All Chapters of ทะลุมิติมาเป็นนางร้ายในนิยาย เลยขอเปลี่ยนบทให้กลายเป็นฮาเร็ม: Chapter 61 - Chapter 70

รสจุมพิตที่ปราศจากความอ่อนโยน ทว่าเต็มเปี่ยมไปด้วยการเรียกร้องและประกาศความเป็นเจ้าของอย่างเด็ดขาดของบุรุษชุดขาวทำเอาสติของหญิงสาวแทบจะหลุดลอย ร่างอรชรเบิกตากว้าง สองมือเรียวพยายามผลักไสแผ่นอกกว้าง ทว่ากลับถูกรวบตรึงไว้ด้วยมือเพียงข้างเดียวของชายหนุ่ม กลิ่นอายที่เคยให้ความรู้สึกสงบกลับกลายเป็นกลิ่นอายคุกคามที่มอมเมาจนลมหายใจติดขัดทว่าฉู่เยว่หลีหาใช่สตรีในห้องหอที่ยอมสยบต่อบุรุษโดยง่าย !ในเสี้ยวพริบตาที่ลิ่นอวิ๋นเจิงกำลังหลงระเริงกับความหอมหวานบนกลีบปาก โฉมสะคราญก็ตัดสินใจใช้มาตรการขั้นเด็ดขาด ปลายนิ้วเรียวที่ซ่อนอยู่ใต้แขนเสื้อตวัดเข็มเงินเล่มจิ๋วที่อาบยาสลบฤทธิ์อ่อนถูกแทงเข้าตรงจุดชีพจรบริเวณเอวสอบของกุนซือจอมวางแผนอย่างแม่นยำ“อึก”ร่างโปร่งชะงัก กล้ามเนื้อทั่วร่างพลันชาหนึบไปชั่วขณะ ชายหนุ่มจำต้องถอนริมฝีปากออกอย่างเสียดาย นัยน์ตาดอกท้อที่เคยวาวโรจน์ด้วยไฟพิศวาสกลับเจือไปด้วยความประหลาดใจระคนขบขัน เขามองสตรีที่เพิ่งใช้กำลังภายในผลักเขาออกห่างด้วยแววตาลึกล้ำ“การลอบทำร้ายว่าที่สามีหาใช่วิสัยของฮูหยินที่ดีนะ จิ้งจอกน้อย” เสียงทุ้มเอ่ยกลั้วหัวเราะ แม้ร่างกายจะขยับได้เชื่องช้าลง ทว่า

สัมผัสอุ่นที่ประทับลงบนหน้าผากมนที่ประทับตราจองจำลงกลางดวงใจ รอยจุมพิตของหรงจิ่งเยวียนมิได้ล่วงล้ำจาบจ้วง ทว่ากลับหนักแน่นจนสตรีที่ผ่านโลกมาอย่างโชกโชนเช่นฉู่เยว่หลียังต้องเบิกนัยน์ตาสุกใสกว้าง ลมหายใจสะดุดห้วงไปชั่วขณะภายในรถม้ารถม้าอันคับแคบ บรรยากาศเงียบสงัดจนได้ยินเพียงเสียงหอบหายใจของคนทั้งสอง กลิ่นอายคาวเลือดจากฝ่ามือแกร่งผสมผสานกับกลิ่นบุหรุษเพศอันดุดันแผ่ซ่านครอบคลุมร่างอรชรไว้ทุกทิศทาง“ท่านอ๋องทรงเสียสติไปแล้วหรือเพคะ!”นารีรูปงามเค้นเสียงลอดไรฟันเมื่อตั้งสติได้ นางออกแรงผลักแผงอกกว้างสุดกำลัง ทว่าบุรุษผู้เป็นดั่งปราการเหล็กกล้าเพียงแค่ยอมคลายอ้อมกอดออกหลวม ๆ มิได้ถอยห่างไปไหน“บุกชิงเกี้ยวเจ้าสาวกลางเมืองหลวงคือข้อหากบฏ พระองค์ทรงเป็นถึงเทพสงครามผู้ค้ำจุนแคว้น จะมาทิ้งชื่อเสียงเกียรติยศเพียงเพราะสตรีแม่ม่ายขันหมากเช่นหม่อมฉันได้อย่างไร!”“ชื่อเสียงเกียรติยศงั้นหรือ?” ร่างสูงแค่นเสียงหัวเราะหยัน นัยน์ตาสีรัตติกาลวาวโรจน์ด้วยความดื้อดึง“หากข้าปกป้องสตรีที่ตนเองพึงใจไว้ไม่ได้ ข้าจะเอาเกียรติยศจอมปลอมพวกนั้นไปทำสิ่งใด! เสด็จพี่ทรงประชวรหนัก ราชโองการฉบับนั้นย่อมเป็นฝีมือของลิ

