보관함
검색
홈 / Romance / Ang mga lalaki sa buhay ni Alexandra / fresh start

공유

fresh start

작가: Nelia
last update 게시일: 2026-07-22 14:15:35

Edward’s POV

Nang bumukas ang pinto ng eroplano sa Narita, sinalubong ako ng malamig na hangin na tumagos sa manipis kong jacket. Huminga ako nang malalim—walang usok, walang ingay ng mga bus at tricycle sa Maynila, tanging katahimikan na parang bumubulong: "This is your fresh start. No looking back." Hinawakan ko nang mahigpit ang hawakan ng maleta ko, habang ang isa kong kamay ay dumampi sa bulsa kung saan nakatago ang lumang litrato namin ni Alexandra. I didn’t pull it out. I just needed to
이 작품을 무료로 읽으실 수 있습니다
QR 코드를 스캔하여 앱을 다운로드하세요
이전 챕터 다음 챕터
잠긴 챕터

최신 챕터

  • Ang mga lalaki sa buhay ni Alexandra    Successful

    ALEXANDRA’S POV Ilang oras na akong nakaupo sa labas ng operating room, hawak ang ulo ko sa pagitan ng mga kamay. Every second stretches like an hour. Every sound from inside feels like a knife twisting in my chest. Ang mga salita ng doktor kanina ay paulit-ulit na umuugong sa isip ko—"kailangan ng operasyon agad," "mahal ang gastos," "kailangan nating magdesisyon ngayon." Wala akong sapat na pera. Wala akong matakbuhan. At ang buhay ng anak ko ang nakataya. Nanginginig ang buong katawan ko sa takot at kawalan ng pag-asa. Baka mawala siya. Baka mawala siya dahil lang sa wala akong maibigay para sa kanya. Biglang may marahang kamay na dumampi sa balikat ko. Lumingon ako—si Xian. Nakatayo siya roon, seryoso ang mukha, walang bakas ng pagdududa. Hindi niya ako tiningnan nang may paghuhusga. Hindi niya ako tinanong kung sino ang ama. "Magkano ang kailangan?" tanong niya nang diretso, ang boses ay kalmado ngunit may bigat na hindi matatawaran. Napalunok ako, hiya ang bumalot sa buong

  • Ang mga lalaki sa buhay ni Alexandra    his or not

    XIAN’S POV Hindi ko alam kung paano ko nagawa—pero natagpuan ko ang kwarto niya. I waited until the rain slowed, then walked inside. I didn't ask for her name. Something in my chest just pulled me toward the third floor, toward the quiet room at the end of the hall. Dahan-dahan kong binuksan ang pinto—halos walang tunog. And the moment I stepped inside, the world stopped turning. Nandoon siya. A little girl lying in the hospital bed, small and pale, connected to tubes and monitors, sleeping peacefully. Her hair was soft and dark, her lashes long against her cheeks. And then I looked at her face—really looked—and my breath caught in my throat so hard I thought I might die right there. She has my eyes. Deep, dark, unmistakable—the exact same shape, the exact same intensity. When she shifted in her sleep and her eyes fluttered half-open, I saw it clearly. It was like looking into a mirror from my own childhood. The set of her mouth, the shape of her jaw… every single feature scream

  • Ang mga lalaki sa buhay ni Alexandra    Ghost

    XIAN’S POVTumayo ako doon—sa gitna ng ulan, sa tapat ng ospital—hindi makagalaw. It felt like a fist slammed straight into my chest, knocking every breath out of me.Limang taon. Five years I’ve been gone. Five years I tried to erase her. Tried to kill every feeling I had. Tried to convince myself that letting her go was the right thing to do—that setting her free was the kindest act I could offer. Pero sa sandaling nakita ko siya ulit… everything snapped back as if not a single day had passed.Bumaba ako ng kotse nang hindi nag-iisip. I saw the fear in her eyes. The exhaustion. The weight on her shoulders that I should never have let her carry alone. Ang mukha niya—pumayat siya. May mga bakas ng luha sa pisngi na basa ng ulan. But even like this—broken, soaked, falling apart right in front of me—she was still the most beautiful woman I had ever seen."Alexandra," tawag ko, at ang sarili kong boses ay parang hindi akin—rough, raw, wrecked with five years of unspoken longing. "Is it r

  • Ang mga lalaki sa buhay ni Alexandra    Pagbabalik

    ALEXANDRA’S POVTumakbo ako. Tumakbo ako nang mabilis, parang may humahabol sa akin—hindi lang sa kaniya, kundi sa buong nakaraan kong akala ko ay naiwan ko na sa likod. Pumasok ako sa pinto ng ospital, hingal na hingal, yung dibdib ko parang sasabog—hindi lang dahil sa pagtakbo, kundi dahil sa mukha niya. Si Xian. Bumalik siya. At nakita niya ako. Nakita niya akong wasak, basang-basa, umiiyak sa ulan, parang pulubi sa harap ng lalaking minsan ay nag-alay sa akin ng buong mundo.Sumandal ako sa malamig na pader ng pasilyo, pinipigilan ko ang pag-iyak hangga't maari. Hindi ko alam kung ano ang mas masakit—ang makita siya ulit, o ang katotohanang hindi ko alam kung siya ba ang ama ng anak kong nakahiga sa loob ng kwarto doon.Ang anak kong si Elara. Ang batang may mga matang minsan ay nagpapaalala sa akin ng dalawang mukha. Minsan, kapag tumatawa siya, nakikita ko ang ngiti ni Edward—malambot, puno ng pag-asa. Pero kapag seryoso siya, kapag nakatitig siya nang diretso sa iyo… doon ko na

