บททั้งหมดของ ข้ามเวลามาเป็นเมียจิ้งอ๋อง: บทที่ 71 - บทที่ 80

107

โกรธ

นางกำนัลได้แต่กังวลใจแทนพระชายาของนาง แต่จะให้นางทำอย่างไรไปได้เล่าในเมื่อข่าวได้แพร่ออกไปแล้วองค์ชายใหญ่เมื่อได้รับข่าวจากคนของพระองค์เข้าก็ยิ่งรู้สึกโกรธองค์หญิงเป่ยโม่มากขึ้นไปอีก พระองค์ไม่กล้าแม้แต่จะออกนอกจวนไปเที่ยวหอนางโลมเหมือนเคยเพราะกลัวว่าจะขายหน้ามากกว่าเดิม องค์ชายใหญ่ทำได้แค่ไปดื่มกินกับอนุในจวนเพื่อระบายโทสะเท่านั้น เมื่อคืนพระองค์อยู่กับชูเสี่ยวลี่จนถึงเช้าจึงเสด็จกลับเรือนเพื่อพักผ่อน แต่ช่วงสายกลับได้รับข่าวไม่ดีจนไม่อยากพบหน้าพระชายาทั้งสองพระองค์อีกฮองเฮาซึ่งกำลังพักผ่อนหลังจากคิดว่ามีองค์หญิงเป่ยโม่มาเป็นหมากอีกตัวต้องขมวดคิ้วมุ่นขึ้นมาอีกครั้งเมื่อคนของพระนางมารายงานข่าว“ฮึ่ม! องค์หญิงยังไม่คิดตัดใจจากจิ้งอ๋องอีกหรือ” ฮองเฮาตรัสด้วยความกริ้ว
อ่านเพิ่มเติม

ขอแบบอาวุธ

เจียงหว่านกลับเรือนไปดูพวกเสิ่นเวยทำน้ำหอมต่อ ขณะที่นางกำลังนั่งดูไปด้วยจิบชาไปด้วย เสียงระบบก็ดังขึ้นพอดี[ ยินดีกับโฮสต์ที่ได้รับแต้มความพึงพอใจห้าพันแต้มขอรับ แต้มสะสมสองหมื่นหนึ่งพันห้าร้อยสิบแต้มขอรับ ] ระบบลุ้นให้เจ้านายแลกเปลี่ยนสิ่งของหลังจากบอกคะแนนสะสมจำนวนมาก[ หืม? คราวนี้ได้แค่ห้าพันแต้มหรือ เรานึกว่าจะได้หนึ่งหมื่นแต้มเสียอีก ] เจียงหว่านอดผิดหวังไม่ได้ที่เมื่อคืนนางอุตส่าห์ตามใจจิ้งอ๋องแล้วแต่กลับได้แต้มต่ำกว่าที่คาดการณ์เอาไว้เสียอย่างนั้น[ โฮสต์ต้องการแลกเปลี่ยนหรือไม่ขอรับ ] ระบบถามขึ้นอีกครั้ง
อ่านเพิ่มเติม

ตอบแทนนาง

“ดี เจ้าอย่าลืมบอกพวกเขาให้เก็บเรื่องนี้เป็นความลับด้วยเล่า รอจนกว่าการสร้างจะสำเร็จค่อยมาบอกเรา ฮ่องเต้เองก็อยากเห็นประสิทธิภาพของปืนใหญ่นั่นด้วยเช่นเดียวกัน” จิ้งอ๋องกำชับอีกประโยค“กระหม่อมรับบัญชาพะย่ะค่ะ” เต๋อเป่าพยักหน้าอย่างเข้าใจ ปืนใหญ่นี้ต้องเป็นอาวุธลับทางการทหารที่สำคัญในอนาคตแน่ เขาเองก็ต้องคอยควบคุมคนในกองทัพให้ดีเพื่อไม่ให้ข่าวแพร่งพรายออกไปจนศัตรูรู้เข้าหลังอาหารเย็นวันนั้น จิ้งอ๋องที่เห็นท่าทางอ่อนเพลียของเจียงหว่านก็ไม่กล้าขอร่วมหออีก พระองค์สงสารนางที่ถูกเคี่ยวกรำครึ่งค่อนคืนในแต่ละครั้ง จิ้งอ๋องจึงคิดว่าจะทิ้งระยะเวลาสักสองสามวันค่อยขอนางครั้งหนึ่ง อีกทั้งจิ้งอ๋องยังกลัวว่าจะไม่ได้แบบปืนที่เสด็จพ่อต้องการด้วย พระองค์จึงคิดจะทำตัวดี ๆ จนกว่าจะได้รับแบบที่ต้องการสองวันต่อมา
อ่านเพิ่มเติม

