All Chapters of My Billionaire Daddy Wants Mommy Back (SPG): Chapter 71 - Chapter 80

108 Chapters

KHENDRA 71: Gumuhit na sakit

"Bale..."Hindi niya natapos ang kanyang sasabihin. Biglang naputol ang kanyang boses at napakapit siya nang madiin sa nakabukas na pinto ng kanyang pick-up truck. Nakita ko ang biglang pagbabago sa kanyang mukha. Ang kanyang mga panga ay nag-igting at ang kanyang mga mata ay napapikit nang mariin habang unti-unting nawawalan ng kulay ang kanyang mga pisngi.Bahagya siyang umungol—isang mahina ngunit gumaralgal na tunog ng matinding sakit na nagmumula sa kaibuturan ng kanyang katawan. Agad niyang itinaas ang kanyang kamay upang hawakan at diinan ang kanyang itaas na bahagi ng tiyan. Bahagya ring nabaluktot ang kanyang katawan, tila ba hindi niya kayang panatilihing pormal ang kanyang tindig sa tindi ng nararamdaman.Natigilan ako. Ang hawak kong bote ng tubig ay muntik ko nang mabitawan dahil sa biglaang kaba. Sa kabila ng lahat ng galit at distansyang itinanim ko sa pagitan naming dalawa sa loob ng mahabang panahon, ang makita siyang nasasaktan sa mismong harapan ko ay nagdulot ng

KHENDRA 72: Hindi nagpaalam bago umalis

Buong hapon matapos ang site visitation ay hindi naging productive ang aking isipan. Kahit na nakaharap ako sa tambak na papeles sa aking opisina, ang imahe ng namumutlang mukha ni Nathaniel at ang mahina niyang pag-ungol sa sakit ang patuloy na bumabalot sa aking konsentrasyon. Ilang beses kong tinitigan ang aking cellphone. Hinanap ko ang kanyang pangalan sa aking mga contact list—isang numerong matagal ko nang hindi binubura ngunit hinding-hindi ko na rin tinatangka pang tawagan.Gusto ko siyang i-text. Gusto kong itanong kung maayos na ba ang lagay niya, kung nakainom na ba siya ng gamot, o kung dinala ba siya ni Alden sa ospital. Subalit sa tuwing dadapo ang daliri ko sa screen, agad akong pinangungunahan ng matinding hiya at pag-aalinlangan.'Ano naman ang karapatan kong mag-usisa?' bulyaw ko sa aking sarili. Ako ang naglagay ng pader sa pagitan naming dalawa. Ako ang may gustong maging purong propesyonal ang lahat. Kung bigla akong magpapakita ng pag-aalala, baka isipin niyang

KHENDRA 73: Pangungulila

Lumipas ang ikatlo, ikaapat, hanggang sa umabot na sa ikapitong araw ang kalendaryo, ngunit walang Nathaniel na nagpakita sa aking opisina o kahit sa construction site. Ang buong akala ko noong una ay sandali lang ang kanyang biglaang business trip sa Singapore, na baka sa loob ng dalawa o tatlong araw ay babalik din siya upang pormal na tapusin ang transition period ng proyekto. Subalit ang mga araw ay mabilis na naging isang linggo, at ang kanyang presensya ay tila isang usok na tuluyan nang dinala ng hangin.At sa bawat araw na nagdaan na wala siya, may isang bago at nakatatakot na pakiramdam ang unti-unting gumagapang sa aking sistema.Nami-miss ko siya.Isang gabi, habang nakaupo ako sa gilid ng kama matapos patulugin ang kambal, nahuli ko ang aking sarili na nakatitig sa kisame, tulala at malalim ang iniisip. Nami-miss ko ang presensya ni Nathaniel. Nami-miss ko ang mababa at swabe niyang boses, ang pormal ngunit may timbang niyang mga hakbang, at maging ang mga simpleng sulyap

