Todos los capítulos de ทะลุมิติมาเป็นช่างเย็บผ้าสุดแซ่บพร้อมกับแอปชอปปิง ออนไลน์ : Capítulo 31 - Capítulo 40

เมื่อนางลงมาแล้วเหล่าทหารทำท่าจะถวายความเคารพแต่ทว่าพี่ชายฉินอ๋องยกมือขึ้นเสียก่อน นั่นทำให้นางก็ยังไม่รู้อีกว่าพี่ชายฉินอ๋องชื่ออะไร ครั้นจะหันไปถามอันกั๋วป๋อ แต่ทว่าเขากลับเรียกนางไปยืนข้าง ๆ “คุณหนูหลี่เจ้ามาข้าง ๆ ข้า” นางไม่กล้าโอ้เอ้ เพราะเห็นสายตาอันกั๋วป๋อส่งมาบอกให้รู้ว่าห้ามนางขัดคำสั่งเด็ดขาด และนางก็ไม่อยากเดินตามอันกั๋วป๋อพอดี “เพคะ” เมื่อนางขานรับแล้วพลันเดินไปยังด้านขวาของคนเรียก แล้วอันกั๋วป๋อมองไปยังฉินอ๋องที่ยิ้มมองไปที่นางพลันดึงหน้าตึง ‘ฉินอ๋องจะยื้อแย่งสตรีของเขาทำไม!’ เมื่อเข้าไปยังห้องโถงรับแขก ฮ่องเต้ฉินอวี้หวงเดินไปนั่งโต๊ะตัวกลางทันที แต่เมื่อซิ่วอิงจะไปนั่งด้านข้างจึงเรียกนางไว้ให้ยืนข้าง ๆ ตน เพราะเดี๋ยวฉินอ๋องจะหาเรื่องทำให้ขุนนางคนดีของเขาต้องขุ่นเคืองใจ แม้อันกั๋วป๋อไม่ได้พูดอะไรแต่ทุกเรื่องที่เกี่ยวกับคนของเขาย่อมรู้หมด ไม่เว้นแม้แต่เรื่องหัวใจก็ด้วย “เอาเก้าอี้มาให้นางนั่งตรงนี้” “พี่ใหญ่ ท่านคิดจะกักสตรีผู้นี้เอาไว้ข้างกายเลยหรืออย่างไร ท่านทำเกินไป ข้ายังไม่ได้รุ่มร่าม”

มื้อเย็นนี้เต็มไปด้วยความขมขื่น นางกินข้าวไม่อร่อยสักนิด ด้านซ้ายมีฝ่าบาทคีบอาหารให้ ด้านขวามีฉินอ๋องคีบของดี ๆ ให้ ด้านหน้ามีอันกั๋วป๋อมองหน้านางอย่างบึ้งตึง นางจะเคี้ยวข้าวอย่างเอร็ดอร่อยได้อย่างไร “เจ้าอยู่จวนราชครูมีสิ่งใดคับข้องใจหรือไม่ บอกข้าตามตรงได้ หากราชครูกลับมาข้าจะกำชับเขาอีกแรง” นางมองหน้าอันกั๋วป๋อแล้วยิ้มขื่น ๆ ให้ฝ่าบาทและฉินอ๋อง “ไม่มีเพคะ...นอกจากใช้เงินสุรุ่ยสุร่ายแล้ว ข้าไม่มีปัญหาใด” “นี่เจ้าใช้เงินสุรุ่ยสุร่ายแล้วหรือ ปิ่นปักผมนี่ก็เป็นปิ่นไม้ เครื่องประดับก็ดูเก่า แล้วนั่นชุดยังเป็นชุดของจวนฉินอ๋อง มีตรงไหนให้สุรุ่ยสุร่ายได้บ้าง” อันกั๋วป๋อมองแล้วก็ไม่พอใจ เขาให้คนส่งข้าวของไปให้นางแล้วนี่ นี่นางยังใส่เครื่องประดับของท่านน้าอีกหรือ “คนเราสุรุ่ยสุร่ายไม่เหมือนกัน ซิ่วอิงชื่นชอบผ้าดี ๆ จึงซื้อเก็บเอาไว้มาก เครื่องประดับพวกนี้ไม่ต้องสวยมากก็ได้เพคะ เพราะซิ่วอิงไม่มีสิทธิ์เข้างานเลี้ยงที่ในวังหรือบ้านขุนนางชั้นสูง งานเลี้ยงที่เคยไปมักเป็นงานวันเกิดสหาย ไม่ก็งานเลี้ยงในจวนซ่งเท่านั้น” นางก้มหน้าต

