All Chapters of ผัวเถื่อน: Chapter 61 - Chapter 70

Writer Part;ถึงจะบอกว่าจะมาภายในสิบนาที แต่พอเอาเข้าจริงๆ ทั้งไอ้บอมบ์และไอ้ไทม์ก็มาภายในไม่ถึงห้านาทีด้วยซ้ำ ด้วยรถมอเตอร์ไซค์บิ๊กไบค์คู่ใจของพวกมันที่มาเร็วอย่างกับเหาะ"พวกมันอยู่ไหนวะ?"เสียงของไอ้บอมบ์ดังขึ้น ทันทีที่จอดรถแล้วเห็นหน้าของไอ้หยวน ลูกน้องที่เป็นคนแจ้งข่าวและกำลังมายืนรอพวกมันอยู่ที่หน้าห้องกิจการนักศึกษา ซึ่งเป็นที่ตั้งของโต๊ะพนันบอลของไอ้บอมบ์นั่นเอง"อยู่ข้างในครับลูกพี่" ไอ้หยวนพูดพร้อมกับสะบัดหน้าเพื่อชี้ทาง ก่อนที่ไอ้บอมบ์จะเดินผลักประตูเข้าไปข้างในห้อง​ปึงงง!!ประตูห้องกิจการนักศึกษาถูกเปิดอย่างแรงจนบานประตูกระทบกับผนังเสียงดังลั่น ซึ่งไอ้ทอยกับไอ้โทนที่ถูกจับมัดนั่งอยู่ที่เก้าอี้กลางห้องถึงกับตกใจแล้วหันไปมองผู้ที่เข้ามา ก่อนที่สายตาคมของไอ้บอมบ์จะมองกดจนพวกมันขนลุกไอ้ทอยกับไอ้โทนได้แต่หลบสายตาเข้มที่มองมันอย่างกับจะกินเลือดกินเนื้อจนต้องก้มหน้าลงไปมองพื้น ก่อนที่มันจะตกใจเมื่อสายตานั้นตกกระทบเข้ากับรองเท้าหนังแบรนด์เนมของคนที่มันกลัวมาหยุดยืนอยู่ตรงหน้า"พวกมึงจะก้มหน้าทำห่าอะไรกันวะ? เงยหน้าขึ้นมามองกูเดี๋ยวนี้!!" ไอ้บอมบ์ตะคอกเสียงเหี้ยมจนมันทั้งสองคนถึ

ผมรู้สึกถึงความร้อนชื้นที่เหนอะหนะแถวๆ บริเวณซอกคอ รวมถึงอาการเจ็บจี๊ดๆ แถวๆ ยอดหน้าอกจนตัวเองต้องเอียงคอแล้วแอ่นหน้าอกขึ้นมาโดยไม่รู้ตัว เพราะผมรู้ดีว่าตอนนี้ผมกำลังนอนหลับอยู่แล้วผมก็ง่วงมากๆ อีกด้วย สงสัยว่าผมกำลังฝันอยู่ ใช่สิ! ผมต้องกำลังฝันอยู่แน่ๆ แต่ฝันบ้าอะไรก็ไม่รู้ทำไมมันโคตรรู้สึกเหมือนจริงเลยแฮะ!!“ฮึกก!! อืมม~” ผมสะดุ้งร้องขึ้นมาเบาๆ เพราะรู้สึกเหมือนกับว่าแท่งหมูน้อยตอนนี้กำลังถูกมือหนาของใครบางคนนวดคลึงมันไปมา แล้วผมก็ต้องรีบหุบขาอย่างรวดเร็วเมื่อรู้สึกถึงการขยับรูดขึ้นลงเบาๆ ก่อนที่จะได้ยินเสียงจิ๊ปากอย่างหงุดหงิดขึ้นมาพร้อมกับถูกมือลึกลับออกแรงดันขาผมให้แยกจากกันอีกครั้ง"หึหึ! ถึงกับดิ้นเลยเหรอวะเมีย!"เสียงที่คุ้นหูลอยเข้ามาให้ได้ยินจนผมนึกแปลกใจว่าทำไมถึงอยู่ใกล้ขนาดนี้ ผมขยับเปลือกตาขึ้นมาด้วยความอยากรู้อยากเห็น ก่อนที่ผมจะเห็นเงาดำของใครบางคนที่ไม่ชัดเจนนักกำลังเคลื่อนไหวอยู่วูบวาบ แต่ทำไมเงานั้นมันดูคล้ายกับไอ้บอมบ์จังเลยนะ แต่จะเป็นไปได้ยังไง! นี่มันเป็นฝันของผมนะ พวกมันไม่มีสิทธิ์เข้ามาในนี้สักหน่อยถ้าผมไม่อนุญาต"อื้อออ~ ปะ... ปล่อยนะไอ้บอมบ์ อื้อออ~"ผมเผลอ

