Chapter 3

Chapter 3: Familiar

Hindi ako pinatahimik ng salitang iyon kinagabihan. Sa kalagitnaan kasi nang pag-uusap namin ay bigla nalang may tumawag kay ma'am Tarah kaya ‘di ko na nagawa pang magtanong patungkol doon.

At ang malala pa ay ibinalita sa akin ni Manang Sidra, na siyang mayordoma ng mansyon. Na dumiretso na daw ito sa opisina kaya hindi na ako mababalikan pa.

Nasagot niya naman ang ibang katanungan ko patungkol sa trabaho…

“Bakit naman kaya isesekreto iyon?”

Wala pa ang sikat nang araw ng bumangon ako sa kinahihigaan. Kahit na walang sapat na oras na tulog ay sanay na rin naman ang katawan ko minsan.

Ganito rin kasi noong kailangan naming magdoble kayod ni mama para may makain at pambayad na rin ng paupahan.

Speaking of my mom… kamusta na kaya siya?

Pilit kong inalis ang pangungulila sa sistema. Pinasadahan ko nalang nang tingin ang maliit kong kwarto. Mula sa kama, cabinet at maliit na banyo ay masasabi kong mas maayos pa ito kaysa sa dating tinitirhan.

Lumabas na ako matapos makapagpalit. Isang itim na jogging pants at gray shirt lang ang suot ko. Habang pinusod ko naman ang buhok ko at nag iwan ng natural curl sa bawat gilid ng tainga.

Saan naman kaya ang kusina dito?

Habang naglalakad, napagtanto kong nasa ikalawang palapag pala talaga ang kwarto ko. Siguro dahil mas maraming kwarto dito kaysa sa ibaba?

Akmang pababa na ako ng hagdan nang may nagsalita sa likuran ko.

“Hiiii! Bago ka lang dito?”

Sinulyapan ko siya. Umangat ang sulok ng aking mga labi nang makita ang maaliwalas nitong mukha. Halatang palakaibigan din dahil kaniyang tinig, idagdag pa na may maliit siyang nunal malapit sa labi.

Madaldal daw pag ganun.

“Oo,” tanging sagot ko na kinasimangot niya.

“Parang ayaw mo akong kausap…”

Namilog ang mata ko nang parang bata siyang pumulupot sa aking braso.

“Anyways, pababa na rin ako. Sabay na tayo!” masiglang aniya bago ako hinila pababa.

Ngumisi ako. Nakakatawa lang isipin na kung makitungo siya akala mo sanggang dikit na kami since birth.

“Ngapala, cooker ka din ba dito?” Tanong niya.

Doon ko lang napagtanto na papunta kami ngayon sa kusina. Mabuti nalang talaga dahil kung hindi baka Nang makaloob ay agad siyang nagsuot ng apron at net sa buhok.

“Alam kong cute ako… pero pwedeng sabihin mo nalang?”

“Ambisyosa.” Naiirap kong sagot. Gaya niya ay nagsuot na rin ako.

“Sungit.”

Pinandilatan ko lang siya. Nagsimula na siyang kumuha ng itlog, lata ng luncheon meat at sausage sa stocks ng mga pagkain. Agad naman akong tumulong sa pagbubukas at paghahati ng dapat hatiin.

“Di mo pa sinasagot iyong tanong ko…”

Tumikhim ako.

“Personal maid ako… nang anak ni Ma'am Tarah.”

Maingat kong hinati ang ham habang siya naman ay abala na sa pagpapainit ng mantika sa kawali.

Napansin kong natuon ang pansin niya sa akin. “Sino sa dalawa?”

Kumunot ang noo ko. Dalawa? Akala ko ba tatlo ang anak ni ma'am Tarah?

“Iyong lalaki yata iyon eh…” ‘di ko siguradong sabi dahil pilit kong inaalala ang usapan namin kahapon.

Dalawa lang ba talaga?

Umalingaw ang malakas na pagbagsak ng kung ano sa sahig. Paglingon ko, nanginginig ang kamay niyang pinupulot ang isa sa latang binuksan ko lang kanina. Lumingon siya sa akin.

“S-sure ka?”

Tumango ako.

“Bakit?” tanong ko dahil nakapagtataka ang pagbabago ng tono niya.

Bagkus na sagutin ako ay kinagat niya nalang ang kaniyang labi, “Bilisan nalang natin… at baka maabutan pa tayo.”

Dahil doon ay nadagdagan na naman ang mga katanungan sa isip ko. Pansin ko rin ang pag-iiwas niya ng tingin animo’y takot na lumalim pa ang usapan.

“Ano ba kasi iyon—” naputol ang gusto kong itanong nang marinig ang malakas na pagtawag ng kung sino.

“Mikay!”

Nagkatinginan kami saglit bago siya sumagot.

“Patapos na po!” Balik niya. Paglingon ko ay nasamyo ko na ang mga bagong luto sa platong hawak niya.

“Ihatid mo na ito doon at malapit nang kumain ang magpapamilya.”