KHENDRA 74: Muling Pagbabalik

Kinaumagahan, sa ikawalong araw ng kanyang pagkawala, nagpasya akong magtungo sa construction site nang walang kasamang sekretarya. Kailangan kong personal na siyasatin ang pag-usad ng pagpapatatag sa pundasyon ng Tower 2, dahil ayon sa ulat ni Alden kahapon ay may kaunting antala sa pagdating ng mga karagdagang heavy equipment. Suot ang aking kupas na leather boots, maong, at ang dilaw na safety helmet, pinihit ko ang manibela patungo sa malawak na lupain ng Global Land.Habang ipinaparada ko ang aking sasakyan sa pamilyar na parking lot, pilit kong inihahanda ang aking sarili sa pakikipag-usap sa mga foreman at mga engineer. Ang buong akala ko, tulad ng mga nakaraang araw, ay ang pamilyar na mukha na naman ni Alden ang sasalubong sa akin.Subalit pagkababa ko pa lang ng kotse, tila ba huminto ang tibok ng aking puso.Sa tabi ng pansamantalang barracks ng mga engineer, nakatayo ang isang matangkad na lalaki. Nakatalikod siya sa akin, hawak ang isang clipboard habang may kinakausap n

KHENDRA 75: Umiiwas ba siya?

Paglipas ng tatlong araw, muling binalot ng tensyon at abala ang aming kumpanya. Isang napakahalagang pagpupulong ang itinakda sa aming malawak na conference hall upang pormal na aprubahan ang pinal na arkitektural na disenyo ng landscape at ang alokasyon ng pondo para sa ikalawang yugto ng Global Land Project. Lahat ng mahahalagang tao ay inaasahang dadalo—mga engineer, architect, mga legal adviser, at ang mga pangunahing investors na naglagak ng bilyong pisong kapital sa proyektong ito.Maaga akong pumasok sa bulwagan, bitbit ang aking tablet at ilang pinal na ulat na isinumite sa akin ni Alden kagabi. Habang unti-unting napupuno ng mga tao ang mga upuan sa paligid ng mahabang mesang gawa sa mahogany, hindi ko mapigilang sulyapan ang pintuan sa bawat minutong lumilipas.Nang tuluyang magsimula ang takdang oras, bumukas ang pinto at pumasok si Nathaniel, kasunod ang kanyang mga legal team.Naupo siya sa kanyang pwesto sa tapat ng aking direksyon. Agad kong napansin ang kapansin-pans

KHENDRA 76: Kakaibang Pakiramdam

Pagkalipas ng tatlong araw, natagpuan ko ang aking sarili na nakatayo sa tapat ng nagtataasang gusali ng kumpanya ni Nathaniel. May hawak akong isang envelope na naglalaman ng karagdagang clearance para sa proyekto. Sa totoo lang, hindi ko na kailangang pumunta rito. Maaari ko naman itong iutos kay Princess, o kaya ay i-scan na lang at ipadala sa email ni Alden. Subalit hindi ko maintindihan ang aking sarili. May kung anong puwersa na hindi ko malabanan ang nagtulak sa akin na magmaneho patungo rito. Nais ko siyang makita. Nais kong masagot ang mga tanong na nagpapagulo sa akin gabi-gabi tungkol sa kanyang pangangatawan at kawalan ng sigla.Huminga muna ako nang malalim, pilit na pinapakalma ang nagwawalang tibok ng aking puso bago tuluyang pumasok sa lobby.Ibang-iba na ang paligid kumpara noong huli akong magawi rito bilang asawa niya. Mas makabago ang disenyo, mas malamig. Maraming mga mukha na ang wala roon—mga dating empleyadong nakangiti sa akin noon—at napalitan ng mga bagong

KHENDRA 77: Ang Karamdaman ni Nathaniel

Kumatok sa pintuan si Alden at dahan-dahang pumasok sa aking opisina na may dalang tasa ng mainit na kape. Sa ilalim ng kanyang kili-kili ay may nakasiksik na isang pamilyar na puting envelope."Sir, ito na po ang kape niyo," magalang niyang saad bago bumaling sa aking kasama. "Doktora, kayo po? Gusto niyo rin po ba ng kape?""No, thanks, Alden. Inaatake ako ng acid reflux ngayon," nakangiting sagot ni Reina habang isinusulat ang aking bagong reseta sa kanyang notepad. Si Reina ay hindi lang basta isang doktor; siya ang cardiologist na matagal nang pilit na nagpapahaba ng aking hiram na buhay.Nangunot ang aking noo, hindi sa kape kundi sa bagay na bitbit ng aking assistant. "Ano 'yang dala mo?" tanong ko, habang ang aking mga mata ay nakapako sa envelope. May kung anong pamilyar na pakiramdam ang biglang sumundot sa aking dibdib."Ah, oo nga pala, Sir," tila ngayon lang naalala ni Alden ang dokumento. Kinuha niya iyon mula sa kanyang kili-kili at maingat na inilapag sa ibabaw ng akin

