All Chapters of สตรีที่ครอบครองดวงใจพยัคฆ์: Chapter 41 - Chapter 50

“กลับบ้านได้แล้ว... วันนี้สนุกพอแล้ว”น้ำเสียงเรียบเฉียบของหมิงชินอ๋องดังขึ้นอีกครั้ง พร้อมกับมือหนาที่คว้าหมับเข้าที่ข้อมือเล็กของชิงโหยว ออกแรงดึงเบา ๆ เป็นเชิงบังคับ แม้จะได้ยินว่านางนินทาเขาว่าอะไรแต่เลือกที่จะไม่ใส่ใจแต่ดรุณีน้อยผู้ดื้อรั้นมีหรือจะยอมกลับไปมือเปล่า“เดี๋ยวก่อนสิเพคะ!” ชิงโหยวขืนตัวเอาไว้ “ข้าอุตส่าห์ดั้นด้นมาถึงตงเซี่ย เป้าหมายหลักคือการมาดูงานที่หอคณิกานะเพคะ! หากท่านอ๋องไม่ให้ข้าเข้าไปดู แล้วข้าจะกลับไปสร้างหอชิงโหยวให้ยิ่งใหญ่ได้อย่างไร!”ฉู่จิ้งหนานคิ้วกระตุก การให้นางไปป้วนเปี้ยนในสถานที่อโคจรเช่นนั้นคือสิ่งที่เขาเกลียดชังที่สุด แต่เมื่อเห็นแววตาดื้อรั้นของสตรีในปกครองที่ต้องการจะไปให้จงได้ สุดท้ายอ๋องจอมเผด็จการก็ต้องยอมถอยให้ก้าวหนึ่ง“ได้... ข้าจะพาเจ้าไปดู แต่ดูได้แค่โถงต้อนรับด้านหน้าเท่านั้น ห้ามก้าวเข้าไปด้านในเด็ดขาด”ชิงโหยวพยักหน้ารับทันทีราวกับไก่จิก ใบหน้าที่บูดบึ้งฉีกยิ้มเบิกบาน จนคนมองถึงกับอยากจับนางไปสั่งสอน“รีบไปจะได้รีบกลับ ข้ายังมีงานต้องทำ”ชิงโหยวอยากจะถามสักคำว่านางให้เขามาตามติดนางหรือ...แต่นางไม่เอ่ยปากออกมาหรอก เดี๋ยวคนวางอำนาจบาตร

เสียงหัวเราะกังวานใสของสตรีในชุดบุรุษชาวต้าฉินดังลั่นมาจากโต๊ะพนันมุมสุด ทั่วป๋าทัวหยา องค์หญิงเล็ก แห่งตงเซี่ย แอบลอบข้ามพรมแดนมาหาความสนุกที่หอชิง โหยวอยู่เป็นนิจ แม้ทั่วป๋าบาตูจะจับกลับไปบ่อยครั้ง แต่นางก็ยังมาเล่นเช่นเดิม เพราะหอชิงโหยวสนุกกว่าเป็นไหน ๆ และแน่นอนว่างานประจำของนางคือการโกงพนันด้วยกำลังภายในเล็ก ๆ น้อยๆชิงโหยวที่นั่งจิบชาสังเกตการณ์อยู่บนระเบียงชั้นสอง ทำเพียงแค่หลับตาข้างหนึ่งและอมยิ้มบาง ๆนางมีความสัมพันธ์อันดีกับองค์หญิงตงเซี่ยผู้นี้ และรู้ดีว่าเงินทองที่ทัวหยาโกงไปได้นั้น สุดท้ายก็ถูกนำไปหว่านแจกจ่ายให้แก่ขอทานและคนยากไร้ตามตรอกซอกซอยจนหมดเกลี้ยงทุกครั้ง ถือเสียว่าหอชิงโหยวได้ร่วมทำทานสร้างกุศลไปในตัวจากดรุณีน้อยจอมพยศวัยสิบสองหนาว บัดนี้ชิงโหยวได้เติบโตเข้าสู่ วัยแห่งการปักปิ่นหรือเริ่มต้นเป็นผู้ใหญ่เต็มตัวแล้วความเปลี่ยนแปลงไม่ได้เกิดขึ้นเพียงแค่รูปลักษณ์ที่งดงามสะพรั่งดุจบุปผาแรกแย้ม ทว่าสติปัญญาและอารมณ์ของนางยังลึกล้ำขึ้นอย่างก้าวกระโดด ชิงโหยวในยามนี้สุขุมเยือกเย็น รู้จักจังหวะของการเจรจา รู้จักการรอคอยอย่างใจเย็น และเหนือสิ่งอื่นใด นางรู้จักการอ่านส

