All Chapters of ดวงใจคนเถื่อน (NC20+) [ซีรีส์ คนเถื่อน 1/4]: Chapter 81 - Chapter 90

"หวาน.. ตื่นได้แล้ว" ภูผาเอ่ยเรียกพลางเขย่ามือนุ่มที่มือเขาได้สอดประสานเอาไว้ ศีรษะน้อยได้เอนพิงอยู่ที่ไหล่หนามาหนึ่งชั่วโมงได้ หญิงสาวหลับตั้งแต่ที่รถเคลื่อนออกจากปั๊มน้ำมันแล้ว คงเป็นเพราะเธออ่อนเพลียจากเมื่อวานและเมื่อคืนที่โดนเขากวนเลยไม่ยอมตื่นแม้ว่ารถจะหยุดเคลื่อนที่ "อือ.." เสียงครางในลำคอเมื่อวิรัศยางัวเงียเปิดเปลือกตาขึ้นช้า ๆ สังเกตสถานการณ์รอบกายแล้วก็พบว่าตัวเองกำลังแนบแก้มพิงไหล่คนตัวโตอย่างแสนสนิทสนม หนำซ้ำยังเอาแขนอีกข้างมาพาดหน้าขาแข็งเหมือนกับว่ากำลังก่ายกอดตุ๊กตาตัวใหญ่ เธอจึงรีบชักมือออกดีดตัวขึ้นนั่งหลังตรงทันที "ขอโทษค่ะ" วิรัศยาเอ่ยขอโทษพลางขยับตัวให้เข้าที่เข้าทาง ร้อนที่ใบหน้าวูบวาบเพราะท่าเมื่อครู่เหมือนเธอจะขึ้นไปเกยเขาอยู่แล้ว ขณะนั้นเองเธอก็สังเกตว่ารถได้จอดอยู่ที่ท่าเรือและคนที่อยู่ด้านหน้าเตรียมตัวจะลงจากรถ "หวานทำผมเป็นตะคริว ตัวหนักขึ้นหรือเปล่า?" ชายหนุ่มถามเชิงล้อเลียน "แล้วทำไมไม่ปลุกหวานคะปล่อยให้พิงอยู่ทำไม แต่..ตอนที่หวานจะหลับจำได้ว่าพิงกระจกอยู่นะคะ" หญิงสาวแย้งเขาทันที เธอเว้นช่วงคำพูดขณะที่คิดว่าตอนแรกที่เธอง่วงนอน เธอเอนตัว

เมื่อเรือแล่นมาถึงเกาะก็มีรถมารับอีกต่อหนึ่งเพื่อพาไปที่โรงแรม พอมาถึงโรงแรมทั้งภูผาแล้วพิภพก็เดินไปหาผู้หญิงคนหนึ่งซึ่งสวมชุดพนักงานโรงแรม เข้าใจว่าน่าจะเป็นหัวหน้าฝ่ายบุคคลของที่นี่ หลังคุยกันได้สักพักเธอคนนั้นก็ก้มหัวให้ภูผาเล็กน้อยเหมือนเป็นการรับคำสั่งก่อนที่จะเดินมายังกลุ่มของพวกเธอ "เอาล่ะค่ะ เดี๋ยวพี่จะอ่านชื่อและหน้าที่ของแต่ละคนให้ฟังนะคะว่าจะต้องทำอะไรบ้าง" แล้วเธอก็เริ่มอ่านบอกหน้าที่ของนักศึกษาทุกคน กวินได้ทำหน้าที่บริกรที่ห้องอาหารของโรมแรม ขวัญกับนุชทำหน้าที่เป็นพนักต้อนรับหน้าเคาน์เตอร์ ส่วนวิรัศยาเป็นคนสุดท้ายที่ถูกเอ่ยชื่อ "คุณวิรัศยา คุณฝึกงานในหน้าที่ผู้ช่วยของคุณภูผานะคะ ทำงานที่ออฟฟิศชั้นบนสุดของโรงแรมนี้ค่ะ" เมื่อพี่พนักงานหญิงคนนั้นพูดจบ เพื่อน ๆ ทั้งหมดก็พากันหันมามองทางเจ้าของชื่อเป็นตาเดียว ส่วนวิรัศยานั้นตกใจอ้าปากค้างกับตำแหน่งที่ได้รับ ไม่ต้องบอกก็รู้ว่านี่เป็นฝีมือใคร วิรัศยาหันขวับไปทางคนตัวโตต้นเหตุ ภูผายืนหน้านิ่งเอนหลังพิงเคาน์เตอร์ ส่วนมือสองข้างยืนล้วงกระเป๋าข้างของกางเกงอย่างสบายใจ หญิงสาวลอบส่งสายตาค้อนให้เขา เธออุตส่าห์ไม่อยากทำตัวเด่