เคลื่อนไหว

“อ๋อ เช่นนั้นก็ปล่อยให้พระองค์ทรงงานเถอะ” เจียงหว่านพยักหน้ารับคำ“กระหม่อมขอตัวไปรายงานท่านอ๋องก่อนพะย่ะค่ะ” พ่อบ้านต้องกลับไปรายงานว่าตัวเองส่งของขวัญให้พระชายาตามหน้าที่ เขากลัวว่าท่านอ๋องจะกังวลเกี่ยวกับของขวัญพวกนี้ที่พระองค์ทรงเลือกให้พระชายาด้วยพระองค์เอง“เจ้ารีบไปเถอะ” เจียงหว่านยิ้มบางบอก นางหันไปสั่งคนของนางให้นำกล่องของขวัญมีค่าพวกนี้เข้าไปเก็บเอาไว้ในห้องเก็บสมบัติของนาง ซึ่งแม่นมลู่กับเสิ่นเวยเป็นคนจดบัญชีรายการสิ่งของต่าง ๆ และคอยดูแลให้นางสามวันต่อมาเต๋อเป่าเข้ามารายงานจิ้งอ๋องว่ามีการเคลื่อนไหวของคนจากแคว้นเป่ยเซียงเข้ามาในเมืองหลวงเป็นจำนวนมาก พวกเขาแฝงตัวเป็นชาวบ้านและลอบเข้ามาอย่างลับ ๆ ที่เต๋อเป่ารู้ว่าคนพวกนี
อ่านเพิ่มเติม

เกือบไปแล้ว

“เข้าใจแล้วขอรับ” ทหารที่เป็นหัวหน้ากลุ่มในคราวนี้รีบรับคำ พวกเขากระจายกันเช่าเรือนอยู่ไม่ไกลจากเรือนของขุนนางจากเป่ยเซียงนักเมื่อหัวหน้าทหารจากไป ขุนนางใหญ่ที่นำขบวนมายังแคว้นเซี่ยเรียกขุนนางคนอื่นมาพูดคุยเรื่องแผนการช่วยองค์ชายใหญ่ให้ขึ้นครองราชย์“ท่านคิดว่าแผนการจะได้ผลหรือขอรับ จิ้งอ๋องไม่ใช่คนที่พวกเราแค่หยิบมือจะจัดการได้ง่าย ๆ นะ” หนึ่งในขุนนางที่มาด้วยเอ่ยขึ้น เขาได้ยินชื่อเสียงการต่อสู้ของจิ้งอ๋องมานานนับสิบปีแล้ว“ได้ผลหรือเปล่าข้าไม่รู้หรอก ยังไงคนของเราก็เข้ามาในเมืองหลวงแล้ว อีกทั้งสารจากฝ่าบาทก็ส่งมาแล้วด้วย” หัวหน้าขุนนางเอ่ยด้วยสีหน้าหนักใจ เขายังกลัวมากว่าจะถูกควบคุมตัวเอาไว้ต่างบ้านต่างเมืองหากทำการไม่สำเร็จ“เฮ้อ ข้า
อ่านเพิ่มเติม

