Edward’s POV Parang ang gaan-gaan ng lahat ngayon. Sunod-sunod na kasi yung magagandang bagay na nangyayari sa buhay ko. Tuwing gigising ako sa umaga, hindi na ako binabagabag ng takot o pangamba. Sa halip, excited akong bumangon at pumasok sa trabaho. Hawak ko ang susi ng sarili kong sasakyan, unti-unti nang nababayaran ang mga dating utang, at may kaunting ipon na akong nakatabi—mga bagay na akala ko ay hinding-hindi ko na mangyayari pa. Parang panaginip lang na sa wakas, nakatayo na ulit ako sa sarili kong mga paa. Isang umaga, tinawagan ako ng boss ko at pinapunta sa opisina niya. Kumatok ako nang mahina bago pumasok. "Sir, ipinatawag niyo raw po ako?" Tumingin siya sa akin nang may ngiti sa labi, sabay inabot ang isang folder. "Edward, alam mo kung gaano namin pinahahalagahan ang husay at dedikasyon mo. At ngayon, may malaking pagkakataon na naghihintay sa'yo." Binuksan ko ang folder, at nanlaki ang mga mata ko nang mabasa ang nakasulat. "Japan po?" hindi ko alam kung Tatal
Baca selengkapnya
Masuk