"อ๊าาาาค!!!"ผมถึงกับสะดุ้งลืมตาขึ้นมา พร้อมกับร้องตะโกนอย่างสุดเสียงเพราะความจุกและแสบร้าวที่ช่องทางด้านหลัง ก่อนจะเห็นว่าตอนนี้มีหัวของไอ้ไทม์ที่กำลังดูดเม้มยอดอกของผมอย่างเมามัน และเหมือนว่าผมเองจะแอ่นหน้าอกไปรับกับอุ้งปากร้อนของมันด้วย"พวกมึง ทำอะไรกูวะ?" เป็นคำถามที่โง่ที่สุดที่ผมคิดได้ในตอนนี้ เพราะกิจกรรมที่แม้แต่เด็กป.6 ก็ยังรู้เลยว่าพวกมันกำลังทำอะไรผมอยู่"อ้าว!! ตื่นแล้วเหรอเมีย ว้าแย่จัง!! ขอโทษนะที่ทำให้ตื่น" ไอ้บอมบ์ตอบพร้อมกับทำสีหน้ารู้สึกผิดได้อย่างกวนตีน ก่อนจะใช้มือจับล็อกสะโพกของผมไว้เตรียมขยับโยก"อะ... อื้อออ... เอาออกไปเลยนะ... ไอ้เชี่ยยยย!!" ผมด่ามันเสียงสั่น ก่อนจะพยายามดิ้นพลิกตัวเพื่อจะให้หลุดจากสถานการณ์แบบนี้ แต่เพราะสู้แรงของมันสองคนไม่ไหว แถมอีกอย่างผมเพิ่งจะฟื้นขึ้นมาด้วยเลยไม่มีเรี่ยวแรงจะไปต่อต้านพวกมันได้ปึก... ปึก...ผมใช้มือทุบไปที่หลังของไอ้ไทม์ด้วยแรงที่มีอยู่อย่างรัวๆ แต่มันก็เบาเกินกว่าจะทำให้มันรู้สึกเจ็บ ก่อนที่มันจะหันมายกยิ้มอย่างเจ้าเล่ห์ แล้วก็ใช้สองมือมาจับรวบมือของผมเอาไว้เหนือหัว พร้อมกับออกแรงกดจนผมกระดิกไม่ได้อีก"จุ๊ๆๆ กูเคยบอกมึง

