Todos los capítulos de ทะลุมิติมาเป็นช่างเย็บผ้าสุดแซ่บพร้อมกับแอปชอปปิง ออนไลน์ : Capítulo 11 - Capítulo 20

“เอ่อ...ขออภัยเจ้าค่ะ ข้าแค่จะสะกิดสหายเท่านั้น” นางยิ้มแหะ ๆ ไม่คิดว่าที่ออกแรงจนเหงื่อตกขนาดนั้นกลายเป็นว่าตนเองกระทืบอันกั๋วป๋อเสียเต็ม ๆ เท้า นางจะเลอะเลือนตอนไหนก็ได้ แต่ไม่ใช่ตอนนี้ที่แยกซ้ายขวาไม่เป็น เหมือนโชคชะตานำพาให้นางพบกับความตายเร็วขึ้นอย่างไรอย่างนั้น “เจ้าใช้เท้าสะกิดสหาย?” อันกั๋วป๋อ หลี่เสวี่ยหานไม่ปล่อยให้เรื่องนี้จบลงโดยง่าย นางชักจะไม่รู้จักมารยาทเกินไปแล้ว ไม่รู้ว่ามามาผู้คุมกฎสั่งสอนนางอย่างไร “อย่าเข้าใจผิด...อันที่จริงข้ากับคุณหนูเพ่ยเอินสนิทสนมกัน ล้อเล่นกันเช่นนี้ประจำ” ซิ่วอิงคิดว่าหากอันกั๋วป๋อเข้าใจว่านางจะทำร้ายคนรักของเขา ไม่แน่ว่านางอาจจะไม่รอด แต่เหมือนโชคชะตาไม่ได้เป็นใจสักนิด เมื่อเพ่ยเอินที่อะไรควรจะพูดไม่พูด และเรื่องไม่ควรพูดดันมาพูดตรงนี้เสียอย่างนั้น “ข้าไม่เคยสนิทสนมกับเจ้านะซิ่วอิง” ให้ตายเถอะ...เพ่ยเอินนางต้องการเป็นศัตรูกับนางตลอดชีวิตเลยอย่างนั้นสิ นี่ไม่เท่ากับว่านางปองร้ายว่าที่ฮูหยินจวนป๋อหรือไง แล้วชีวิตนางหรือจะสงบสุขได้อย่างนั้นหรือ ไหนจะเคยอุ่นเตียงกับอันกั๋วป๋อท

ซิ่วอิงแทบหยุดหายใจ เมื่ออันกั๋วป๋อพูดอย่างนั้นออกมา มิเท่ากับว่าเขากำลังเชิญชวนให้นางและเขาทำเรื่องน่าอายในรถม้าหรอกหรือ เขายังเป็นคนอยู่หรือไม่ ด้านนอกนั้นยังมีเสี่ยวลี่กับตงเยี่ยนอยู่นะ“นี่ท่านจะอุ่นเตียงตั้งแต่ฟ้ายังไม่มืดและยังเป็นในรถม้านี่ได้อย่างไร”“แล้วถ้าฟ้ามืดและไม่ใช่รถม้าก็ได้งั้นหรือ”“....”!ซิ่วอิงกลืนน้ำลายลงคออึกใหญ่ และมั่นใจว่าคนอย่างอันกั๋วป๋อไม่ขาดแคลนสตรีอุ่นเตียงแน่ ๆ แต่ทำไมถึงได้อยากกลั่นแกล้งนางอีกเล่าหากเขาไม่แค้นนางจนเข้ากระดูก จะคิดเป็นอื่นได้อย่างไร หรือว่าเขาอยากทำให้นางเสื่อมเสียชื่อเสียงตั้งท้องไร้บิดา?ไม่ได้...นางจะไม่ยอมให้เขาได้สมใจเด็ดขาด“ท่านจะทำบ่อยเช่นนี้เพื่อให้ข้าท้องลูกของท่านใช่หรือไม่” นางพูดเสียงห้วนและโมโหที่เขาจะแก้แค้นอะไรก็ได้ ทำไมต้องทำให้สตรีอยู่อย่างตายทั้งเป็นด้วยข้อหาไร้ยางอายเช่นนั้น แล้วนางจะประกอบอาชีพอื่นได้อย่างไรอันกั๋วป๋อเลิกคิ้วสีหน้าราวกับใช้ความคิดเหมือนกับเรื่องที่ว่านี่ไม่ใช่เรื่องที่เขาเคยคิดมาก่อน“ที่เจ้าพูดก็ดี...ข้าไม่เคยคิดมาก่อน แต่ว่าไม่ใช่เรื่องที่ทำกันยากอะไร”อะ...อ้าว...ไหงเป็นอย่างนั้นเล่า นี่นางไม่