ทว่าสำหรับ ชั้นที่สาม ซึ่งเป็นชั้นบนสุดของหอชิงโหยวนั้นกลับเป็นเขตหวงห้ามที่ไม่อนุญาตให้บุคคลภายนอกหรือแม้แต่แขกสำคัญก้าวล่วงเข้าไปเด็ดขาดเพราะที่นั่นคือห้องพักส่วนตัวของ ‘นายหญิงชิงโหยว’ เจ้าของหอเริงรมย์ผู้ทรงอิทธิพลและลึกลับที่สุดในฉางอัน แขกเหรื่อมากมายที่มาเยือน ต่างทุ่มเงินทองมหาศาลเพียงเพื่อหวังจะได้ยลโฉมเถ้าแก่เนี้ยผู้ก่อตั้งหอแห่งนี้ ทว่ากลับไม่มีผู้ใดเคยได้เห็นใบหน้าที่แท้จริงของนางเลยสักคนเดียว!มีข่าวลือลับ ๆ ว่านางมีรูปโฉมโนมพรรณงดงามกว่านางเซียนตกสวรรค์ยามที่นางปรากฏตัว ผู้คนจะได้เห็นเพียงเงาร่างอรชรผ่านฉากกั้นผ้าแพรผืนบาง หรือหากจำต้องเดินลงมาเจรจาความด้านล่าง นางก็จะสวมผ้าแพรผืนเล็กผูกปิดบังใบหน้าครึ่งล่างเอาไว้เสมอ เผยให้เห็นเพียงดวงตากลมโตที่สุกใสทว่าเยือกเย็นดุจน้ำแข็ง สร้างความลึกลับน่าค้นหาอันนำมาซึ่งเสน่ห์ที่เย้ายวนใจจนบุรุษทั่วทั้งเมืองหลวงให้พากันละเมอเพ้อพกถึงนางภายในห้องพักส่วนตัวชั้นบนสุดที่เงียบสงบและเป็นส่วนตัว ชิงโหยวในชุดกระโปรงผ้าไหมสีอ่อน กำลังเอนกายพิงพนักเก้าอี้ไม้หนานมู่ ในมือเรียวงามของนางกำลังคลี่อ่านจดหมายลับฉบับหนึ่งอย่างตั้งใจมันคือรายงานจา