แสงอุษาเบิกฟ้ายามเหม่าทอประกายสีทองอร่ามทาบทับลงบนผืนหลังคากระเบื้องเคลือบของเมืองหลวง ขับไล่ม่านหมอกแห่งเหมันต์ฤดูให้เจือจางลง ทว่าบรรยากาศภายในจวนกั๋วกงกลับคึกคักและร้อนระอุไปด้วยความเร่งรีบ เสียงฝีเท้าของบ่าวไพร่ดังขวักไขว่แข่งกับเสียงเครื่องดนตรีมงคลที่เริ่มบรรเลงขับกล่อมอยู่หน้าประตูใหญ่ณ เรือนเหมยลี่อันวิจิตรบรรจง กลิ่นกำยานดอกกุ้ยฮวาลอยอวลกรุ่นผสมผสานกับกลิ่นชาชั้นเลิศ หน้าคันฉ่องทองเหลืองบานใหญ่ ปรากฏร่างอรชรในชุดมงคลสีแดงชาดกำลังนั่งทอดกายอย่างสงบ อาภรณ์แพรต่วนเนื้อดีถูกปักร้อยด้วยดิ้นทองคำแท้ช่างงดงามตระการตาและแฝงไว้ซึ่งความสูงศักดิ์จนมิอาจประเมินค่าซวงจือค่อย ๆ สางเรือนผมสีหมึกของผู้เป็นนายอย่างเบามือ ก่อนจะรวบเกล้าขึ้นเป็นมวยสูง ประดับด้วยมงกุฎหงส์ทองคำระย้าที่ส่องประกายวาววับ ทว่าสิ่งที่โดดเด่นที่สุดบนเรือนผมของนารีรูปงาม กลับเป็นปิ่นทองคำฝังทับทิมสีเลือดลวดลายพยัคฆ์คู่ ซึ่งถูกเสียบซ่อนไว้อย่างแนบเนียนท่ามกลางเครื่องประดับชิ้นอื่น“คุณหนูของบ่าว วันนี้ท่านงดงามเหนือสตรีใดในใต้หล้าจริง ๆ เจ้าค่ะ” สาวใช้ตัวน้อยเอ่ยชมด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ หยาดน้ำตาแห่งความปีติคลอหน่วงอยู่

