All Chapters of My Billionaire Daddy Wants Mommy Back (SPG): Chapter 61 - Chapter 70

108 Chapters

KHENDRA 61: Nawawala si Kiran

POV: NathanielNaglakad ako nang dahan-dahan, pilit na pinapakalma ang aking sarili. Ngunit habang naglalakad ako malapit sa pinto ng rest room ng mall, isang pamilyar na maliit na boses ang narinig ko."Mommy... Daddy Drevin... Where are you? Please don't leave me," hikbi ng isang batang lalaki.Napatigil ako sa aking paghakbang. Lumingon ako sa may gilid ng pinto ng banyo at doon ko nakita ang isang batang lalaki. Suot nito ang isang asul na polo-shirt at maong na shorts. Bahagyang gulo-gulo ang kanyang bagsak na buhok. Sa isang tingin pa lang, nakilala ko agad siya.Siya 'yung batang tinulungan kong umihi sa banyo kanina bago pa man mangyari ang eksena sa buffet restaurant.Naalala ko pa nga na noong pumasok siya sa banyo kanina, nahihirapan siyang buksan ang zipper at button ng suot niyang shorts. Noong mga sandaling iyon, nakaramdam ako ng isang kakaibang lukso ng dugo na hindi ko maipaliwanag. May kung anong koneksyon akong naramdaman sa batang ito na hindi ko naramdaman sa iba

KHENDRA 62: Maling akala

Parang isang malamig na tubig ang biglang ibinuhos sa buo kong katawan. Ang oras ay tila huminto sa pag-ikot, at ang maingay na paligid ng mall ay biglang naglaho sa aking pandinig. Tanging ang inosenteng boses lamang ng batang hawak ko ang paulit-ulit na umaalingawngaw sa aking isipan.Khendra Marcos.Nanlaki ang aking mga mata at pakiramdam ko ay umurong ang aking dila. Ibig sabihin... ang batang hawak ko ngayon, ang batang kanina ko pa tinutulungan at kinakaawaan, ay anak ng nag-iisang babaeng minahal ko? Anak siya ni Khendra?Mabilis na nag-ugnay ang mga impormasyon sa aking utak. Kung si Khendra ang kanyang ina, at ang tinatawag niyang ama kanina pa ay "Daddy Drevin"... biglang may isang matalim na bagay ang tila sumaksak sa aking dibdib. Isang napakasakit at mapait na katotohanan ang sumampal sa akin. Ang ibig sabihin nito, ang batang karga-karga ko ngayon ay ang bunga ng pagmamahalan ni Khendra at ng lalaking kasama niya kanina sa buffet restaurant.Kaya pala... kaya pala ganoo

KHENDRA 63: May iba ng pamilya si Khendra

Habang naglalakad ako bitbit si Kiran, ramdam ko ang bigat ng bawat hakbang ko. Pero ang batang karga ko, tila walang kamalay-malay sa bagyong nagaganap sa loob ng dibdib ko. Panay ang kwento niya sa akin sa wikang Ingles, masigla at walang hinto, na parang matagal na kaming magkakilala."I go to a big school in Europe, sir!" kwento niya habang nakahawak sa balikat ko ang kanyang maliit na kamay. "My favorite subject is Art, and I love building Lego blocks. Daddy Drevin always buys me the big ones, the ones with the spaceships! Do you like spaceships too?""Yes, buddy. Spaceships are cool," pilit ang ngiti kong sagot, sinusubukang ibalik ang atensyon sa kanya kahit na ang isip ko ay naglalayag sa ibang direksyon."And my twin sister, Kirsi, she doesn't like Legos. She only likes reading and drawing animals," patuloy ni Kiran, habang iginagala ang paningin sa mga makukulay na karatula ng mga tindahan. "But both of us love swimming! Mommy takes us to the beach every summer."Kakaiba ang