ณ จวนเวินหนิงโหวอันโอ่อ่าและกว้างขวาง ยามนี้คลาคล่ำไปด้วยกลิ่นหอมรัญจวนของมวลหมู่บุปผานานาพรรณวันนี้ ‘เซวียหว่านโหรว’ ในฐานะฮูหยินเอกแห่งจวนโหว ได้จัดงานเลี้ยงชมบุปผาช่วงต้นฤดูสารทขึ้นอย่างยิ่งใหญ่ นางร่อนเทียบเชิญไปยังฮูหยินตระกูลขุนนางชั้นสูงแทบจะทั่วทั้งเมืองหลวงฉางอันให้มาร่วมงานตลอดสองข้างทางเดินในสวน ถูกประดับประดาไปด้วยกระถางดอกโบตั๋นพันธุ์หายากจากแดนใต้ ดอกกล้วยไม้ป่าสีทองสุกปลั่ง และต้นกุ้ยฮวาที่ส่งกลิ่นหอมฟุ้ง ว่ากันว่าเพียงแค่มูลค่าของต้นไม้ดอกไม้ที่ถูกสั่งซื้อเข้ามาประดับสวนในงานเลี้ยงวันนี้ ก็ปาเข้าไปเกือบหนึ่งพันตำลึงเงินแล้ว!“โอ้โห... ฮูหยินเวินหนิงโหวช่างมีรสนิยมล้ำเลิศยิ่งนัก โบตั๋นพันธุ์เจ็ดสีพันกลีบนี้ ข้าได้ยินมาว่าหาดูได้ยากยิ่งนัก แม้แต่ในอุทยานหลวงยังเพาะปลูกได้ยาก ทว่าจวนเวินหนิงโหวกลับมีวางประดับเรียงรายมากถึงเพียงนี้”ฮูหยินจากจวนรองเจ้ากรมพิธีการเอ่ยปากพะเน้าพะนอยกยอปอปั้น พลางยกพัดขึ้นป้องปากหัวเราะร่า เพราะยามนี้ดูเหมือนว่าจวนเวินหนิงโหวกำลังรุ่งเรืองย่อมต้องประจบเอาใจเซวียหว่านโหรวในชุดกระโปรงผ้าไหมทอลายนกยูงสีแดงสด เผยรอยยิ้มที่เต็มไปด้วยความภาคภูมิใ

“อินหมิงเต๋อเหยียบย่ำขุนนางเส้นสายตระกูลเผยเพื่อก้าวขึ้นสู่ตำแหน่งนี้ ทำลายแผนการของตระกูลเซียวที่หมายตากรมคลังเอาไว้ บัดนี้มีคนจุดคบเพลิงโยนใส่หน้าบ้านมันแล้ว หากเปิ่นกงไม่ช่วยราดน้ำมันซ้ำ คงถือว่าผิดมารยาทนัก”ผู้ใดล้มย่อมต้องรีบเหยียบย่ำซ้ำเติม!วันรุ่งขึ้น เซียวฮองเฮาจึงให้ขันทีแจ้งแก่ฝ่าบาทว่า พระนางมีพระประสงค์จะออกไปถือศีลกินเจและสวดมนต์ขอพรให้ฝ่าบาทมีสุขภาพแข็งแรงและบ้านเมืองสงบร่มเย็น ณ อารามหลวงประจำราชวงศ์บนยอดเขา โดยเบื้องหลังการถือศีลนั้น คือการนัดพบอย่างลับ ๆ กับ เซียวเป่ยคุนอดีตอัครมหาเสนาบดีผู้เป็นบิดา เพื่อหารือถึงช่องทางในการกระชากอินหมิงเต๋อลงจากเก้าอี้เสนาบดีกรมคลัง และรวบอำนาจในกรมคลังกลับมาเป็นของนางจงได้!ในขณะที่เซียวฮองเฮากำลังกางปีกโต้กลับ ทางด้านจวนเวินหนิงโหวกลับตกอยู่ในสภาวะกลืนไม่เข้าคายไม่ออกอินหมิงเต๋อเดินวนไปวนมาอยู่ในห้องหนังสือด้วยความว้าวุ่นใจ ข่าวลือเรื่องสุนัขขโมยเสบียงทำให้เขานั่งไม่ติดเก้าอี้ ยามนี้เขาก้าวขึ้นมานั่งตำแหน่งเสนาบดีกรมคลังได้สามปีแล้ว ทว่าผลงานที่ประจักษ์แก่สายตาฝ่าบาทกลับไม่มีเลยแม้แต่ชิ้นเดียว ในขณะที่ทรัพย์สินในจวนโหวกลับงอกเงย