All Chapters of The Plus-Size Girl Claimed by 3 Daddies(Tagalog): Chapter 41 - Chapter 50

Inamoy ni Adrian ang baso ng juice na kalahati pa ang laman sa ibabaw ng mesa. Pumikit ang kanyang mga mata."Ito ay hindi ordinaryong orange juice. Nakakaamoy ako ng kakaiba rito. May halong ibang bagay.""Pero ang malinaw, hindi magsasalita si Ana nang ganyan kung siya ay nasa tamang pag iisip," wika ni Sebastian.Tumawa ako nang palihim sa ibabaw ng billiard table. Umikot ang aking ulo. Ang berdeng mesa sa ilalim ko ay parang alon, umaangat at bumababa, umaangat at bumababa. Umiinit ang aking katawan, sobrang init, na parang may apoy na nagniningas mula sa loob."Honey..." Hinawakan ko ang braso ni Adrian na pinakamalapit. "Gusto kong isabay ang tatlong titi ninyo, hahahahaha!"Umatras si Adrian nang isang hakbang. Ang kanyang karaniwang masayang mukha ay naging seryoso."Ana, wala ka sa tamang pag iisip. Umupo ka muna. Huwag kang kumilos," wika niya."Nasa tamang pag iisip ako! Nasa tamang pag iisip na ako!" Tumawa ako muli. Pero sa totoo lang, hindi ko alam kung ano ang sinasabi

Ikalawang araw na walang si Leon.Nagising ako na pumipitik ang aking tiyan sa gutom. Hindi ako gaanong kumain kahapon. Isang baso ng mainit na gatas at kalahating piraso ng tinapay lamang ang aking kinuha mula sa kusina dahil walang kasambahay na nangahas lumapit sa akin.Lahat sila ay takot kay Leon.Naglakad ako papunta sa kusina. Lalong lumakas ang pagtunog ng aking tiyan. Binuksan ko ang malaking pilak na ref.Walang laman.Isinara ko ang ref. Naglakad ako papunta sa mga aparador ng kusina. Isa isa kong binuksan ang mga pintuan ng kahoy na aparador.Walang laman. Walang laman. Walang laman.Tumayo ako sa gitna ng malawak at marangyang kusinang iyon na may gutom na tiyan."May tao ba rito?" Sumigaw ako ng tawag.Isang lalaking nasa katanghaliang gulang na may mataas na puting sumbrero ang lumabas mula sa likurang silid. Iyon ang chef ng mansyon, isang propesyonal na chef na binabayaran ni Leon nang malaki upang magluto para sa kanya."Anong kailangan ninyo, Binibining Ana?" tanong

Ilang ilang araw na ang lumipas mula nang umuwi si Leon mula sa ibang bansa. Nasa kwarto pa rin niya ako, ewan ko kung kailan pa, hindi na ako bumalik sa maliit kong kwarto. Lumipat na ang mga damit ko sa aparador sa sulok ng kwarto niya. Nasa mesa ng makeup niya ang suklay ko. Pati ang lumang nobela ko ay nakapatong na ngayon sa nightstand sa tabi ng kama niya. Pero sina Adrian at Sebastian? Naglaho sila. Hindi na muling nagring ang telepono ko sa pangalan nila. Si Adrian na dati ay nagmemensahe ng good morning arawaraw, tahimik na ngayon. Si Sebastian na laging nag-aalok na sunduin ako para mag-ehersisyo, wala nang balita. Sinubukan kong tawagan si Adrian noong isang araw. Hindi niya sinagot ang tawag ko. Sinubukan kong tawagan si Sebastian kahapon. Isang check mark lang ang mensahe ko. Nagsawa na ba sila sa akin? May nahanap na ba silang ibang babae? Panakipbutas lang ba ako na puwedeng itapon kung kailan gusto? · Nang gabing iyon, niyaya ako ni Leon lumabas. "Magbihis k

Nagyayakapan pa rin kami nang may yabag ng mga yapak na humalakhak sa dulo ng koridor.Hindi ko na kailangan lumingon para malaman kung sino iyon. Kilala ko na ang yapak na iyon mula pa noong dalawang taon na ang nakalipas, matatag, sinusukat, mabigat. Mga yapak na lagi kong nagpapalihim sa ibang mga kasambahay sa likod ng pinto.Si Leon.Mabilis kong binitawan ang pagkakayakap kay Adrian at Sebastian.Tumayo si Leon sa dulo ng koridor, mismo sa ilalim ng emergency light na kumukutitap nang mahina."Ana, umuwi na tayo," sabi niya.Hindi ako kumilos. Manhid ang mga paa ko.Sumandal ulit si Adrian sa dingding, ipinasok ang mga kamay sa bulsa ng pantalon. Ang mukha niyang kanina ay seryoso ay biglang naging relaks."Leon, huwag mo naman siyang masyadong pagalitan. Kami na ang maghahatid sa kanya pauwi kung ganyan ka," sabi ni Adrian.Hindi sumagot si Leon. Nanatiling nakatutok ang mga mata niya sa akin na parang wala si Adrian roon.Tumayo si Sebastian sa tabi ko, nasa baywang ko pa rin

"Tama na," putol ng malamig na boses ni Leon. Ang kanyang matitingkad na itim na mga mata ay salit-salit na tumitig kina Adrian at Sebastian. "Ako ang magdedesisyon."Bago pa ako makareaksyon, hinawakan ni Leon ang kamay ko at hinila ako palapit sa kanya. Sumalpok ang katawan ko sa kanyang malapad na dibdib at pagkatapos ay hinalikan niya ako.Hindi tulad ng malambot na halik ni Adrian, hindi rin tulad ng mainit na halik ni Sebastian. Ito ay isang mabangis na halik na puno ng galit, puno ng kapangyarihan, na parang gusto niyang ipakita sa buong course na ako ay kanya.Idiniin ng kanyang mga labi ang mga labi ko nang mariin. Kinagat ng kanyang mga ngipin ang ibabang labi ko nang sapat para mapasinghap ako sa sakit, pero hindi sapat para itulak ko siya. Pumasok ang kanyang dila nang walang paalam, ginalugad ang aking bibig nang agresibo, na parang nililinis ang bakas ng mga halik nina Adrian at Sebastian sa aking mga labi.Nagulat ako. Noong una ay nanlamig ako pero pagkatapos ay may ku