  • Ang mga lalaki sa buhay ni Alexandra    after 5 years

    ALEXANDRA’S POVMinsan kahit gaano mo pa ingatan o alagaan ang anak mo, talaga pa lang darating yung mga ganitong pagkakataon sa buhay ng isang ina. Habang busy ako kung paano kumita, kung paano makakaipon para mabigyan siya ng magandang kinabukasan, umuwi ako ng bahay na nadatnan ko na lang na namimilipit sa sakit ng tiyan ang anak ko. Iyak siya nang iyak at hindi ko malaman ang gagawin maliban sa dalhin ko siya sa ospital. Ang hirap ng ganito. sinisisi ko agad yung sarili ko kung bakit ganito. Feeling ko pabaya akong ina. "Anak, pray ka lang, ha? malapit na tayo sa ospital. bibigyan ka nila ng gamot para mawala na yung sakit, okay? matapang yan, di ba?""Mommy, ang sakit po talaga.... ang sakit po mommy," patuloy pa rin siya sa pagdaing niya. "Tiis lang, anak... malapit na tayo... gagaling na yan... Pangako,"Bilang ina, parang ramdam ko na rin yung sakit na nararamdaman niya. Halos doble pa nga yung nararamdaman kong sakit ngayong nakikita ko siyang nahihirapan. Naiiyak na rin

  • Ang mga lalaki sa buhay ni Alexandra    Elara

    ALEXANDRA’S POV Ang mga sumunod na buwan ay hindi madali—pero hindi rin naman sila naging imposible. Tinanggap ko agad na mag-isa lang ako. No one is coming to save me. No knight in shining armor. No husband waiting at the hospital door. Dalawang lalaking mahal ko na parehong lumayo—at ngayon, ako at ang batang nasa sinapupunan ko lang ang magsasama sa lahat ng ito. And that’s okay. Because I don’t need them anymore. I just need us. Nagsimula ako sa maliit na paraan. Nagbenta ako ng ilang gamit na natitira—mga alahas na ibinigay ni Xian na hindi ko na kayang suotin, mga damit na hindi na tugma sa kung sino ako ngayon. Bumili ako ng lumang makina at nagsimulang magtahi ng damit. Simple lang. Tahimik. Wala ng tanong na “Sino ang ama?” walang bulong sa likuran ko. Ang bawat pisong kinikita ko ay inilalagay ko sa isang maliit na alkansya—para sa kanya. Para sa aking anak. Tuwing umaga, gumigising ako nang maaga. Hindi dahil may nag-aasam sa akin, kundi dahil may umaasa sa akin.

  • Ang mga lalaki sa buhay ni Alexandra    survival mode

    Alexandra POV Nakahiga ako sa upuan gawa sa kawayan, tahimik ang paligid at malalim akong nag-iisip. Bawat tunog ng tiyan ko dahil sa gutom, bawat tingin ko sa payat na katawan ng mga kapatid ko, at bawat hininga ni Nanay na parang pasan ang buong mundo—lahat ‘yon ay parang tinik na tumutusok sa

  • Ang mga lalaki sa buhay ni Alexandra    Tubig at asin

    Alexandra POV Wala akong dala kundi ang sarili ko at ang maliit na supot na naglalaman ng iilang damit. Walang ibang kasama kundi ang bigat ng dibdib ko at ang batang dinadala ko. Nilakad ko ang daan pabalik sa tanging ibang bahay na matatawag kong sarili—ang bahay ng nanay ko sa tabi ng ilog. Ang

  • Ang mga lalaki sa buhay ni Alexandra    Pagtakwil

    Alexandra POV Parang hindi mauubos ang luha ko. Ilang oras na akong nakadito sa sulok ng kwarto, niyayakap ang sarili ko habang parang sinasaksak nang paulit-ulit ang puso ko sa sakit. Ang hirap-hirap tanggapin na ang lalaking akala ko’y magiging takbuhan ko sa lahat ng bagay, siya pa ang naging

  • Ang mga lalaki sa buhay ni Alexandra    Pangako

    Umuwi ako sa bahay at suwerte na walang tao maliban kay kuya na kanina pa ako hinihintay. "Saan ka galing? Anong oras na, ha? uwi pa ba yan ng estudyante?" sita niya sa akin. Dito sa bahay, kami lang ng Kuya ko ang magkakampi palibhasa ay pareho kaming sampid dito pero this time, kailangan kong mag

더보기

다른 추천

좋은 소설을 무료로 찾아 읽어보세요
GoodNovel 앱에서 수많은 인기 소설을 무료로 즐기세요! 마음에 드는 작품을 다운로드하고, 언제 어디서나 편하게 읽을 수 있습니다
앱에서 작품을 무료로 읽어보세요
앱에서 읽으려면 QR 코드를 스캔하세요.
DMCA.com Protection Status