Hindi ako umimik at sumunod nalang kahit na pansin ko ang pagbabago sa pakikitungo niya.

Tatlo kaming naghahain ngayon sa hapag. At hindi ko maiwasang pansinin ang mga tila ‘di normal nilang pag-aayos sa mga pagkakainan. Akala mo mawawalan sila nang oras kung makakilos sila.

“Ano pang ginagawa mo jan!? Halika na!” iritadong sabi ng isa sa mga kasamahan ko matapos naming mag-ayos doon.

Nagtiim bagang ako at hindi nalang umimik sa pagsusungit ng babae. Parang ka edaran ko lang din kasi siya. Huminga ako ng malalim.

Pagpasok ko sa kusina, bumungad sa akin ang iba’t ibang kasambahay na may kanya kanyang upo at hawak na pagkain. Mukhang hindi nila napansin ang pagdating ko dahil abala silang lahat sa paglamon.

Mamaya nalang siguro ako kakain…

Akmang hahakbang na ako sa p***o nang may humila sa akin pabalik.

“Huwag ka ng lalabas.” bulong niya.

Hindi ko siya nilingon dahil pamilyar na sa akin ang boses na iyon kahit pa kakarinig ko lang nun kanina.

Sumilip ako mula sa p***o. Dito ay natatanaw ko ang hapagkainan na ngayon ay si Ma'am Tarah palang ang naroon. Pero ‘di rin nagtagal ay may natanaw na rin akong bata na papunta sa direksyon niya.

“Good morning, sweetie.” humalik ito sa pisnge ng batang babae.

Nakangusong naman yumakap ang bata. “Mommy, Let's go to the mall after this...” puno ng lambing niyang saad habang mga mata’y nangungusap sa Ina.

“Iyan ang bunsong anak ni ma'am Tarah. Si Teighnie…” bulong nang katabi ko.

Hindi na ako nagulat nang banggitin niya iyon. Mula sa bilugan nitong mata, pointed na ilong at pouty lips na labi. Hindi na kataka kataka na galing nga siya sa sinapupunan ng taong nasa tabi niya.

“Pero kagagaling lang natin doon kahapon, anak…”

“I forgot to buy new dresses, mom!”

“Alright, Manang will come with you... I have things to do pa, so be good with her hm?”

Abot taingang ngiti naman ang iginawad nito habang tumatango.

“She wouldn't come… with anyone.”

Tila lumamig ang simoy ng hangin nang umalingaw ngaw ang boses na iyon sa hapag. Ramdam ko rin ang pagtayo ng mga balahibo ko habang hindi na maalis ang tingin sa bagong dating lang na lalaki.

“Iyan naman ang panganay na anak ni ma'am Tarah. Si sir Thane…”

Napalunok ako nang bumalik sa ala-ala ko ang pangalang narinig ko na bago pa ako tumunton sa lugar na ito.

Thane Koz Xue Salazar.

Ang isa mga tanyag na nagmamaya ari ng Kompanyang Arkitekto, hindi lang sa bansang Pilipinas kundi pang buong mundo.

Tinitigan ko ang salubong nitong makapal na kilay, matang nagniningas sa lamig… na ‘di mo hahamaking tignan. Ilong na matangos at ang labi nitong mamasa masang kulay rosas.

Napalunok ako. Siya ba talaga?

Pinanood ko siyang pinasadahan ang itim nitong buhok na nakabagsak kanina lang. He look frustrated and intimidating at the same time.

“Be with your sister, then.” Mahinahong sagot ng kanilang Ina bago sinensyahan ang mga itong umupo na gaya niya.

Hindi pa rin maaalis ang tingin ko sakaniya. Prente lang siyang nakaupo sa upuan ngunit tila nagsusumigaw ito nang awtoridad.

May mga pinag-uusapan sila na hindi ko na naintindihan pa dahil sa samo’t saring tanong na naman ang namumuo sa akin.

Magiging… Secret personal maid niya ako?

Halos masamid ako sa sariling laway nang biglang umangat ang tingin nito na saktong sakto sa direksyon ko.

Shit. Nakikita niya kaya ako?

Lumingon ako sa likod ko, pero laking gulat ko nang nawala na na parang bula si Mikay.

Aba't ang babaeng iyon!

Binalik ko ulit ang mata doon. Nagbabakasakaling namamalikmata lang sa nakita kanina.

But to my surprise. His chestnut eyes still staring… like a dagger to me.

Bumilis ang tibok ng puso ko at ‘di mawari kung anong dapat na gawin. Magtatago ba? Tatakbo paloob? Shit. Nakita niya na ako!

Pansin kong may sinasabi pa si ma'am Tarah sakaniya, pero ang loko nakatuon pa rin sa akin ang atensyon!

Sa huli ay pilit ko nalang pinatatag ang sarili. At sa bawat segundong pagbibilang ng oras… tila may kung anong namumuong inis sa loob ko na hindi ko maipaliwanag.

Parang pamilyar…

Unti unting dumilim ang mata niya. At sa pagkakataong iyon parang alam ko na kung saan ko siya nakita.

Boxer boy huh?