ลุงของผมลุกขึ้นยืนเต็มตัว ก่อนจะเอามือมาแตะที่บ่าของผมหลังจากที่ผมลุกขึ้นยืนตาม"เอาล่ะ หวังว่างานนี้คงจะสำเร็จนะไอ้ลูกหมู จับมันมาให้ได้!! แล้วแกก็อย่าลืมต้องระวังตัวให้มากๆ""ครับท่าน!"ผมพูดจบ ลุงก็พยักหน้ารับก่อนที่จะเดินออกไปจากห้อง โดยที่ผมทำความเคารพอยู่ข้างหลัง จากนั้นหมวดชาติหนึ่งในทีมที่รับผิดชอบคดีนี้ก็เปิดประตูเข้ามาด้วยท่าทีร้อนรนจนผิดสังเกต"นี่หมวดหมู เมื่อกี้ท่านผู้การมาทำไมเหรอ? คงไม่ได้มาเยี่ยมหลานรักเฉยๆ หรอกมั้ง?" หมวดชาติถาม"เปล่าหรอกเพื่อน! ท่านผู้การมาสั่งงานน่ะ ยังไงฉันฝากนายเรียกประชุมทีมให้ด้วยนะ เดี๋ยวฉันจะได้สรุปให้ฟังพร้อมๆ กัน" ผมพูดจบหมวดชาติก็พยักหน้ารับแล้วเดินออกไปข้างนอกตามคำสั่งทันทีจากนั้นไม่นานทุกคนในทีมก็พร้อมหน้ากัน ซึ่งผมก็ใช้เวลาสรุปประเด็นในการติดตามคดีไม่นานนัก พร้อมกับแบ่งทีมออกเป็นสองทีมในการติดตามเป้าหมาย โดยทีม A จะมีดาบนุ้ยกับจ่าวิทย์ ส่วนทีม B จะมีหมวดชาติกับจ่าแคน ส่วนผมจะเป็นฝ่ายประสานงานอยู่ส่วนกลาง หลังจากที่ตกลงกันเรียบร้อยแล้ว ทุกคนก็กระจายตัวไปทำหน้าที่ตามที่ได้รับมอบหมายผมเดินลงมาจากสำนักงานหลังจากที่ประชุมทีมเสร็จ ซึ่งตอนนี

"จริงเหรอ! ที่พวกนั้นเป็นผัวนาย"สกายเอ่ยถามหลังจากที่ผมชวนเขาไปเที่ยวที่อื่นต่อ เพราะไม่อยากกังวลเรื่องไอ้สองตัวนั่นจะมาทำแผนของผมเสีย"..........""ไม่ตอบแบบนี้ แสดงว่าจริงสินะ!" ผมรู้สึกถึงใบหน้าที่เห่อร้อนอย่างบอกไม่ถูกเวลาโดนคำถามจี้ใจแบบนี้"คือ...""แต่ก็ช่างเถอะ! ทีแรกฉันคิดว่านายเป็นพวกตัวกวนใจซะอีก แต่พอเห็นไอ้สองคนนั่นแล้ว หึหึ... ฉันคงคิดมากไปเอง""ตัวกวนใจ?"สกายคงหมายถึงตำรวจสินะ! หมอนี่ฉลาดเป็นกรดเหมือนกันแฮะ บางทีที่ไอ้สองคนนั่นปรากฏตัวอาจจะเป็นเรื่องดีสำหรับผมก็ได้ แต่ไม่อยากคิดอะไรมากเพราะพวกมันก็แค่บังเอิญมากับผู้หญิงสองคนนั้น แล้วก็มาเจอผมที่นี่ก็เท่านั้นเอง พวกมันคงไม่ได้ตั้งใจตามผมมาหรอก ฮึ!!ผมนั่งเงียบปล่อยความคิดไปไกลจนถูกอีกคนถามเมื่อเห็นว่าผมเงียบนานเกินไป"อืม... ไม่อยากไปเที่ยวต่อกับฉันแล้วเหรอ?" สกายถามแต่สายตาก็ยังมองทางไปเรื่อยๆ เขาขับรถไม่ได้เร็วมากเท่าไหร่ อารมณ์ประมาณขับรถกินลมชมวิว"ปะ... เปล่าซักหน่อย อยากไปสิ! ไม่อย่างนั้นผมจะมาด้วยเหรอ" ผมรีบตอบพร้อมกับปรับสีหน้าให้เป็นปกติ ก่อนจะหันไปยิ้มกับสกายเพื่อไม่ให้เขาเกิดสงสัย"ถ้างั้นนายอยากจะไปที่ไหนล่