กุบกับ กุบกับ กุบกับ! 🏇 อันกั๋วป๋อควบม้าออกจากวังเร็วดังพายุ คล้ายกับกำลังไล่ล่าศัตรู เขาที่ถูกฝ่าบาทรั้งอยู่ในวังเสียนาน ทั้งที่ฉินอ๋องได้รับมอบหมายให้เชิญราชโองการมายังจวนราชครูแล้ว แถมยังไม่บอกว่าราชโองการใด และบอกเพียงแค่ว่าไม่ใช่ราชโองการแต่งงานแน่ ๆ แต่เขาจะไว้ใจฉินอ๋องได้อย่างไร ในเมื่อสายตาเหมือนจ้องจะงาบซิ่วอิงอยู่ตลอดเวลา เพียงเวลาหนึ่งก้านธูปร่างใหญ่ก็ควบม้ามายังเรือนของบิดา ทั้งถามผู้ดูแลเรือนทันที เพราะด้านนอกเหมือนมีแค่ขบวนขันที และเหล่าทหารที่ติดตามขบวนราชโองการมา และตลอดทางดูเหมือนว่าจะมีเรื่องของราชโองการนี้พูดคุยตลอดทาง จนเขาไม่แน่ใจว่าเป็นพระประสงค์ฝ่าบาทหรือฉินอ๋องกันแน่ “ฉินอ๋องเล่า” “อยู่ที่เรือนคุณหนูขอรับ” อันกั๋วป๋อกำหมัดแน่น ทั้งมองขันทีที่นำราชโองการมากำลังนั่งพักผ่อนอยู่บนเก้าอี้อย่างสบายใจ ไม่รีบร้อนทำงานให้เสร็จ ทั้งเมื่อคืนเขาแอบลอบเข้าเรือนของนาง เห็นว่านางหลับสนิทจึงเบาใจและรีบออกมา ก่อนที่ฝ่าบาทจะเรียกหาเพราะว่าเขาแทบปลีกตัวไปดูนางไม่ได้ด้วยซ้ำ แม้อยากจะเปิดเสื้อผ้าดูว่าน

นอกจากเมืองหลวงที่มีข่าวใหญ่วันนี้แล้ว ในวังหลังไทเฮายังเรียกลูกชายทั้งสองเข้าพบ แต่ทว่าฝ่าบาทที่ราชกิจรัดตัวไม่สามารถปลีกตัวออกไปได้ และไทเฮารู้ดีว่าล้วนทำไปด้วยข้ออ้างที่ไม่อยากพบนางด้วยกันทั้งนั้น “ถวาย...” “ไม่ต้องมากพิธีมานั่งนี่” ไทเฮาไม่สนการเคารพอะไรทั้งนั้น เมื่อวานนางได้รับข่าวว่าลูกชายอีกคนกลับเข้าเมืองหลวงมาแล้ว หลังจากไปเที่ยวทั่วแคว้นมาสองเดือน แต่กลับไม่มาหานาง และไปร่วมมือกันประกาศราชโองการบ้า ๆ นั่นออกไป ทำให้นางรู้สึกขายหน้านัก “พวกเจ้าพี่น้องเล่นอะไรกันอยู่” “ลูกไม่ได้เล่นนะพ่ะย่ะค่ะ เสด็จพี่ตัดสินใจเองต่างหาก ลูกแค่ทำตามรับสั่งเสด็จพี่” ฉินอ๋องเอานิ้วไขว้กันอยู่ด้านหลัง แม้ว่าเขาจะมีส่วน แต่เรื่องนี้พี่ชายก็ต้องรับไปกึ่งหนึ่ง แต่นี่อะไรอ้างราชกิจรัดตัวส่งเขามาโดนเสด็จแม่เทศนาสั่งสอนเพียงคนเดียว ใครจะยอมเล่า “อย่านึกว่าข้าไม่รู้ สตรีตระกูลหลี่ผู้นั้นเลอโฉมเสียที่ไหน สู้เพ่ยเอินก็ไม่ได้” ไทเฮาขึ้นเสียงเขียว เพราะตนเองกำลังจะส่งให้หลานสาวของตนขึ้นเป็นสตรีอันดับหนึ่ง แต่ทว่าฝ่าบาทดันชิงประกาศเช่นนี้

เสี่ยวลี่กลับมาพร้อมกับข้าวของเครื่องใช้ และชุดสวย ๆ อีกมากมายและเครื่องประดับล้ำค่าอีกห้าหีบ ทำให้นางตกใจ “เสี่ยวลี่...ท่านป๋อให้เจ้านำมาให้ข้าแน่หรือ ไม่ใช่เจ้าเอามาผิดจวนนะ” ซิ่วอิงไม่อยากจะเชื่อว่าข้าวของพวกนี้จะเป็นของนาง ไม่ใช่ต่อไปสมควรเป็นของเพ่ยเอินเหรอ เสี่ยวลี่ยิ้มเขิน เพราะท่านป๋อกำชับเป็นมั่นเป็นเหมาะว่าของทุกชิ้นสำหรับคนที่จะมาเป็นฮูหยินจวนป๋อ ที่อดีตฮูหยินตระเตรียมเอาไว้ล่วงหน้า นี่แค่ส่วนเล็ก ๆ เท่านั้นยังไม่หมดด้วยซ้ำ “แน่สิเจ้าคะ...นี่คนของอดีตฮูหยินจัดเตรียมให้โดยเฉพาะ ยังมีผ้าหายากอีกหลายพับ คุณหนูไม่ต้องไปซื้อผ้ามาตัดชุดเองด้วยซ้ำ” ผ้างั้นเหรอ...ผ้าหายากพวกนี้จะให้นางทำไม ในเมื่อร้านตระกูลอวิ๋นกับนางแข่งขันกันหาผ้าที่ดีที่สุดเสมอมาไม่ใช่หรือไง “แต่ข้าก็ตัดชุดเอง ทั้งสวยกว่าที่ขายในร้านตระกูลอวิ๋นอีกนี่นา” “คุณหนูย่อมต้องเก่งกาจอยู่แล้ว เลือดในกายจากท่านแม่คุณหนูข้นยิ่งนัก” เสี่ยวลี่เยินยอ “ไม่ใช่ว่าพวกเขารังเกียจข้าหรือไง ยิ่งข่าวลือเสีย ๆ เกี่ยวกับท่านแม่และบิดาบุญธรรมอีก” “ข่าวลือก็ค