All Chapters of ข้ามเวลามาเป็นเมียจิ้งอ๋อง: Chapter 121 - Chapter 130

130 Chapters

ต้อนรับอย่างสมเกียรติ

หลังมื้อเช้าวันต่อมา ไท่จื่อไปสั่งงานพ่อบ้านรวมถึงเหล่าขุนนางเพื่อให้เตรียมตัวเดินทางกลับเมืองหลวงในวันพรุ่งนี้ ส่วนเจียงหว่านก็ให้เสิ่นเวยจัดเตรียมสิ่งของสำหรับเดินทางกลับเช่นเดียวกัน เสื้อผ้าที่เจียงหว่านนำมาตอนนี้ไม่สามารถผูกสายรัดได้แล้วเนื่องจากขนาดท้องที่ใหญ่เกินกว่าคนท้องปกติ เสิ่นเวยไม่กล้าไปหาซื้อเสื้อผ้าในเมืองที่เนื้อผ้าไม่ดีมาให้ไท่จื่อเฟยของนาง เจียงหว่านจึงทนสวมชุดที่มีอยู่ไปก่อนจนถึงวันพรุ่งนี้ที่ต้องเดินทางกลับเหล่าขุนนางและทหารที่ค่ายนอกเมืองพอรู้ว่ากำลังจะได้กลับบ้านกันแล้วต่างก็รีบช่วยกันเก็บข้าวของเอาไว้ก่อนล่วงหน้า เพื่อที่พรุ่งนี้พวกเขาจะได้รีบเดินทางกันตั้งแต่เช้าหลังกินข้าวไท่จื่อกลับมาเสวยมื้อเที่ยงกับเจียงหว่านหลังจากตรวจสอบทุกอย่างเป็นครั้งสุดท้ายก่อนออกเดินทางกลับเมืองหลวงในวันพรุ่งนี้ พระองค์ยังมอบม้าศึกชั้นเลิศเอาไว้ให้เจ้าเมืองคอยใช้ส่งฎีกาเร่งด่วนแทนม้าแก่ตัวเก่าที่ไม่ได้เ
Read more

อาหารบำรุงครรภ์

ฮ่องเต้กับฮองเฮาพาไท่จื่อและไท่จื่อเฟยเดินไประยะทางหนึ่ง ก่อนที่พระองค์จะโบกมือให้ชาวเมืองเบาเสียงลง“ไท่จื่อเฟยของพวกเรากำลังตั้งครรภ์แฝดเป็นครั้งแรกในรอบหลายร้อยปี เราคงต้องให้ลูกสะใภ้เรากลับขึ้นไปพักบนรถก่อนนะ พวกเจ้าเหล่าชาวเมืองก็กลับไปทำหน้าที่ของตนเองเถิด ขอบใจทุกคนมากที่มาต้อนรับไท่จื่อและไท่จื่อเฟยทั้งสองหลังจากต้องไปแก้ไขปัญหาภัยแล้งที่เมืองฝูเซิง” ฮ่องเต้ตรัสด้วยพระสุรเสียงที่ดังไปทั่วบริเวณจากพลังลมปราณอันสูงส่งไม่แพ้ไท่จื่อ“ขอไท่จื่อและไท่จื่อเฟยทรงพระเจริญพะย่ะค่ะ/เพคะ” ชาวเมืองรีบค้อมคำนับลงกับพื้นเพื่อแสดงความเคารพสูงสุดต่อทั้งสองพระองค์“จิ่นเอ๋อพาเจียงหว่านกลับไปที่รถเถอะ ขบวนขุนนางของเจ้าจะได้กลับเข้าเมืองกันเสียที ส่วนกองทัพทหารก็สั่งให้แยกย
Read more

มากมายก่ายกอง

“แสดงว่าหลานของแม่ฉลาดและรู้เรื่องมากเลยนะ” ฮองเฮารู้สึกเช่นนั้นจริงว่าพอไท่จื่อดุพวกเขา พวกเขากลับเชื่อฟังอย่างดีและหยุดดิ้นทันที“หลานของพวกเราย่อมต้องฉลาดอยู่แล้วน้องหญิง” ฮ่องเต้ตรัสอย่างอวด ๆเจียงหว่านพอได้ยินก็อดยิ้มขำไม่ได้ที่ฮ่องเต้เองก็เห่อหลานไม่แพ้กับฮองเฮาเช่นเดียวกัน บทสนทนาหลังจากนั้นจึงเป็นเรื่องการดูแลครรภ์ระหว่างที่อยู่เมืองฝูเซิงแทน ไท่จื่อกับเจียงหว่านก็เล่าทุกอย่างให้ฟังโดยไม่ได้ปิดบังอะไร ถึงแม้ว่าไท่จื่อต้องไปตรวจงานอยู่บ่อย ๆ แต่พระองค์ก็หาเวลามาคอยดูแลเจียงหว่านอยู่ตลอดอย่างไม่ขาดตกบกพร่อง ทำให้ได้รับคำชมจากฮ่องเต้และฮองเฮาไม่น้อยเลยทีเดียวกว่าไท่จื่อจะพาเจียงหว่านกลับจวน เวลาก็ล่วงเลยมานานเกือบสองชั่วยามเลยทีเดียว อาหารที่ก่อนหน้าคิดว่าเจียงหว่านจะกินไม่หมด กลายเป็นว่านางกินไปเรื่อย ๆ พร้อมกับสน
Read more

