All Chapters of Owned by La Guardia : Chapter 11 - Chapter 20

"Tinanggal na ako sa trabaho ni Sir Lucien. Dahil sa nangyari sa 'yo. Naiintindihan ko naman, dahil concern lang siya." "Aside from that?""Gusto niya akong umalis. Mas makakabuti raw kung bago ka magising ay umalis na ako. Hindi ko plano na masaktan ka o may mangyari sayo na masama. Hindi ako ganoong klase ng tao." She lowered her eyes. "Pero hinintay ko talagang magising ka para makapagpaalam sa 'yo. Gusto ko rin magpasalamat, kasi kahit madalas mo akong pagalitan, hindi mo naman ako iniwan doon.""Sinaktan ka ba niya?"Lumaki ang mga mata niya at umiling. "Hindi po, Sir Lucien! Hindi niya ako sinaktan. Hindi niya iyon magagawa. Palaging nandiyan para sa akin sina Sir Tyron at Leslie, kaya wala akong dapat ikatakot."Tumango si Josiah, pero bakas pa rin sa mukha nito ang galit. Paano niya ito mapapakalma? Takot siyang hawakan ito, at ayaw na rin niyang magsalita pa dahil baka hindi maganda ang masabi niya.Baka maging dahilan pa iyon ng pag-aaway ng magkapatid, at hindi iyon magan

“Sandali magpapaliwanag ako. Hindi sa akin iyan!” Tinaas ni Axellyn ang mga kamay na parang sumusuko. Nag-iinit ang kaniyang pisngi dahil sa hiyang nararamdaman. Sigurado siyang kulay kamatis na ang kaniyang mukha dahil sa matinding pamumula."Wala pa akong sinasabi Axellyn masyado ka namang defensive. Kung hindi sayo ay kanino? Hindi tayo pwedeng magpatuloy ng lalaki dito dahil kapag nalaman iyon ng boss natin, magagalit siya. May boyfriend ka na ba?" Nandidiri na binitawan ni Leslie ang boxer na hawak niya. "Huwag mong sabihin sa akin na hindi mo naman boyfriend. Sino sa mga nandito, alam ko na hindi magpapasok ng ibang tao dito. Lagot ka talaga.”Wala sa rules nila iyon pero alam ni Axellyn sa sarili niya na mali ang magpatuloy ng lalaki sa kwarto niya lalo na dito. Malaki ang respeto niya, hindi siya ganoong klaseng babae."Teka sandali, Leslie. Magpapaliwanag ako. Wala akong boyfriend at totoo naman..." Hindi niya alam kung paano sasabihin kay Leslie na si Josiah ang may ari ng b

It's our grandparents. Nothing to worry about. Naiintindihan niyang gusto ng mga ito na makausap si Axellyn dahil nandito ito sa Maynila. Kailangan niya talagang ipasira o baka tangalin na lang ang aircon niya sa kwarto para lagi niyang makasama ang babae. Gusto niya na palaging kasama ito. Ilang araw niya na hindi ito mawala sa isip niya. Damn his brother, maybe he was cursed by him. Sinabihan siya nitong huwag magkaroon ng involvedment sa mga tauhan niya. Pero hindi rin naman nito magawa ang sinabi nito. Dahil inlove ito kay Leslie. Napapikit siya habang naliligo, he used all of Axellyn essential. Gusto niyang tangalin ang init na nararamdaman niya. Ayaw niyang takutin ang babae kung bigla na lamang niya itong hahalikan. Gustong gusto niyang balik balikan ang mga malambot nitong labi. "Fuck, Josiah. You're insane. Wala pa siyang ginagawa pero baliw na baliw ka na." That's how Axellyn affects him. Hindi pa man tuluyan na naghihilom ang sugat niya pero pawala na iyon. Kaya niya n

"Miss Axellyn, eto na pala yung mga pinapakuha mo. Inaayos ko na po lahat, nandiyan na rin ang mga bigay ni Sir Josiah." "Thank you, Enrico. Pwedeng nandito mo na lang sa loob ilagay. Nabigat kasi ang kabinet na yan. Baka mahirapan akong buhatin." Nagtawag si Enrico ng isa pa nitong kasamahan at pinagtulungan ng mga ito na buhatin ang kabinet. Galing ang kabinet kay Leslie, nagpalit kasi ito kaya binigay sa kaniya. Kulay puti, at may ilang gasgas lamang sa gilid pero maayos pa naman at hindi pa kupas ang pintura. Kinuha naman niya dahil marami siyang kailangan na ilagay. May ilan siyang mga gamit na sa ilalim lamang ng kama niya nilagay.Pagkatapos na buhatin umalis din kaagad ang katuwang ni Enrico. Hindi man lang ito nagsalita, seryosong seryoso. Kaya ang lalaki na lamang ang naiwan. Nasa six footer si Enrico, isa siyang morenong lalaki, malaki ang pangagatawan, iyon siguro ang kadalasan na hinahanap sa trabaho nila. Ngunit medyo maamo ang mukha nito hindi katulad ng ibang guards.

"Kailangan ko ng pera. Kahit ano gagawin ko basta bigyan mo ako ng pera," She broke down completely, her shoulders shaking violently.He held both of the woman's shoulders and lowered his face to meet hers. Gently, using the backs of his hands, he wiped away her abundant tears. Every sob that ripped from her throat felt like a physical blow to his chest, causing his heart to clench painfully. She is too precious for this, his chest tightening as he reached out to sooth her. He hated this sight of her ceying. He wanted nothing more than to erase her sorrow, to bring back the beautiful smile he fell in love with. He wanted to give her the world just to ensure she would never have to shed another tears."Stop crying. Calm down first." He calmed her down from crying. He whispered a lot of comforting words, brushing his hands on her back. "I will give you money." He guided her do inhale and exhale. Kumuha siya ng tubig at binigay sa dalaga. Noong medyo kumalma na ito ay saka siya nagta