KHENDRA 64: Ibalik ang sisi kay Nathaniel

Inilapag ko si Kiran sa tabi ng counter ng guard station. Agad na lumapit ang isang guwardiya na may hawak na logbook at radyo, bakas ang pag-aalala nang makita ang umiiyak na bata kanina."Sir, ano pong maipaglilingkod ko?" pormal na tanong ng guwardiya habang nakatingin sa aming dalawa."Nawawala ang batang ito," seryoso at malamig kong sagot. "Ipanawagan mo sa central paging system ng mall ang kanyang ina. Sabihin mo na narito ang kanyang anak sa third floor guard station, malapit sa may exit.""Sige po, sir. Ano pong pangalan ng bata at ng magulang para ma-i-announce natin nang maayos?" kinuha ng guwardiya ang kanyang ballpen.Tiningnan ko muna si Kiran, na ngayon ay tahimik na nakahawak sa laylayan ng aking polo shirt. Huminga ako nang malalim bago binalingan ang guwardiya. "Ang pangalan ng bata ay Kiran Marcos. Ang hanapin ninyo ay ang kanyang ina... si Khendra Marcos.""Copy po, sir. Sandali lang po," mabilis na pinihit ng guwardiya ang kanyang radyo at nakipag-usap sa central

KHENDRA 65: Mga tsismoso

"Look, Nathaniel," mahina ngunit madiin ang aking tinig dahil na rin sa mga matang nakatingin sa amin. Sinigurado kong kami lang ang makakarinig ng usapan naming dalawa. Sandali akong lumingon sa mga guard at nagpakawala ng isang plastik na ngiti bago ko siya muling hinarap nang may talas sa mga mata. "Paglabas ni Drevin ng banyo, wala na ang bata. Hindi siya pabaya... na katulad mo."Natawa siya nang mapakla. Ramdam ko ang nagpupumiglas na inis sa bawat paghinga niya. Hinawi niya ang kanyang coat at pabalagbag na humawak sa kanyang baywang."Ano bang problema mo, Khendra? Ako na nga itong tumulong sa iyo, inalagaan ko pa ang anak mo—na bunga lang naman ng pagtataksil mo sa akin. Hindi ka pa ba marunong matuwa? Ganyan ka ba ka ingrata? Ni hindi mo alam magpasalamat sa taong nakakatulong sa iyo?"Nangunot ang aking noo sa kanyang sinabi. Anong pinagsasasabi ng ungas na ito? Kailan ako nagtaksil sa kanya? Ako pa ba ang babaligtarin niya ngayon?"Ang batang iyan... halos kasing-edad ng

KHENDRA 66: Madaldal na bata

Mabilis kong hinila si Kiran papalayo sa nakangising si Nathaniel. Halos magbaga ang aking mga pisngi sa pinaghalong inis, pahiya, at takot habang nagmamadali kaming lumabas ng mall. Pagkarating sa parking lot, pabagsak kong isinara ang pinto ng aming SUV pagkaupo ko sa passenger seat.Sa driver's seat, tahimik na naghihintay si Drevin. Agad niyang napansin ang aking mabigat na paghinga at ang pawis sa aking noo habang inaayos niya ang kanyang makukulay na mamahaling sunglasses nang may halong kaba."Huy, teh! Anyare sa mukha mo?" bakas ang labis na pag-aalala at guilt sa boses ni Drevin. Hinawakan niya ang balikat ko. "I'm so sorry talaga, Khendra, sis! Sandali lang talaga akong umihi sa banyo, paglingon ko wala na si Kiran sa tabi ko! Diyos ko, halos atakihin ako sa puso! Nahanap mo ba? Bakit parang nakakita ka ng multo riyan? Chika mo dali, nate-tense ako!"Hindi pa man ako nakakasagot, marahas nang sumandal si Kiran sa kanyang car seat sa likod, punong-puno ng enerhiya at excitem

KHENDRA 67: Pagpapaalam ni Drevin

Isang mapait at sarkastikong tawa ang pinakawalan ni Drevin para gumaan ang loob naming dalawa. "Hah! Akalain mong inisip niyang pumatol ka sa isang swards na katulad ko? Ang taba rin ng utak ng ex-hubby mo, ah? Pero sige, dahil kasalanan ko kung bakit naging feeling superhero ang lalaking 'yan ngayon, paninindigan ko ang pagiging 'Daddy' ng mga anak mo. Hinding-hindi niya malalaman ang totoo.""Daddy, bakit po kayo galit?" tanong muli ni Kiran, na tila nakaramdam din sa wakas ng bigat ng atmospera sa loob ng sasakyan. "Did I say something wrong po ba?"Tumingin si Drevin sa rear-view mirror at agad na ibinalik ang kanyang malambing na ngiti. "No, buddy. You did great. So he's a superhero, huh? But remember, Daddy Drevin is still a better dancer than he is. Alright, let's be quiet for now so we can get home quickly and have something to eat.""Okay po, Daddy!" masayang bawi ni Kiran, tuluyan nang nalihis ang atensyon habang pinalupot ang maliliit niyang bisig sa kanyang bagong laruan.