หาของตอบแทนชาวเมือง

ชาวเมืองเมื่อได้ยินเสียงของคนด้านหน้า พวกเขาต่างรีบเข้าแถวกันอย่างเป็นระเบียบและเงียบเสียงลงทันที พวกเขากลัวว่าจะรบกวนการพักผ่อนของไท่จื่อเฟยที่กำลังตั้งครรภ์อยู่กว่าหนึ่งชั่วยามที่พ่อบ้านจะรับของจากชาวบ้านหมดเสียที เขาสั่งให้ปิดประตูทันทีที่ชาวเมืองคนสุดท้ายส่งมอบของให้กับไท่จื่อเฟย“พวกเจ้าแยกสิ่งของออกมาเป็นประเภท ๆ เสียให้เรียบร้อย ของที่อยู่ได้หลายวันก็นำไปไว้ที่เรือนว่างด้านหลังจวน ส่วนของสดที่เน่าเสียง่ายไท่จื่อให้พวกเจ้าแบ่งกันนำไปให้ครอบครัวกินได้ ข้าจะไปดูที่ครัวเสียหน่อยว่าเตรียมอาหารมื้อเย็นเอาไว้ให้ไท่จื่อเฟยหรือยัง” พ่อบ้านสั่งการเสร็จก็เดินจากไปบ่าวไพร่พอทราบว่าไท่จื่อแบ่งปันสิ่งของให้พวกเขาด้วยก็พากันยิ้มแย้มด้วยความดีใจ ของมากมายที่ชาวเมืองให้มาล้วนแล้วแต่เป็นของดีทั้งนั้น หากพวกเขาแบ่งไปให้ครอบครัวได้กินบ้างก็น
Read more

ที่นอนแสนสบาย

ในวังหลวงตอนนี้ฮ่องเต้และฮองเฮาได้รับที่นอนซึ่งไท่จื่อพาคนนำมาส่งมอบให้ด้วยพระองค์เอง ทั้งสองพระองค์ลองนอนดูก็พบว่ามันนุ่มมากจนแทบจะเคลิ้มหลับไปในทันทีที่หัวถึงหมอนเลยทีเดียว“เสด็จพ่อ เสด็จแม่พอพระทัยหรือไม่พะย่ะค่ะ” ไท่จื่อตรัสถามหลังจากเห็นทั้งสองพระองค์ท่าทางจะหลับไปจริง ๆ“โอ้ พ่อชอบมาก น้องหญิงก็คงชอบเหมือนกันใช่หรือไม่” ฮ่องเต้หันไปตรัสถามฮองเฮาที่หลับตาไปพักหนึ่งแล้ว“อ่า…ชอบเพคะ แม่ฝากขอบใจเจียงหว่านด้วยนะลูกที่มอบของดี ๆ แบบนี้ให้แม่กับพ่อของเจ้า” ฮองเฮาตรัสพร้อมรอยยิ้มกว้าง พระนางเกือบหลับไปแล้วจริง ๆ ยังดีที่ได้ยินเสียงฮ่องเต้ตรัสถามเสียก่อน“ลูกจะบอกนางให้พะย่ะค่ะ ที่ตำหนักเสด็จแม่ลูกให้คนไปเปลี่ยนที่นอนให้แล้ว
Read more

มือถือในยุคอนาคต

[ ระบบ เจ้ามีอุปกรณ์สื่อสารทางไกลแนะนำเราบ้างหรือไม่ เราอยากได้สักสามสิบเครื่อง ] เจียงหว่านถามระบบภายในความคิดของนาง[ โฮสต์ต้องการแบบที่สามารถใช้งานในยุคนี้ได้ใช่ไหมขอรับ ] ระบบเห็นทางที่จะได้รับแต้มจำนวนมากอีกครั้งแล้ว มันเลยถามก่อน[ ใช่แล้ว เจ้ามีให้เราเลือกดูบ้างหรือไม่ เอาแบบอยู่ห่างไปหลายร้อยกิโลเมตรก็ยังสามารถติดต่อกันได้น่ะ ] เจียงหว่านระบุสเปคเพิ่มเติม[ มีอยู่หลายแบบเลยขอรับ เชิญโฮสต์เลือกดูตามสบายขอรับ ] ระบบฉายภาพและสเปคต่าง ๆ ของมือถือในยุคอนาคตที่มันมีอยู่ในคลังสินค้าทันที ซึ่งมือถือเหล่านี้ไม่จำเป็นต้องใช้ไฟฟ้าเหมือนกับชา
Read more