คำว่าเชื่อฟัง เหมือนคำนี้เป็นโซ่ตรวนให้ผูกติดนางอย่างไรไม่รู้ ฟังดูแล้วคล้ายกับว่านางที่จะหนีออกไปเปิดร้านตัดเย็บขายเสื้อผ้า ดูห่างไกลคำนั้นเหลือเกิน แถมยังมีชีวิตสหายที่แขวนอยู่บนเส้นด้ายอีกด้วย ท้อแท้ ซิ่วอิงท้อแท้จริง (T^T) จนกระทั่งรถม้ามาจอดที่หนึ่งทำให้นางที่เอาแต่เหม่อลอยคิดถึงคำพูดของเขาอยู่ได้สติ จากนั้นมองไปยังด้านนอกที่ไม่ใช่ทั้งจวนสกุลหลี่ หรือว่าจวนอันกั๋วป๋อ แต่เป็นเรือนพักนอกเมืองหลวงที่บรรยากาศสงบร่มเย็นมีเสียงน้ำไหลจ็อก ๆ ดังคลอกับสายลมพัดฉิว ๆ ชวนให้นางใจหวิวเหลือเกินเมื่ออีกคนที่ไม่ยอมปล่อยให้นางลงแถมยังกักตัวเอาไว้แต่บนตัก “อันกั๋วป๋อ...ไม่ลงหรือเจ้าคะ” เขานอกจากไม่ลงแล้วลำท่อนใหญ่ ๆ ยาว ๆ ยังขึ้นหนักขึ้นอีก ยิ่งอีกคนบนตัวทำหน้าใสซื่อแบบนี้ ผิดกับตอนที่สนทนากับสหายอย่างซ่งฮุ่ยที่ชวนให้เขาหงุดหงิด เพราะนางพูดเรื่องบนเตียงสหายอย่างคล่องปากคล่องคอ ทำเหมือนเป็นเรื่องปกติทั่วไป “ลงสิ” เสียงเข้มตอบกลับแต่มือหนากลับยึดเอวบางเอาไว้ และการกระทำนี้ทำให้ซิ่วอิงไม่เข้าใจคนปากอย่างใจอย่างอย่างอันกั๋วป๋อสักนิด

คำพูดคำจาของนางกระตุ้นความร้อนภายในร่างกายของเขายิ่งนัก ยิ่งคนตัวเล็กทำเหมือนตัวเองเชี่ยวชาญ แต่ทว่าเขาเห็นนางยังมือสั่น ๆ พลันนึกอยากรู้ว่านางจะทำอย่างไรต่อแล้วก็ไม่นึกว่าคนเช่นเขาที่เป็นถึงอันกั๋วป๋อ จะยอมให้สตรีใดมาหลอกล่อ แม้กระทั่งสตรีในหอนางโลมที่ว่ากันว่าโด่งดัง ใบหน้างดงาม วาจาอ่อนหวาน ยังไม่ทำให้เขานึกพิศวาสในตัวพวกนางได้แต่คนที่เก่งแต่ปากแต่ยังไม่ประสีประสาเรื่องบนเตียง กลับทำให้คนที่รอให้อีกคนปรนเปรอรู้สึกตื่นเต้นจนแทบอดใจรอไม่ไหวซิ่วอิงมองใบหน้าที่เต็มไปด้วยความปรารถนาของอันกั๋วปอแล้วทำให้นางเกือบเคลิ้มไป ฉับพลันนึกถึงกลีบบุปผาของนางที่บวมเป่งเหมือนผึ้งต่อย ยามปวดเบายังต้องทรมานถึงสามวัน ทั้งแช่น้ำอุ่นก็ไม่ดีขึ้น นางจึงต้องกัดฟันจัดการเขาให้ปลดปล่อยเพียงภายนอกนางมองใบหน้าหล่อที่ตั้งใจว่าจะไม่หลงเสน่ห์ของเขา แต่ทว่ามือเล็ก ๆ นั้นกลับยกขึ้นลูบที่ใบหน้าคมคายอย่างแผ่วเบา จากนั้นใช้หลังมือสัมผัสลูบไล้เพียงผิวบางเบา แต่สามารถสร้างแรงกระเพื่อมในใจให้อีกคนได้อย่างดีร่างเล็กค่อย ๆ โน้มใบหน้าลงก่อนจะกดกลีบปากที่ลำคอตรงลูกกระเดือกอย่างอ้อยอิ่ง บดกลีบปากอย่างยั่วยวนเหตุที่ไม่เลื

พูดจบร่างใหญ่รู้สึกงุ่นง่านมากขึ้นกับท่าทางของนางที่พยายามปิดบนบ้างล่างบ้าง ทำราวกับเขาไม่เคยเห็นทั้งที่ไม่มีสิ่งใดปิดบังเขาได้แล้ว แม้จะหงุดหงิดแต่ก็เอ็นดูคนตัวเล็กอยู่ไม่น้อยที่ดีแต่ปาก เมื่อเห็นดังนั้นเขาจึงอยากสั่งสอนนางให้รู้เสียบ้างว่าแบบไหนกันแน่ที่เรียกว่าอุ่นเตียง ไม่ใช่มัวแต่ดึงเวลาให้เนิ่นนานออกไป มือใหญ่รั้งร่างเล็กที่ขึ้นคร่อมอยู่ให้โน้มลงมาหา ทำให้หน้าอกอวบอิ่มของนางแนบกับแผงอกแน่นของเขา ริมฝีปากนุ่มบดขยี้ริมฝีปากบางอย่างหนักหน่วงโดยที่มือหนึ่งโอบรัดร่างกายเล็กที่พยายามดิ้นหนีเอาไว้ ส่วนอีกมือหนึ่งก็กำลังจับแท่งหยกใหญ่สาวขึ้นลงเพื่อรอเข้าไปทักทายด้านในโพรงสวาท ยิ่งนางดิ้นมากขึ้นเนื้อตัวยิ่งสัมผัสแนบแน่นชวนให้ปลุกอารมณ์ความต้องการในตัวนางและเขาให้เพิ่มขึ้นเป็นเท่าทวี อื้อ! เสียงครางของร่างเล็กช่างสร้างความรัญจวนใจให้กับเขายิ่งนัก มือของนางที่พยายามดันตัวขึ้นแต่ไม่สำเร็จเพราะสู้แรงของเขาไม่ไหว และยิ่งนางดิ้นเขายิ่งบดจูบให้แรงขึ้นและไม่คิดออมแรงสักนิด แต่ครั้งนี้เขาจะถนอมบุปผาให้นางก็แล้วกัน เพราะคิดว่าตัวเองจะได้เ