"คุณภู.." เสียงหวานครางเสียงเสียงกระเส่าหมดสิ้นแรงต่อต้าน ขาแข้งอ่อนยวบหากไม่ได้มือใหญ่ที่ดันแผ่นหลังประคองไว้ เธอก็ไม่แน่ใจนักว่าจะยืนด้วนขาของตัวเองไหว เมื่อเห็นว่าคนตัวเล็กหยุดดิ้นแล้ว ภูผาจึงปล่อยมือน้อยให้เป็นอิสระ ปากร้อนชื้นอ้างับยอดอกแล้วดึงจนยืดออกมาตามปากสั่งลาการเล้าโลมด้านบนเพราะเขาต้องเปลี่ยนไปจู่โจมด้านล่างแล้ว แก่นกายยักษ์คงจะดันเป้ากางเกงจนปริแตกในไม่กี่นาทีหากว่ามันยังไม่ได้ออกมาอาละวาด "อื้อ.." ร่างนุ่มแอ่นผวาออกมาตามปากร้อน สองมือเล็กรีบเคลื่อนมาเกาะไหล่หนาเพื่อหาที่พยุงตัว "เมื่อคืนที่บ้านหวานผมไม่กล้าทำแรง ๆ กลัวจะตื่นกันหมด แต่ตอนนี้ผมจะทำตามใจตัวเอง อยากกระแทกแรง ๆ เป็นบ้าเลยหวาน" ภูผายืนตัวตรงพูดเสียงแหบพร่าก่อนจะประกบจูบปากเอิบอิ่มขณะกลางลำตัวมือใหญ่เร่งปลดเข็มขัดและตะขอกางเกงอย่างรีบร้อนแล้วรูดออกไปพร้อมกับกางเกงใน เตะสะบัดออกไปด้านข้างอย่างแรงไม่สนว่ามันจะปลิวไปอยู่แห่งหนใด ลิ้นร้อนยังคงไล่เกี่ยวพันลิ้นนุ่มหวานรัญจวนในโพรงปากน้อยในขณะที่มือหนาล้วงเข้าไปในใต้กระโปรงยีนส์ตัวสั้น ดึงกางเกงในตัวน้อยลงจนถึงเข่าแล้วใช้เท้าดันลงต่อไป ท่อนแขนแข็งแร