แสงสว่างแห่งการพัฒนา

“น้องหญิง ทำอย่างไรเสียงมันถึงจะเงียบเล่า” ไท่จื่อลุกลี้ลุกลนเพราะกลัวว่าของที่เจียงหว่านอุตส่าห์หามาให้จะพังเสียก่อนหากเสียงมันดังนานไป“คิก เสด็จพี่ต้องกดรับสายตรงนี้เพคะ” เจียงหว่านยกเครื่องของไท่จื่อขึ้นมาแล้วแสดงให้ดูว่าต้องรับสายอย่างไร จากนั้นก็ส่งมือถือให้ไท่จื่อจ่อไปที่หูเหมือนที่นางกำลังทำอยู่เช่นเดียวกัน“อ่า...นี่มันคืออะไรกันแน่น้องหญิง” ไท่จื่อถามโดยลืมไปเลยว่ากำลังรับสายจากเจียงหว่านอยู่ที่ข้างใบหูของพระองค์“นี่เรียกว่ามือถือเพคะ เอาไว้ใช้สื่อสารทางไกล สามารถใช้ได้ทั่วแคว้นเลยนะเพคะเสด็จพี่ พระองค์ได้ยินเสียงหม่อมฉันชัดเจนหรือไม่” เจียงหว่านถามกลับปลายสายพร้อมรอยยิ้มกว้าง นางคิดว่าไท่จื่อน่าจะได้ยินเสียงชัดเจน
Read more

ประสูติแล้ว

จากนั้นไท่จื่ออธิบายรายละเอียดภารกิจทั้งหมดที่พระองค์ต้องการให้พวกเขาไปทำ โดยแยกองครักษ์ออกไปคนละหัวเมืองและให้พวกเขาเลือกคนติดตามสำหรับช่วยงานที่ไม่มีครอบครัวไปด้วยได้ทีมละสามคนด้วย“เรื่องคนในทีมของพวกเจ้าก็ค่อยไปเลือกกันเองทีหลัง ตอนนี้ไปพบไท่จื่อเฟยกับเราเพื่อรับเครื่องมือสื่อสารทางไกลกับพระนางเสียก่อน” ไท่จื่อเห็นว่าอีกไม่ถึงหนึ่งชั่วยามก็จะถึงมื้อเที่ยงแล้ว พระองค์จึงกลัวว่าเจียงหว่านจะทำการบันทึกหมายเลขให้คนของพระองค์ไม่ทันเวลาองครักษ์ทั้งหมดรับคำเสียงดัง เต๋อเป่าเองก็ติดตามไท่จื่อไปด้วยเช่นเดียวกัน เขายังคิดอยู่ว่าอยากได้เครื่องมือที่ว่าด้วยสักเครื่องเพื่อจะได้สอบถามข่าวกับองครักษ์เหล่านี้ที่ต้องเดินทางไปเฝ้าสืบข่าวตามหัวเมืองช่วยไท่จื่ออีกแรงหนึ่ง เพียงแต่เต๋อเป่าไม่กล้าทูลขอกับไท่จื่อด้วยตัวเอง“หืม
Read more

พัฒนาอย่างไม่หยุดยั้ง

“ไท่จื่อเฟยดื่มน้ำโสมบำรุงก่อนเพคะ” เสิ่นเวยรีบนำถ้วยโสมที่หมอหลวงต้มไว้ให้บำรุงร่างกายหลังคลอดป้อนเจียงหว่าน“เฮ้อ...คิดไม่ถึงว่าการคลอดบุตรจะยากลำบากปานนี้ ต้องโทษไท่จื่อของพวกเจ้าเลย ฮึ่ย!” เจียงหว่านอดบ่นว่าไท่จื่อที่ขยันจนนางท้องแฝดไม่ได้ หลังจากนี้เจียงหว่านคงต้องแลกยาคุมกำเนิดเอาไว้หลังให้นมบุตรครบปีเสียแล้ว นางยังไม่อยากคลอดอีกในเร็ว ๆ นี้จนกว่าลูกจะโต“อุ้ย! ไท่จื่อเฟยอย่าตรัสเช่นนี้สิเพคะ เดี๋ยวไท่จื่อจะได้ยินเข้า” ไฉ่ฉู่เคยหวาดกลัวอารมร้ายกาจของไท่จื่อมาก่อนจึงรีบเตือนเจียงหว่าน“ชิ เจ้าจะกลัวอะไร เราจะให้ไท่จื่อเลี้ยงลูกเสียให้เข็ดเลย&r
Read more
PREV
1
...
8910111213
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status