pababa ako nang hagdan ay kita na mula dito ang mga naghahain na katulong sa lamesa, kaya naman dali-dali akong lumapit doon para tumulong.

“Naku, miss Reña maupo na lang po kayo doon,” ani ng isa sakanila na naghahain ng pagkain.

Umiling naman ako at tumulong pa rin sa paglalagay. Unting bagay lang naman ito para sa akin.

Hindi na sila nakatanggi pa nang magtuloy ako sa ginagawa. Nang matapos ay pinaupo nila ako dahil kasabay ko raw kakain si Miss Tarah. Ang weird lang, bakit ako sasabay?

“Good morning po!” bati ko nang maupo ito sa kanang tabi ko.

“Good morning... So how's your sleep, hija?”

“Ayos lang naman po,”

Akala ko pagkatapos nun ay kakain na kami pero mukhang may paparating pa. Natanaw ko kasi ang nakabusangot na batang babae habang papunta sa tabi ni Ma‘am Tarah.

“Mommy, Let's go to the mall after this...” aniya na parang nagpapaawa.

Sinulyapan niya ako kanina pero dinedma rin dahil sa pakikipag usap sa kaniyang Ina.

Napangiti ako. He look pretty like her mom but in a cute version. Naka pajama pa ito ng kulay pink habang nakanguso sa Ina.

“But sweetie, kakagaling lang natin doon kahapon.”

“I forgot to buy new dresses, mom!” naka pout pa rin niyang sabi.

“Alright, Manang will come with you... I have things to do pa sweetie, so be good with her hm?”

Abot ngiti naman ang iginawad nitong tumango sa Ina.

“She wouldn't come with her,”

Halos masamid naman ako sa iniinom na tubig nang marinig ang pagtutol na iyon. Umangat ang tingin ko. A chestnut eyes is now staring like a dagger beside me.

“Don‘t tell me, you're going to absent today, Thane?” naiiling na sabat ni ma'am Tarah.

T-thane!? Siya iyong... anak niyang pagsisilbihan ko!?

Tinitigan ko ito. Nakakunot ang makapal nitong kilay habang parang galit ang kulay kayumanggi niyang mga mata. May matangos na ilong na talagang tinalo ako at… ang labi niya na parang mas mapula pa kaysa sa akin.

“I don't have work today, mom.”

Mukhang napansin nito ang matagal kong paninitig sakaniya dahilan para bumaling sa akin ang mata niya.

Napalunok ako dahil sa talim ng mata nito. Para bang sinusuri na niya ang kaibuturan ko ngayon. Hindi tuloy ako mapakali.

Mukha palang parang aatras ka talaga.

“Mommy, who's that girl?” takang tanong ng cute na bata.

Ngayon nakabaling na ang tingin nila sa akin. Bigla tuloy akong na concious sa itsura ko. Shit. Buti nalang nag hilamos ako kanina!

“She's a daughter of someone I know,” nakangiting aniya.

Natigilan ako nang maalala na hindi pala pwedeng malaman ng anak niya na ako ang maid niya. Kaya ba sasabay ako sakanila ngayon?

“Lehreña Altagia po ang buong pangalan ko pero pwede na sa akin ang Reña,” pag singit ko.

Nagmukhang hangin ang sinabi ko nang wala man lang tumugon sakanila. Nang sulyapan ko ang dalawang magkapatid ay nararamdaman kong parang sinusuri na talaga nila ako.

Takte, kung kumain nalang kayo!?

“Is she the new maid of Kuya Thane?” inosenteng tanong nito.

Shit.

Nagulat kaming lahat ng bigla nalang dumagundong ang upuan. Pagtingin ko sa lalaki ay nakatayo na ito at halata sa itsura na nadagdagan lamang ang kaniyang pagkayamot.

“Teighnie, go back to your room... your breakfast will next to you,” malambing na sabi ng kanilang Ina kahit na parang may namumuoong tensyon na sa hapag.

Sumunod naman ang bata. Nang masigurado nilang nakalayo na ito ay tsaka nag salita si Ma‘am Tarah.

“What‘s with your action, Son?”

Nakita kong palihim na kumuyom ang kamao ni Thane. Mukhang nagpipigil ng nararamdaman.

“Aren’t you tired mom? You know how much I hate it.” may diing wika niya. Tumingin ito sa gawi ko habang umiigting ang panga.

Galit na talaga siya.

“You also know that I'm worried at you that's why—”

“ I don't need a f*cking maid!” halos mabingi ako sa lakas nang tono na iyon. Na para bang naubusan na siya ng pasensya.

Napakagat ako ng labi. At nakayuko na rin, hindi dahil sa napahiya ako kundi dahil naiinis ako sa salita nito.

F*cking maid huh? F*ck you!

Mukhang nakaalis na ito sa tapat namin dahil wala na ang tunog ng papalayong yapak niya.

Umangat ang tingin ko kay Ms. Tarah. Nginitian ko siya para ipahaiwatig na wala lang iyon sa akin. Kahit pa nagpipigil na ang dila ko kanina na sumagot.

“I‘m sorry, hija... he's like that everytime, so I hope you can still work for him?” umaasang sabi nito.

Nanunuyo ang lalamunan ko kaya uminom muna ako ng tubig.

Sana kayanin ng pasensiya ko... Sana kayanin ko nga.