All Chapters of Married to My Fiancé's Tattooed Billionaire Uncle: Chapter 141 - Chapter 150

Jane POVMatapos naming maubos ang ice cream at makipagpalitan ng kaunting kulitan kay Rochelle, nagpasya na kaming maghiwa-hiwalay pauwi. Inatasan ni Aviv si Sid na ihatid nang ligtas si Rochelle sa kanilang bahay bago kami tuluyang sumakay sa loob ng kotse.Tahimik lang ako habang nakasandal ang ulo ko sa passenger seat. Ramdam ko pa rin ang bahagyang hapdi sa aking mga mata dahil sa matagal na pag-iyak kanina, pero ang paninikip ng dibdib ko ay unti-unti nang gumagaan.Naramdaman ko ang pag-abot ng kamay ni Aviv sa kandungan ko. Marahan niyang hinawakan ang mga daliri ko at pinaglapit ang mga kamay namin. Tahimik lang siyang nakaupo sa tabi ko, hindi binibitawan ang kamay ko habang marahan niyang hinahaplos ang likod ng aking palad gamit ang kaniyang hinlalaki.“Malamig ba?” mahinahon niyang tanong.Umiling ako at tipid na ngumiti sa kaniya. “Hindi naman... sakto lang.”“Get some rest habang nasa biyahe tayo. Gigisingin na lang kita kapag nasa mansiyon na tayo,” malumanay niyang sa

Aviv POV Naglakad kami patungo sa unang teeing ground. Sa likuran naman namin, tahimik na sumunod sina Mr. Montefalco at Mr. Ross, halatang inaabangan ang magiging takbo ng laro. Inilapag ng mga caddie ang aming mga golf bag sa gilid ng teeing area. Pumuwesto ang dalawang matanda sa shaded viewdeck para doon na lamang manood habang nagpapalitan ng mababang usapan tungkol sa kanilang pusta. Nang maipuwesto na ang bola sa ibabaw ng tee, bahagyang umatras ang lahat para bigyan ng sapat na espasyo ang unang magpapakawala ng tira. Si Madison ang naunang tumira. Kinuha niya ang kaniyang driver mula sa custom golf bag at pumuwesto sa teeing ground, nakatanaw sa mahabang fairway na kaniyang puntirya. Kita sa tindig niya ang buong kumpiyansa sa sarili. Nang magpakawala siya ng swing, narinig ang malinis na tunog ng pagtama ng club sa bola. Lumipad iyon nang diretso at malayo bago banayad na bumagsak sa gitna ng fairway. “Nice shot, Madison!” masayang palakpak ng kaniyang ama na si Mr. Ross

Scarlet POVSa tuwing naiisip ko si Jane na umiiyak habang nakatitig sa mga litratong ipinadala ko, hindi ko mapigilang mapangiti. Napakasarap sa pakiramdam na sirain ang tahimik at tila perpekto niyang mundo gamit lang ang ilang pindot sa cellphone ko.Masaya kong inilapag ang phone ko sa glass table, katabi ng wine glass, bago ako marahang sumandal sa balikat ng lalaking katabi ko.Narito ako ngayon sa paborito kong exclusive night bar, nakaupo sa isang VIP booth habang dahan-dahang sumisimsìm ng cocktail. Sa tabi ko ay isang lalaking kanina pa nakadikit sa akin, mahigpit ang pagkakayakap sa baywang ko habang abala sa paghalik sa balikat at leeg ko.Mabilis kong naibaling ang aking tingin sa entrance nang bumukas ang pinto. Iniluwa niyon si Madison na elegante ang ayos, nakasuot ng mamahaling designer dress, at balot ng malamig na aura habang naglalakad papunta sa kinaroroonan ko.Napangiti ako nang malapad habang nakatitig sa kaniya.“Nagawa mo na ba?” iyon agad ang bungad niya bag

Kian POVNapabalik lang ako sa wisyo nang biglang tumalim ang tingin niya sa akin.“Don't ask me out on a dinner date, Kian,” bigla niyang paalala habang deretsahan akong tinitigan. “Parang ate mo na rin ako.”Muntik na akong mapaubo sa sinabi niya.“E-Excuse me,” agad kong depensa habang inaayos ang kuwelyo ng polo ko. “Mukha ba akong pumapatol sa babaeng matanda na?”Tinaasan niya ako ng isang kilay, halatang nainsulto sa sinabi ko. Pero agad din niya iyong pinalitan ng isang matamis ngunit nakakairitang ngiti.“Tama 'yan. Huwag kang papatol sa babaeng matanda na,” saad niya.Napatango ako.“I agree with you. But did you know... my grandmother is ten years older than my grandfather? My mother is also eight years older than my father. Maybe it runs in the family. Maybe... the woman I'm meant to be with is seven years older than me,” nakangisi kong pambawi habang hindi inaalis ang tingin sa kaniya bago ko naibaba ang tingin sa kanyang dibdib.“Aww—hmpf!” Napadaing ako nang mabilis niy

Jane POV“Okay. Wala naman pala,” walang emosyon kong saad bago ko siya tuluyang tinalikuran. “I am tired.”Agad naman siyang sumunod sa akin. Sinasabayan niya ang bawat hakbang ko habang tahimik kaming naglalakad sa hallway.Habang umaakyat kami sa hagdan, ramdam na ramdam ko ang panaka-naka niyang pagsulyap sa akin. Halatang hindi siya mapakali sa malamig kong pakikitungo at sa pananahimik ko.Nang makarating kami sa tapat ng aming kuwarto, siya na mismo ang nagkusang magbukas ng pinto. Bahagya siyang humarang sa gilid at ipinauna akong pumasok. Pero bago ako tuluyang lumagpas sa kaniya, huminto ako sa may pintuan at nilingon siya.“Pwede bang huwag muna tayong magtabi sa iisang kama?” malamig kong sabi.“W-What? No,” agad niyang tanggi. “Bakit naman ayaw mong katabi ako?”“Doon muna ako sa kabilang kuwarto matutulog. Gusto kong mapag-isa,” direkta kong sagot bago tuluyan pumasok sa loob.Nang lingunin ko siya, parang natuod siya sa kinatatayuan niya sa may pintuan.“Jane... ayaw ko