All Chapters of ทะลุมิติมาเป็นช่างเย็บผ้าสุดแซ่บพร้อมกับแอปชอปปิง ออนไลน์ : Chapter 1 - Chapter 10

เรือนชิงอู่…สถานที่ที่ขึ้นชื่อว่าเคร่งครัด แข็งกร้าว และเย็นเฉียบประหนึ่งอาวุธเหล็กที่กลางหิมะในฤดูหนาวไร้ความอบอุ่น กำแพงสูงตระหง่านเคยเงียบสงัด ไร้ร่องรอยสตรีแม้แต่ปลายเส้นผม ยามนี้กลับเต็มไปด้วยไอร้อนพวยพุ่งราวกับเพลิงสุมใต้เตาหลอมเหล็ก!กลิ่นกำยานปลุกปราณปรารถนาให้ลอยคลุ้ง บดบังกลิ่นสนหอมเย็นสดชื่นที่เคยเป็นเอกลักษณ์ของเรือนจนหมดสิ้น ประตูไม้แดงที่ครั้งหนึ่งปิดตายเป็นเกราะกำแพงบดบังสายตาจากคนภายนอก กลับกลายเป็นประจักษ์พยานที่สั่นสะท้านไปกับแรงสั่นบนเตียงนุ่มและเสียงแผ่วต่ำของบุรุษรวมทั้งเสียงครางสลับหอบหายใจของสตรีม่านแพรสีเข้มพลิ้วสะบัดตามแรงลม ราวกับต้องการปิดบังความลับต้องห้ามที่เกิดขึ้นบนเตียงแกะสลักงดงามกลางห้องโถง…เรือนชิงอู่ที่เคยต้องห้ามเข้าใกล้เหมือนคมดาบยามนี้กำลังถูกแผดเผาด้วยเพลิงสวาทของเจ้าของเรือนผู้เย็นชา แต่กำลังปลดปล่อยไฟราคะอย่างไร้ความปรานีกลิ่นกำยานหอมคละคลุ้งไปทั่ว ห้องสลัวมีเพียงเงาใหญ่โตโน้มกดทาบอยู่เหนือร่างอรชรอันนุ่มนิ่ม นัยน์ตาคมดุฉายแววเกลียดชังปะปนแรงปรารถนาที่น่าหวาดหวั่น…อวิ๋นเฟยหง ลืมตาขึ้นช้า ๆ ด้วยความมึนงง หัวสมองยังสับสนว่าเกิดอะไรขึ้น เพียง

กว่าจะลากสังขารกลับมายังเรือนไป๋เหลียนที่อยู่ตรงข้ามกับเรือนชิงอู่ แถมอยู่กันคนละฝากที่หากจะเดินไปที่ใดก็ไม่มีทางผ่านเรือนนั้นได้แน่นอน แต่เจ้าของร่างช่างโง่เขลาเสียจริง คิดว่าตัวเองเป็นไม้ซีกจะเอาไปงัดกับไปซุงได้หรือไง เรียกว่าไม้จิ้มฟันถึงจะถูก อวิ๋นเฟยหงในร่างซิ่วอิงวิ่งหลุน ๆ กลับมายังเรือนของตนเข้าทางประตูหลังตามความทรงจำของร่างที่แสนซุกซน นางได้ทำทางเข้าออกเพื่อหนีเที่ยวเอาไว้ และไม่มีใครรู้นอกจากตัวนางเอง ก่อนจะพาตัวเองไปนอนบนเตียงพร้อมกับเสียงวิ่งตึงตังเข้ามา หากตามความทรงจำเดาไม่ผิดน่าจะเป็นเสี่ยวลี่ สาวใช้คนสนิทของเจ้าของร่าง “คุณหนู...กลับมาแล้วหรือเจ้าคะ...ได้เรื่องไหมเจ้าคะ” เสี่ยวลี่ที่ต้องทำตามคำสั่งนายดูต้นทางห้ามให้ใครเข้ามาในห้อง เพื่อตนเองจะแอบเข้าไปในเรือนชิงอู่เพื่อจัดการวางแผนใส่พี่ชายบุญธรรมที่เป็นปรปักษ์กันมาตั้งแต่ไหนแต่ไรแล้ว “ไม่ได้เรื่อง...แต่ได้อุ่นเตียง” เสียงอ่อนระโหยโรยแรงเอ่ยขึ้นนั่นทำให้เสี่ยวลี่ตกใจแทบสิ้นสติ “คะ...คุณหนู...ว่าอย่างไรนะเจ้าคะ” อวิ๋นเฟยหงถอนหายใจพลางคิดว่าไม่อยากปิดบังคนสนิท