ช่วยองค์หญิง

ขบวนขององค์หญิงเป่ยโม่เข้ามาในจวนสองเค่อต่อมา นางไม่ได้สนใจว่าชูเสี่ยวลี่จะทำอะไรอยู่ แต่เลือกที่จะรีบกลับเรือนและส่งคนไปสอบถามที่จวนขุนนางเป่ยเซียงทันทีว่าเหตุใดจึงเกิดความผิดพลาดขึ้นได้“องค์หญิงพระทัยเย็นก่อนเพคะ อีกไม่นานคงมีคนมารายงาน” นางกำนัลประจำพระองค์รีบรินน้ำชาในกาเพื่อปลอบประโลมความกริ้วโกรธขององค์หญิงของนางอย่างกล้า ๆ กลัว ๆ“ฮึ่ม! น่าเจ็บใจนัก เราอุตส่าห์วางแผนให้พวกเขาเป็นอย่างดีแล้วแท้ ๆ แค่องครักษ์ไม่กี่คนของนางกลับเสียเวลาจนทหารมาถึง” องค์หญิงยังคงบ่นว่าต่อไปพร้อมกับยกถ้วยชาขึ้นมาจิบอึกใหญ่ดับกระหายบ่าวรับใช้ที่ยืนรอกันอยู่ต่างเหงื่อตกไปตาม ๆ กัน พวกเขาเห็นอยู่ว่าองค์หญิงทรงอารมณ์ไม่ดี แต่ก็ไม่รู้ว่าจะหาคำใดมาปลอบประโลม แต่ละคนต่างกลัวว่าองค์หญิงจะม
อ่านเพิ่มเติม

แลกอาวุธจำนวนมาก

“ท่านอ๋องไม่ลองหาชาวบ้านที่ทำงานไม้เก่ง ๆ มาสอนดูเล่าเพคะ หม่อมฉันคิดว่าพวกเขาน่าจะมีฝีมือมากกว่าฝึกทหารในค่ายนะเพคะ แค่ให้ค่าตอบแทนของพวกเขาอย่างเหมาะสม หม่อมฉันว่าพวกเขาน่าจะสนใจ” เจียงหว่านคิดถึงฝีมืองานช่างไม้ของคนในยุคนี้ขึ้นมาได้จึงลองเสนอจิ้งอ๋อง“อืม...ความคิดของเจ้าไม่เลว เราจะส่งคนไปติดประกาศรับสมัครตามหัวเมืองหลักและหมู่บ้านช่างไม้ดูก่อน แต่เรื่องนี้คงต้องใช้เวลาอีกพักใหญ่ เรื่องสำคัญตอนนี้คือคนจากแคว้นเป่ยเซียงเข้ามาในเมืองหลวงมากถึงห้าร้อยคนแล้ว เรากลัวว่าอาวุธปืนที่กำลังผลิตจะไม่เพียงพอให้ทหารใช้น่ะสิ” จิ้งอ๋องกล่าวถึงปัญหาใหญ่ที่พระองค์ทรงคิดไม่ตก“เฮ้อ เช่นนั้นหม่อมฉันจะลองสอบถามกับช่างทำปืนที่รู้จักดูก่อนเพคะ เผื่อว่าจะสามารถหาปืนมาสำรองให้ท่านอ๋องเพิ่มได้บ้าง” เจียงหว่านได้แต่ถอนหายใจยาวเมื่อคิดว่าต้อง
อ่านเพิ่มเติม