KHENDRA 68: Ang Regalo

Isang buwan ang mabilis na lumipas na parang ipo-ipo. Sa loob ng mga linggong iyon, tuluyan nang lumipad patungong Europe si Drevin. Masakit at puno ng iyakan ang pamamaalam sa airport, lalo na para kay Kiran na halos ayaw bumitaw sa binti ng kanyang 'Daddy Drevin.' Si Kirsi naman, kahit walang imik, ay mahigpit na niyakap ang paborito niyang tito bago ito pumasok sa boarding gate.Ngayong wala na ang aking kalasag at matalik na kaibigan, mas itinuon ko ang aking pansin sa trabaho sa kompanya ni Dad upang malibang ang aking sarili at hindi lamunin ng takot na baka biglang sumulpot si Nathaniel.Subalit ang takot na pilit kong tinatakasan ay may sariling paraan para hanapin ako.Isang hapon, habang abala ako sa pagre-review ng mga financial report sa loob ng aking opisina, marahan na kumatok ang aking sekretarya. Bakas ang kaba sa mukha nito nang buksan ang pinto."Ma'am Khendra, may bisita po kayo. Ayaw po niyang magpa-appointment dahil napakahalaga raw po ng dala niyang dokumento m

KHENDRA 69: Matatag na pinuno

Kinabukasan, maaga akong nagising na may kakaibang bigat at pananabik sa aking dibdib. Matapos ang ilang paulit-ulit na pagbasa sa kontratang iniwan ni Nathaniel kahapon, napagtanto kong hindi ito isang panaginip o patibong. Totoo ang lahat. Pinasadahan ko ng tingin ang aking sarili sa salamin—nakasuot ng isang pormal na terno ng navy blue blazer at slacks, maayos ang pagkaka-makeup, at may determinasyon sa mga mata. Kung ito ang pagkakataon para iangat ang kompanya ni Daddy ng hustoat patunayan ang aking sarili bilang isang mahusay na boss, hindi ko ito sasayangin.Pagdating ko sa aming pangunahing gusali, agad akong dinala ng aking mga paa patungo sa grand conference room. Huminga muna ako nang malalim bago binuksan ang pinto.Pagpasok ko, bumungad sa akin ang isang mahabang mesa na napapaligiran ng mga batikang investors, board members, at ang pamunuan ng Global Land Project. At sa dulo ng mesang iyon, nakaupo si Nathaniel. Agad na nagtagpo ang aming mga mata, ngunit mabilis siy

KHENDRA 70: Profesionals

Kinaumagahan, maaga akong naghanda para sa nakaiskedyul na site visitation ng Global Land Project. Nagpalit ako ng mas komportableng kasuotan—isang plain white button-down shirt, dark jeans, at ang aking subok na leather boots na angkop sa magaspang na lupa ng construction site. Habang nakasakay sa kotse patungo sa lokasyon, panay ang basa ko sa mga civil details sa aking tablet. Ang alam ko, base sa email ng sekretarya ni Nathaniel, ang chief engineer at ang personal assistant na lang ng dating asawa ko ang makakasama ko ngayon upang mag-ikot. Mas mabuti na iyon para makakilos ako nang walang anumang ilang o bigat sa dibdib.Subalit pagkababa ko pa lang ng sasakyan sa malawak na bukana ng construction site, agad na napatigil ang aking mga paa.Sa tabi ng isang puting pick-up truck, nakatayo ang isang lalaking may hawak na roll ng mga blueprint at suot ang isang white safety hard hat. Kahit natatakpan ng salamin ang kanyang mga mata laban sa sikat ng araw, kilalang-kilala ko ang hubog

...

5 6 7 8 9

...

SCAN CODE TO READ ON APP