ซิ่วอิงที่เก็บตัวอยู่แต่ในเรือนไป๋เหลียนครบเจ็ดวันในที่สุดก็ตัดสินใจออกมาตามที่เสี่ยวลี่แนะนำ ตอนนี้บิดาไม่อยู่การออกจากบ้านไม่จำเป็นต้องขออนุญาต นางมีรถม้าส่วนตัวที่ท่านพ่อมอบให้ ถึงไม่ใหญ่โตเท่ารถม้าของท่านพ่อและอันกั๋วป๋อหลี่เสวี่ยหาน แต่มันก็ไม่น้อยหน้าใครในเมืองหลวง นางให้เสี่ยวลี่ส่งจดหมายไปนัดแนะซ่งฮุ่ยให้ออกมาพบที่สวนมวลบุปผา ซึ่งเป็นสวนที่ฮ่องเต้สร้างเพื่อให้เหล่าขุนนางและลูกหลานขุนนางได้มีที่พักผ่อน ทั้งเนื้อที่ของสวนมีถึงห้าสิบหมู่ และแบ่งเป็นพืชพรรณแต่ละฤดูรวมทั้งศาลานั่งชมสระและสวนถึงห้าสิบศาลา นับว่าแคว้นซีฉินให้ความสำคัญกับการพักผ่อนหย่อนใจของเหล่าขุนนางไม่น้อย และยังมีส่วนที่ประชาชนทั่วไปสามารถเข้ามานั่งเล่นได้ แต่อยู่คนละส่วนกับเหล่าขุนนางเพื่อความสงบเรียบร้อยของแคว้น และเนื้อที่ไม่ได้น้อยด้อยกว่าขุนนางสักนิด นางเลือกศาลาชมบัวที่ตอนนี้มีบัวหลวงสีชมพูและสีขาวกำลังบานในช่วงเวลาเช้า กับหมู่มวลแมลงและผีเสื้อบินตอมเกสรเพื่อดูดกลืนน้ำหวาน หากแต่คนที่นั่งอยู่ในชุดสีชมพูอ่อนกลีบบัวกลับไม่รู้สึกถึงความอภิรมย์ตรงหน้าสักนิด ร่างเล็กที่มีผล

เสียงนั้นทำให้ซ่งฮุ่ยลุกขึ้นยืนพร้อมกับเอ่ยลาสหายทันที เพราะว่าดูเหมือนสหายจะมีเรื่องพูดคุยกับพี่ชายเป็นการส่วนตัว และคนอย่างเขาไม่อยู่ยั่วโทสะอันกั๋วป๋อเล่น แน่ ๆ ขึ้นชื่อเรื่องความเฉียบขาดและโหดเหี้ยมท่านป๋อยังเหนือชั้นกว่ากองปราบหรือองครักษ์เสือแพรเสียอีก ไม่เช่นนั้นจะปราบกบฏราชสำนักได้อย่างไร “คารวะท่านอันกั๋วป๋อ ข้ากำลังกลับพอดี แม่ข้าฝากซื้อไก่ตุ๋นยาจีนที่ท้ายตลาด นี่สายมากแล้วหากยังไม่เอาไก่ตุ๋นไปฝากท่านแม่ ข้าคงไม่ได้ออกจากบ้านอีกเป็นเดือน” ซ่งฮุ่ยรีบร่ำลาพร้อมกับวิ่งหนีโดยไม่มองด้านหลังว่ามีคนตามมาหรือไม่ แต่สิ่งที่แน่ใจอย่างหนึ่งก็คือเขารู้ว่าอันกั๋วป๋อได้ยินเรื่องที่น้องสาวบุญธรรมคะยั้นคะยอให้เขาไปสู่ขอแน่ ๆ และนั่นคือเรื่องคอขาดบาดตาย ‘ปัญหาครอบครัวข้าจะไม่ยุ่ง ซิ่วอิงเจ้าจัดการเองเถอะ’ ซิ่วอิงนั่งนิ่ง นางเพิ่งเห็นหน้าอีกคนชัด ๆ ก็วันนี้พบว่าเขาใบหน้าหล่อเหลาจริง ๆ โครงหน้าชัดดุจหยกสลักเสลา เรียวคิ้วได้รูปสวย สันจมูกลาดลงมาทำมุมรับกับใบหน้าหล่อ และริมฝีปากกระจับเหมือนพู่กันวาด มองจุดไหนก็ไร้ที่ใดติยกเว้นอยู่อย่างหนึ่ง “ปี

ซิ่วอิงรู้ทันทีที่ได้ยินเสียงที่ดังนุ่มนวลอ่อนหวานในแบบที่ไม่ใช่เสียงปกติของนางตามความทรงจำ พลันผินหน้าเบ้ปากเป็นพระจันทร์คว่ำทันที แม้อยากกอดอกเชิดหน้าอีกนิด แต่ทว่าหากทำแบบนั้น นางจะถูกเปรียบเทียบกับเพ่ยเอินมากเกินไปในเรื่องมารยาท ไม่ได้ ๆ ข้าต้องดึงหน้าตึง ๆ ยิ้มยาก ๆ ทำประหนึ่งเป็นสตรีสูงส่งยากจะเอื้อมถึง เสี่ยวลี่ที่ยืนอยู่ห่างออกไปเมื่อเห็นอันกั๋วป๋อ หลี่เสวี่ยหานเดินเข้ามากลางวงสนทนาของคุณหนูและคุณชายซ่งจนทำให้คุณชายซ่งรีบกลับ แต่เมื่อเวลาผ่านสักพักนายบ่าวสกุลเพ่ยเดินเข้ามาทำให้นางไม่อาจจะอยู่ห่างคุณหนูของตน เพราะคุณหนูของตนมักถูกกลั่นแกล้งอยู่เรื่อย ซิ่วอิงที่เห็นว่าสาวใช้เดินเข้ามาพร้อมขยิบตา นางก็รู้แล้วว่าวันนี้ต้องมีเรื่องแน่ ๆ จึงต้องตั้งสติเล็กน้อย พร้อมกับหันข้างเอานิ้วเขี่ย ๆ ที่มือมองหาสิ่งที่จะซื้อออกมาจัดการกับเพ่ยเอินไม่ให้มารังแกนางได้ 🚨[แอด แอด แอด...หากไม่มีเงินซื้อของ ก็อาจจะยังนะ] “....” เจ้าแอปชอปปิงเค็มยิ่งกว่าเกลือ นางต้องรีบหาเงินแล้วไม่เช่นนั้นเจ้านี่ขูดเลือดนางจนหมดตัวแน่ ๆ กว่านางจะไ