บทที่ 26 ความจริง (1)ยามโฉ่วฮะเฮือกกกกกกกกไป๋เจียหลีสะดุ้งตัวตื่นกะทันหัน เพราะฝันว่าตัวเองกำลังจะจมน้ำ เวลานี้เจียหลีหายใจแรงระคนหอบเหนื่อย ราวกับเพิ่งตะเกียกตะกายขึ้นฝั่งได้สำเร็จ โชคดีเหลือเกินที่เป็นเพียงแค่ความฝัน ถ้าเป็นความจริงแล้วล่ะก็ เจียหลีคงจมน้ำตายไปแล้วแน่ ๆ ‘แต่เดี๋ยวก่อนนะ! เหตุใดไม่ใช่เรือนนอนในจวนโหว ที่นี่คือที่ไหน!? หรือนี่จะเป็นฝันซ้อนฝัน’เมื่อตั้งสติได้เจียหลีก็กวาดสายตามองไปโดยรอบ พบว่ารอบตัวไม่ใช่ห้องนอนของจวนโหว แต่เป็นพื้นที่โล่งแจ้งที่ขาวโพลนไปด้วยแสงสว่างจ้า เจียหลีพยายามหยิกเนื้อแขนของตัวเอง เพื่อพิสูจน์ว่าสิ่งที่ตนกำลังเผชิญอยู่ มันคือฝันซ้อนฝัน หรือคือมิติอีกมิติกันแน่“อะโอ้ยยย เจ็บ ๆ ๆ” ทันทีที่หยิกเนื้อแขน เจียหลีก็รู้สึกเจ็บจี๊ดจนต้องร้องโอดโอยออกมา เมื่อกวาดสายตามองไปรอบตัวอีกครั้ง ก็พบว่ายังนั่งอยู่ที่เดิม นี่มันแน่แท้แล้วว่า เจียหลีไม่ได้กำลังฝัน! หรือหากนี่เป็นฝันก็คงไม่ใช่ความฝันธรรมดาทั่วไปเจียหลีตัดสินใจลุกขึ้นยืน แล้วเด
อ่านเพิ่มเติม
เข้าสู่ระบบ