สายลมเหมันต์พัดกรีดร้องผ่านใบหู แบกรับเอาความหนาวเหน็บเสียดแทงทะลุผิวหนัง ทว่ามันกลับไม่อาจดับความร้อนรุ่มในอกของผู้ที่กำลังหลบหนีได้เลย บนหลังคาเรือนอันสลับซับซ้อนของเมืองหลวง เงาดำสายหนึ่งทะยานฝ่าม่านหมอกด้วยวิชาตัวเบาขั้น เนี่ยอู๋เฟิงโอบกระชับเอวคอดกิ่วของนายหญิงไว้แน่น แขนแกร่งปกป้องสตรีในอ้อมอกมิให้ได้รับอันตรายแม้เพียงรอยขีดข่วนอาภรณ์แพรต่วนสีแดงชาดพัดพริ้วสะบัดไปตามแรงลม ฉู่เยว่หลีซุกใบหน้าลงกับแผงอกกว้างขององครักษ์หนุ่ม กลิ่นอายบุรุษเพศอันคุ้นเคยและเสียงหัวใจที่เต้นรัวของเขาช่วยปลอบประโลมความตึงเครียดจากการเผชิญหน้ากับสองขั้วอำนาจเมื่อครู่ให้บรรเทาลง“นายหญิงทนอีกนิดนะขอรับ ใกล้จะถึงจุดนัดพบแล้ว” เสียงแหบพร่ากระซิบฝ่ากระแสลม ชายหนุ่มในชุดพรางตัวสีนิลเร่งเรี่ยวแรงตรงปลายเท้าทะยานข้ามกำแพงจวนหลังใหญ่ พลิ้วกายลงสู่ลานกว้างของเรือนลับ ซึ่งซ่อนตัวอยู่หลังหอซิงหยวนอย่างเงียบเชียบทันทีที่ปลายเท้าแตะพื้นศิลา บานประตูก็ถูกเปิดออกกว้าง แสงโคมระย้าสีสลัวสาดส่องกระทบดวงพักตร์ล่มเมืองที่บัดนี้ไร้ซึ่งพัดแพรบดบัง เผยให้เห็นหยาดเหงื่อเม็ดเล็กผุดซึมตามไรผม ทว่านัยน์ตาสุกใสกลับทอประกายเจิดจ้า

สายลมเหมันต์ที่เคยพัดผ่านอย่างเงียบเชียบกลับถูกฉีกกระชากด้วยรังสีสังหารอันหนักหน่วงที่แผ่ซ่านมาจากสองขั้วอำนาจสูงสุดแห่งแคว้นต้าฉู่ กองทหารองครักษ์เกราะเหล็กนับร้อยของเทพสงคราม ผนึกกำลังกับยอดฝีมือชุดขาวของจวนกุนซือ เคลื่อนพลมุ่งหน้าสู่หอซิงหยวน ดินแดนอโคจรที่ซ่อนตัวอยู่ใต้เงามืดของเมืองหลวงความเงียบสงัดยามราตรีถูกทำลายลงด้วยเสียงฝีเท้าม้าและเสียงกระทบกันของอาวุธ โคมไฟสีแดงชาดที่แขวนประดับอยู่หน้าทางเข้าตลาดมืดสั่นไหวอย่างรุนแรง ราวกับรับรู้ถึงหายนะที่กำลังคืบคลานเข้ามาหรงจิ่งเยวียนประทับอยู่บนอาชาสีนิล อาภรณ์สีดำสนิทกลืนไปกับความมืดมิด ทว่านัยน์ตานั้นกลับวาวโรจน์ด้วยโทสะที่พร้อมจะแผดเผาทุกสิ่ง เคียงข้างกันคือเกี้ยวที่ถูกหามมาอย่างเร่งรีบ ม่านแพรถูกเลิกขึ้นเผยให้เห็นร่างโปร่งของลิ่นอวิ๋นเจิงที่บัดนี้ใบหน้าหล่อเหลาหมดจดนั้นเย็นเยียบ สองมังกรแห่งแสงสว่างยอมละทิ้งทิฐิชั่วคราวเพื่อเป้าหมายเพียงหนึ่งเดียว นั่นก็คือการทวงคืนสตรีที่บังอาจฉีกหน้าพวกเขากลางถนนหลวงลึกลงไปในเรือนลับกลางสระของหอซิงหยวนบรรยากาศภายในห้องโถงยังคงอบอวลไปด้วยกลิ่นชาชั้นเลิศและสุรานารีแดง สตรีโฉมสะคราญในชุดมงคลสีโล