KHENDRA 78: Lihim na Umiibig

Puti.Isang nakasisilaw at napakalinaw na puting kisame ang unang bumungad sa aking paningin nang dahan-dahan kong imulat ang aking mga mata.Amoy ang disinfectant at antiseptic , maririnig ang ritmikong tunog ng isang heart monitor sa aking tabi—bip... bip... bip...—bawat tunog ay tila nagpapaalala sa akin na humihinga pa rin ako, kahit na parang ayaw na ng katawan ko.Naramdaman ko ang matinding bigat sa aking ulo at ang panunuyo ng aking lalamunan. Blangko ang aking isipan sa unang ilang segundo. Wala akong halos maalala. Nasaan ako? Bakit parang galing ako sa isang napakahabang pagkatulog?"Sir Nathaniel..." isang pamilyar at basag na boses ang narinig ko mula sa aking kanan.Nilingon ko ang direksyon ng boses nang may kaunting hirap. Si Alden. Nakatayo siya roon, gusot ang pormal na polo at halatang walang sapat na tulog, bakas ang matinding relief sa kanyang mga mata nang makita akong gising. Sa tabi naman niya, nakatayo si Reina. Nakapatong ang kanyang mga kamay sa kanyang bay

KHENDRA 79: Hindi inaasahang bisita

POV: KhendraPinahid ko ang luhang marahang lumalaglag mula sa aking mga mata, pababa sa aking pisngi, habang mariin kong hawak ang manibela ng aking sasakyan. Ayaw kong umiyak. Sinasaway ko ang aking sarili na hindi ko nais maramdaman ang ganitong uri ng sakit. Tapos na kami, matagal na kaming tapos. Subalit kahit anong pilit kong maging matatag, ang pait na aking nakita sa loob ng opisinang iyon ay parang isang lason na patuloy na sumisiksik at lumalason sa kaibuturan ng aking puso. Ang ngiti ni Nathaniel sa babaeng nakaputi ay patuloy na sumasariwa sa aking isipan, na tila ba isang multo na ayaw akong tantanan.Mula nang maganap ang tagpong iyon, nagbago ang aking mga desisyon. Hindi na ako muling nagtungo sa construction site. Iniwasan ko ang bawat pagkakataon na maaari kaming magkatagpo. Ipinasa ko ang lahat ng field management at ang pagharap sa kanilang team sa aking pinagkakatiwalaang assistant na si Princess. Maging sa mga sumunod na pagpupulong sa boardroom ng aming kumpanya

KHENDRA 80: Ang Pakiusap ng isang Doktor

Bumukas ang pinto ng aking opisina. Pumasok sa loob si Reina—ang babaeng eksaktong nakita ko sa elevator at sa loob ng opisina ni Nathaniel isang buwan na ang nakararaan. Subalit kung noong una kaming magkita ay may tamis ang kanyang mga ngiti, ngayon ay walang kahit anong emosyon ang nakaguhit sa kanyang mukha. Seryoso ang kanyang mga mata, pagod, at may dalang mabigat na awtoridad.Huminto siya sa tapat ng aking lamesa at matamang tumingin sa akin. "Miss Marcos... maaari ba akong maupo?" tanong niya, pormal at direkta ang boses."Sige, maupo ka," sagot ko habang isinasantabi ang aking mga hawak na papeles. Pinilit kong panatilihin ang aking malamig at walang pakialam na ekspresyon, kahit na ang totoo ay nagwawala na ang kaba sa aking dibdib.Naupo siya sa katapat kong upuan, inayos ang kanyang suot na coat, at hindi na nagpaligoy-ligoy pa. "Hindi na ako magpapaligoy ligoy pa, Khendra. Narito ako dahil kay Nathaniel. May sakit siya. Malubha ang kondisyon ng kanyang puso, at sa susuno

...

6 7 8 9 10 11

SCAN CODE TO READ ON APP