"เสร็จบ่อยจังนะ" ภูผาชะลอการสะบัดของเอวหนาลงพลางเอ่ยกระเซ้าแฟนสาวเขาวางขาเรียวลงให้คนตัวเล็กยืนบนพื้นได้ทั้งสองเท้า ทันใดนั้นร่างบางทำท่าจะทรุดฮวบลงไปกองกับพื้นดีที่ว่ายังมีลำแข็งที่ยังคาอยู่ในตัวเธอคอยช่วยพยุง สองมือหนาจับเอวคอดแล้วค่อย ๆ จับหญิงสาวให้หันหน้าไปหาผนังห้องโดยไม่ยอมถอนตัวเองออกจากร่างนุ่มเลยแม้แต่วินาที "อึก! เบาหน่อยสิ" วิรัศยาเอี้ยวตัวหันหน้าไปบอกคนด้านหลัง สองมือเล็กค้ำยันผนังแข็งไว้พยุงตัวตัวในตอนที่โดนลำแกร่งถาโถมเข้าใส่ ความคับแน่นทำให้เธอต้องขยับขาสองข้างออกจากกันกว้างระบายความอึดอัดแต่เหมือนเป็นการเปิดทางให้เขาเข้ามาสร้างความอึดอัดรัญจวนมากยิ่งกว่าเดิม ปลายมนเข้ากระแทกโดนจุดอ่อนไหวให้ความเสียวกระสันของเธอมาทักทางช่องทางรักอีกครั้ง "บอกแล้วว่าวันนี้จะไม่เบา เตรียมตัวไว้ได้เลยคนสวย" ภูผากัดฟันพูดสะกัดกั้นอารมณ์อยากจะปลดปล่อยที่ตอนนี้จดจ่ออยู่ปลายหัวมน แต่เขาก็จะไม่ยอมให้เป็นเช่นนั้น เปลี่ยนจังหวะการกระแทกกระทั้นเป็นการหมุนเอวควงลำแข็งหยอกล้อกับความนุ่มฉ่ำแฉะชะลอการถึงฝั่งฝันของตัวเอง ภูผาเปลี่ยนมาดึงลำเข้าออกสั้น ๆ ให้หัวหยักได้ไปเกี่ยวเอาจุดกระสันในโพ

"ถามเยอะขนาดนี้แสดงว่าหายเหนื่อยแล้วใช่ไหม ผมกระแทกต่อได้แล้วใช่ไหม" ภูผายิ้มกริ่มใส่นัยน์ตาหวานก่อนจะลดใบหน้าลงไปหา ประกบปากลงบนปากเอิบอิ่มบดขยี้ดูดเม้มกลีบปาก แทรกลิ้นเข้าไปหาเรียวลิ้นเล็ก เกี่ยวพันดูดดุนขโมยเอาความหอมหวานใส่ปากตัวเองโดยมีคนตัวเล็กคอยตอบสนองเงอะ ๆ งะ ๆ น่าเอ็นดู ที่ผ่านมามีแต่เขาที่เป็นฝ่ายรุกจึงทำให้ยังไม่ประสา แบบนี้สงสัยต้องสอนเรื่องบนเตียงเยอะ ๆ เสียแล้ว "อือ.." หญิงสาวครางออกมาเบา ๆ อารมณ์เตลิดไปกับรสจูบซาบซ่าที่แฟนหนุ่มมอบให้ แขนเรียวยกขึ้นโอบกอดต้นคอหนาเบียดอกอวบเข้าใส่แผงอกอย่างยั่วยวน โหยหาไออุ่นและความเสียวซ่านจากกล้ามเนื้อแกร่ง "จูบให้ปากซีดเลยดีไหม" ภูผาคาดโทษให้ร่างนุ่มด้วยเสียงทุ้มพร่าที่บังอาจใช้นมเนื้อมายั่วยวนโดยที่ริมฝีปากยังติดกับปากอิ่มก่อนจะกระแทกจูบลงไปอีกครั้ง รสจูบครั้งนี้เต็มความเร่าร้อนรุนแรงราวกับสูบวิญญาณของคนตัวเล็กให้ออกจากร่างข้อหาที่เธอมาบังอาจยั่วยุอารมณ์ดิบของเขาแบบนี้ ยอดไตแข็งสองข้าที่มาถูไถกับอกของเขามันช่วงเย้ายวนร้อนเร่า อยากจะขย้ำกลืนคนตัวเล็กลงท้องไปทั้งตัวพับผ่าสิ ขณะที่ปากยังตะโบมจูบใส่ปากอิ่มไม่รู้จักอิ่ม ร่