อาการไม่ดี

“หากไม่ได้น้องหญิงช่วย ครั้งนี้แคว้นเราคงต้องประสบกับความยากลำบากแล้วล่ะ เราจะทูลเสด็จพ่อให้นะ เผื่อว่าพระองค์จะมอบรางวัลดี ๆ ให้น้องหญิงเพิ่มมาอีกสักหลายอย่าง” จิ้งอ๋องตรัสอย่างอารมณ์ดี พระองค์มีอาวุธเอาไว้ใช้ป้องกันคนจากแคว้นเป่ยเซียงแล้วจึงรู้สึกสบายพระทัยขึ้นมาก“ตามใจท่านอ๋องเถิดเพคะ” เจียงหว่านบอกยิ้ม ๆ นางรู้สึกว่าจิ้งอ๋องเริ่มเอาใจใส่นางมากขึ้นและยังคอยหาผลประโยชน์ให้นางเพิ่มด้วย นับว่าการกระทำของจิ้งอ๋องคราวนี้ทำให้เจียงหว่านต้องมองจิ้งอ๋องใหม่อีกครั้งแล้ว“เช่นนั้นเราเข้าวังไปหาเสด็จพ่อก่อนนะ เราจะรีบกลับมาเสวยมื้อเย็นกับเจ้าทีหลัง” จิ้งอ๋องกลัวว่าหลังจากนี้จะมัวยุ่งอยู่กับการสอนทหารใช้ปืนที่เพิ่งได้รับมา พระองค์จึงอยากเข้าไปทูลข่าวดีให้ฮ่องเต้ทราบเสียก่อน“เพคะท่านอ๋อง” เจียงหว่านพยัก
อ่านเพิ่มเติม

ไม่ได้ป่วย

จิ้งอ๋องทำได้แค่ลุกขึ้นวิ่งตามไปช่วยลูบหลังให้เจียงหว่าน พระองค์ยิ่งเห็นอาการของนางก็ยิ่งเป็นห่วงจนอดตวาดเรียกคนอีกครั้งไม่ได้“หมอยังไม่มาอีกหรือ! พวกเจ้าจะให้พระชายาทรมานไปถึงเมื่อใด!!” จิ้งอ๋องตรัสเสียงดังพร้อมสายตาดุร้ายที่มองบ่าวไพร่อย่างเอาเรื่อง“มาแล้วพะย่ะค่ะท่านอ๋อง!!!” เต๋อเป่าที่ใช้วิชาตัวเบาไปหิ้วตัวหมอหลวงในจวนมารีบวางร่างผอมบางของหมอลงพร้อมเสียงเหนื่อยหอบ เขามัวแต่รีบพาหมอมาจนลืมกล่องยา ทำให้ต้องเสียเวลาพาตัวหมอกลับไปเอาใหม่“รีบตรวจพระชายาเร็วเข้า นางถูกพิษอะไรหรือเปล่า” จิ้งอ๋องประคองร่างของเจียงหว่านที่อาเจียนออกมาจนแทบหมดไส้หมดพุงไปเมื
อ่านเพิ่มเติม

พระสนมหรงมาเยี่ยม

“เรารู้แล้วน่าน้องหญิง เจ้าตั้งครรภ์แบบนี้เราจะกล้าหรือ” จิ้งอ๋องได้แต่ต้องอดทนอดกลั้นต่อไปเท่านั้น ใครใช้ให้พระชายาของพระองค์ท้องเร็วนักเล่า“จำคำของพระองค์เอาไว้นะเพคะ” เจียงหว่านยังคงไม่ไว้ใจจิ้งอ๋องนัก“โธ่ เราสัญญา ตกลงไหม” จิ้งอ๋องรีบพยักหน้ารับคำ พระองค์เคยได้ยินว่าคนท้องจะต้องอารมณ์ดี บุตรที่ออกมาจึงจะอารมณ์ดีตามไปด้วยจิ้งอ๋องพาเจียงหว่านเดินเล่นอยู่นานเกือบสองเค่อ ก่อนที่พระองค์จะเห็นท่าทางง่วงนอนของนางจึงพาเจียงหว่านกลับเข้าเรือน จิ้งอ๋องปล่อยให้นางกำนัลทั้งสองช่วยอาบน้ำให้เจียงหว่านตามที่นางต้องการ ส่วนจิ้งอ๋องต้องให้คนนำอ่างอาบน้ำไปวางเอาไว้ให้ที่ห้องข้างซึ่งว่างอยู่แทนขณะที่เจียงหว่านกำลังถูกนางกำนัลปรนนิบัติอยู่นั้น เสียงระบบก็ดัง
อ่านเพิ่มเติม
ก่อนหน้า
1
...
67891011
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status